Łukasz Orbitowski Olga Rudnicka Jakub Małecki Ryszard Ćwirlej Tomasz Sekielski Joanna Opiat-Bojarska Marta Guzowska Małgorzata Rogala Wojciech Chmielarz Remigiusz Mróz Robert Małecki Marta Matyszczak Katarzyna Puzyńska Bartosz Szczygielski
„Zabójczy pocisk” to niezwykła antologia, która łączy w sobie to, co najlepsze w polskim kryminale – różnorodność stylów, świeżość pomysłów i głębokie spojrzenie na naturę zła. W jednym tomie spotyka się piętnaścioro autorów, reprezentujących zarówno znane nazwiska, jak i twórców, którzy wnoszą do gatunku własny, niepowtarzalny ton. To literacki eksperyment, który zaskakuje, porusza i zmusza do refleksji nad tym, jak cienka granica dzieli zwyczajność od zbrodni.
Już sam pomysł na książkę jest wyjątkowy. Zamiast klasycznej powieści, otrzymujemy piętnaście krótszych form – opowiadań, z których każde jest osobnym mikrokosmosem zbrodni. Różnią się miejscem, czasem, a często także gatunkowym odcieniem – od realistycznych historii po opowieści z elementami groteski, noir czy nawet baśni. Ten zabieg sprawia, że „Zabójczy pocisk” czyta się jak kryminalny kalejdoskop, w którym każda historia odsłania inny aspekt ludzkiego upadku.
Na szczególną uwagę zasługuje Remigiusz Mróz i jego „Hakowy” – precyzyjnie skonstruowana, dynamiczna opowieść, w której autor jak zwykle bawi się strukturą i napięciem. Wojciech Chmielarz w „Telefonie” udowadnia, że potrafi budować niepokój w najzwyklejszej sytuacji, a jego bohaterowie są tak prawdziwi, że czytelnik niemal słyszy ich oddech. Jakub Małecki z kolei w „Puchu” serwuje historię bardziej melancholijną niż sensacyjną – o przemijaniu, winie i pamięci, co pokazuje, że zło nie zawsze musi mieć formę krwawej zbrodni.
W antologii znajdziemy również lżejsze, bardziej przewrotne tonacje. Olga Rudnicka w „Byle do lata…” i Marta Matyszczak w „Trupie, którego nie ma” proponują kryminały z przymrużeniem oka, pokazując, że czarny humor świetnie współgra z mrocznym tematem. Ryszard Ćwirlej w opowiadaniu „Kto się boi czarnej Wołgi?” zabiera nas z kolei w retro podróż do PRL-u, łącząc nostalgię z kryminalnym dreszczykiem.
Nie brakuje też głębszych, filozoficznych tonów. Rafał Bielski w otwierającym tom tekście „Skąd się bierze zło?” stawia pytania o moralność i naturę człowieka, które powracają jak echo w kolejnych opowieściach. W tym sensie „Zabójczy pocisk” nie jest tylko zbiorem kryminałów – to także studium ludzkich emocji, słabości i granic, które każdy z nas może przekroczyć.
Zaletą antologii jest również świetne tempo lektury. Każde opowiadanie ma własny rytm i charakter, dzięki czemu czytelnik nie odczuwa monotonii. Styl autorów jest na tyle różny, że książkę można czytać fragmentami – jak zestaw intensywnych, mocnych literackich dawek. Dodatkowym atutem jest cel charytatywny: zakup książki wspiera Fundację Pomoc Kobietom i Dzieciom, co nadaje lekturze dodatkowego sensu.
„Zabójczy pocisk” to pozycja obowiązkowa nie tylko dla miłośników kryminału, ale też dla tych, którzy chcą zobaczyć, jak różnorodne oblicza może mieć zło. Każdy z autorów dodaje do wspólnego projektu własny ślad, tworząc mozaikę, która fascynuje i przeraża zarazem. To literacka podróż po zakamarkach ludzkiej duszy – mroczna, ale niepozbawiona refleksji i błysków człowieczeństwa.
Szukamy ofert...
Opinie i dyskusje o książce Wieża milczenia
Muszę sie przyznać, że nie mam zaufania do Pana Mroza jako autora 🫣 no bo jak można być taką maszynką do pisania książek?! Naczytałam się rzeczy w Internecie i szerokim łukiem omijałam książki tego autora. Do czasu, aż przeczołgali mnie "Nędznicy" I kilka pierwszych tomów "Diuny". Naprawdę potrzebowałam czegoś lekkiego, z akcją i reakcją.
