Ważna sprawa Kocimiętki

To jedna z moich ukochanych książeczek z dzieciństwa. uwielbiałem całą serię, ale ten tomik zaskarbił sobie najwięcej mojej sympatii. Może widziałem siebie w Sreberku? Nie żebym nie słuchał Mamy, raczej dlatego, że wolałem spędzać czas w lesie. Jak cudownie jest powrócić marzeniami do czasów dzieciństwa. Nie da się przywrócić wszystkich emocji, dorosły i tak stara się wszystko zepsuć. Tutaj jednak nie ma czego. Vive l'enfant intérieur! Rozkoszna historyjka o małym lisku, przełamująca stereotypy i walcząca z lisofobią. Obowiązkowa lektura dla zwolenników LIS+.

Książeczka z późnego PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’. W nowym formacie kwadratowym, wprowadzonym po zmianach w 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Papier grubszy odrobinę. Ilustrowana przez Marię Uszacką. Malunki ułożone naprzemiennie. Sepia, kolor itd. Bardzo ładnie uchwycone nastroje na twarzach dzieci, a kot jak żywy. Piękne. Treść poświęcona rodzeństwu Łukaszowi i Basi. Każdy z nich nie posiada własnego biurka. Muszą dzielić się po połowie/ mankamenty PRL-u czyli dziuple mieszkaniowe/. Dotychczas Łukasz tylko chodził do szkoły, a teraz Basia też. Muszą tę sprawę rozstrzygnąć. Tym bardziej ,że chłopiec szufladkę jedną też musi oddać siostrze. Jak długo będą trwały między nimi przepychanki? Czy dojdą do konsensusu? Kto będzie strzegł granicy biurka? Prześliczna książeczka. Przekazuje dzieciom jak ważna jest miłość pomiędzy rodzeństwem, rozstrzyganie sporów, umiejętność pracy w zespole. Książeczka jest również inspiracją do tworzenia fantastycznych ozdób, rzeźb , zabawek z uszkodzonych korzeni drzew, części roślin, szyszek. Jesteśmy z dziećmi pod wrażeniem. Jeszcze dziś wychodzimy do lasu szukać takich korzeni i może uda nam się coś zdziałać. Wszystkie tak się zapaliły, zobaczymy co z tego wyjdzie. Oby nie kłótnia. Mam nadzieję, że nie. Polecam!

Książeczka z późnego PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’. W nowym formacie kwadratowym, wprowadzonym po zmianach w 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Papier grubszy odrobinę. Ilustrowana przez Jerzego Flisaka. Bardzo pocieszne, humorystyczne ilustracje. Ułożone w sposób naprzemienny – kolor, sepia itd. Śliczna wierszowana historyjka o polnym skrzaciku. Był tak dobry i empatyczny ,że zapominając o swoich sprawach zajmował się wszystkimi wokół, co tego potrzebowali. Gdy któremuś ze zwierzątek przytrafiła się zła przygoda lub czegoś zabrakło, zaraz wołali po skrzata. A on leciał z wiatrem i pomagał jak umiał. Małej przepióreczce wyciągnął cierń ze skrzydełka, chomiczej rodzinie dostarczył zboże do obiadu, uczył małe myszki w leśnej szkole, szczypawce stawiał bańki itp. Aż pewnego dnia tak się rozsierdził, że postanowił wszystko rzucić w kąt i nie zajmować się cudzymi troskami. Odleciał daleko i zbudował cichy domek pośród traw. Czy udało mu się spokojnie mieszkać w domku na odludziu? Czy zwierzątka polne wołały i szukały skrzata? Co postanowił skrzat w związku z domkiem zapomnienia? O wszystkim przeczytacie w książeczce. Przesłanie jest takie ,że dobrze jest pomagać innym, być empatycznym. Nie można jednak przy tym zaniedbywać swoich obowiązków, trzeba też odpocząć. Przy ciągłym reagowaniu na takie alarmy , też można się wypalić i mieć dość wszystkiego. Nie można też odseparować się niewidzialną barierą od społeczeństwa, gdyż mieszka się zawsze wśród ludzi, chociażby się uciekło na koniec świata. Mądra życiowa powiastka. Polecam!

