Dziwne losy Jane Eyre

Okładka książki Dziwne losy Jane Eyre
Charlotte Brontë Wydawnictwo: Prószyński i S-ka Seria: Klasyka filmowa klasyka
558 str. 9 godz. 18 min.
Kategoria:
klasyka
Seria:
Klasyka filmowa
Tytuł oryginału:
Jane Eyre
Wydawnictwo:
Prószyński i S-ka
Data wydania:
2009-03-12
Data 1. wyd. pol.:
2009-03-12
Liczba stron:
558
Czas czytania
9 godz. 18 min.
Język:
polski
ISBN:
9788325204044
Tagi:
powieść wiktoriańska guwernantka tajemnica z przeszłości
Inne
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Poczekaj, szukamy dla Ciebie najlepszych ofert

Pozostałe księgarnie

Informacja

Reklama
Reklama

Książki autora

Podobne książki

Reklama

Oceny

Średnia ocen
7,5 / 10
3214 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
267
27

Na półkach: ,

Piękna historia o miłości i poszukiwaniu swojego miejsca w świecie, opowiedziana z perspektywy tytułowej bohaterki, zmagającej się często z wieloma trudnymi uczuciami oraz rozterkami religijnymi i moralnymi. Ta narracja pierwszoosobowa pozwala czytelnikowi lepiej poznać tę niezwykłą młodą kobietę. Początek powieści czytało mi się szybko, potem były trudniejsze momenty, które mnie trochę nużyły (mnóstwo opisów, długie rozmowy głównych bohaterów, do tego charakterystyczny dla tamtych czasów język), jednak od momentu pojawienia się trójki krewnych Jane aż do samego końca książkę czytało mi się znów bardzo przyjemnie. Ostatnie strony wynagrodziły mi wszystkie wcześniejsze znużenia i wątpliwości. Polecam serdecznie!

Piękna historia o miłości i poszukiwaniu swojego miejsca w świecie, opowiedziana z perspektywy tytułowej bohaterki, zmagającej się często z wieloma trudnymi uczuciami oraz rozterkami religijnymi i moralnymi. Ta narracja pierwszoosobowa pozwala czytelnikowi lepiej poznać tę niezwykłą młodą kobietę. Początek powieści czytało mi się szybko, potem były trudniejsze momenty,...

więcej Pokaż mimo to

4
avatar
126
12

Na półkach:

Osobliwa historia Jane Eyre ma wszystko, co uwielbiam w powieściach. Wzrusza, zadziwia, trzyma w napięciu, budzi sympatię, rozczula, skłania do przemyśleń, sprawia, że zapisuję z niej dialogi. Przeplata romantyczne historie, nadprzyrodzone zdarzenia, psychologiczne wartości. Jestem pod wrażeniem autorki i wykreowanej przez nią postaci. Pojawiały się momenty mniej intrygujące, ale do zaakceptowania.

Osobliwa historia Jane Eyre ma wszystko, co uwielbiam w powieściach. Wzrusza, zadziwia, trzyma w napięciu, budzi sympatię, rozczula, skłania do przemyśleń, sprawia, że zapisuję z niej dialogi. Przeplata romantyczne historie, nadprzyrodzone zdarzenia, psychologiczne wartości. Jestem pod wrażeniem autorki i wykreowanej przez nią postaci. Pojawiały się momenty mniej...

więcej Pokaż mimo to

6
avatar
249
238

Na półkach:

“Wyrzut sumienia to trucizna życia.”

“Dziwne Losy Jane Eyre” Charlotte Brontë to klasyka dobrze znana przez czytelników. Moja relacja z Jane jest dosyć skomplikowana. Przygodę z jej historią mogę podzielić na ciężkie początki, powolne wciąganie się i zachwyt końcową częścią. Pierwsze 150 stron książki było dla mnie nużące i męczące pomimo pięknego języka autorki. Potem wraz z przybyciem Jane do Thornfield zaczęłam się wciągać. Polubiłam bohaterkę i byłam ciekawa co czeka na nią za murami owego domostwa. Akcja też nabrała tempa (choć w tego typu książkach o akcji ciężko mówić 😂) i wydarzenia następowały po sobie nieco szybciej. Ostatnie 150 stron książki było dla mnie najlepsze. Niezwykle podobała mi się droga jaką obrała Jane i wszelkie związane z nią zawiłości. Zakończenie było wzruszające, piękne i spełniające moje nadzieje. Koniec końców mogę powiedzieć, że polubiłam się z tą powieścią i będę ją dobrze wspominać.