No i wtedy dostałam w prezencie "Wieżę milczenia". Pomyślałam, dobra... dam Remkowi szansę. Luuudzie... emocje od pierwszego rozdziału. Tu uderzenie w splot, tu szpilka pod żebra, tam odcięta ręka. Do tego piękna pani policjantka i amerykańska wersja Sherlocka. Co może pójść nie tak? Ano, trochę po ludzku mi się to nie spina. No bo kto po stracie ukochanej od razu zaczyna flirtować i odczuwać zawroty głowy czując perfumy innej kobiety? Kto po stracie ukochanej zaczyna fantazjować o spłodzeniu dzieci z inną? No nikt. Można mieć jakieś tam zaburzenia, tłumienie emocji, potrzebę odreagowania... ale tak to nie.
O ile początkowo akcja była wartka jak Wisła w porze deszczowej, o tyle wycieczka do Singapuru lekko ostudziła emocje.
Reasumując: moje pierwsze spotkanie z Panem Mrozem uważam za całkiem udane i możliwe... ale tylko możliwe 😉 że jeszcze sięgnę po książki naszego rodzimego rekordzisty 📚
Muszę sie przyznać, że nie mam zaufania do Pana Mroza jako autora 🫣 no bo jak można być taką maszynką do pisania książek?! Naczytałam się rzeczy w Internecie i szerokim łukiem omijałam książki tego autora. Do czasu, aż przeczołgali mnie "Nędznicy" I kilka pierwszych tomów "Diuny". Naprawdę potrzebowałam czegoś lekkiego, z akcją i reakcją.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNo i wtedy dostałam w prezencie...
Pierwsze 3 strony to suma nierealnych zabiegów na siłę. Noc i barwy jesieni, nocna zmiana - odprowadzanie do domu, powinna kolejna piosenka lecieć a tam głucha cisza, jedynie miejsce jest poprawnie opisane . Dużo opisów i wszystko mocno upchane . Będę czytał dalej 😂
Pierwsze 3 strony to suma nierealnych zabiegów na siłę. Noc i barwy jesieni, nocna zmiana - odprowadzanie do domu, powinna kolejna piosenka lecieć a tam głucha cisza, jedynie miejsce jest poprawnie opisane . Dużo opisów i wszystko mocno upchane . Będę czytał dalej 😂
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPiszę to z żalem ale dla mnie to nie to. To nie ten Remek, którego znam z innych powieści. Myślę, że istotny jest tu aspekt jego debiutu. Wiadomo, że z czasem każdy autor się rozwija. Nie porwała mnie ta lektura. Początek czyta się ciężko, bohaterowie irytują i wydają się trochę dziecini. Całej historii też nie kupuję. Poza tym- to już moja osobista preferencja ale nie lubię osadzania fabuły w Stanach, nadawania bohaterom amerykańskich imion i w ogóle poruszania się w tym w założeniu "ciekawszym" świecie. Dla mnie wcale ciekawszy nie jest. Dużo bardziej doceniam nasze polskie podwórko (jak w późniejszych książkach autora). Z pozytywów to zaskoczyłam się trochę rozwojem sytuacji. W tej historii o fanatyku religijnym było coś więcej. Pod koniec książki akcja nabiera tępa i trochę łatwiej się zaangażować w tę opowieść. Z kwestii czysto pisarskich- nie podobało mi się celowe przyśpieszanie/skracanie opisów niektórych zdarzeń. Tam gdzie czułam, że można było napisać więcej autor kwitował temat jednym zdaniem. Poza tym w pewnych momentach ciężko było mi połapać się o czym mowa, a z kolei w innych pewne kwestie były powtarzane aż nadto dosłownie. Sam pomysł i zarys fabuły nie jest zły. Ale jego realizacja nie dała mi szansy łapczywie pochłonąć tej historii jak mam to w zwyczaju z innymi Mroza. Szkoda.
Piszę to z żalem ale dla mnie to nie to. To nie ten Remek, którego znam z innych powieści. Myślę, że istotny jest tu aspekt jego debiutu. Wiadomo, że z czasem każdy autor się rozwija. Nie porwała mnie ta lektura. Początek czyta się ciężko, bohaterowie irytują i wydają się trochę dziecini. Całej historii też nie kupuję. Poza tym- to już moja osobista preferencja ale nie...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNie wciągnęła mnie.
