Kto kiedy zasypia

Poczytaj mi mamo książeczki dla najmłodszych

10.08.2024

5 / 10

Na półkach: , , , ,

Książeczka z późnego PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’.
W nowym formacie kwadratowym, wprowadzonym po zmianach w 1974 roku.
Książeczka cienka, dobry druk. Papier grubszy odrobinę. Ilustrowana przez Elżbietę Gaudasińską.
Przewaga kolorów ziemi.

Treść poświęcona trzem zwierzątkom : zającowi, sowie, niedźwiedziowi.
Zakładają oni zespół muzyczny, wybierają instrumenty i repertuar.
I tu utknęli w martwym punkcie. Wybrali kołysanki, a później okazało się ,że każde zwierzątko zasypia o innej porze. Jedne śpią w dzień, drugie w nocy, a trzecie przesypiają całą zimę.
I tu dziecko rozpoznaje jakie są zwyczaje zwierząt. Tym samym rozgląda się wokół siebie. Dostrzega ,że każdy człowiek też jest inny, co innego lubi i robi. Trzeba iść na kompromis i uszanować każdego.

Czy zwierzątka bardzo się pokłóciły?
Czy doszły wspólnymi siłami do konsensusu?
Jak rozstrzygnęli kwestię zasypiania o różnych porach?

O tym wszystkim przeczytacie w książeczce. Odpowiednia już dla dzieci żłobkowych.
Polecam!

Książeczka z późnego PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’.
W nowym formacie kwadratowym, wprowadzonym po zmianach w 1974 roku.
Książeczka cienka, dobry druk. Papier grubszy odrobinę. Ilustrowana przez Elżbietę Gaudasińską.
Przewaga kolorów ziemi.

Treść poświęcona trzem zwierzątkom : zającowi, sowie, niedźwiedziowi.
Zakładają oni zespół muzyczny, wybierają instrumenty i...

więcej Pokaż mimo to

481

140

Drobinka

18.02.2017

6 / 10

Na półkach: ,

Troje przyjaciół: zając, niedźwiedź i sowa zakładają zespół muzyczny. Książeczka o tym, jak pogodzić różne temperamenty i styl życia, czyli o przyjaźni i kompromisie. Na koniec kołysanka dla zajączka.
Dynamikę poprawia możliwość modulacji, w tym "hu-hu", "luli-luli" i "A-a-a" (kotki dwa)

Pokaż mimo to

1113

739

Villiana

19.01.2015

7 / 10

Na półkach: , , ,

Całkiem ciekawa opowiastka, której głównymi bohaterami są sowa, niedźwiedź i zając. Dzieci uczą się z tej historii, że nie wszystkie zwierzątka chodzą spać w tych samych porach, co staje się skutkiem dość zabawnej sprzeczki pomiędzy głównymi bohaterami, ale, jak to w bajkach bywa, dochodzą do kompromisu.

Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

41 użytkowników ma tytuł Kto kiedy zasypia na półkach głównych

Przeczytane 38
Chcę przeczytać 3

9 użytkowników ma tytuł Kto kiedy zasypia na półkach dodatkowych

Dziecięce 2
Dzieciństwo 1
Książki z dzieciństwa 1
1. Dziecięca i młodzieżowa 1
Polska 1
Posiadam 1
@ Dla maluszka i przedszkolaka 1
❃ Seria: Poczytaj mi mamo 1

Tagi i tematy do książki Kto kiedy zasypia

Inne książki autora

Więcej

Okładka książki Dobranocki na pogodę i niepogodę Grażyna Bąkiewicz, Justyna Bednarek, Paweł Beręsewicz, Zofia Beszczyńska, Joanna Fabicka, Roksana Jędrzejewska-Wróbel, Barbara Kosmowska, Maria Łastowiecka, Beata Ostrowicka, Zofia Stanecka, Małgorzata Strękowska-Zaremba, Agnieszka Tyszka

7,0

Dobranocki na pogodę i niepogodę Grażyna Bąkiewicz, Justyna Bednarek, Paweł Beręsewicz, Zofia Beszczyńska, Joanna Fabicka, Roksana Jędrzejewska-Wróbel, Barbara Kosmowska, Maria Łastowiecka, Beata Ostrowicka, Zofia Stanecka, Małgorzata Strękowska-Zaremba, Agnieszka Tyszka

