Superman: Dla Jutra - Część 1

Początek tej historii był bardzo obiecujący i zachęcał do dalszej lektury, ale im dalej w las, tym fabuła robiła się coraz bardziej nużąca. Na plus świetne rysunki.

Początek tej historii był bardzo obiecujący i zachęcał do dalszej lektury, ale im dalej w las, tym fabuła robiła się coraz bardziej nużąca. Na plus świetne rysunki.

Brian Azzarello to scenarzysta ceniony za takie komiksy jak „100 naboi” czy „Lex Luthor: Człowiek ze Stali”. W 2004 r. nawiązał współpracę z rysownikiem Jimem Lee znanym z rysunków dla serii „X-men” czy „Wildcats” i w ramach serii „Superman” stworzyli historię „Dla jutra”. Czy popularne nazwiska okazały się tu gwarantem dobrej historii?

Pewnego dnia w niewyjaśnionych okolicznościach znika milion ludzi. Jedną z nich jest Lois Lane. Zrozpaczony Superman w trakcie śledztwa trafia do targanego wojną domową państwa na Bliskim Wschodzie, gdzie mogą znajdować się pewne odpowiedzi.

W trakcie lektury czytelnik może czuć się równie zdezorientowany jak Superman. Nie ma tutaj żadnego wprowadzenie do zaistniałej sytuacji, wiele informacji przekazywanych jest mimochodem. Działania bohatera często nie mają żadnego uzasadnienia, na trop wpada w niewyjaśniony sposób, a wnioski jakie wyciąga z niczego nie wynikają. Wygląda na to jakby scenarzysta miał ogólny pomysł, ale nie wiedział jak to połączyć w spójną całość.

Najlepiej w tomie wypadają dialogi bohatera z pewnym księdzem. Obaj przeżywają kryzys wiary i toczą dyskusje na temat sensu życia i innych spraw. Bardzo ciekawy wątek.

Niestety na tym tle o wiele gorzej wypadają interakcje bohatera z innym postaciami. Superherosi występujący gościnnie w tym komiksie zachowują się bardzo nienaturalnie, a nawet niezgodnie ze swoimi charakterami. Niektóre sceny wypadły niezamierzenie śmieszne.

Również przeciwnicy nie są zbyt interesujący. Superżołnierz działający na polecenie przywódcy rebeliantów to typowy czarny charakter bez żadnych pozytywnych cech. Trochę ciekawiej zapowiada się czarodziejka z końca tomu, ale wydawała mi się ona wzięta znikąd.

Rysunki Jima Lee jak zawsze robią wrażenie. Sceny akcji są bardzo spektakularne. Czasami wprawdzie ludzie w jego wykonaniu wyglądają aż zbyt perfekcyjnie, ale to akurat pewna maniera tego rysownika.

W dodatkowej historii z 1958 r. Superman musi sprawdzić kto włamał się do Fortecy Samotności. Jest to dosyć naiwna opowieść dobrze pokazująca absurdy komiksów superbohaterskich z tamtych czasów. Można przeczytać jako ciekawostkę.

O ile Jim Lee jako rysownik nie zawodzi, to Brian Azzarello zupełnie się tu nie sprawdza. Wygląda jakby pisał tę historię trochę pod przymusem. Duże rozczarowanie.

Brian Azzarello to scenarzysta ceniony za takie komiksy jak „100 naboi” czy „Lex Luthor: Człowiek ze Stali”. W 2004 r. nawiązał współpracę z rysownikiem Jimem Lee znanym z rysunków dla serii „X-men” czy „Wildcats” i w ramach serii „Superman” stworzyli historię „Dla jutra”. Czy popularne nazwiska okazały się tu gwarantem dobrej historii?

Pewnego dnia w niewyjaśnionych...

Superman i rozterki moralne, wątpliwości, mrok prawie jak w świecie Batmana - tak, to zdecydowanie kierunek, który tygryski lubią najbardziej :)

Superman i rozterki moralne, wątpliwości, mrok prawie jak w świecie Batmana - tak, to zdecydowanie kierunek, który tygryski lubią najbardziej :)

Rysunki Jima Lee jak zawsze świetne, ale fabuła zdecydowanie przegadana (większość to rozterki Supermana, przedstawione w formie dialogów z księdzem...),a rozwiązanie mało satysfakcjonujące.

Rysunki Jima Lee jak zawsze świetne, ale fabuła zdecydowanie przegadana (większość to rozterki Supermana, przedstawione w formie dialogów z księdzem...),a rozwiązanie mało satysfakcjonujące.

'Dla Jutra' to chyba jedna z ciekawszych pozycji z wielkiej kolekcji DC.
Podczas nieobecności Supermana na ziemi dochodzi do zdarzenia, w wyniku którego milion ludzi znika z powierzchni ziemi, w tym Lois Lane.
W zasadzie od tego wydarzenia zaczyna się coś, czego szukam w komiksach - walka bohatera z myślami, bezsilnością.
Autorzy rewelacyjnie pokazali bezradność Człowieka ze stali wobec siły, o której nie ma pojęcia. Kolejnym niewątpliwym plusem komiksu jest jego wymiar duchowy. Nasz bohater szuka kontaktu z religią żeby znaleźć nie tyle rozgrzeszenie, a raczej odpowiedź na pytanie jaki był jego grzech.
Stwierdzenia Supermana, że nazywa się Kal - EL, a nie Clark tylko pokazuje jego zatracenie w świecei ludzkim i brak przynależności.
Druga część niestety nie jest tak dobra. Dostajemy rozwiązanie zagadki, któa notabene jest bzdurna i typową dla komiksów bohaterskich nawalankę.
Wymiar duchowy i wszystko co było siłą komiksu na początku tutaj znika całkowicie, a szkoda...

'Dla Jutra' to chyba jedna z ciekawszych pozycji z wielkiej kolekcji DC.
Podczas nieobecności Supermana na ziemi dochodzi do zdarzenia, w wyniku którego milion ludzi znika z powierzchni ziemi, w tym Lois Lane.
W zasadzie od tego wydarzenia zaczyna się coś, czego szukam w komiksach - walka bohatera z myślami, bezsilnością.
Autorzy rewelacyjnie pokazali bezradność Człowieka...

Spore rozczarowanie, tym bardziej, że autorem scenariusza jest Brian Azzarello. Akcja się ślimaczy, a bohaterowie prowadzą bełkotliwe pseudofilozoficzne dysputy. Na plus ilustracje Jima Lee.

Spore rozczarowanie, tym bardziej, że autorem scenariusza jest Brian Azzarello. Akcja się ślimaczy, a bohaterowie prowadzą bełkotliwe pseudofilozoficzne dysputy. Na plus ilustracje Jima Lee.