Ta historia jest przede wszystkim o uczuciach, naturze człowieka i pragnieniach serca, często przez nas uciszanych. Jane zmaga się z wieloma uczuciowymi burzami, które barwnie opisane przez autorkę dodają tej powieści melancholijnego i refleksyjnego charakteru. Wyczuwalny w powieści klimat przeszłych czasów, to to co najbardziej lubię w klasykach. Dają one czytelnikowi możliwość przeniesienia się w czasie, pomyślenia nad tym jak bardzo zmieniła się nasza rzeczywistość, ale też zauważenia, że ludzkie emocje, miłość i cierpienie to coś co jest niezmienne i łączy nas z historią naszych przodków. Autorka bez wątpienia chciała przekazać czytelnikowi, że życie bywa czasem zagmatwane i wypełnione cierpieniem, które jednak nie trwa wiecznie i po którym wychodzi słońce dodające naszemu życiu radości. Brontë pokazuje też, że sprawiedliwość istnieje, a pokładana wiara w Boga daje słodkie owoce, gdyż Ten zawsze ma na uwadze nasze dobro.

“Dziwne Losy Jane Eyre” to historia doskonała na jesienne wieczory pełne rozmyślań i podróży w czasie. Bardzo polubiłam tę powieść i choć przez zachwyty czytelników moje oczekiwania co do niej były nieco większe, to rozumiem ich sympatię do Jane. Teraz pora na resztę książek sióstr Brontë! 😊

“Wyrzut sumienia to trucizna życia.”

“Dziwne Losy Jane Eyre” Charlotte Brontë to klasyka dobrze znana przez czytelników. Moja relacja z Jane jest dosyć skomplikowana. Przygodę z jej historią mogę podzielić na ciężkie początki, powolne wciąganie się i zachwyt końcową częścią. Pierwsze 150 stron książki było dla mnie nużące i męczące pomimo pięknego języka autorki. Potem...

więcej Pokaż mimo to

16
Reklama
avatar
1038
113

Na półkach: ,

Moja półka przeczytanych ugina się od bardzo różnorodnych pozycji, począwszy od książek młodzieżowych, nowo wydanych po lektury wydane dawno temu. "Klasyka" skusiła mnie przepiękną okładką, nie tylko tej pozycji ale i całej serii. To przejmująca historia z fantastycznym klimatem i niebanalnymi bohaterami. To także opowieść o człowieku, który szuka własnego miejsca w świecie i akceptacji drugiej osoby. Czytając miałam skojarzenia z "Piękną i Bestią".

Moja półka przeczytanych ugina się od bardzo różnorodnych pozycji, począwszy od książek młodzieżowych, nowo wydanych po lektury wydane dawno temu. "Klasyka" skusiła mnie przepiękną okładką, nie tylko tej pozycji ale i całej serii. To przejmująca historia z fantastycznym klimatem i niebanalnymi bohaterami. To także opowieść o człowieku, który szuka własnego miejsca w...

więcej Pokaż mimo to

8
avatar
192
2

Na półkach: ,

Jest to pierwsza powieść Charlotte Bronte po którą sięgnęłam i muszę przyznać, że urzekła mnie bardzo.
Mimo grubych rozmiarów, książkę czyta się lekko i szybko.
Narratorką jest tytułowa Jane, która opisuje swoje przeżycia (swoją drogą, rzeczywiście niejednokrotnie były one bardzo dziwne, ale dzięki temu też intrygujące), co spowodowało, że niesamowicie wczuwałam się w jej sytuacje - a sama książka dostarczyła mi dużej dawki emocji. Bardzo polubiłam główną postać, niekiedy się z nią również utożsamiając. Jej sposób myślenia, a zwłaszcza to jak podchodziła do swojego dzieciństwa, zrobił na mnie wrażenie.
Nie jest to dla mnie typowy romans - książka ta jest zdecydowanie czymś więcej.
Jestem bardzo pozytywnie zaskoczona i zdecydowanie mam ochotę przeczytać inne pozycje autorki.