Książeczka z późnego PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’. W nowym formacie kwadratowym, wprowadzonym po zmianach w 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Papier grubszy odrobinę. Ilustrowana w kolorze. Malunki dość proste, odpowiednie dla odbioru najmłodszej grupy dzieci. Treść poświęcona przemądrzałemu rudemu kotu imieniem Feliks. Chłopiec spędzał czas sam w domu i trochę się nudził. Wybrał więc rozmowę z własnym kotem. Chyba nie przypuszczał , że może być taka pouczająca. Najpierw zrobił wykład wąsatemu przyjacielowi o najprostszych zasadach geofizyki. Nie sądził ,że kot mu przygotuje w zamian ripostę. O czym toczyła się rozmowa Feliksa z właścicielem? Kto miał rację? Czy kocie słowo zawsze musi być na wierzchu? Wesołe przekomarzanki. Polecam!

Zabawna, niewielka, wesoło ilustrowana książeczka dla najmłodszych o kaczuszce, która na ulicy Gęsiej przemoczyła nóżki. Poszła je wysuszyć na ulicę Słoneczną, a jej tata, stary kaczor, szuka jej po całej Warszawie. Autor przede wszystkim skupia się tu na topografii stolicy, oprowadzając czytelnika wraz z bohaterami po warszawskich uliczkach i zachęcając go do dalszych, samodzielnych poszukiwań - zarówno ulic ptasich, jak i innych, według dowolnie dobranego klucza.

Książeczka z późnego PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’. W nowym formacie kwadratowym, wprowadzonym po zmianach w 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Papier grubszy odrobinę. Ilustrowana przez Marię Uszacką - Godlewską. Dosyć ładne obrazeczki zwierząt. Ilustracje naprzemienne raz kolor, raz sepia itd. Historyjka wierszowana. Łatwo wpada w ucho. Proste rymy. Poświęcona zwierzakom w ogrodzie zoologicznym. Zachorowała żyrafa, była mocno zakatarzona. Dyrektor ZOO zatelefonował zaraz do doktora, by ten zjawił się jak najszybciej. Doktor tak się spieszył ,że wybiegł z domu bez palta i kapelusza. I ruszył samochodem wraz z wyciem syreny. Jaką miał przygodę doktor zaraz przy wejściu do ogrodu zoologicznego? Czy dotarł do żyrafy? Czy inne zwierzątka też zdążyły się pozarażać? Jaką diagnozę postawił doktor? Przeczytajcie, pooglądajcie z dziećmi obrazki ze zwierzętami. Sprawdźcie czy te najmłodsze dzieci już dobrze rozpoznają zwierzęta. Jeżeli nic nie stoi na przeszkodzie to może wyruszycie z waszymi maluchami do prawdziwego ZOO? Polecam!

Świetna historia przyjaźni Ali i Wojtka, którzy - jak to dzieci - pokłócili się o byle co. Obrazili się na siebie i pomazali w złości płot. Z pomocą przychodzi Księżyc, Wiatr, Krzew Bzu no i bohater opowieści - kot. Znanymi tylko sobie sposobami ratuje przyjaźń dzieci, sam zaś... wyleguje się na płocie.

Dziuplo, dziuplo dębowa, kogo w sobie chowasz? Uwielbiam takie stare książeczki dla dzieci. Mają niepodrabialny klimat i są mądre. Są świetne artystycznie pod względem graficznym i tekstowym. Witali Blank był bardzo znanym pisarzem rosyjskim, piszącym dla dzieci o przyrodzie. Niby proste i dziecinne historyjki... a potrafiące przekazać mnóstwo informacji. Książka jest ozdobiona pięknymi ilustracjami malarza Arkadija Ryłowa (wydanie z 1954 roku). Historia jest niby prosta: jest sobie stary, próchniejący dąb w którym dzięcioł duży (dendrocopos major) wykuł dziuplę. Co roku pojawiają się w niej nowi lokatorzy. Aż... no cóż, tak bywa z drzewami. Całość jest wierszowana. Pewnie w języku rosyjskim ten rym jest czasami bardziej udatny. W polskim tłumaczeniu nie zawsze dało się utrzymać rytm i rym ale i tak wyszło cudownie. Oto próbka: - My pszczeli rój - nie wyzywaj nas na bój! Nie szukaj z nami starć! Oddaj nam dziuplę na barć! Ustąp! Jednaś jest, nas wiele - poznasz, co to żądła pszczele! Miodzio :) Takie książeczki rozbudzają w dzieciach zainteresowanie otaczającym światem i przyrodą. Uczą też języka. Niechliby kto tylko o niej jeszcze pamiętał. Aha, nie ma nic o lisach, a te przecież też potrafią włazić na drzewa :P

