Bieg z przeszkodami

Name: Bieg z przeszkodami
Rating: 7,1 (16 reviews)
Author: Czesław Janczarski
ISBN: 8310077777

Czesław Janczarski

7,1 / 10

16 ocen

4 opinii

Nasza Księgarnia

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia Seria: Poczytaj mi, mamo literatura dziecięca

24 str.

Kategoria:: literatura dziecięca
Format:: papier
Seria:: Poczytaj mi, mamo
Data wydania:: 1984-01-01
Data 1. wyd. pol.:: 1984-01-01
Liczba stron:: 24
Czas czytania: 24 min.
Język:: polski
ISBN:: 8310077777

więcej

Książeczka z serii "Poczytaj mi mamo" - serii, która wychowała ponad dwa pokolenia maluchów. Wydawana jest od przeszło 55 lat niezmiennie przez to samo wydawnictwo Nasza księgarnia. Pierwsza książeczka ukazała się w roku 1951.

ilustracje: Halina Zakrzewska

Średnia ocen

7,1 / 10

4 opinii 16 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Bieg z przeszkodami w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,1

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,6

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Bieg z przeszkodami

Średnia ocen

7,1 / 10

16 ocen

Twoja ocena

0 / 10

3 ocen

0 ocen

2 ocen

4 ocen

5 ocen

2 ocen

0 ocen

Opinia

1453

1403

Mister

02.02.2026

6 / 10

Na półkach: , , ,

Krótka książeczka dla dzieci z morałem i przesłaniem: ten, kto za długo wyleguje się w łóżku, niczego nie osiągnie. Co ciekawe, akcja książki dzieje się w miejscowości Zajączkowo, która... istnieje naprawdę! Pod Tczewem jest Zajączkowo, jeden z najważniejszych węzłów kolejowych w Polsce, z nastawnią, stacjami rozrządowymi, stacją manewrową, lokomotywownią i wagonownią. Szkoda, że książka nie nawiązuje do tego istotnego, a przy okazji ciekawego architektonicznie, zespołu obiektów.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

53 użytkowników ma tytuł Bieg z przeszkodami na półkach głównych

Przeczytane 45
Chcę przeczytać 8

27 użytkowników ma tytuł Bieg z przeszkodami na półkach dodatkowych

Posiadam 11
Ulubione 4
Zwierzęta 2
Obyczajowe 2
Bajka 2
Dzieciństwo 2
Moje wspomnienia z dzieciństwa 2
Literatura polska 2

Tagi i tematy do książki Bieg z przeszkodami

Halina Zakrzewska

Inne książki autora

Więcej

7,4

Sklepy Krystyna Bieniek, Czesław Janczarski

7,8

Listy, listy, listy Czesław Janczarski, Juliusz Makowski

8,4

Dalsze przygody Misia Uszatka Czesław Janczarski

Okładka książki Poczytaj mi, mamo. Księga ósma Jan Brzechwa, Czesław Janczarski, Jerzy Kierst, Lucyna Krzemieniecka, Hanna Łochocka, Małgorzata Musierowicz, Zdzisław Nowak, Artur Oppman, Joanna Papuzińska

7,8

Poczytaj mi, mamo. Księga ósma Jan Brzechwa, Czesław Janczarski, Jerzy Kierst, Lucyna Krzemieniecka, Hanna Łochocka, Małgorzata Musierowicz, Zdzisław Nowak, Artur Oppman, Joanna Papuzińska

Okładka książki Zasypianki Paweł Beręsewicz, Jan Brzechwa, Wanda Chotomska, Józef Czechowicz, Agnieszka Frączek, Dorota Gellner, Dorota Głośnicka, Czesław Janczarski, Lech Konopiński, Urszula Kozłowska, Janina Porazińska, Ludwik Starski, Ewa Szelburg-Zarembina, Danuta Wawiłow

7,4

Zasypianki Paweł Beręsewicz, Jan Brzechwa, Wanda Chotomska, Józef Czechowicz, Agnieszka Frączek, Dorota Gellner, Dorota Głośnicka, Czesław Janczarski, Lech Konopiński, Urszula Kozłowska, Janina Porazińska, Ludwik Starski, Ewa Szelburg-Zarembina, Danuta Wawiłow