Okładka książki Skakanka Wiera Badalska, Helena Bechlerowa, Jan Brzechwa, Elżbieta Brzoza, Wanda Chotomska, Wincenty Faber, Stanisław Grabowski, Stanisław Grochowiak, Czesław Janczarski, Hanna Januszewska, Jadwiga Jasny-Mazurek, Mira Jaworczakowa, Zbigniew Jerzyna, Anna Kamieńska, Ludwik Jerzy Kern, Maria Kowalewska, Tadeusz Kubiak, Joanna Kulmowa, Irena Landau, Maria Łastowiecka, Barbara Lewandowska, Hanna Łochocka, Małgorzata Musierowicz, Joanna Papuzińska, Krystyna Pokorska, Maria Rosińska, Ewa Szelburg-Zarembina, Maria Terlikowska, Julian Tuwim, Danuta Wawiłow

7,3

Skakanka Wiera Badalska, Helena Bechlerowa, Jan Brzechwa, Elżbieta Brzoza, Wanda Chotomska, Wincenty Faber, Stanisław Grabowski, Stanisław Grochowiak, Czesław Janczarski, Hanna Januszewska, Jadwiga Jasny-Mazurek, Mira Jaworczakowa, Zbigniew Jerzyna, Anna Kamieńska, Ludwik Jerzy Kern, Maria Kowalewska, Tadeusz Kubiak, Joanna Kulmowa, Irena Landau, Maria Łastowiecka, Barbara Lewandowska, Hanna Łochocka, Małgorzata Musierowicz, Joanna Papuzińska, Krystyna Pokorska, Maria Rosińska, Ewa Szelburg-Zarembina, Maria Terlikowska, Julian Tuwim, Danuta Wawiłow

7,3

O Ali, Wojtku, kocie i rysowaniu na płocie Maria Łastowiecka

7,1

Ważna sprawa Kocimiętki Maria Łastowiecka

7,5

Pierwszy spacer Maria Łastowiecka

6,0

O Świerszczyku na Mazurach Maria Łastowiecka

więcej

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Wielka przygoda małej Zosi

Barbara Lewandowska

Książeczka z PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’, stareńka z 1958 roku, jeszcze mojej mamy. Format prostokątny zachowany jeszcze przed zmianami z 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Ilustratorką jest Janina Krzemińska. Pomysł na książkę też jest jej autorstwa. Tekst napisała Barbara Lewandowska. Porównuję ilustracje tej samej malarki z roku 1958 do tych 1985 .Wydaje mi się ,że te wcześniejsze są dużo bardziej trafione. Świetnie przedstawiona mimika twarzy dziecka, czego nie jestem w stanie powiedzieć w stosunku do późniejszego wydania. Treść poświęcona entomologii. Dzieci poznają najróżniejsze owady, ich świat poprzez zupełnie inny pryzmat niż atlas owadów. Książeczka zaczyna się od tego ,że Zosia znajduje na łące biedronkę. Nie puszcza jej wolno , tylko zamyka w pudełku od zapałek. Chce ją mieć dla siebie, tego czego nie wolno robić. Nie można więzić owadów i zabierać im naturalnego , pięknego świata. W nocy ma zły sen. Przybiera maleńką postać owada i po kolei odwiedza świat mrówek, pająków, żuczków itd. Jaka niemiła przygoda spotyka ją podczas sennej wędrówki? Czy i kiedy Zosia zrozumie , że owady muszą żyć w naturze, a nie w pułapce? Czy złapana przez Zosię biedronka ujrzy jeszcze światło dzienne? Przeczytajcie o wszystkim swoim dzieciom. Polecam!

