House of Cards i filozofia. Demokracja jest przereklamowana

Najciekawszy aspekt książki to konfrontacja ideałów z praktyką. Demokracja nie jest tu świętością, lecz systemem pełnym słabości: podatnym na manipulację, marketing, emocje i bezkarność elit.

Najciekawszy aspekt książki to konfrontacja ideałów z praktyką. Demokracja nie jest tu świętością, lecz systemem pełnym słabości: podatnym na manipulację, marketing, emocje i bezkarność elit.

Przecież ja maniakalnie zbierałem te pozycje "... i filozofia", jestem w szoku że zniknęły moje oceny ich, być może były jeszcze na starym koncie przed 2017...

Przecież ja maniakalnie zbierałem te pozycje "... i filozofia", jestem w szoku że zniknęły moje oceny ich, być może były jeszcze na starym koncie przed 2017...

Analiza serialu pod względem ideologiczno filozoficznym, która pozostawia Cię ze znacznie głębszymi przemyśleniami dotyczącymi bohaterów serialu. Skłania do myślenia, uczy i sprawia, że dostrzegasz więcej także w swoim świecie. Bardzo wartościowa pozycja, która z pewnością sprawi, że będziesz chcieć wrócić do serial i obejrzeć to od początku, jednak tym razem zrozumiesz, że robisz to dopiero teraz świadomie.

Analiza serialu pod względem ideologiczno filozoficznym, która pozostawia Cię ze znacznie głębszymi przemyśleniami dotyczącymi bohaterów serialu. Skłania do myślenia, uczy i sprawia, że dostrzegasz więcej także w swoim świecie. Bardzo wartościowa pozycja, która z pewnością sprawi, że będziesz chcieć wrócić do serial i obejrzeć to od początku, jednak tym razem zrozumiesz, że...

Polityka światowa, świat polityki... Brrr. A jednak miliony ludzi na całym świecie z przejęciem oczekiwały na kolejną, piątą już serię (zwaną idiotycznie „sezonem”) House of Cards. Skąd ta magnetyczna moc, ta kultowa popularność i zewsząd znakomite recenzje? To Frank Underwood. Bohater pierwszoplanowy. Odrażający. Nikczemny. Zdradliwy. Zbrodniczy. Biseksualny. Nadczłowiek. Perfekcjonista. Geniusz. Twardziel. Prezydent. Temu zestawowi nikt z widzów nie może się oprzeć. Takiej postaci warto poświęcić 24 eseje. Takiego bohatera nie wstyd konfrontować z poglądami Platona, Sokratesa, Marksa, Hobbesa i kilkudziesięciu innych ze świecznika filozoficznego. Oczywiste oskarżenie o makiawelizm wywołałoby u Franka entuzjazm. Oczywiście nieszczery. Makiawelizm Franka jest więc tylko punktem wyjścia, zapalnikiem kontekstów. Pierścień Franka z akademii Sentinel jest pierścieniem Gygesa, zapewniającym magiczną niewidzialność? Cykliczne chrupanie żeberek to rytualne spotkania Lwa Franka z wyborczą jagnięciną? Pierwsza scena z uduszeniem psa zostawi Frankowi po sartrowsku brudne ręce, już do końca jego historii? Otrzymujemy mieszankę lektury pouczającej i porażającej zarazem. Kolejne eseje przynoszą pogłębienie zrozumienia wydarzeń na ekranie, ale i rzeczywistości politycznej dookoła.
Nikt nie uwierzy, że Frankowie opętańczo polują na władzę tylko w okolicach Białego Domu.
W mojej gminie też takich mogę wskazać palcem. Trafię bezbłędnie, choć są dużo mniejszej skali.

Polityka światowa, świat polityki... Brrr. A jednak miliony ludzi na całym świecie z przejęciem oczekiwały na kolejną, piątą już serię (zwaną idiotycznie „sezonem”) House of Cards. Skąd ta magnetyczna moc, ta kultowa popularność i zewsząd znakomite recenzje? To Frank Underwood. Bohater pierwszoplanowy. Odrażający. Nikczemny. Zdradliwy. Zbrodniczy. Biseksualny. Nadczłowiek....

Książka o filmie, który powstał na podstawie innej książki? No, to mogła być porażka. Ale jest znakomita lektura. „Robi” ją Wielki Frank Underwood, ucieleśnienie politycznego zła, koleś makiaweliczny i demoniczny. To byłby odpowiedni bohater dla serii polit-kryminałów, a tutaj zajmują się jego paskudną moralnością polityczną różni amerykańscy naukowcy specjalizujący się w filozofii. Używają dzieł Platona, Nietzschego, Hobbesa, Sartra, Rousseau i wielu innych, żeby objaśnić widzowi serialu, że ktoś już wcześniej głęboko zastanawiał się nad istotą władzy. Tacy Frankowie są również wokół nas, w lokalnej skali. Nauczmy się ich rozpoznawać, żeby zdołać się przeciwstawić. Po przeczytaniu tej świetnej książki będzie nam dużo łatwiej ;-)

Książka o filmie, który powstał na podstawie innej książki? No, to mogła być porażka. Ale jest znakomita lektura. „Robi” ją Wielki Frank Underwood, ucieleśnienie politycznego zła, koleś makiaweliczny i demoniczny. To byłby odpowiedni bohater dla serii polit-kryminałów, a tutaj zajmują się jego paskudną moralnością polityczną różni amerykańscy naukowcy specjalizujący się w...

Demokracja może i jest przereklamowana, ale dla prawdziwych wyznawców tasiemca House of Cards tej książki NIE DA SIĘ przereklamować! Spece od filozofii zabrali się za ikonę makiawelicznej polityki, czyli Franka Underwooda, jego żonkę i postacie towarzyszące głównym bohaterom.
Zrobili to w wersji popkulturowej, chociaż treść aż skrzy się od gwiazd światowej filozofii. Frank i Machiavelli, Frank i Ma...rks, senator i Sartre, związkowiec i Hobbes, spiker izby i Platon, martwa dziennikarka i Arystoteles. Wszystko w błyskotliwym stylu, w lekkiej formie esejów. Czego nie da się dostrzec w House of Cards – tego można się doczytać w „House of Cards i filozofia”.

Demokracja może i jest przereklamowana, ale dla prawdziwych wyznawców tasiemca House of Cards tej książki NIE DA SIĘ przereklamować! Spece od filozofii zabrali się za ikonę makiawelicznej polityki, czyli Franka Underwooda, jego żonkę i postacie towarzyszące głównym bohaterom.
Zrobili to w wersji popkulturowej, chociaż treść aż skrzy się od gwiazd światowej filozofii. Frank...