8,1

Miś Uszatek. Wybór opowiadań Czesław Janczarski

Okładka książki Bajki, legendy i opowieści wierszem Wiera Badalska, Czesław Janczarski, Lucyna Krzemieniecka, Hanna Łochocka, Anna Świrszczyńska, Oleg Usenko, Danuta Wawiłow

6,8

Bajki, legendy i opowieści wierszem Wiera Badalska, Czesław Janczarski, Lucyna Krzemieniecka, Hanna Łochocka, Anna Świrszczyńska, Oleg Usenko, Danuta Wawiłow

więcej

Czesław Janczarski

Poeta piszący przede wszystkim dla dzieci, a także tłumacz z języka rosyjskiego. Studiował na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Lwowskiego oraz filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim. W czasie studiów nawiązał kontakt z Józefem Czechowiczem oraz autentystami z kręgu "Okolicy Poetów". Pracował kolejno jako organizator zespołów "Żywego Słowa" (zespołów recytatorskich wyjeżdżających w teren) w wydawnictwie "Czytelnik", jako członek zespołów redakcyjnych "Iskierek", a potem "Świerszczyka". W latach 1955-1957 pracował w redakcji poezji Polskiego Radia. Jest twórcą dwutygodnika dla najmłodszych "Miś". Od początku powstania tego pisma (1957) do końca swojego życia był również jego redaktorem naczelnym, jednak nadal współpracował z innymi tytułami, publikując dalej swoje wiersze w „Świerszczyku” i „Płomyczku”.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Ten dziwny Eryk

Danuta Wawiłow

Książeczka z późnego PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’. W nowym formacie kwadratowym, wprowadzonym po zmianach w 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Papier grubszy odrobinę. Ilustrowana przez Marię Uszacką. Ilustracje naprzemienne kolor, sepia itd. Malunki zachowują dynamikę scen. Charakterystyka wyrazu twarzy uchwycona, lecz nie w pełni zobrazowana. Dzieci bardzo podobne do siebie jakby sklonowane. Książka dosyć trudna w odbiorze zarówno dla dzieci jak i dla dorosłych. Akcja toczy się w przedszkolu, do którego przybywa nowy chłopiec. Niestety jest to dziecko z ADHD. Ciężko mu się przystosować do nowych warunków. Dzieciom z kolei tak samo. Nie jest przyjemnie jak koleżance wrzuca się klocek drewniany do zupy i całość cieczy rozpryskuje się jej na twarz. Inny przypadek wyrywania zabawek i zabierania, psucia zabawy z premedytacją. Dzieci krytykowały Eryka ,ale w pewnym sensie jak ten został postawiony przed ścianą, czyli za karę w kącie odgrywały się na nim w podobny sposób. Czy sprawa została rozwiązana z obydwu stron? Zasygnalizowany problem lepiej porządnie omówić z dzieckiem samemu i przygotować go na sytuacje ,że może spotkać takie dziecko na swojej drodze. Nie znam się zupełnie na tym problemie, więc nie będę się wymądrzać , bo od tego są specjalne poradnie psychologiczne. Mogę tylko nastawić dzieci , żeby w razie co nie winiły takiego dziecka i nie odpłacały mu w ten sam sposób. Polecam!

