rozwińzwiń
Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Marksizm kulturowy. 50 lat walki z cywilizacją Zachodu

Okładka książki Marksizm kulturowy. 50 lat walki z cywilizacją Zachodu autora Dariusz Rozwadowski, 9788365546357
Okładka książki Marksizm kulturowy. 50 lat walki z cywilizacją Zachodu
Dariusz Rozwadowski
7,4 / 10
Wydawnictwo: Prohibita nauki społeczne (psychologia, socjologia, itd.)
320 str. 5 godz. 20 min.
Kategoria:
nauki społeczne (psychologia, socjologia, itd.)
Format:
papier
Data wydania:
2018-01-01
Data 1. wyd. pol.:
2018-01-01
Liczba stron:
320
Czas czytania
5 godz. 20 min.
Język:
polski
ISBN:
9788365546357
Średnia ocen
7,4 7,4 / 10
34 opinii 104 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Marksizm kulturowy. 50 lat walki z cywilizacją Zachodu w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

Marksizm kulturowy. 50 lat walki z cywilizacją Zachodu

Petrus-Paulus
Petrus-Paulus
książek na półce przeczytane 130 napisanych opinii 129

Oceny książki Marksizm kulturowy. 50 lat walki z cywilizacją Zachodu

Średnia ocen
7,4 / 10
104 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
17 ocen
9
18 ocen
8
23 ocen
7
25 ocen
6
8 ocen
5
3 ocen
4
0 ocen
3
1 ocen
2
2 ocen
1
7 ocen

OPINIE i DYSKUSJE o książce Marksizm kulturowy. 50 lat walki z cywilizacją Zachodu

avatar
85
39
Kamil
12.03.2025
9 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Pozycja obowiązkowa dla każdego świadomego człowieka.

Pozycja obowiązkowa dla każdego świadomego człowieka.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
4
3
Młody94
27.12.2024
Na półkach:
Przeczytane

Książka, która otwiera oczy, jest jak uderzenie obuchem w głowę. Po jej przeczytaniu wszystkie zjawiska polityczne, społeczne i kulturowe stają się jasne i klarowne. Świetnie napisana, czyta się szybko i łatwo. Po prostu doskonała.

Książka, która otwiera oczy, jest jak uderzenie obuchem w głowę. Po jej przeczytaniu wszystkie zjawiska polityczne, społeczne i kulturowe stają się jasne i klarowne. Świetnie napisana, czyta się szybko i łatwo. Po prostu doskonała.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
698
111
Karol
25.04.2024
9 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Posiadam

Książka potrzebna, pozwalająca zrozumieć i prześledzić jak wirus kulturowy (właściwie wirus antykultury) mutuje i przepoczwarza się, by dalej niszczyć (zabijać) utrwalone przez wieki sfery kulturowe...
Główne slogany z repertuaru przeciwników wyodrębnienia tego wirusa takie jak "teorie spiskowe" i "nie ma czegoś takiego jak marksizm kulturowy" warto obnażyć kilkoma prostymi stwierdzeniami.

Po pierwsze, w nauce socjologii od dawna ustalono, że we wszystkich społecznościach ludzkich, nawet w tych najprymitywniejszych, każdy badacz napotka trzy rodzaje kultury:
1) kulturę materialną (wytwarzanie i posiadanie dóbr materialnych, sprzętów, narzędzi, towarów itp.) ,
2) kulturę społeczną (inaczej - cywilizację w sensie teorii Konecznego, czyli metodę urządzania życia zbiorowości - ustrój społeczności układający relacje międzyludzkie),
3) kulturę duchową (wierzenia i związane z nimi religie).

Klasyczny marksizm (XIX-sto wieczny),propagując rewolucję proletariacką, skupiał się przede wszystkim na niszczeniu kultury materialnej (w języku marksistowskim - walczył o bazę) po to, by w dalszej kolejności zniszczyć nadbudowę - według języka marksistów, czyli zniszczyć istniejącą kulturę społeczną i kulturę duchową. Zatem, klasyczny marksizm rodem z pism i działań K. Marksa, od samego początku był "marksizmem kulturowym". Podkreślał jednakże i kładł większy nacisk na niszczenie kultury materialnej, tj. sposobów produkcji, wytwarzania i posiadania dóbr itd. Niszczycielskim taranem miał być proletariat i związana z nim "kwestia społeczna" - wyzysk pracy. Wszystko jednak po to, by docelowo zniszczyć pozostałe rodzaje zastanych kultur, tj. kulturę społeczną (ustrój) i kulturę duchową (religie).

Marksizm XX-sto wieczny przeniósł akcenty na kulturę społeczną i duchową (na nadbudowę, według nazewnictwa starych marksistów) i do jej niszczenia poszukał nowych dynamizmów w postaci "kwestii obyczajowych". Zatem, sprawą wtórną i techniczną jest to, czy piewcy doktryny (teorii i światopoglądu) marksizmu wezmą na celownik kulturę materialną, społeczną czy duchową. Zawsze będzie to "marksizm kulturowy", a bardziej adekwatnie - "antykulturowy", bo występujący w opozycji do trzech rodzajów zastanych kultur, będących spuścizną minionych wieków i okresów.

