John Boyne rozpoczyna historię opowiedzianą w "Zostań, a potem walcz" w dniu piątych urodzin głównego jej bohatera Alfiego. Jest to podwójnie wyjątkowy dzień - w tym dniu wybuchła także I wojna światowa. Alfie jeszcze nie wie jak wraz z tym zmieni się jego życie. Na razie jedynie wiele jego kolegów i koleżanek odwołuje swój udział w przyjęciu urodzinowym. Alfie się tym jednak nie przejmuje. Ważne, że jest babcia, i Stary Bill Hemperton, i ulubiona koleżanka Alfiego, Kalena, z tatą, i ukochany tata chłopca. Ten ostatni obiecuje Alfiemu, że na pewno nie uda się na front. Jednak nazajutrz malec odkrywa, że Georgie nie dotrzymał danej mu obietnicy i poszedł walczyć z wrogiem. Od tego momentu chłopiec mieszkał sam z mamą. Było im ciężko, aby podreperować rodzinny budżet, Alfie opuszcza w niektóre dni szkołę i idzie robić za pucybuta na dworcu King Cross. Akcesoria do tego potrzebne znajduje w domu Kaleny, którą pewnego dnia wraz z tatą deportowali w inne miejsce. Ale to nie jedyne zmartwienie dziewięcioletniego już chłopca. Wszak nie wie, co się dzieje z jego ukochanym rodzicielem. Przez jakiś czas do domu przychodziły listy pisane przez Georgie'a, nagle jednak przestały. Alfie tłumaczył to sobie tym, że na pewno zginął podczas jakiejś bitwy. Pewnego razu, podczas pucowania butów nieznajomego, wzrok Alfiego pada na trzymany przezeń plik dokumentów. Jego uwagę przykuwa jeden z mieszczących się na nich numerów - chłopiec wie, że taki sam numer wojskowy nosi jego tato. Postanawia wybrać się w niedaleką podróż, aby sprawdzić, czy tata naprawdę żyje i w razie potrzeby sprowadzić go do rodzinnego, kochającego domu.
"Zostań, a potem walcz" to kolejny obraz wojny, widzianej oczami dziecka. Tym razem jest to nie druga, a pierwsza wojna światowa. Boyne, jak zresztą w pozostałych powieściach o tego typu tematyce, nie przedstawia jej jednak od tej złej strony. Tradycyjnie już próżno w niej szukać opisów krwawych bitew i trupów bez kończyn. Za to na pierwszy plan wysuwają się takie problemy, jak miłość względem siebie członków rodziny, oddanie względem drugiego człowieka, tęsknota za tym, co utraciliśmy, strach o bliskich, nadzieja na poprawę losu. Czyli właściwie coś, co jest znane niemal każdemu pokoleniu. Alfie to normalny chłopak, taki jakich wielu - lubiący dłużej pospać, mający swoje ulubione smaki i sposoby spędzania czasu, chcący być wreszcie dorosłym, aby tak jak tata rozwozić co rano mleko. Kocha swoich rodziców i autentycznie martwiący się o nich - o tatę, z którym nie wiadomo co się dzieje, i o mamę pracującą ponad siły. A jednocześnie niesamowicie odważny i pomysłowy, dążący do osiągnięcia obranego celu mimo piętrzących się przeciwności losu. Być może to sprawia, że jest tak bliski sercu czytelnika. To ten rodzaj człowieka, z którym chce się przebywać. Pomysłowe jest też osadzenie głównej akcji książki** - zaczyna się o na w dniu wybuchu I wojny światowej, a kończy wraz z dniem jej zakończenia. Dla mnie ma to symboliczny wydźwięk - być może coś rozpocznie się nie po naszej myśli, ale warto do końca wierzyć w to, że koniec tego czegoś będzie naprawdę piękny.
Nominacja w Plebiscycie 2018 
Szukamy ofert...