Anka

oceniła na 9 1 rok temu

Wiosenna wędrówka

Helena Bechlerowa

Książeczka z PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’. I wydanie z 1968 roku. Format prostokątny zachowany jeszcze przed zmianami z 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Pięknie zilustrowana przez Mieczysława Kwacza. Obrazki naprzemienne kolorowe , czarno-białe itd. Moja mama pamięta tę serię ze swoich czasów. Podobno kosztowały kiedyś 1,50 zł i to była stała cena tych książeczek. Treść jest taka sama jak wydanie z 1988 roku , ten sam ilustrator, ale zupełnie inne obrazki. Powiedziałabym ,że bardziej poważne, ciekawa kreska. Do odbioru przez dzieci przedszkolne w przeciwieństwie do nowszego wydania kwadratowego, gdzie znajdziemy ilustracje bardziej humorystyczne i przystępne dla dzieci żłobkowych. Swoja drogą mnie podobają się bardziej właśnie te ze starszego wydania. Opowiadanie przyrodnicze o kasztanowym ludziku Kukliku. Mały stworek Kuklik chciał sobie odświeżyć swoją garderobę tzn. kolczastą czapeczkę kasztanową, buciki z żołędzi, guziczki z jarzębiny itd. Spacerował po łączce, polach, lesie i szukał atrybutów na wymianę. Była wiosna i cała przyroda budziła się w kwiatach. Mały ludzik nie rozumiał tego jednak. Czy przyjdzie dzień ,że Kuklik doczeka się kasztanów i innych tego typu owoców wziętych z natury? Kiedy to będzie? Dzięki historyjce dzieci poznają pory roku i ich znamiona. Polecam serdecznie!

Anka

oceniła na 7 1 rok temu

Domek zapomnienia

Lucyna Krzemieniecka

Książeczka z późnego PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’. W nowym formacie kwadratowym, wprowadzonym po zmianach w 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Papier grubszy odrobinę. Ilustrowana przez Jerzego Flisaka. Bardzo pocieszne, humorystyczne ilustracje. Ułożone w sposób naprzemienny – kolor, sepia itd. Śliczna wierszowana historyjka o polnym skrzaciku. Był tak dobry i empatyczny ,że zapominając o swoich sprawach zajmował się wszystkimi wokół, co tego potrzebowali. Gdy któremuś ze zwierzątek przytrafiła się zła przygoda lub czegoś zabrakło, zaraz wołali po skrzata. A on leciał z wiatrem i pomagał jak umiał. Małej przepióreczce wyciągnął cierń ze skrzydełka, chomiczej rodzinie dostarczył zboże do obiadu, uczył małe myszki w leśnej szkole, szczypawce stawiał bańki itp. Aż pewnego dnia tak się rozsierdził, że postanowił wszystko rzucić w kąt i nie zajmować się cudzymi troskami. Odleciał daleko i zbudował cichy domek pośród traw. Czy udało mu się spokojnie mieszkać w domku na odludziu? Czy zwierzątka polne wołały i szukały skrzata? Co postanowił skrzat w związku z domkiem zapomnienia? O wszystkim przeczytacie w książeczce. Przesłanie jest takie ,że dobrze jest pomagać innym, być empatycznym. Nie można jednak przy tym zaniedbywać swoich obowiązków, trzeba też odpocząć. Przy ciągłym reagowaniu na takie alarmy , też można się wypalić i mieć dość wszystkiego. Nie można też odseparować się niewidzialną barierą od społeczeństwa, gdyż mieszka się zawsze wśród ludzi, chociażby się uciekło na koniec świata. Mądra życiowa powiastka. Polecam!

Anka

oceniła na 9 1 rok temu

Kącik ze smokiem

Helena Bechlerowa

Książeczka z późnego PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’. W nowym formacie kwadratowym, wprowadzonym po zmianach w 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Papier grubszy odrobinę. Ilustrowana przez Marię Uszacką. Malunki ułożone naprzemiennie. Sepia, kolor itd. Bardzo ładnie uchwycone nastroje na twarzach dzieci, a kot jak żywy. Piękne. Treść poświęcona rodzeństwu Łukaszowi i Basi. Każdy z nich nie posiada własnego biurka. Muszą dzielić się po połowie/ mankamenty PRL-u czyli dziuple mieszkaniowe/. Dotychczas Łukasz tylko chodził do szkoły, a teraz Basia też. Muszą tę sprawę rozstrzygnąć. Tym bardziej ,że chłopiec szufladkę jedną też musi oddać siostrze. Jak długo będą trwały między nimi przepychanki? Czy dojdą do konsensusu? Kto będzie strzegł granicy biurka? Prześliczna książeczka. Przekazuje dzieciom jak ważna jest miłość pomiędzy rodzeństwem, rozstrzyganie sporów, umiejętność pracy w zespole. Książeczka jest również inspiracją do tworzenia fantastycznych ozdób, rzeźb , zabawek z uszkodzonych korzeni drzew, części roślin, szyszek. Jesteśmy z dziećmi pod wrażeniem. Jeszcze dziś wychodzimy do lasu szukać takich korzeni i może uda nam się coś zdziałać. Wszystkie tak się zapaliły, zobaczymy co z tego wyjdzie. Oby nie kłótnia. Mam nadzieję, że nie. Polecam!