Czy wszystko to, co zostało powyżej skrótowo opisane, to teoria spiskowa? Oczywiście. Strychulec bowiem pod nazwą "teorie spiskowe" wymyśliło amerykańskie CIA, by z jego pomocą dezawuować, ośmieszać i zwalczać wszelkie myśli i podejrzenia, że gdzieś na świecie mogły działać tajne służby państwowe. Owo sprytne pojęcie rozszerzono na wszelkie ludzkie działania, by dyskredytować wszystko, co niewygodne kreatorom różnych zajść czy procesów. Wmówiono dzięki temu naiwnym, że nigdzie przecież nie działają konkretni ludzie, mający na cokolwiek wpływ (w sensie materialnym, społecznym czy duchowym),lecz wszystko dzieje się spontanicznie i samorzutnie bez udziału takich ludzi... Jeśli jednak działają gdzieś jacyś konkretni ludzie, to wszystko można uzasadnić klarowną grą intencji i interesów, ale gra intencji i interesów nie prowadzi do żadnych niejawnych czy tajnych porozumień przeciwko komuś lub czemuś... Mam w to uwierzyć? Uwierzyłbym, gdyby ludzie byli aniołami.

Książka potrzebna, pozwalająca zrozumieć i prześledzić jak wirus kulturowy (właściwie wirus antykultury) mutuje i przepoczwarza się, by dalej niszczyć (zabijać) utrwalone przez wieki sfery kulturowe...
Główne slogany z repertuaru przeciwników wyodrębnienia tego wirusa takie jak "teorie spiskowe" i "nie ma czegoś takiego jak marksizm kulturowy" warto obnażyć kilkoma...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

368 użytkowników ma tytuł Marksizm kulturowy. 50 lat walki z cywilizacją Zachodu na półkach głównych
  • 231
  • 127
  • 10
38 użytkowników ma tytuł Marksizm kulturowy. 50 lat walki z cywilizacją Zachodu na półkach dodatkowych
  • 24
  • 3
  • 3
  • 2
  • 2
  • 2
  • 2

Tagi i tematy do książki Marksizm kulturowy. 50 lat walki z cywilizacją Zachodu

cywilizacja zachodnia marksizm kulturowy nowa prawica cywilizacja łacińska

Inne książki autora

Więcej
Okładka książki Na mięso armatnie. Taki los szykują Polakom? Dariusz Rozwadowski, Włodzimierz Skalik
Ocena 0,0
Na mięso armatnie. Taki los szykują Polakom? Dariusz Rozwadowski, Włodzimierz Skalik
Okładka książki Encyklopedia Antykultury Karol Piekarz, Michał Pytel, Dariusz Rozwadowski, Marcin Świątkowski, Jakub Zgierski, Stanisław Żuławski, Rainer Zybura
Ocena 4,6
Encyklopedia Antykultury Karol Piekarz, Michał Pytel, Dariusz Rozwadowski, Marcin Świątkowski, Jakub Zgierski, Stanisław Żuławski, Rainer Zybura
więcej