Książeczka z późnego PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’. W nowym formacie kwadratowym, wprowadzonym po zmianach w 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Papier grubszy odrobinę. Ilustrowana przez Marię Uszacką. Ilustracje naprzemienne kolor, sepia itd. Malunki zachowują dynamikę scen. Charakterystyka wyrazu twarzy uchwycona, lecz nie w pełni zobrazowana. Dzieci bardzo podobne do siebie jakby sklonowane. Książka dosyć trudna w odbiorze zarówno dla dzieci jak i dla dorosłych. Akcja toczy się w przedszkolu, do którego przybywa nowy chłopiec. Niestety jest to dziecko z ADHD. Ciężko mu się przystosować do nowych warunków. Dzieciom z kolei tak samo. Nie jest przyjemnie jak koleżance wrzuca się klocek drewniany do zupy i całość cieczy rozpryskuje się jej na twarz. Inny przypadek wyrywania zabawek i zabierania, psucia zabawy z premedytacją. Dzieci krytykowały Eryka ,ale w pewnym sensie jak ten został postawiony przed ścianą, czyli za karę w kącie odgrywały się na nim w podobny sposób. Czy sprawa została rozwiązana z obydwu stron? Zasygnalizowany problem lepiej porządnie omówić z dzieckiem samemu i przygotować go na sytuacje ,że może spotkać takie dziecko na swojej drodze. Nie znam się zupełnie na tym problemie, więc nie będę się wymądrzać , bo od tego są specjalne poradnie psychologiczne. Mogę tylko nastawić dzieci , żeby w razie co nie winiły takiego dziecka i nie odpłacały mu w ten sam sposób. Polecam!

Krótka książeczka dla dzieci z morałem i przesłaniem: ten, kto za długo wyleguje się w łóżku, niczego nie osiągnie. Co ciekawe, akcja książki dzieje się w miejscowości Zajączkowo, która... istnieje naprawdę! Pod Tczewem jest Zajączkowo, jeden z najważniejszych węzłów kolejowych w Polsce, z nastawnią, stacjami rozrządowymi, stacją manewrową, lokomotywownią i wagonownią. Szkoda, że książka nie nawiązuje do tego istotnego, a przy okazji ciekawego architektonicznie, zespołu obiektów.

Książeczka z późnego PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’. W nowym formacie kwadratowym, wprowadzonym po zmianach w 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Papier grubszy odrobinę. Ilustrowana przez Zbigniewa Rychlickiego. Malunki w tonacji czerwień, róż pomarańcz. Piękna kreska. Świetnie uchwycone reakcje dzieci. Chyba tylko kto nie ma dzieci, ten się nie wzruszy opowieścią i powie ,że się zanudził treścią. Pamiętacie jak pierwszy raz prowadziliście pociechy do żłobka i przedszkola, szkoły? Książeczka jest właśnie o tym. Za PRL-u nie wszystkie dzieci chodziły do przedszkola. W historii powojennej rozwój wychowania przedszkolnego w początkowej fazie przebiegał dość wolno. Sytuacja poprawiła się znacznie , kiedy to powstały pierwsze zerówki w szkołach. Kamilek, syn kompozytora, kochający muzykę przekroczył pierwszy raz progi przedszkolne w wieku pięciu lat. Dla niego było to coś zupełnie nowego. Jak na pierwszy raz to zbyt późno na dostosowanie się dziecka. W związku z tym ma tremę. Dzieci są różne. Jedne miłe dla niego a drugie wręcz odwrotnie. Szczególnie, że wychowawczyni odwołana w jakieś sprawie, zostawiła dzieciaka samego. Jak na pierwszy raz to skok na wysoką wodę. Na szczęście Kamilek za długo nie musiał się chować za wieszakiem ubrań. Jak potoczył się chłopcu pierwszy dzień w przedszkolu ? Czy bardzo tęsknił za domem, za tatą i fortepianem? Kim był tata kolegi Micińskiego? O pierwszym , jak ważnym dniu w przedszkolu małego Kamilka dowiecie się po przeczytaniu książeczki. Bardzo ładna. Uczy dzieci ,aby opanowały pierwszy strach i rozłąkę, wiedziały jak podejść do rówieśników i jak się zachować. Bardzo ładna, mądra książeczka. Polecam!