Anka

oceniła na 10 1 rok temu

O Ali, Wojtku, kocie i rysowaniu na płocie

Maria Łastowiecka

Świetna historia przyjaźni Ali i Wojtka, którzy - jak to dzieci - pokłócili się o byle co. Obrazili się na siebie i pomazali w złości płot. Z pomocą przychodzi Księżyc, Wiatr, Krzew Bzu no i bohater opowieści - kot. Znanymi tylko sobie sposobami ratuje przyjaźń dzieci, sam zaś... wyleguje się na płocie.

Mister Oizo

ocenił na 7 6 miesięcy temu

Wielka przygoda małej Zosi

Barbara Lewandowska

Książeczka z PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’, stareńka z 1958 roku, jeszcze mojej mamy. Format prostokątny zachowany jeszcze przed zmianami z 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Ilustratorką jest Janina Krzemińska. Pomysł na książkę też jest jej autorstwa. Tekst napisała Barbara Lewandowska. Porównuję ilustracje tej samej malarki z roku 1958 do tych 1985 .Wydaje mi się ,że te wcześniejsze są dużo bardziej trafione. Świetnie przedstawiona mimika twarzy dziecka, czego nie jestem w stanie powiedzieć w stosunku do późniejszego wydania. Treść poświęcona entomologii. Dzieci poznają najróżniejsze owady, ich świat poprzez zupełnie inny pryzmat niż atlas owadów. Książeczka zaczyna się od tego ,że Zosia znajduje na łące biedronkę. Nie puszcza jej wolno , tylko zamyka w pudełku od zapałek. Chce ją mieć dla siebie, tego czego nie wolno robić. Nie można więzić owadów i zabierać im naturalnego , pięknego świata. W nocy ma zły sen. Przybiera maleńką postać owada i po kolei odwiedza świat mrówek, pająków, żuczków itd. Jaka niemiła przygoda spotyka ją podczas sennej wędrówki? Czy i kiedy Zosia zrozumie , że owady muszą żyć w naturze, a nie w pułapce? Czy złapana przez Zosię biedronka ujrzy jeszcze światło dzienne? Przeczytajcie o wszystkim swoim dzieciom. Polecam!

Anka

oceniła na 7 1 rok temu

Nie zjem cię, jak opowiesz

Sławomir Grabowski Marek Nejman

Jeśli komuś nieprawdopodobna wydaje się rozmowa kornika z jodłową belką, niech sięgnie po książkę Grabowskiego i Nejmana. A jest to dialog nie byle jaki! Posłuchamy gawędy o morzach i oceanach, mewach i albatrosach, słońcu, deszczu, mrozie i wietrze, marynarzach i smagnięciach morskiej bryzy. A całość wspaniale ilustrowana przez Włodzimierza Terechowicza!

Mister Oizo

ocenił na 7 1 rok temu

Gdy zapadnie noc

Tadeusz Kubiak

Książeczki tej serii pamiętam z dzieciństwa tak wyraźnie, jakby to było wczoraj. To one ukształtowały moją wyobraźnię i spojrzenie na świat. "Gdy zapadnie noc" to szacunek oddany ludziom, którzy nie śpią, by reszta mogła spać spokojnie. To kolejarze, radiowcy, telegrafiści, lekarze i farmaceuci, policjanci, służby remontowe i drogowe, pracownicy hut, elektrowni czy wodociągów, piekarze a także "strażak przy telefonie czuwał spędzając sen z powiek. Nie spały serca i dłonie. Czuwało miasto i człowiek". Szczególnie sugestywne są wspaniałe ilustracje autorstwa Bogusława Orlińskiego.