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Historia antykultury Krzysztof Karoń
Historia antykultury
Krzysztof Karoń
Lektura dająca do myślenia. Trudna, ale i pozwalająca na zrozumienie wielu ciągów przyczynowo-skutkowych. Może troszkę za dużo "filozofowania", ale przy takim temacie to chyba konieczność. Na szczęście takie detale jak wytłuszczanie najważniejszych (z punktu autora) tez oraz krótkie podsumowanie, kondensujące treść ułatwiają uporządkowanie wiedzy.
plackojad - awatar plackojad
ocenił na106 miesięcy temu
Przedsiębiorstwo Holokaust Norman Gary Finkelstein
Przedsiębiorstwo Holokaust
Norman Gary Finkelstein
Swietna pozycja. Przykre jest to, ze mimo ze zostala napisana ponad cweirc wieku temu, nic sie nie zmienilo. "Przedsiebiortwo holokaust" ma sie dobrze a nawet dziala coraz prezniej. Niektorzy, sa zbyt potezni, zeby im zaszkodzic. Zwlaszcza, ze w obecnych czasach teoretycznej wolnosci slowa nie wszystkich mozna krytykowac, nawet jesli ma sie powody i argumenty (a moze zwlaszcza jesli sie je ma?). Taka wazna i naprawde ciekawa ksiazka a pratycznie nieznana. W Polsce nie mozna kupic w zadniej ksiegarni. Wprawdzie ksiazka zostala bardzo pozytywnie przyjeta wsrod zydowskich ofiar holokaustu, ale to nie pomoglo. Kariera autora legla w gruzach. Smutne.
ejasio - awatar ejasio
ocenił na1021 dni temu
Libido dominandi. Seks jako narzędzie kontroli społecznej E. Michael Jones
Libido dominandi. Seks jako narzędzie kontroli społecznej
E. Michael Jones
Analiza kontroli mas przez seksualizację od czasów Rewolucji Francuskiej do lat 90-tych XX w. Dla mnie trochę zbyt amerykańska, ale dowiedziałem się z niej kilku nowych rzeczy, np. manipulacji Kinseya. W treści trochę za dużo powtórzeń, można było skrócić i dodać uwspółcześnienie do czasów obecnych.
Słoń_czytelnik - awatar Słoń_czytelnik
ocenił na715 dni temu
Czas niewolników Józef Białek
Czas niewolników
Józef Białek
Książka jest ciekawa dla ludzi przynajmniej trochę interesujących się ekonomią. Ukazuje że większość dużych prywatnych przedsiębiorstw tego świata należy do w gruncie rzeczy niewielkiej grupy ludzi. Ta grupa to m.in. rodziny: Rockefeller, Rotschild itd. W tle oczywiście masoneria.
Grzesiek - awatar Grzesiek
ocenił na82 lata temu
W obronie Świętej Inkwizycji Roman Konik
W obronie Świętej Inkwizycji
Roman Konik
Postanowiłem jeszcze raz wrócić do tematu inkwizycji. Ostatnio pisałem krytycznie o książce komunistycznego pisarza Jerzego Cepika " Torquemada ", postanowiłem opinię uzupełnić i uzasadnić na przykładzie w/w książki. To że jest kłamliwa i tendencyjna, pisana w okresie permanentnej walki z kościołem katolickim, jedyną w tamtym czasie ostoją polskości, jest oczywiste. Walka z kościołem katolickim trwa nadal z coraz większym natężeniem. Zniszczenie kościoła jest równoznaczne ze zniszczeniem ducha Narodu, jego świadomości i odrębności. Komu na tym zależy ? No, jeśli nie wiesz, to Ci już nie mogę pomóc !!! Albo jesteś ignorantem, albo tak skażony/a wrogimi Polsce ideologiami, że na pomoc jest już za późno !!! Święta Inkwizycja to od setek lat temat tzw. czarnej legendy kościoła. Nie ma znaczenia, że kłamliwej. Wiele osób nie znając prawdy w nią wierzy, inni chcą w nią wierzyć, ale większość wykorzystuje ją tylko partykularnie. Książkę polecam tym, którzy do tej pory nie spotkali się z obiektywnym opracowaniem tematu i bez uprzedzeń chcieliby wyrobić sobie swoje zdanie !!! POLECAM !!!
ando - awatar ando
ocenił na107 miesięcy temu
Jak być konserwatystą Roger Scruton
Jak być konserwatystą
Roger Scruton
Nie wiem czy dowiedziałem się jak być konserwatystą, ale i tak jestem pod wrażeniem. Dobrze napisane. Tego typu książkom smaku dodaje upływ czasu od ich napisania. Te dobre nie tylko się nie starzeją i nie dezaktualizują, ale przeciwnie, stają się proroctwem, dowodem przenikliwości autora. Książka, a właściwie jej końcowy fragment, wzbudziła we mnie dojmujący smutek. Autor próbuje zmierzyć się z problemem konserwatystów na całym świecie, ale w Anglii odczuwany szczególnie boleśnie, czyli jak być konserwatystą bez wiary w Boga. Nieodłączną częścią krajobrazu brytyjskiej prowincji jest parafialny kościół. Tylko jest to kościół bez wiernych. Tu ewidentnie autor nie ma pomysłu. Nie wiem czy ktokolwiek w Europie ma. Tak czy inaczej tego typu książki powinni przeczytać zarówno ci, którzy aspirują do miana konserwatysty, jak i ci których serce bije po lewej stronie. Wart uwagi jest rozdział poświęcony ekologii. Scruton ma rację. Częścią konserwatywnej agendy w naturalny sposób jest roztropna troska o środowisko naturalne. Oczywiście kluczem jest tu słowo "roztropna".