Książeczka z późnego PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’. W nowym formacie kwadratowym, wprowadzonym po zmianach w 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Papier grubszy odrobinę. Ilustrowana przez Mateusza Gawrysia. Malunki dość ładne, trochę w moim odczuciu za ostre barwy. Wszystko jednak zgodnie z treścią zostało uchwycone. Bardzo mądre życiowe opowiadanie. O chłopcu imieniem Marek, któremu urodził się młodszy braciszek Tomek. Marek był ogromnie zazdrosny o brata. Jak dotąd przeszkadzało mu ,że cała rodzina się nad nim trzęsie, żeby ciepło się ubrał, uważał na schodach, założył szalik. A teraz wszystko się zmieniło. To Tomek był najważniejszy. Brakowało mu troski najbliższych nad jego osobą. Marek nie za bardzo lubił brata, albo tylko mu się tak zdawało. Wszystko zmienia się jak za pomocą różdżki , gdy chłopiec spotyka Hanię z psem o imieniu Ami na podwórku. Czy pies był rzeczywiście dziewczynki? Co za tragedia zdarzyła się w bloku, wywołując poruszenie mieszkańców? Komu pomagała Hania? Czy Marek przyłączy się by pomóc sąsiadom? Jak zmieni się stosunek Marka do Tomka? Przeczytajcie sami. Bardzo budująca książeczka, niosąca wiele przesłań. Trzeba mieć zawsze uczy i oczy otwarte , a nie widzieć tylko czubek własnego nosa. Być chętnym pomagać innym, gdyż może się zdarzyć, że ty też będziesz kiedyś potrzebował wsparcia. Dzieci trzeba wcześniej przygotować na przyjęcie rodzeństwa i zawsze traktować wszystkie równo. Można prosić starsze dziecko o drobną pomoc przy małym, aby wciągnąć je w obowiązki. W przeciwnym wypadku bardzo szybko zbudujemy barierę , niewidzialną ścianę , która odseparuje w pewien sposób rodzeństwo. Starszy brat ma być bratem, a nie bać się nawet dotknąć młodszego. Polecam! Szczególnie, jak mamy przygotować dziecko na nowego braciszka lub siostrzyczkę.

oceniła na71 rok temu

Nikt się nie trzęsie

Maria Terlikowska

Książeczka dla dzieci z serii "Poczytaj mi mamo" o bardzo niesympatycznej, srebrnej łyżeczce, która mocno zadzierała nosa, uważała się za lepszą od innych. Dopiero konfrontacja z rodziną: łyżkami stołowymi, drewnianymi, chochlą, wazówką i durszlakiem zmieniła jej nastawienie. Bajka dla najmłodszych z przesłaniem: zło dobrem zwyciężaj. Ucz niemiłych poprzez bycie dla nich miłym.

Zarozumiała łyżeczka

Elżbieta Szeptyńska

Edward Lutczyn Sławomir Grabowski Marek Nejman

ocenił na61 rok temu

Co w rurach piszczy

Książeczka z późnego PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’. W nowym formacie kwadratowym, wprowadzonym po zmianach w 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Papier grubszy odrobinę. Ilustrowana przez Edwarda Lutczyna. Malunki w tonacji dość ognistej, przeważająca czerwień. Rozpoznawalna kreska Lutczyna. Rysunki takie trochę jak z komiksów. Książeczka niby o pozornie błahej tematyce, ale tak wcale nie jest. Nie chodzi tu o gadające zegary, rury i zamkniętego samego psiaka w domu. To jest blokowisko. Rury działają na zasadzie naczyń połączonych, nie tylko od wody ciepłej i zimnej, ale od kanalizacji. Poza tym mamy szyb wentylacyjny do mieszkań. Windę , która jeździ jak wiemy w górę i w dół, łączącą wszystkie piętra . Myślą przewodnią jest to ,że mieszkańcy bloku stanowią jedność. Jedni są zależni od drugich. Jeżeli jeden z sąsiadów zapomina o garnku na palniku, wywoła pożar w całym budynku, pół biedy jeżeli go w porę jeszcze zdejmie. Najwyżej wszyscy będą czuli przez wentylację zapach spalenizny. Jeżeli ktoś ma popsute uszczelki w kranach w łazience, to prędzej czy później dochodzi do zalania mieszkań w pionie. Trzeba pamiętać o hydraulikach, bo konsekwencją człowieku będzie nie tylko zniszczone twoje mieszkanie , ale sąsiada z dołu. Zamykanie wyjącego psa na cały dzień, nie posłuży zwierzęciu ani tobie mieszkańcu jednego z klitek na korytarzu w wieżowcu , bo cię nie ma w domu, a cała reszta ma znosić hałas, pomijając biednego sfrustrowanego samotnego psa w czasie długich godzin oczekiwania na właścicieli. I tak to pokrótce możemy tłumaczyć. Jeżeli chcecie posłuchać co sam pan pudel ma do powiedzenia, koniecznie posłuchajcie i przeczytajcie. Polecam!