Mister Oizo

ocenił na 9 1 rok temu

Ptasie ulice

Tadeusz Kubiak

Zabawna, niewielka, wesoło ilustrowana książeczka dla najmłodszych o kaczuszce, która na ulicy Gęsiej przemoczyła nóżki. Poszła je wysuszyć na ulicę Słoneczną, a jej tata, stary kaczor, szuka jej po całej Warszawie. Autor przede wszystkim skupia się tu na topografii stolicy, oprowadzając czytelnika wraz z bohaterami po warszawskich uliczkach i zachęcając go do dalszych, samodzielnych poszukiwań - zarówno ulic ptasich, jak i innych, według dowolnie dobranego klucza.

Mister Oizo

ocenił na 7 11 miesięcy temu

Dziupla

Witali Bianki

Dziuplo, dziuplo dębowa, kogo w sobie chowasz? Uwielbiam takie stare książeczki dla dzieci. Mają niepodrabialny klimat i są mądre. Są świetne artystycznie pod względem graficznym i tekstowym. Witali Blank był bardzo znanym pisarzem rosyjskim, piszącym dla dzieci o przyrodzie. Niby proste i dziecinne historyjki... a potrafiące przekazać mnóstwo informacji. Książka jest ozdobiona pięknymi ilustracjami malarza Arkadija Ryłowa (wydanie z 1954 roku). Historia jest niby prosta: jest sobie stary, próchniejący dąb w którym dzięcioł duży (dendrocopos major) wykuł dziuplę. Co roku pojawiają się w niej nowi lokatorzy. Aż... no cóż, tak bywa z drzewami. Całość jest wierszowana. Pewnie w języku rosyjskim ten rym jest czasami bardziej udatny. W polskim tłumaczeniu nie zawsze dało się utrzymać rytm i rym ale i tak wyszło cudownie. Oto próbka: - My pszczeli rój - nie wyzywaj nas na bój! Nie szukaj z nami starć! Oddaj nam dziuplę na barć! Ustąp! Jednaś jest, nas wiele - poznasz, co to żądła pszczele! Miodzio :) Takie książeczki rozbudzają w dzieciach zainteresowanie otaczającym światem i przyrodą. Uczą też języka. Niechliby kto tylko o niej jeszcze pamiętał. Aha, nie ma nic o lisach, a te przecież też potrafią włazić na drzewa :P

Lis Gracki

ocenił na 8 2 lata temu

Księżyc nad Warszawą

Hanna Łochocka

Książeczka z późnego PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’. W nowym formacie kwadratowym, wprowadzonym po zmianach w 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Papier grubszy odrobinę. Ilustrowana przez Annę Stylo- Ginter. Ilustracje są wprost cudowne. Warszawa nocą. Jak popatrzeć na Śródmieście na Rotundę PKO czy Stare Miasto, to robi wrażenie jakby była to nocna fotografia. Prawdziwy majstersztyk! Historia wierszowana o nocce w Warszawie , która zabiera księżyc na spacer. Księżyc trochę się buntuje pewnego razu i sam chce pokrążyć po niebie bez towarzystwa. I tak odwiedza centrum stolicy, Śródmieście, Marszałkowską, Stare Miasto, Rynek, Barbakan, Pomnik Jana Kilińskiego, Kolumnę Zygmunta, Zamek Królewski, mosty na Wiśle, Syrenkę, Pomnik Adama Mickiewicza, Pomnik księcia Józefa Poniatowskiego, Pomnik Mikołaja Kopernika, Łazienki Królewskie, Pomnik Fryderyka Chopina itd. Cudowne zwiedzanie, piękne historyczne miejsca, niemalże żywe pamiątki. Jeżeli chcecie trochę z dziećmi i z księżycem nocą pozwiedzać, to zapraszam do książki. Jednak dużo lepiej byłoby powłóczyć się ciemną porą lub nocą w realu. Polecam! 10 * za te ilustracje!