Krzysztof U - awatar Krzysztof U
ocenił na86 miesięcy temu
Demokracja - opium dla ludu Erik Kuehnelt-Leddihn
Demokracja - opium dla ludu
Erik Kuehnelt-Leddihn
„Trutka na papuleona”* Spodziewałem się wątków socjologicznych, niestety to tylko publicystyka. Dużo celnych uwag pod adresem demokracji, ale też dużo tu erystyki, manipulacji i walenia w usypanego przez siebie chochoła. „(…) tu należy szukać antydemokratycznej postawy Platona, ucznia Sokratesa, oraz Arystotelesa (…)”. – Platon sprzeciwiał się rządom wielu, i rzeczywiście jego ideałem był król-filozof, ale zarówno w Państwie jak i w Prawach spotykamy się z „radą starszych/mędrców”. Co najważniejsze, najgorszym sposobem sprawowania władzy obok demokracji była monowładza tyrana. Arystoteles z kolei wymieniał 3 sposoby rządzenia Polis i 3 ich zwyrodnienia. O ile negatywnie odnosił się do demokracji, czyli rządu motłochu, to jej właściwą wersją była Politea, czyli rząd cnotliwych obywateli. Jako najlepszy ustrój Arystoteles wskazywał arystokrację, czyli rządy najzacniejszych (cnotliwych i zasłużonych) – nie mylić z jej wypaczeniem, oligarchią, czyli rządami zdemoralizowanych bogaczy. „Trzecią kwestią jest fakt, że monarchia nie cierpi zwykle na manię wielkości tak jak przeciętny człowiek, który po zrobieniu błyskotliwej kariery i początkowym gigantycznym sukcesie uważa się za geniusza namaszczonego przez Boga”. – Duby smalone. Greccy tyrani, rzymscy cesarze-bogowie, brudas król Słońce, król Ryszard II Plantagenet, król Henryk VI Lancaster, Karol VI, Mikołaj I, Iwan IV Groźny, można tak długo. Jeśli ktoś czyta prawicową publicystykę, to zetknął się z 80% zawartości tej książeczki. Czytając poszczególne bon moty, w umyśle słychać głos Korwin Mikkego – podejrzewam, że czytał tę książeczkę przed snem zamiast Biblii. Gdyby nie katolicka ortodoksja Kuehnelt-Leddihna, można by śmiało nazwać go Austriackim Korwinem: „Podjąłem się dokonania analizy demokracji z pozycji teisty, liberała i racjonalisty” + „Określał się jako „skrajnie prawicowy katolicki arcyliberał” – liberał w stylu A. de Tocqeuville’a czy lorda Actona i zwolennik rządu minimum”. --------- „O brytyjskim parlamencie powiedziano niegdyś, że może ustanowić i zrobić wszystko z jednym jedynym wyjątkiem: nie przemieni mężczyzny w kobietę”. – To grubo byś się dziś zdziwił XD „Współczesny człowiek to skrzyżowanie papugi z kameleonem”. *Czyli „papuleon”. „Miejscowy motłoch, który żądał śmierci Chrystusa, składał się w większości z Ioudaioi, Judejczyków, podczas gdy większość Apostołów i uczniów Chrystusa pochodziła z Galilei. (I tak na przykład Piotr nazywał siebie Izraelitą i Hebrajczykiem z rodu Beniamina). Oczywiście, również Galilejczycy byli Izraelitami, ale średniowieczny Kościół (nie znający greki) pomijał różnicę między „Żydami” (tzn. Izraelitami) a Judejczykami, co przyczyniło się do narastania nienawiści do tej nacji”. „Demokracja ma sens jedynie w bardzo małych krajach (lub jednostkach politycznych),kraje średniej wielkości powinny być rządzone przez arystokrację, a duże przez monarchię”. Rousseau „Indywiduum (to znaczy coś, czego nie można podzielić) to najmniejsza jednostka kolektywu. Słowo „osoba pochodzi natomiast od etruskiego phersŭ, maska, czyli niewymiennej roli aktora. Stąd też osoba jest „wyjątkowa, jedyna w swoim rodzaju””. „Carl Gustav Jung powiedział wyraźnie, że niereligijni ludzie „powyżej czterdziestki” mogą mieć problemy psychiczne. Leszek Kołakowski w czasie wystąpienia w austriackim programie radiowym podkreślił, że kultura pozbawiona religii jest po prostu „nieludzka””.
Graven - awatar Graven
ocenił na69 miesięcy temu
Wobec nadchodzącej drugiej wojny światowej Władysław Studnicki
Wobec nadchodzącej drugiej wojny światowej
Władysław Studnicki
Największa wartość książki ukazała sie po wielu dziesięcioleciach. Nie tylko ze względu na głos rozsądku autora , trafne spostrzeżenia i obiektywne dane. Przede wszystkim na wartość pschycho-społeczną, ukazuje bowiem ignorancje zmanipulowanej masy oraz katastrofalną niekompetencje wybieranych elit. Książka aktualna na czasy współczesne.
krzyś myszkowski - awatar krzyś myszkowski
ocenił na72 miesiące temu
Krótka opowieść o Antychryście Włodzimierz Sołowjow
Krótka opowieść o Antychryście
Włodzimierz Sołowjow