Książeczka z późnego PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’. W nowym formacie kwadratowym, wprowadzonym po zmianach w 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Papier grubszy odrobinę. Ilustrowana przez Zbigniewa Rychlickiego. Malunki w tonacji czerwień, róż pomarańcz. Piękna kreska. Świetnie uchwycone reakcje dzieci. Chyba tylko kto nie ma dzieci, ten się nie wzruszy opowieścią i powie ,że się zanudził treścią. Pamiętacie jak pierwszy raz prowadziliście pociechy do żłobka i przedszkola, szkoły? Książeczka jest właśnie o tym. Za PRL-u nie wszystkie dzieci chodziły do przedszkola. W historii powojennej rozwój wychowania przedszkolnego w początkowej fazie przebiegał dość wolno. Sytuacja poprawiła się znacznie , kiedy to powstały pierwsze zerówki w szkołach. Kamilek, syn kompozytora, kochający muzykę przekroczył pierwszy raz progi przedszkolne w wieku pięciu lat. Dla niego było to coś zupełnie nowego. Jak na pierwszy raz to zbyt późno na dostosowanie się dziecka. W związku z tym ma tremę. Dzieci są różne. Jedne miłe dla niego a drugie wręcz odwrotnie. Szczególnie, że wychowawczyni odwołana w jakieś sprawie, zostawiła dzieciaka samego. Jak na pierwszy raz to skok na wysoką wodę. Na szczęście Kamilek za długo nie musiał się chować za wieszakiem ubrań. Jak potoczył się chłopcu pierwszy dzień w przedszkolu ? Czy bardzo tęsknił za domem, za tatą i fortepianem? Kim był tata kolegi Micińskiego? O pierwszym , jak ważnym dniu w przedszkolu małego Kamilka dowiecie się po przeczytaniu książeczki. Bardzo ładna. Uczy dzieci ,aby opanowały pierwszy strach i rozłąkę, wiedziały jak podejść do rówieśników i jak się zachować. Bardzo ładna, mądra książeczka. Polecam!

oceniła na61 rok temu

Trzymaj się, Kamil

Wanda Chotomska

O Ali, Wojtku, kocie i rysowaniu na płocie

Maria Łastowiecka

Świetna historia przyjaźni Ali i Wojtka, którzy - jak to dzieci - pokłócili się o byle co. Obrazili się na siebie i pomazali w złości płot. Z pomocą przychodzi Księżyc, Wiatr, Krzew Bzu no i bohater opowieści - kot. Znanymi tylko sobie sposobami ratuje przyjaźń dzieci, sam zaś... wyleguje się na płocie.

ocenił na76 miesięcy temu

Kącik ze smokiem

Helena Bechlerowa

Książeczka z późnego PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’. W nowym formacie kwadratowym, wprowadzonym po zmianach w 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Papier grubszy odrobinę. Ilustrowana przez Marię Uszacką. Malunki ułożone naprzemiennie. Sepia, kolor itd. Bardzo ładnie uchwycone nastroje na twarzach dzieci, a kot jak żywy. Piękne. Treść poświęcona rodzeństwu Łukaszowi i Basi. Każdy z nich nie posiada własnego biurka. Muszą dzielić się po połowie/ mankamenty PRL-u czyli dziuple mieszkaniowe/. Dotychczas Łukasz tylko chodził do szkoły, a teraz Basia też. Muszą tę sprawę rozstrzygnąć. Tym bardziej ,że chłopiec szufladkę jedną też musi oddać siostrze. Jak długo będą trwały między nimi przepychanki? Czy dojdą do konsensusu? Kto będzie strzegł granicy biurka? Prześliczna książeczka. Przekazuje dzieciom jak ważna jest miłość pomiędzy rodzeństwem, rozstrzyganie sporów, umiejętność pracy w zespole. Książeczka jest również inspiracją do tworzenia fantastycznych ozdób, rzeźb , zabawek z uszkodzonych korzeni drzew, części roślin, szyszek. Jesteśmy z dziećmi pod wrażeniem. Jeszcze dziś wychodzimy do lasu szukać takich korzeni i może uda nam się coś zdziałać. Wszystkie tak się zapaliły, zobaczymy co z tego wyjdzie. Oby nie kłótnia. Mam nadzieję, że nie. Polecam!