Anka

oceniła na 10 1 rok temu

Parasol

Maria Konopnicka

Książeczka z późnego PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’. W nowym formacie kwadratowym, wprowadzonym po zmianach w 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Papier grubszy odrobinę. Ilustrowana w kolorze. Malunki bardzo ładne. Doskonale uchwycone sceny dynamiczne jak żywe. Treść wierszowana, proste rymy. Nadaje się również dla najmłodszych dzieci żłobkowych. Dwoje dzieci , mieszkających na wsi Julka i Janek podprowadziły swojemu wujowi wielki czarny parasol i poszły sobie na spacer przez pola, w kierunku wiatraka. Były nierozważne, nie pytając starszego o pozwolenie, gdy ten właśnie szukał swojej zguby. Podczas spaceru nie zwracały też uwagi na głosy przyrody, które dawały znać o nadchodzącej zlewie. Małe zielone żabki , które są wyjątkowo czułe na wilgoć, przed burzą wychodzą z wody na brzeg , a przed deszczem głośno krzyczą. Dzieci moje oczywiście zaczęły pytać , czy ten parasol był taki sam ze srebrną rączką jak z książki Adama Bahdaja ,,Uwaga czarny parasol’’. Wszystko sobie wytłumaczyliśmy jednak. Jak zakończyła się parasolowa przygoda spacerowo-rozpoznawcza naszej dwójki? O tym przeczytajcie swoim maluszkom. Polecam!

Anka

oceniła na 7 1 rok temu

Samo się...

Jadwiga Jasny-Mazurek

Niewielka książeczka z serii "Poczytaj mi mamo" o odpowiedzialności. O tym, jak łatwo nam ją odrzucać, odpychać od siebie i pozbywać się winy za niepowodzenie. Stłukłem szklankę? "Sama się stłukła". Rozlałem wodę? "O, rozlało się". Jak wpuścimy do domu takiego psotnika o imieniu Samosię, to powstanie nam niezły bałagan i chaos. A wystarczy tylko o nim nie wspominać, powiedzieć "JA źle przyszyłem guzik, MNIE wiatr porwał koc", a pozbędziemy się problemu.

Mister Oizo

ocenił na 6 1 rok temu

Kropka szczęścia

Barbara Lewandowska

Książeczka z późnego PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’. W nowym formacie kwadratowym, wprowadzonym po zmianach w 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Papier grubszy odrobinę. Ilustrowana przez Hannę Grodzką - Nowak. Ilustracje naprzemienne kolory soczyste, barwy stonowane itd. Malunki bardzo ładne, wyraziste. Twarze jak żywe , oddające cały nastrój. Historia opowiada o chorym chłopcu imieniem Jaś, który leży na pediatrii po operacji wyrostka. Chłopiec jest nad wyraz mądry i poważny. Wszystkie zalecenia lekarskie bierze sobie do serca, to co wolno , a czego jeszcze nie. W dodatku bardzo koleżeński i empatyczny. Gdy babcia Malwina wysyła depeszę do rodziców Jasia / wyłazi cały PRL/ o treści ,, Mam kolkę! Przyjedźcie prędko’’, chłopiec podejmuje decyzję , by rodzice jechali do chorej babci. On sobie sam jakoś poradzi bez odwiedzin w niedzielę. Jest mu smutno , gdy przychodzi weekend. Do wszystkich dzieci przyszli goście. Tylko on leży sam. Odwiedza go biedronka siedmiokropka, która podobno spełnia życzenia. Sęk w tym, że zgubiła gdzieś jedną kropeczkę. Czy Jaś pomoże znaleźć bożej krówce kropeczkę? Czy będzie miał jednak szczęście w niedzielę? Czy babcia Malwina jest naprawdę tak bardzo chora? O tym wszystkim przeczytacie w książeczce. Jaś był naprawdę dojrzały jak na swój wiek. Nie wiem czy moje dzieci zdobyłyby się na taki gest z rezygnacji z odwiedzin. Wolę, żeby nie musiały wybierać. Przesłanie jest takie ,że tylko chory właściwie zrozumie drugiego chorego. Trzeba jednak wykazywać empatię , zrozumienie i zawsze być koleżeńskim. A zaleceń doktora przestrzegać skrupulatnie. Polecam! Piękna historia, okraszona bajkowym motywem z biedroneczką.

Anka

oceniła na 10 1 rok temu

Co się liczy naprawdę?