Opinie i dyskusje o książce Dziewczęta z Auschwitz
Kolejna ważna książka opisująca zbrodnie hitlerowców. Bardzo przejmująca - kobiety, które przeżyły pobyt w Oświęcimiu opowiadają swoje losy - tragiczne, bolesne, których nie da się zapomnieć nawet po osiemdziesięciu latach oraz swoje powojenne życie, które mogłoby być szczęśliwe, gdyby nie wspomnienia.
Kolejna ważna książka opisująca zbrodnie hitlerowców. Bardzo przejmująca - kobiety, które przeżyły pobyt w Oświęcimiu opowiadają swoje losy - tragiczne, bolesne, których nie da się zapomnieć nawet po osiemdziesięciu latach oraz swoje powojenne życie, które mogłoby być szczęśliwe, gdyby nie wspomnienia.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTa książka jest świadectwem i literackim hołdem dla młodych kobiet, które przeżyły piekło Auschwitz. Winnik pokazuje nie tylko okrucieństwo obozu, ale przede wszystkim siłę ludzkiego ducha i solidarność, która pozwalała przetrwać.
Narracja jest niezwykle sugestywna – autorka operuje emocjami subtelnie, bez nadmiernego patosu. Każda postać ma swoją historię i motywację, co sprawia, że dramatyczne wydarzenia stają się jeszcze bardziej przejmujące.
Choć książka nie ma dynamicznej akcji w stylu thrillerów, napięcie jest tu obecne przez cały czas – w oczekiwaniu, co przyniesie kolejny dzień, jakie wybory będą musiały podjąć bohaterki.
Momentami opisy mogą być trudne do czytania ze względu na okrucieństwo wydarzeń, ale są to opisy niezbędne, by zrozumieć rzeczywistość obozową.
„Dziewczęta z Auschwitz” to lektura wymagająca emocjonalnie, która zostaje w pamięci i skłania do refleksji nad historią i człowieczeństwem.
Ta książka jest świadectwem i literackim hołdem dla młodych kobiet, które przeżyły piekło Auschwitz. Winnik pokazuje nie tylko okrucieństwo obozu, ale przede wszystkim siłę ludzkiego ducha i solidarność, która pozwalała przetrwać.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNarracja jest niezwykle sugestywna – autorka operuje emocjami subtelnie, bez nadmiernego patosu. Każda postać ma swoją historię i motywację, co...
Relacje kobiet, które przeżyły piekło w obozie koncentracyjnym Auschwitz- Birkenau. Kolejna obowiązkowa lektura dla każdego kto chce jak najwięcej dowiedzieć się o życiu kobiet w niewoli.
Relacje kobiet, które przeżyły piekło w obozie koncentracyjnym Auschwitz- Birkenau. Kolejna obowiązkowa lektura dla każdego kto chce jak najwięcej dowiedzieć się o życiu kobiet w niewoli.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKolejna ciekawa lektura obozowa z perspektywy dwunastu kobiet, które przetrwały Auschwitz.
Kolejna ciekawa lektura obozowa z perspektywy dwunastu kobiet, które przetrwały Auschwitz.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to"Dziewczęta z Auschwitz" Sylwii Winnik to dowód na to, że historii o tragedii wojny nigdy nie jest zbyt wiele. Trzeba powtarzać wciąż i wciąż, jak okrutny "ludzie.ludziom zgotowali los".
Żebyśmy byli czujni,
żebyśmy mieli świadomość, że rzeczy niewyobrażalne mogą się dziać, gdy zapanuje nienawiść,
żebyśmy rozumieli, jak kruche jest ludzkie życie
i pamiętali, że zło potrafi opanować "zwykłych ludzi".
W tej książce autorka zebrała historię kilkunastu kobiet, które przeżyły obóz koncentracyjny w Auschwitz.
Barbara Doniecka trafiła do obozu jako dziesięciolatka. Najmocniej poruszyło mnie jej wspomnienie o tym, jak z żalu na koi obok zmarła pięcioletnią Helenka. Pani Barbara zostawia jej aniołka za każdym razem, gdy wracała do obozu na rocznicę. Mam córkę w tym wieku. Serce mi pęka na samą myśl o cierpieniu każdego dziecka odseparowanego siłą od rodziców i skazanego na straszne, obozowe warunki i tak naprawdę na smierc... Bo przecież tylko nieliczni przeżyli...