Książeczka z późnego PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’. W nowym formacie kwadratowym, wprowadzonym po zmianach w 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Papier grubszy odrobinę. Ilustrowana przez Danutę Przymanowską- Rudzińską. W malunkach przewaga koloru odcieni niebieskiego i brązu. Dosyć ładne. Historyjka wierszowana dla najmłodszych , poświęcona transporcie zwierząt do Ogrodu Zoologicznego w Warszawie, morską żeglugą. Statkiem podróżowały słoń, szakale, lis, żyrafa, rysie, małpki, jeżozwierz, morskie świnki. Podczas przeładunku zwierząt nastąpiły komplikacje, zacięcie się dźwigu. Część zwierzątek zawisła w powietrzu na platformie. Które to były zwierzątka? Kto wymyślił sposób przetransportowania ich w dół? Czy pomysł i jego realizacja się udała? W jakim celu przyjechała straż pożarna? Czy wyładunek w rezultacie się udał? O tym przeczytacie w książeczce. Najmłodsi przedstawiciele żłobków będą zadowoleni z lektury. Polecam dla nich szczególnie! A wszystkie dzieci najlepiej jeśli można, to zabrać do ZOO w realu.

Książeczka z PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’. I wydanie z 1968 roku. Format prostokątny zachowany jeszcze przed zmianami z 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Pięknie zilustrowana przez Mieczysława Kwacza. Obrazki naprzemienne kolorowe , czarno-białe itd. Moja mama pamięta tę serię ze swoich czasów. Podobno kosztowały kiedyś 1,50 zł i to była stała cena tych książeczek. Treść jest taka sama jak wydanie z 1988 roku , ten sam ilustrator, ale zupełnie inne obrazki. Powiedziałabym ,że bardziej poważne, ciekawa kreska. Do odbioru przez dzieci przedszkolne w przeciwieństwie do nowszego wydania kwadratowego, gdzie znajdziemy ilustracje bardziej humorystyczne i przystępne dla dzieci żłobkowych. Swoja drogą mnie podobają się bardziej właśnie te ze starszego wydania. Opowiadanie przyrodnicze o kasztanowym ludziku Kukliku. Mały stworek Kuklik chciał sobie odświeżyć swoją garderobę tzn. kolczastą czapeczkę kasztanową, buciki z żołędzi, guziczki z jarzębiny itd. Spacerował po łączce, polach, lesie i szukał atrybutów na wymianę. Była wiosna i cała przyroda budziła się w kwiatach. Mały ludzik nie rozumiał tego jednak. Czy przyjdzie dzień ,że Kuklik doczeka się kasztanów i innych tego typu owoców wziętych z natury? Kiedy to będzie? Dzięki historyjce dzieci poznają pory roku i ich znamiona. Polecam serdecznie!

Świetna, wierszowana książeczka Wandy Chotomskiej, którą czytała mi babcia. "Dziesięć bałwanków było w jednym lesie, nie mniej, nie więcej - tylko właśnie dziesięć. Jeden się wdrapał do dziupli na drzewie. I tak się wdrapał - że zostało dziewięć." I tak każdy bałwanek miał swoją przygodę, aż: "Dziesięć bałwanków stało na polanie Ile zostało? Oto jest pytanie!" Super książeczka na zimową porę dla najmłodszych. Wspominam z sentymentem!

Książeczka dla dzieci z serii "Poczytaj mi mamo" o bardzo niesympatycznej, srebrnej łyżeczce, która mocno zadzierała nosa, uważała się za lepszą od innych. Dopiero konfrontacja z rodziną: łyżkami stołowymi, drewnianymi, chochlą, wazówką i durszlakiem zmieniła jej nastawienie. Bajka dla najmłodszych z przesłaniem: zło dobrem zwyciężaj. Ucz niemiłych poprzez bycie dla nich miłym.