Zdzisław Nowak

Książeczka z późnego PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’. W nowym formacie kwadratowym, wprowadzonym po zmianach w 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Papier grubszy odrobinę. Ilustrowana przez Wandę Orlińską. Ilustracje dosyć oszczędne, za to bajka mądra. Bajka wschodnia. Salim ciężko pracował w polu aż do zachodu słońca. Obkopywał rośliny na swoim zagonie, a później pracował na poletku sąsiada, który od miesiąca poważnie chorował. Przykurzony, zmęczony wracał do domu na swym osiołku. Nagle usłyszał wrzask. Przed gospodą na beczce stał sługa Abbasa, bogacza z sąsiedniej wioski i zapraszał do swego pana na pyszną ucztę tylko równych dostojeństwem. Salim postanowił skorzystać z gościny. Nie udało mu się jednak wejść przez bramę. Został wyrzucony, wyśmiany i postraszony psami. Za wysokie progi na jego nogi, tylko łachmany i kurz. Po drodze jadąc przy murze znalazł kaftan z guzikami ze szczerego złota. Ubrał się w niego , przyfarbował brodę gliną na rudo, żeby go nie poznano i wystartował po raz drugi pod wrota krezusa. Czy teraz wpuszczono Salima? Czy zakosztował wszystkich potraw? Jakie było jego zachowanie? Czy bogacz w jakimś stopniu dostał nauczkę za złe czyny? O tym wszystkim przeczytacie w książeczce. Morał jest taki ,że wśród bogaczy i dostojników pałacowych liczy się nie człowiek, lecz ubranie jakie nosi na sobie. A my z tej powiastki mamy wyciągnąć taki wniosek, żeby nie oceniać ludzi po wyglądzie i po tym ile posiada pieniędzy, tylko po jego wnętrzu. I to trzeba też uświadomić dzieciom. Drugą ważną sprawą jest sąsiedzka pomoc, ale nie tylko. Zawsze trzeba pomóc temu, kto tego potrzebuje. Polecam!

Anka

oceniła na 7 1 rok temu

Co w rurach piszczy

Edward Lutczyn Sławomir Grabowski Marek Nejman

Książeczka z późnego PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’. W nowym formacie kwadratowym, wprowadzonym po zmianach w 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Papier grubszy odrobinę. Ilustrowana przez Edwarda Lutczyna. Malunki w tonacji dość ognistej, przeważająca czerwień. Rozpoznawalna kreska Lutczyna. Rysunki takie trochę jak z komiksów. Książeczka niby o pozornie błahej tematyce, ale tak wcale nie jest. Nie chodzi tu o gadające zegary, rury i zamkniętego samego psiaka w domu. To jest blokowisko. Rury działają na zasadzie naczyń połączonych, nie tylko od wody ciepłej i zimnej, ale od kanalizacji. Poza tym mamy szyb wentylacyjny do mieszkań. Windę , która jeździ jak wiemy w górę i w dół, łączącą wszystkie piętra . Myślą przewodnią jest to ,że mieszkańcy bloku stanowią jedność. Jedni są zależni od drugich. Jeżeli jeden z sąsiadów zapomina o garnku na palniku, wywoła pożar w całym budynku, pół biedy jeżeli go w porę jeszcze zdejmie. Najwyżej wszyscy będą czuli przez wentylację zapach spalenizny. Jeżeli ktoś ma popsute uszczelki w kranach w łazience, to prędzej czy później dochodzi do zalania mieszkań w pionie. Trzeba pamiętać o hydraulikach, bo konsekwencją człowieku będzie nie tylko zniszczone twoje mieszkanie , ale sąsiada z dołu. Zamykanie wyjącego psa na cały dzień, nie posłuży zwierzęciu ani tobie mieszkańcu jednego z klitek na korytarzu w wieżowcu , bo cię nie ma w domu, a cała reszta ma znosić hałas, pomijając biednego sfrustrowanego samotnego psa w czasie długich godzin oczekiwania na właścicieli. I tak to pokrótce możemy tłumaczyć. Jeżeli chcecie posłuchać co sam pan pudel ma do powiedzenia, koniecznie posłuchajcie i przeczytajcie. Polecam!