„Opowieść o Antychryście” Włodzimierza Sołowjowa to jedna z najważniejszych jego prac, która wywarła duży wpływ na myśl teologiczną i filozoficzną. W tej książce Sołowjow rozważa pojawienie się Antychrysta jako symbolu zła, które będzie próbowało odwrócić ludzi od prawdy i wiary. Autor podkreśla, że Antychryst to nie tylko jedna osoba, ale też pewien duchowy i ideologiczny zły wpływ, który pojawi się w czasach końca. W mojej osobistej recenzji, najbardziej ujęła mnie głęboka refleksja Sołowjowa na temat walki dobra ze złem oraz roli człowieka w tej walce. Autor pokazuje, że choć zło może wydawać się potężne, to ostatecznie zwycięstwo jest możliwe dzięki wierze i moralnej sile człowieka. Książka skłania do myślenia o wartościach, które są ważne w życiu i o tym, jak ważne jest trwanie przy prawdzie, nawet w obliczu największych zagrożeń. Wrócę do tej pozycji ponownie za jakiś czas. POLECAM.
DanielDanielowicz - awatar DanielDanielowicz
ocenił na810 miesięcy temu
Epoka Antychrysta Paweł Lisicki
Epoka Antychrysta
Paweł Lisicki
Choć powieść ta rozgrywa się w XXIII w., to Paweł Lisicki ukazuje niepokojący i aktualny obraz rzeczywistości, w której rządzą postęp technologiczny i poprawność polityczna. To książka o ludziach negujących wszelkie normy moralne, kreślących materialistyczne oraz utopijne wizje świata opartą na hedonizmie i braku systemu wartości. Zmusza ona do przemyśleń nad kondycją współczesnego człowieka. Polecam.
Maras - awatar Maras
ocenił na91 miesiąc temu
Stałe warianty gry Grzegorz Braun
Stałe warianty gry
Grzegorz Braun
Szczęść Boże! Wstyd przyznać, ale grube książki (650 stron) potrafią mnie zniechęcić nawet do tytułów, które koniec końców bardzo chcę znać. Nie chodzi tylko o to, że gruba książka jakoś od razu kojarzy się z męczącym czytaniem, ale samo noszenie ją przy sobie potrafi być niewygodne i uciążliwe. Jednak przy „Stałych wariantach gry" Grzegorza Brauna, o tej niewygodzie można szybko zapomnieć, bowiem lektura jest wciągająca, a jej specyficzny charakter — zbiór wcześniej opublikowanych tekstów w formie a to wywiadów, a to felietonów, czy nawet krótszych komentarzy — idealnie burzy monotonię. Każdy kto zna pana Grzegorza Brauna z krasomówczych wystąpień w mediach, powinien wiedzieć, że jego myśli czyta się lepiej na papierze — zresztą zauważyłem to na przykładzie innych autorów, takich jak Bronisław Wildstein, Stanisław Michalkiewicz albo Rafał Ziemkiewicz — mimo wszystko, lepiej się ich czyta, niż ogląda albo słucha. W ogóle tekst pisany ma tę moc, że trafia do nas dosadniej, a poza tym szybko możemy do niego wrócić. Właśnie przy tej książce złamałem swoją zasadę niemazania ołówkiem po tekście. Jest tu tak wiele linijek, akapitów, a nawet całych stron i rozdziałów, które chciałbym znać na pamięć — jednocześnie zazdroszcząc autorowi umiejętności wyrażania swoich myśli w tak kolorowy sposób — że ostatecznie pomazałem całą książkę ołówkiem. Mam ostatnio szczęście do książek. Wybieram tak dobre, że bardziej niż o czytaniu ich, mogę mówić o delektowaniu się nimi. Krótkie rozdziały, ich urozmaicony styl, tylko pomagały mi w czytaniu całości na raty ale systematycznie, przez co całość skończyłem relatywnie szybko. Po zakończeniu miałem wrażenie, że to mogłaby być lektura na każdy tydzień. W sumie taka książka mogłaby się nie kończyć, bowiem każdy rozdział czegoś uczy, a większość lub wszystkie mówią o rzeczach, które ostatecznie wpisują się w tytułowe "stałe warianty gry", czyli zazwyczaj te same sztuczki ogólnie pojętego systemu, który zazwyczaj trzyma nas za przysłowiową mordę oraz mocarstw, które rządzą nami naprzemiennie od setek lat. Jak to z Grzegorzem Braunem bywa, czasem straszy nas niepotrzebnie, czasem prorokuje na zapas i nie trafia, ale jak sam się tu w książce usprawiedliwia — nie chodzi o zakłady, czyja przepowiednia się spełni, bo nigdy się nie przewidzi wszystkiego, jako że zmiennych jest zbyt wiele, ale o świadomość Polaków na temat zagrożeń, których zazwyczaj mogą nie zauważać. Te zagrożenia autor podkreśla przytaczając wydarzenia minione i dowodzi ich analogii z sytuacją teraźniejszą. Są to według mnie wspaniałe porównania. Ta trafność i moc owych analogii jest wynikiem stosowania prostych (chyba katolickich) zasad opisywania prawdy jako prawdy, a nie tylko punktu widzenia. Innymi słowy — "Niech wasza mowa będzie: Tak, tak; nie, nie. A co nadto jest, od Złego pochodzi". Właśnie to powoduje, że nieraz zatrzymywałem się i podkreślałem całe zdania i akapity, bo nasłuchawszy się przez lata medialnych