Książeczki tej serii pamiętam z dzieciństwa tak wyraźnie, jakby to było wczoraj. To one ukształtowały moją wyobraźnię i spojrzenie na świat. "Gdy zapadnie noc" to szacunek oddany ludziom, którzy nie śpią, by reszta mogła spać spokojnie. To kolejarze, radiowcy, telegrafiści, lekarze i farmaceuci, policjanci, służby remontowe i drogowe, pracownicy hut, elektrowni czy wodociągów, piekarze a także "strażak przy telefonie czuwał spędzając sen z powiek. Nie spały serca i dłonie. Czuwało miasto i człowiek". Szczególnie sugestywne są wspaniałe ilustracje autorstwa Bogusława Orlińskiego.

Gdy zapadnie noc

Tadeusz Kubiak

Krótka książeczka dla dzieci z morałem i przesłaniem: ten, kto za długo wyleguje się w łóżku, niczego nie osiągnie. Co ciekawe, akcja książki dzieje się w miejscowości Zajączkowo, która... istnieje naprawdę! Pod Tczewem jest Zajączkowo, jeden z najważniejszych węzłów kolejowych w Polsce, z nastawnią, stacjami rozrządowymi, stacją manewrową, lokomotywownią i wagonownią. Szkoda, że książka nie nawiązuje do tego istotnego, a przy okazji ciekawego architektonicznie, zespołu obiektów.

ocenił na62 miesiące temu

Kiedy byłam mała

Danuta Wawiłow

Książeczka z późnego PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’. W nowym formacie kwadratowym, wprowadzonym po zmianach w 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Papier grubszy odrobinę. Ilustrowana przez Wandę Orlińską. Bardzo rozpoznawalna malarka. Twarze na obrazkach wyrażają wszystko, całe emocje , nastrój. Są piękne. Dzieci moje też je lubią. Treść poświęcona jest pewnej rodzinie , babcia, mama, tata i córeczka Ewa. Ewa któregoś wieczoru wyciąga stare albumy ze zdjęciami. / Trzeba wziąć pod uwagę, że innych fotografii w PRL-u nie było/. Przegląda poszczególne i zastanawia się kogo te postacie reprezentują. Okazuje się ,że to cała jej rodzina, jak wszyscy byli kiedyś mali. Ewa nie może wprost uwierzyć ani sobie wyobrazić jak to mogło być. Wszyscy zaczynają snuć swoje opowieści. Jeżeli chcecie zapoznać się z nimi, przeczytajcie proszę książeczkę. Polecam! Poczujecie nutkę ciepła rodzinnego, która przeniesie się na wasze dzieci.

Nie zjem cię, jak opowiesz

oceniła na81 rok temu

Sławomir Grabowski Marek Nejman

Jeśli komuś nieprawdopodobna wydaje się rozmowa kornika z jodłową belką, niech sięgnie po książkę Grabowskiego i Nejmana. A jest to dialog nie byle jaki! Posłuchamy gawędy o morzach i oceanach, mewach i albatrosach, słońcu, deszczu, mrozie i wietrze, marynarzach i smagnięciach morskiej bryzy. A całość wspaniale ilustrowana przez Włodzimierza Terechowicza!

Książeczka z późnego PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’. W nowym formacie kwadratowym, wprowadzonym po zmianach w 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Papier grubszy odrobinę. Ilustrowana w kolorze. Dość humorystyczne malunki zwierząt. Książeczka typowo przyrodnicza. Akcja toczy się w ZOO w miesiącu marcu. Niedźwiedzicy urodził się malutki syneczek. Rozkoszny mały brunatny miś. Zaczęły się pierwsze pogadanki mamy z synkiem, gdy tylko wyszli na pierwszy spacer na słoneczko. Mama przykazywała to czego synusiowi wolno, a czego nie. Foka może otrząsnąć go zimną wodą, papuga podziobać, słoń nadepnąć. Mały miś słuchał bardzo uważnie, a że był jeszcze malutki to cała wiedza szybko mu się w rozumku pokręciła. Gdy mama zasnęła misio wyszedł na spacer pobiegać. Którym zwierzętom poprzestawiał misiek nazwy? Co z tego wszystkiego wynikło? Czy misio wyszedł cało z opresji? Czy znalazł się ktoś kto odprowadził go na jego własny wybieg? Bardzo pouczająca historyjka dla obydwu stron rodzic – dziecko. Synek czy córcia powinni z uwagą słuchać rodzica ,a w razie wątpliwości sto razy zapytać. A rodzic powinien być dużo mądrzejszy i sprawdzić ,czy dziecko wszystko zapamiętało, zrozumiało , by pewnym być w 100%, że tak się stało. Polecam!