Anka

oceniła na 6 1 rok temu

Agnieszka opowiada bajkę

Joanna Papuzińska

Książeczka z późnego PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’. W nowym formacie kwadratowym, wprowadzonym po zmianach w 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Papier grubszy odrobinę. Ilustrowana w kolorze. Obrazki bardzo realistyczne wyszły spod pędzla Anny Stylo – Ginter. Treść poświęcona dziewczynce Agnieszce, która znalazła na klatce schodowej małego kotka i bardzo by chciała , by został u nich w domu. Stosuje podchody w stosunku do mamy, aby się zgodziła. Nie przedstawia jej wprost swojej prośby , tylko bierze mamę pod włos, opowiadając jej pewną bajeczkę. O czym była bajeczka Agnieszki? Czy mama wysłuchała jej do końca? Czy znaleziony kotek odnajdzie nowy dom? O tym wszystkim przekonacie się , czytając tę książeczkę. Bardzo ciepła, pokazująca co potrafią zrobić dzieci, aby osiągnąć swój cel. Polecam!

Anka

oceniła na 7 2 lata temu

Trzymaj się, Kamil

Wanda Chotomska

Książeczka z późnego PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’. W nowym formacie kwadratowym, wprowadzonym po zmianach w 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Papier grubszy odrobinę. Ilustrowana przez Zbigniewa Rychlickiego. Malunki w tonacji czerwień, róż pomarańcz. Piękna kreska. Świetnie uchwycone reakcje dzieci. Chyba tylko kto nie ma dzieci, ten się nie wzruszy opowieścią i powie ,że się zanudził treścią. Pamiętacie jak pierwszy raz prowadziliście pociechy do żłobka i przedszkola, szkoły? Książeczka jest właśnie o tym. Za PRL-u nie wszystkie dzieci chodziły do przedszkola. W historii powojennej rozwój wychowania przedszkolnego w początkowej fazie przebiegał dość wolno. Sytuacja poprawiła się znacznie , kiedy to powstały pierwsze zerówki w szkołach. Kamilek, syn kompozytora, kochający muzykę przekroczył pierwszy raz progi przedszkolne w wieku pięciu lat. Dla niego było to coś zupełnie nowego. Jak na pierwszy raz to zbyt późno na dostosowanie się dziecka. W związku z tym ma tremę. Dzieci są różne. Jedne miłe dla niego a drugie wręcz odwrotnie. Szczególnie, że wychowawczyni odwołana w jakieś sprawie, zostawiła dzieciaka samego. Jak na pierwszy raz to skok na wysoką wodę. Na szczęście Kamilek za długo nie musiał się chować za wieszakiem ubrań. Jak potoczył się chłopcu pierwszy dzień w przedszkolu ? Czy bardzo tęsknił za domem, za tatą i fortepianem? Kim był tata kolegi Micińskiego? O pierwszym , jak ważnym dniu w przedszkolu małego Kamilka dowiecie się po przeczytaniu książeczki. Bardzo ładna. Uczy dzieci ,aby opanowały pierwszy strach i rozłąkę, wiedziały jak podejść do rówieśników i jak się zachować. Bardzo ładna, mądra książeczka. Polecam!

Anka

oceniła na 10 1 rok temu

Cień pradziadka

Sławomir Grabowski Marek Nejman

Książeczka z późnego PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’. W nowym formacie kwadratowym, wprowadzonym po zmianach w 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Papier grubszy odrobinę. Ilustrowana w kolorze. Malunki dość proste, odpowiednie dla odbioru najmłodszej grupy dzieci. Treść poświęcona przemądrzałemu rudemu kotu imieniem Feliks. Chłopiec spędzał czas sam w domu i trochę się nudził. Wybrał więc rozmowę z własnym kotem. Chyba nie przypuszczał , że może być taka pouczająca. Najpierw zrobił wykład wąsatemu przyjacielowi o najprostszych zasadach geofizyki. Nie sądził ,że kot mu przygotuje w zamian ripostę. O czym toczyła się rozmowa Feliksa z właścicielem? Kto miał rację? Czy kocie słowo zawsze musi być na wierzchu? Wesołe przekomarzanki. Polecam!

Anka

oceniła na 6 1 rok temu

Cytaty z książki Bieg z przeszkodami

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Bieg z przeszkodami