bredni, gdzieś tam nawet niechcący przyswoiwszy sobie niektóre z nich niczym jakieś naukowe albo religijne dogmaty, byłem zszokowany prostym, jakby czarno-białym sformułowaniem, trafnym porównaniem, zmuszającym mnie do wybrania zła lub dobra — no bo niczego pomiędzy jednak nie ma. W takich autorach cenię sobie przede wszystkim szacunek do inteligencji czytelnika. Nie interesują mnie rzeczy, które starają się być na niskim poziomie, aby dopasować się do poziomu percepcji czytelnika, albo ze względu na ułomności samego autora, inne być po prostu nie mogą. Dobrze, zdarza mi się przeczytać i posiadać książki o bardziej felietonowym charakterze, polemicznym, które nieraz dopasowane są miejscami do niskiego poziomu pyskówek z wrogami patriotów, ale na dłuższą metę, to jest męczące, bo niczego się przy tym człowiek nie uczy. Dostaje co najwyżej chwilę ulgi, kiedy ktoś wykrzyczy się i wypluje za niego. Długie, złożone zdania Grzegorza Brauna zmuszają do skupienia, a jego bogate słownictwo mocno uprzyjemnia lekturę. Wierzę, że czytanie dobrze napisanych książek uczy nas samych wysławiania się. Mamy więc przyjemne z pożytecznym. Już to kiedyś napisałem przy okazji recenzji innej książki pana Grzegorza, w przeciwieństwie do innych — jak na przykład Wojciecha Cejrowskiego, który twierdzi, że taki człowiek jak Grzegorz Braun, który tak dobrze mówi i się nie zacina, albo jest geniuszem, albo wariatem — uważam, że to nie Grzegorz Braun jest jakimś geniuszem, tylko nasza klasa polityczna (także ludzie kultury) tak bardzo się zdegenerowała, że jak w komedii science-fiction pt. "Idiocracy", przeciętnie inteligentnego człowieka z przeszłości może uznać za geniusza albo ostatecznie za wariata i wydać na niego wyrok śmierci ze względu na brak zrozumienia jego słów. Miałem jeszcze zacytować jeden albo kilka akapitów z książki, ale wertując strony, widzę że pozaznaczałem tego tak wiele, że nie jestem w stanie wybrać rozsądnej ilości, która byłaby reprezentatywna. Niedowiarkom radzę otworzyć książkę albo e-booka na którejkolwiek stronie i prawie na pewno trafią na któryś z moim ulubionych momentów.
Michał Krzycki - awatar Michał Krzycki
ocenił na84 lata temu
Obóz świętych Jean Raspail
Obóz świętych
Jean Raspail
Witam. Można byłoby pisać o ciekawym pomyśle autora z pogranicza s-f, fantazji napisanej ze swadą, z widoczną nutą ironii gdyby nie to fakt że po 50 latach więcej w tym faktach niż literackiej fikcji. Każdy może inaczej odebrać intencje autora, sam często zastanawiałem się czy dobrze odczytuję przekaz zawarty w tej książce. W wielu komentarzach przewijają się zarzuty o rasizmie czy faszyzmie autora. Od razu można się domyślać poglądów autorów takich słów, może warto się zastanowić nad takimi epitetami bo to był standard w propagandzie bolszewickiej od początku rewolucji w Rosji. Marksiści i pokrewni chyba nigdy się nie zmienią... Wracając do tez z książki. Tej lawiny już się raczej nie zatrzyma, jak ktoś tu już celnie skomentował. Nie chodzi tu tylko o rozmycie naszej tożsamości, naszej tzn. cywilizacji łacińskiej. Przykre że jeśli rzeczywisty proces, tak podobny do wizji autora, nie zostanie przerwany to dla wielu z nas ciężko będzie nazwać to co nas otacza wymarzonym domem. Dla niektórych pewnie nie ma to znaczenia jak zmienia się świat. Ja nie tylko należę do pokolenia które już przemija ale chyba i do tych którzy tęsknią za światem swojej młodości. Nie tylko dlatego że idealizuje się ten świat sprzed wielu lat ale i że niekoniecznie to co przyszło i zastąpiło stare jest czymś lepszym. Jest czymś innym i to nie zawsze jest miłe sercu. Być może i o tym myślał autor pisząc tę książkę a może trochę to wszystko spłycam. Pozdr.
NerwowyCzytelnik - awatar NerwowyCzytelnik
ocenił na81 miesiąc temu
Luter. Ciemna strona rewolucji Paweł Lisicki
Luter. Ciemna strona rewolucji
Paweł Lisicki
Czy kiedyś zastanawialiście się nad tym czy reformacja była dobra? A może słyszeliście, że Luter nie chciał rozłamu w kościele, chciał tylko naprawić to co wymagało poprawy. A może słyszeliście, że w 2017 papież Franciszek udał się do Szwecji, aby świętować 500-lecie reformacji? A Poczta Watykańska w tym samym czasie wypuściła okolicznościowy znaczek z podobizną Marcina Lutra. Jeżeli chcecie poznać odpowiedź na powyższe pytania, albo dowiedzieć się kim był Marcin Luter to jest to pozycja obowiązkowa. Autor, Paweł Lisicki, przestawia sylwetkę reformatora począwszy od narodzin przez przybicie 95 tez aż do końca. Książka została napisana w oparciu o liczne źródła. Autor cytuje nie tylko teologów katolickich, ale i protestanckich, przywołuje również teksty i listy reformatora. Obraz, który wyłania się czytelnikowi jest zgoła odmienny od pokazywanego w mediach, podręcznikach historii czy obiegowej opinii. Książkę domyka rozdział, który podsumowuje dziedzictwo reformacji czy ściślej luteranizmu. Przyznam, że czytając tę część książki włos jeżył mi się na głowie, a to z powodu niewyobrażalnych dla mnie tez Lutra. Mam nadzieję, że uda się sięgnąć po tę pozycję, bo otwiera ona oczy. Mały minus za brak opisu oddziaływania luteranizmu na sztukę.