Leokadia Rowińska do obozu trafiła w 3 miesiącu ciąży. Nie było dla niej taryfy ulgowej. Synka urodziła podczas Marszu Śmierci. Nie zaplakał ani razu... Pochowała go w pudełku po makaronie w jednej z wsi. Ludzie latami zanosiło tam światełka i kwiaty. Z kolei Zofia Wareluk urodziła się w obozie, a swoją historię opowiada bazując na wspomnieniach mamy.
Walentyna Nikodem opowiada o bestialskim traktowaniu więźniarek i o tym, jak doprowadziła do egzekucji jednej z najokrutniejszych esesmanek.
To tylko niektóre historie. Każda z nich przepełniona jest okrucieństwem, żalem i wolą życia.
Jestem im wdzięczna, że te wyjątkowe kobiety zechciały o tym opowiedzieć, a Sylwii Winnik, że ich wysłuchała. Czas ucieka nieuchronnie i coraz mniej osób, które mogą dać świadectwo tamtych straszny h wydarzeń jest wśród nas...Naszym obowiązkiem jest pamiętać.
#książka #literaturaobozowa #bookstagrampl
#polskibookstagram
#bookscomunity #recenzja #czytam #przeczytane
"Dziewczęta z Auschwitz" Sylwii Winnik to dowód na to, że historii o tragedii wojny nigdy nie jest zbyt wiele. Trzeba powtarzać wciąż i wciąż, jak okrutny "ludzie.ludziom zgotowali los".
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toŻebyśmy byli czujni,
żebyśmy mieli świadomość, że rzeczy niewyobrażalne mogą się dziać, gdy zapanuje nienawiść,
żebyśmy rozumieli, jak kruche jest ludzkie życie
i pamiętali, że zło...
Książa która maną poruszyła.
Płacz i zgrzytanie zębów, że tak ludzie robili innym ludziom.
Książa która maną poruszyła.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPłacz i zgrzytanie zębów, że tak ludzie robili innym ludziom.
„Dziewczęta z Auschwitz” to przejmująca i głęboko poruszająca książka, w której Sylwia Winnik oddaje głos kobietom, które przeżyły piekło obozu. Czyta się ją z ogromnymi emocjami – czasem ze łzami, czasem z niedowierzaniem. To zbiór prawdziwych historii, które nie pozwalają na dystans, bo każda z nich trafia prosto w serce.
Książka nie tylko dokumentuje realia obozowego życia z kobiecej perspektywy, ale też przypomina o sile, godności i woli przetrwania. Mimo bardzo trudnej tematyki, styl autorki pozwala czytać płynnie – choć z bólem. Polecam wszystkim, którzy interesują się historią Auschwitz i szukają książki, która nie tylko przekazuje fakty, ale też budzi współczucie i głębsze zrozumienie.
„Dziewczęta z Auschwitz” to przejmująca i głęboko poruszająca książka, w której Sylwia Winnik oddaje głos kobietom, które przeżyły piekło obozu. Czyta się ją z ogromnymi emocjami – czasem ze łzami, czasem z niedowierzaniem. To zbiór prawdziwych historii, które nie pozwalają na dystans, bo każda z nich trafia prosto w serce.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążka nie tylko dokumentuje realia obozowego...
Książka "Dziewczęta z Auschwitz" stanowi bardzo rzetelny i wstrząsający reportaż o kobietach, które jako młode dziewczęta trafiły do piekła na ziemi jakimi były niemieckie obozy koncentracyjne, część bohaterek miała bowiem za sobą pobyt także w innych obozach.
Każdy rozdział to historia jednej Ocalałej Polki.
Relacje bohaterek są bardzo wstrząsające i brutalne.
Kobiety opisują swoje życie przed aresztowaniem i pojechaniem do obozu, ten etap życia jest najczęściej sielski, pełen miłości rodzinnej i spokojnego życia, choć w cieniu wojny.