Kolejna książeczka z krainy dzieciństwa z serii "Poczytaj mi mamo". Kim jest tajemnicza dziewczynka w pasiastych spódniczkach? To Tęczanka! Złapały ją dwa młode skowronki podczas malowania tęczy i zaniosły do rodzinnego gniazda. I mówią mamie, że chcą mieć pomalowane ogonki, jeden na czerwono, drugi na zielono. Mama na to, że skowronki nie potrzebują takich jaskrawych kolorów. Każe dzieciom odnieść dziewczynkę na tęczę. Niestety - ona już zanika. Tęczanka idzie więc polami i maluje maki na czerwono. Spotyka dzieci, Magdę i Wojtka, którzy niosą dzbanek poziomek. Wskakuje im hop! do słoika robiąc tęczowe wzory. Śpiewa sobie: "Jestem Tęczanka, z tęczy rodem, Przyniosły mnie skowronki młode. Rzucam wokoło garść kolorów, maluję wszystko - do wyboru." Tęczanka maluje nie tylko kwiaty - nawet starego Stracha na Wróble obdarza kolorami, a ten się dziwi i skrzypi: "Ach, przystojny jestem strach! Nowy strój mam, a nie łach! Stoję barwny pośród pól, niby książę, albo król!" Szpaki też zapraszają Tęczanką do swojego domu na jabłonce. Odnawia im szpaczy domek. Rzuca też parę tęczowych kolorów na zagrodę dzieci - a ludzie się dziwią, skąd takie piękne kolory? Na koniec Tęczanka maluje dzieciom latawiec. A sama siedząc na chmurce zastanawia się, jaki będzie jej adres: niebo czy ziemia? Polecam, chociaż książeczkę pewnie niełatwo dostać:)

oceniła na71 rok temu

Dziewczynka z tęczy

Hanna Łochocka

Książeczka z późnego PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’. W nowym formacie kwadratowym, wprowadzonym po zmianach w 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Papier grubszy odrobinę. Ilustrowana w kolorze. Jest to opowiadanie obyczajowe o pewnej rodzinie z mamą i tatą na czele. Mieli oni trzy córeczki, najstarszą Basię, średnią Kasię i najmłodszą Dorotkę. Dziewczynki bardzo lubiły jeździć na rowerach w czasie tygodnia. Starsze siadały obydwie na tandem, a Dorotka miała całkiem mały rowerek z kółeczkami doczepionymi do boku. Gdy nadchodził weekend, mały rowerek szedł w odstawkę i wszyscy siadali na duże rowery. Dorotka jechała na specjalnym siodełku , umieszczonym na kierownicy u roweru taty. Zawsze jeździli nimi na wieś do cioci Mirki. Jednego tygodnia było zupełnie inaczej. Tata zapowiedział wielką niespodziankę i przyniósł do domu wielką paczkę. Dziewczynki aż skręcały się z ciekawości , co to może być. Każda z nich podglądała przez różek do pakunku, ale widać było tylko niebieską płachtę i białe linki. Dorotka myślała ,że to spadochron, Kasia, że to żaglówka, a Basia ,że to kopuła wędrownego ich własnego teatrzyku. A jak myślicie co było w pakunku , który przyniósł tata? Gdzie pojechała cała rodzina na weekend? Czy wszyscy byli rozczarowani? Przeczytajcie o wielkiej wyprawie zgodnej, kochającej się rodziny. Polecam!

Zabawna, niewielka, wesoło ilustrowana książeczka dla najmłodszych o kaczuszce, która na ulicy Gęsiej przemoczyła nóżki. Poszła je wysuszyć na ulicę Słoneczną, a jej tata, stary kaczor, szuka jej po całej Warszawie. Autor przede wszystkim skupia się tu na topografii stolicy, oprowadzając czytelnika wraz z bohaterami po warszawskich uliczkach i zachęcając go do dalszych, samodzielnych poszukiwań - zarówno ulic ptasich, jak i innych, według dowolnie dobranego klucza.

oceniła na81 rok temu

Ptasie ulice

Tadeusz Kubiak

ocenił na711 miesięcy temu

Antycyponek

Maciej Wojtyszko

Ha, cały Wojtyszko! Nie wystarczają mu zwierzęta z ZOO, musi stworzyć Zwierzę Nie Istniejące. Po próbach hybryd, takich jak wielbóbr, króryś, żubrafa czy nosoleń, poszedł dalej i stworzył Antycyponka. Wraz z bohaterem bierzemy udział w budowaniu przez niego domku. Wspaniałe ilustracje Grażyny Dłużniewskiej tworzą z tej książeczki małe arcydziełko.