pyzulka89 - awatar pyzulka89
ocenił na91 rok temu
O wielości cywilizacji Feliks Koneczny
O wielości cywilizacji
Feliks Koneczny
Myślę że jeżeli ktokolwiek chce się wypowiadać na temat otaczającego go świata, różnorodności kulturowych, religii, narodów oraz wielu aspektów życia społecznego to powinien sięgnąć do dzieł antropologicznych. Dzieła autora dzięki Bogu przetrwały drugą wojnę światową oraz prl(celowo pisane z małej litery). Uważam że jest to książka warta przeczytania i zostawienia na półce dla kolejnych pokoleń.
Moony Mugs - awatar Moony Mugs
ocenił na105 miesięcy temu
Dyktatura relatywizmu Roberto de Mattei
Dyktatura relatywizmu
Roberto de Mattei
Treść tej książki jest znakomita - stanowi opis przemian postrzegania wartości w świecie zachodnim, opatrzony niezbędnymi źródłami. Nie ogranicza się do przedstawienia trosk związancyh ze światopoglądem konserwatywnym, bo prof. de Mattei opisuje np. Święte Cesarstwo Rzymskie i Święte Przymierze jako przykłady zachodnich, międzynarodowych systemów stojących na straży porządku między krajami, takich jak późniejsza Liga Narodów albo dzisiejsza ONZ. Z drugiej strony dobrze, że ta książka jest krótka, bo naukowy język profesora niestety nie porywa. W dziele stricte naukowym nie byłoby to oczywiście nic złego, ale jednak de Mattei stara się czytelników zarazić swoim punktem widzenia, a do tego sama faktografia nie wystarczy. Jak niestety wiemy po licznych demagogach jakich nosiła historia, to wzbudzane emocje są na tym polu dużo ważniejsze.
Scypion - awatar Scypion
ocenił na74 lata temu
Wolniewicz. Zdanie własne Tomasz Sommer
Wolniewicz. Zdanie własne
Tomasz Sommer
Najmądrzejszy człowiek jakiego znam. Jego przemyślenia porażają głębią i przenikliwością. Mistrz logiki. W sumie trudno więc wymagać od chudej książeczki żeby objęła całość wiedzy jaką ma do przekazania profesor, jednak czuć powtarzalność tematów poruszanych przez Sommera w wywiadzie. Dużo jest w nim kwestii o których profesor już się wcześniej wypowiadał, czy pisał, zabrakło mi nowych pytań, także tych ściśle filozoficznych które się cisną na usta podczas lektury tekstów profesora.
Jones - awatar Jones
ocenił na810 lat temu
Przedziwna śmierć Europy Douglas Murray
Przedziwna śmierć Europy
Douglas Murray
Douglas Murray, brytyjski dziennikarz i analityk polityczny, napisał książkę, która dla jednych jest proroczym ostrzeżeniem, a dla innych kontrowersyjnym manifestem pesymizmu. Przedziwna śmierć Europy, oceniona przeze mnie na mocne 8/10, to lektura gęsta od faktów, napisana z niezwykłą elegancją, ale też przeszywająco chłodna w swoich konkluzjach. To jedna z tych pozycji, które niezależnie od poglądów politycznych czytelnika, zmuszają do wyjścia ze strefy komfortu i zmierzenia się z pytaniami o fundamenty zachodniej cywilizacji. Teza Murraya jest radykalna i wyłożona bez zbędnych eufemizmów: Europa, jaką znamy, popełnia samobójstwo. Autor argumentuje, że proces ten odbywa się na dwóch płaszczyznach. Pierwszą jest masowa, niespotykana wcześniej w historii migracja, która zmienia strukturę demograficzną kontynentu. Drugą, zdaniem Murraya znacznie groźniejszą, jest duchowa i kulturowa pustka, w jaką zapadł się Zachód. Autor twierdzi, że Europejczycy stracili wiarę w swoje tradycje, religię i sens własnego istnienia, co doprowadziło do stanu „egzystencjalnego zmęczenia”. Książka jest imponująca pod względem dokumentacji. Murray podróżuje do obozów dla uchodźców w Grecji i we Włoszech, rozmawia z politykami, ale też analizuje teksty filozoficzne i statystyki demograficzne. Jego styl jest błyskotliwy, pełen erudycji, a argumentacja prowadzona z chłodną, niemal matematyczną precyzją. Autor nie boi się wytykać hipokryzji europejskim elitom, oskarżając je o krótkowzroczność i lęk przed oskarżeniami o brak tolerancji, co jego zdaniem paraliżuje rzetelną debatę o przyszłości