Książeczka z późnego PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’. W nowym formacie kwadratowym, wprowadzonym po zmianach w 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Papier grubszy odrobinę. Ilustrowana przez Marię Uszacką - Godlewską. Dosyć sympatyczne malunki i nawet smok na nich wygląda poczciwie. Bajeczka napisana wierszem. Trochę różni się od innych bajek o smokach. Za górą wielką i stromą żył dzielny rycerz. Był on bardzo uprzejmy, z tego słynął. Nigdy nie używał brzydkich słów. Bywał częstym gościem na zamku. W owym królestwie od pewnego czasu źle się działo. Wszystko to z powodu smoka, mieszkającego w pieczarze. Wychodził nocą ze swej kryjówki i utrudniał ludziom życie. Ział ogniem, ryczał donośnie, dusił owce. Król ogłosił ,że jak któryś śmiałek pokona smoka, temu swą córkę odda za żonę. Czy komuś udała się walka ze smokiem? Czy rycerz podjął się tego wyzwania? Czy udało mu się pokonać smoka i w jaki sposób? Czy doszło do mariażu królewskiej córki? Przeczytajcie. Przesłanie jest takie ,że czasami nie trzeba używać siły ,żeby kogoś pokonać. Polecam!

Książeczka z PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’. W nowym formacie kwadratowym, wprowadzonym po zmianach w 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Papier grubszy odrobinę. Ilustrowana w kolorze, ale są też obrazki zielono-czarne. Bardzo ładnie i ciekawie wyglądają, występują naprzemiennie z kolorowymi. Taka odmienna technika. Treść poświęcona małemu chłopcu Marcinkowi, który sprowadził się do nowego domku z ogródkiem i jeszcze nikogo nie zna. Dziecko próbuje się bawić samo, ale wewnątrz mieszkania wszystkim przeszkadza. Wchodzi pod stół zorganizować sobie zabawę, to akurat mebel potrzebny jest tacie. Buduje sobie szałas, bazę z koca i krzeseł, to niestety krzesła są komuś wtedy potrzebne. Czuje się jak zawadzający mebel. Rusza na podwórko do ogrodu i tam pod krzakiem zaczyna się bawić w gospodarstwo z zagrodą. Nie dopuszcza do siebie chłopca sąsiadów Michałka, choć ten bardzo chce uczestniczyć z nim w zabawie. Dopiero jak Michałek zachoruje ,wszystko się zmienia. Jak potoczyły się dalej losy chłopców? Czy doszli do jakiegoś konsensusu? Przeczytajcie swoim dzieciom. Polecam!

Książeczka z późnego PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’. W nowym formacie kwadratowym, wprowadzonym po zmianach w 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Papier grubszy odrobinę. Ilustrowana przez Wandę Orlińską. Ilustracje dosyć oszczędne, za to bajka mądra. Bajka wschodnia. Salim ciężko pracował w polu aż do zachodu słońca. Obkopywał rośliny na swoim zagonie, a później pracował na poletku sąsiada, który od miesiąca poważnie chorował. Przykurzony, zmęczony wracał do domu na swym osiołku. Nagle usłyszał wrzask. Przed gospodą na beczce stał sługa Abbasa, bogacza z sąsiedniej wioski i zapraszał do swego pana na pyszną ucztę tylko równych dostojeństwem. Salim postanowił skorzystać z gościny. Nie udało mu się jednak wejść przez bramę. Został wyrzucony, wyśmiany i postraszony psami. Za wysokie progi na jego nogi, tylko łachmany i kurz. Po drodze jadąc przy murze znalazł kaftan z guzikami ze szczerego złota. Ubrał się w niego , przyfarbował brodę gliną na rudo, żeby go nie poznano i wystartował po raz drugi pod wrota krezusa. Czy teraz wpuszczono Salima? Czy zakosztował wszystkich potraw? Jakie było jego zachowanie? Czy bogacz w jakimś stopniu dostał nauczkę za złe czyny? O tym wszystkim przeczytacie w książeczce. Morał jest taki ,że wśród bogaczy i dostojników pałacowych liczy się nie człowiek, lecz ubranie jakie nosi na sobie. A my z tej powiastki mamy wyciągnąć taki wniosek, żeby nie oceniać ludzi po wyglądzie i po tym ile posiada pieniędzy, tylko po jego wnętrzu. I to trzeba też uświadomić dzieciom. Drugą ważną sprawą jest sąsiedzka pomoc, ale nie tylko. Zawsze trzeba pomóc temu, kto tego potrzebuje. Polecam!