Potem niestety następuje opis dramatycznego i pełnego brutalności pobytu w obozach zagłady (czasem więcej niż jednym, gdyż były przenoszone).
Młode dziewczęta są tam poniżane, bite, katowane, cierpią z powodu głodu, insektów i braków higienicznych, a także ciężkiej, wyczerpującej pracy.
Opisy są bardzo realistyczne i drastyczne.
Rozdziały pełne są zdjęć bohaterek, z różnych okresów życia, zarówno przed wojną, jak i w obozie oraz już na wolności, w czasach współczesnych. Są również skany dokumentów.
Książka jest bardzo wciągająca, nie nudzi, pozwala dostrzec okropieństwa obozów Zagłady z punktu widzenia jednostek, które przeżyły to piekło.
Niewielkimi promykami w tej drastycznej rzeczywistości są okruchy dobra z rąk innych więźniów: podzielenie się chlebem, który w takim miejscu był na wagę złota, czy załatwienie tzw. lżejszej pracy.
Książkę bardzo polecam, stanowi rzetelne źródło wiedzy o realnych warunkach życia w obozie, zamiast niektórych "romansowych" i romantyzowanych fikcyjnych książek o tej tematyce.
Książka "Dziewczęta z Auschwitz" stanowi bardzo rzetelny i wstrząsający reportaż o kobietach, które jako młode dziewczęta trafiły do piekła na ziemi jakimi były niemieckie obozy koncentracyjne, część bohaterek miała bowiem za sobą pobyt także w innych obozach.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKażdy rozdział to historia jednej Ocalałej Polki.
Relacje bohaterek są bardzo wstrząsające i brutalne.
Kobiety...
Niesamowicie napisany pomnik historyczny. Bardzo rzetelny reportaż dotyczący życia i śmierci w obozie zagłady Auschwitz - Birkenau. Czytanie tej książki to lekcja pokory - pośród codziennych drobnych kłopotów musimy mieć świadomość, że gdzieś na świecie żyją nadal ludzie, którzy przeżyli pobyt w obozie koncentracyjnym. Mam nadzieję, że pamięć o tych ludziach nigdy nie zaniknie. Książka jest napisana w sposób wiarygodny, bez żadnego patosu i romantyzowania tego momentu w dziejach historii. Nie brakuje na rynku wydawniczym książek o miłości nazisty i Żydówki, są to opowieści szkodliwe tworzone tylko dla potrzeb marketingowych. W tym przypadku mamy coś zgoła innego, przede wszystkim czuć, że autorka reportażu szanuje kobiety, z którymi rozmawia i nie zależy jej na wzbudzeniu kontrowersji. Bardzo dobrze czytało się tę książkę, więc autorka marketingowego "Tatuażysty z Auschwitz" powinna brać przykład od pani Sylwii Winnik. Razi mnie, że dużo książek o tej tematyce powstaje tak naprawdę na szybko i byle jak, byle tylko pieniądze się zgadzały. Zapomina się o prawdzie i uczciwości w tym wszystkim. Cieszę się więc, że było mi dane przeczytać "Dziewczęta z Auschwitz" i że autorka książki nie robi sobie jaj z czytelników, tylko spokojnie wszystko opisuje. Polecam
Niesamowicie napisany pomnik historyczny. Bardzo rzetelny reportaż dotyczący życia i śmierci w obozie zagłady Auschwitz - Birkenau. Czytanie tej książki to lekcja pokory - pośród codziennych drobnych kłopotów musimy mieć świadomość, że gdzieś na świecie żyją nadal ludzie, którzy przeżyli pobyt w obozie koncentracyjnym. Mam nadzieję, że pamięć o tych ludziach nigdy nie...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCiężko uwierzyć w to, że ludzie stworzyli innym ludziom takie piekło na ziemi. Wstrząsający tytuł, ale trzeba pamiętać.
Ciężko uwierzyć w to, że ludzie stworzyli innym ludziom takie piekło na ziemi. Wstrząsający tytuł, ale trzeba pamiętać.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to