kontynentu. Najciekawsze fragmenty książki to te poświęcone „poczucie winy”. Murray analizuje, jak kolonialna przeszłość i zbrodnie XX wieku sprawiły, że Europa przestała wierzyć w legitymację własnej kultury. To właśnie ten brak wiary sprawia, że Stary Kontynent nie potrafi – lub nie chce – asymilować przybyszów, oferując im jedynie konsumpcjonizm zamiast wspólnych wartości. Autor rysuje wizję przyszłości, w której Europa staje się jedynie „muzeum” lub terytorium bez jasnej tożsamości. Nota jest wysoka, ponieważ Murray potrafi nazwać lęki, które wielu ludzi odczuwa, ale boi się wyartykułować w obawie przed społecznym ostracyzmem. To książka odważna i intelektualnie stymulująca. Jednocześnie ocena nie jest maksymalna, ponieważ autor momentami wpada w ton jednostronny. Choć jego diagnozy są oparte na faktach, Murray niemal całkowicie pomija pozytywne aspekty wielokulturowości czy zdolność demokracji do autokorekty. Jego pesymizm jest tak głęboki, że momentami wydaje się wręcz deterministyczny, nie dając czytelnikowi niemal żadnej nadziei na inny scenariusz. Przedziwna śmierć Europy to lektura obowiązkowa dla każdego, kto chce zrozumieć napięcia targające dzisiejszą Unią Europejską. To książka bolesna, irytująca i fascynująca zarazem. Douglas Murray nie pisze po to, by przypodobać się komukolwiek; pisze, by wywołać wstrząs. Niezależnie od tego, czy zgadzamy się z jego diagnozą „śmierci” kontynentu, trudno przejść obok tej argumentacji obojętnie. To ważny głos w debacie o tym, co właściwie sprawia, że Europa jest Europą i czy jesteśmy gotowi o to walczyć.
Muminka - awatar Muminka
oceniła na826 dni temu
Chwała krucjat Steve Weidenkopf
Chwała krucjat
Steve Weidenkopf
Historia krucjat w ujęciu europejskim, a nie czarnej legendy w ujęciu popieranym od wielu, wielu dekad przez tych... no Wiesz, których. Najważniejsze, żeby ujadać na kościół katolicki !!! Dużo osób poszukuje prawdy, bo jak to mówią " prawda może Cię wyzwolić ". Mnie osobiście bardzo podoba się pojęcie prawdy w/g ks. J. Tischnera : Twoja prawda, moja prawda i g---- prawda !!! Jeśli jesteś poszukiwaczem prawdy, to jest to pozycja dla Ciebie !!! Czy ją znajdziesz ? Oj, znajdziesz, znajdziesz !!! Książkę POLECAM !!!
ando - awatar ando
ocenił na94 miesiące temu
Lawendowa mafia Dariusz Oko
Lawendowa mafia
Dariusz Oko
Takiego Kościoła nie chcę. Nie wiem oczywiście czy wszystko co zostało opisane w książce jest pewną prawdą, nie wiem też na ile ten problem jest istotne w strukturach Kościoła, ale wiem jedno, że jakakolwiek struktura czy organizacja, w którym ideologia jest ważniejsza od człowieka i relacji międzyludzkich wypacza to co powinno być sensem życia, a jest nim kształtowanie naszych więzi w duchu miłości i braterstwa, oczywiście budując na prawdzie. Książka jest zbiorem artykułów w którym poruszono temat funkcjonowania lobby homoseksualnego w strukturach kościelnych prowadzącego często do wypaczenia przesłania Ewangelii. Autorzy łączą to zjawisko z przypadkami wykorzystywania nieletnich, licznymi nadużyciami i generalnie życiem bez wiary przez ludzi, którzy wiarę mają na ustach. Treść nie jest może wnikliwa, główne tezy są ciągle powtarzane więc spokojnie treść można było zmieścić co najwyżej w połowie zawartości książki.
Arek - awatar Arek
ocenił na65 miesięcy temu
Dobry „zły” liberalizm Stanisław Michalkiewicz
Dobry „zły” liberalizm
Stanisław Michalkiewicz
Ta książka jest doskonałym przykładem na to, że Stanisława Michalkiewicza równie dobrze się czyta, jak i słucha. Nie traci on nic ze swojego ciętego, a jednocześnie barwnego języka. Sama publikacja stanowi znakomite przedstawienie idei konserwatywno-liberalnych, a zarazem zwraca uwagę na to, czym jest prawdziwy liberalizm w swoim pierwotnym, semantycznym znaczeniu – wolny od współczesnych zniekształceń, które sprawiają, że wielu konserwatystów i katolików odnosi się do niego z niechęcią. Polecam każdemu zapoznanie się z ideami przedstawionymi w tej książce i symboliczne „odebranie” liberalizmu tym, którzy go dziś wypaczyli. Jedynym minusem tej publikacji może być fakt, że dla osób, które regularnie słuchają pana Stanisława, wiele z zawartych tu myśli może wydać się wtórna – choć to właśnie w tej książce zostały one pierwotnie sformułowane.
Arald - awatar Arald
ocenił na98 miesięcy temu

Cytaty z książki Marksizm kulturowy. 50 lat walki z cywilizacją Zachodu

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Marksizm kulturowy. 50 lat walki z cywilizacją Zachodu