ocenił na77 miesięcy temu

Przygoda na balkonie

Helena Bechlerowa

Przepiękna opowieść o tym, że samotność to nie wyrok. Że istnieją jeszcze takie wartości, jak przyjaźń, zaufanie, lojalność; że można polegać na drugim człowieku. Jakie to rzadko spotykane w XXI wieku... Śliczne ilustracje Marii Orłowskiej-Gabryś dopełniają dzieła.

ocenił na76 miesięcy temu

Niebieska dziewczynka

Janina Porazińska

Książeczka pobudza ciekawość i zachęca do kreatywności. Tytułowa niebieska dziewczynka wyskakuje bowiem z zeszytu Szymusia i zaczyna żyć własnym życiem. Jedzie też samochodem, który Szymuś narysował dwie strony dalej. Puentą zabawnej historii jest to, by dzieci same rysowały swoje historie, które będą żyły w ich wyobraźni. Aby do wszystkiego, co stworzą kredkami na kartkach, mogły dopowiedzieć własne bajki i opowieści.

ocenił na77 miesięcy temu

Babcia na hulajnodze

Ewa Skarżyńska

Książeczka z późnego PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’. W nowym formacie kwadratowym, wprowadzonym po zmianach w 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Papier grubszy odrobinę. Ilustrowana przez Zdzisława Byczka. Ilustracje naprzemienne kolor, sepia itd. Malunki realistyczne, zachowany dynamizm scen, mimika twarzy. Bardzo ładne opowiadanie o małym chłopcu Krzysiu , który miał tylko babcię. Przyjaźnił się po sąsiedzku z Radkiem i Helenką. Babcia Marcysia miała ładny ogród i bardzo lubiła go pielęgnować. Nawet rozmawiała ze swoimi roślinkami. Twierdziła, że przez to tak wszystko u niej pięknie rośnie. Lubiła też wszystkie dzieci i często opowiadała im przeróżne bajki. Organizowała dla nich ognisko z pieczeniem ziemniaków włącznie. Wszystko zmieniło się , gdy Radek dostał rower od taty. Dzieci już nie mogły bawić się razem, gdyż na nim mieści się przecież tylko jedna osoba. Co wymyśliła w odwecie babcia? Czy jej pomysł przechytrzy Radkowy rower? Czy dzieci jeszcze będą się razem bawić? O tym wszystkim przeczytacie w książeczce. Dla małych i nieco większych dzieci. Polecam! Przesłanie jest takie , że w gromadzie jest raźniej. Trzeba tylko wymyślać takie zabawy , by mogło hulać razem więcej dzieci. Z akcentem na słowo HULAĆ!

Książeczka z późnego PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’. W nowym formacie kwadratowym, wprowadzonym po zmianach w 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Papier grubszy odrobinę. Ilustrowana przez Bożenę Truchanowską. Ładne, dowcipne malunki. Doskonale ukazane sceny dynamiczne ze zwierzętami. Historyjka wierszowana. Miejsce akcji znajduje się w krzywej wieży. Szkoda ,że niewiadomą o jaką chodzi. Jak w Polsce, to będą pewnie Ząbkowice Śląskie lub Toruń. Głównym bohaterem jest muzykalny kot. Umiał grać na harfie , która miała tylko trzy struny, a nie 47.Nie przeszkadzało mu to w niczym. Wygrywał po swojemu różne piosenki. A melodiom towarzyszył mysi taniec. Niestety coś za mocno szarpał za struny i jedna zdążyła pęknąć. Zmienił więc repertuar na marsze. Grywał tak ostro co wieczór ,że się tynk z wieży sypał. Myszkom podobało się wszystko. Co się stało z kolejnymi strunami? Jak sobie radził kotek z grą? Czy myszy cały czas mu adorowały? Przeczytajcie sami. ,, Jak nie chcesz wierzyć, to nie wierz. To twoja sprawa – i kwita. Lecz kiedyś na wieży kot śpiewał ballady. A jakie? Jak chcesz, to przeczytaj’’. Miłej lektury! Polecam!

Muzyka na krzywej wieży

Wiera Badalska