Coco

Wiele dobrego posłyszałam na temat samej produkcji filmowej "Coco", choć sama nie miałam jeszcze tej przyjemności jej obejrzenia. Niemniej, wydaje mi się, że największe bogactwo tej produkcji gdzieś zostało pominięte, a na pewno tą esencją nie jest zawarta w tym krótkim opowiadaniu. Mnie ta bajka nie przekonała, a więcej, poniekąd jest trochę dla mnie niezrozumiała i tym trudniej było mi wyłuskać z niej credo.

Udało mi się na podstawie tej bajki wyłuskać dwa istotne przemyślenia. Pierwsze z nich, to nie warto na podstawie własnych, dorosłych i życiowych niepowodzeń ograniczać rozwój i możliwości świata swojemu dziecku, ponieważ w swoim sercu pozostała jakaś niewygojona i dokuczająca zadra. Nasza przeszłość nie jest równocześnie powiązana z tym, że dziecko dokładnie powieli ten sam schemat, a nuż okaże się od dorosłego jednak mądrzejsze i roztropniejsze?
Po drugiej, jednym z największych przewinień człowieka jest chowanie urazy do tych, którzy nas zranili. Sztuką pozostaje pokora i lekcja wybaczenia drugiej osobie, ale chyba tym trudniej w tym wszystkim także sobie. Bez wybaczenia trudno jest ruszyć w życiu ruszyć naprzód. Zaś stagnacja i bierność nie służą rozwojowi i utrzymaniu wewnętrznej harmonii.

Wiele dobrego posłyszałam na temat samej produkcji filmowej "Coco", choć sama nie miałam jeszcze tej przyjemności jej obejrzenia. Niemniej, wydaje mi się, że największe bogactwo tej produkcji gdzieś zostało pominięte, a na pewno tą esencją nie jest zawarta w tym krótkim opowiadaniu. Mnie ta bajka nie przekonała, a więcej, poniekąd jest trochę dla mnie niezrozumiała i tym...