Nie wciągnęła mnie.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toGinie młoda kobieta. Jej narzeczony współpracując z FBI rozpoczyna śledztwo, aby dopaść winnego.
Ciekawa książka o zemście. Bardzo mi się podobała postać Scotta, który w każdej sytuacji potrafił zachować zimną krew.
Ginie młoda kobieta. Jej narzeczony współpracując z FBI rozpoczyna śledztwo, aby dopaść winnego.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCiekawa książka o zemście. Bardzo mi się podobała postać Scotta, który w każdej sytuacji potrafił zachować zimną krew.
Niestety zawiodłam się na tej pozycji. Początek od razu mnie wciągnął fabuła była dynamiczna i interesująca. Gdzieś mniej więcej w połowie książki zaczyna być nudno i momentami niezrozumiale. Lektura zaczęła mnie męczyć. Nie jest to całkowicie zła książka jednak zdecydowanie do dopracowania.
Niestety zawiodłam się na tej pozycji. Początek od razu mnie wciągnął fabuła była dynamiczna i interesująca. Gdzieś mniej więcej w połowie książki zaczyna być nudno i momentami niezrozumiale. Lektura zaczęła mnie męczyć. Nie jest to całkowicie zła książka jednak zdecydowanie do dopracowania.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toFajny debiut. Mocno czuć tutaj Koontzowe klimaty z pokazaniem umysłu zabójcy. jednak w drugiej polowie praktycznie to znika. Dla fanów Mroza pozycja obowiązkowa.
6.5/10 ale cztery gwiazdki co by za nisko na Goodreads nie stało 😀
Fajny debiut. Mocno czuć tutaj Koontzowe klimaty z pokazaniem umysłu zabójcy. jednak w drugiej polowie praktycznie to znika. Dla fanów Mroza pozycja obowiązkowa.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to6.5/10 ale cztery gwiazdki co by za nisko na Goodreads nie stało 😀
Cos poszlo nie tak .Poczatek udany.Akcja toczy sie szybko, dopoki Scott Winton wraz z Evelyn Thomsen pojechali do Singapuru rozwiazac zagadke tajemniczych morderstw.
Cos poszlo nie tak .Poczatek udany.Akcja toczy sie szybko, dopoki Scott Winton wraz z Evelyn Thomsen pojechali do Singapuru rozwiazac zagadke tajemniczych morderstw.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPoczątek zapowiadał ciekawą historię. Zostaje zamordowana partnerka Scotta Wintona, a po niej giną następne osoby. Morderca staje się coraz brutalniejszy. „Nogi i ręce Graysona zostały porąbane na małe kawałki i umieszczone obok siebie, zupełnie jakby ktoś układał postać człowieka z zapałek. Jedyną częścią ciała, która została oszczędzona, była głowa odseparowana od reszty tułowia.” Prywatne śledztwo prowadzi Scott i policjantka Evelyn Thomsen. Po dobrym początku fabuła coraz bardziej się rozłaziła. Męczyło mnie czytanie i po jego zakończeniu najbardziej cieszyło mnie, że dotarłam do końca. Dużo zbędnych opisów, wolne tempo akcji, motywacje bohaterów mało prawdopodobne, sztuczne dialogi. Można przeczytać, aby poznać debiut Mroza, ale nie jest to rewelacja.
Początek zapowiadał ciekawą historię. Zostaje zamordowana partnerka Scotta Wintona, a po niej giną następne osoby. Morderca staje się coraz brutalniejszy. „Nogi i ręce Graysona zostały porąbane na małe kawałki i umieszczone obok siebie, zupełnie jakby ktoś układał postać człowieka z zapałek. Jedyną częścią ciała, która została oszczędzona, była głowa odseparowana od reszty...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPoczątek był bardzo dobry, z przymknięciem oka na absurd jakim jest włączanie cywila do śledztwa. Jednakże od momentu przeniesienia akcji do Singapuru jakoś spada całkowicie i dla mnie była nieinteresująca. Przez końcówkę musiałem się przemęczyć. Ostatecznie jest to całkiem dobra książka.
Początek był bardzo dobry, z przymknięciem oka na absurd jakim jest włączanie cywila do śledztwa. Jednakże od momentu przeniesienia akcji do Singapuru jakoś spada całkowicie i dla mnie była nieinteresująca. Przez końcówkę musiałem się przemęczyć. Ostatecznie jest to całkiem dobra książka.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to