Jest to pierwsza powieść Charlotte Bronte po którą sięgnęłam i muszę przyznać, że urzekła mnie bardzo.
Mimo grubych rozmiarów, książkę czyta się lekko i szybko.
Narratorką jest tytułowa Jane, która opisuje swoje przeżycia (swoją drogą, rzeczywiście niejednokrotnie były one bardzo dziwne, ale dzięki temu też intrygujące), co spowodowało, że niesamowicie wczuwałam się w jej...

więcej Pokaż mimo to

6
avatar
21
15

Na półkach:

Po prostu klasyka romansu. Spodobała mi się dużo bardziej niż inne, słynniejsze tytuły z tego nurtu. Więź między Edwardem a Jane budowała się stopniowo, w dialogach czuć było tę iskierkę, swoistą dynamikę, która decyduje o tym czy pomiędzy dwojgiem ludzi jest chemia. Dobre pióro, miłość, tajemnica w tle - czego chcieć więcej? Jak dla mnie wspaniała.

Po prostu klasyka romansu. Spodobała mi się dużo bardziej niż inne, słynniejsze tytuły z tego nurtu. Więź między Edwardem a Jane budowała się stopniowo, w dialogach czuć było tę iskierkę, swoistą dynamikę, która decyduje o tym czy pomiędzy dwojgiem ludzi jest chemia. Dobre pióro, miłość, tajemnica w tle - czego chcieć więcej? Jak dla mnie wspaniała.

Pokaż mimo to

3
avatar
147
146

Na półkach: , , , ,

Nie mogło zabraknąć tej książki na mojej liście przeczytanych. Bohaterka Jane Eyre przeszła dużo, przydarzyły jej się nietypowe rzeczy, a jej losy był faktycznie dziwne. Uwielbiam literaturę sprzed lat, czyta się ją zadziwiająco łatwo. O treści można by rozprawiać długo, ale polecam przeczytać, urzekła mnie kilkoma wątkami i chwyciła za serce pod koniec.

Nie mogło zabraknąć tej książki na mojej liście przeczytanych. Bohaterka Jane Eyre przeszła dużo, przydarzyły jej się nietypowe rzeczy, a jej losy był faktycznie dziwne. Uwielbiam literaturę sprzed lat, czyta się ją zadziwiająco łatwo. O treści można by rozprawiać długo, ale polecam przeczytać, urzekła mnie kilkoma wątkami i chwyciła za serce pod koniec.

Pokaż mimo to

4
avatar
966
179

Na półkach: ,

Od dawna żadna powieść tak mnie nie wymęczyła, jak „Jane Eyre”.
Myślałam, że nigdy nie przebrnę przez te 500 stron. Moje czytanie to była jedna wielka sinusoida… raz nie mogłam się oderwać, raz grzęzłam w fabule bez chęci kontynuowania. Mimo tych trudności, doceniam pisarstwo Charlotte Brontë, bo mam wrażenie to odważna powieść jak na tamte czasy. A jest tu wszystko: psychologia, romans, tajemnice, fanatyzm religijny, groza i trochę zjawisk paranormalnych.

Jane zwracając się bezpośrednio do czytelnika, opisuje swoje życie. Nie jest jej łatwo od samego początku, ale nie traci nadziei i hartu ducha. Dąży do realizacji swoich celów, jest uparta i zdeterminowana. Jednocześnie wnikliwie obserwuje i opisuje ludzi, których spotyka na swojej drodze. Nie zawsze było to interesujące, czasem nie popychało fabuły do przodu, czułam przez to lekką frustrację. Pierwszych rozdziałów książki nie wspominam najlepiej.
Poza tym Jane jest bardzo dojrzała, jak na swój wiek, co czasem mnie męczyło. Za niektóre wybory mocno bym nią potrząsnęła, ale ostatecznie zyskała moją sympatię.

Inaczej było z postacią Rochestera. Kiedy pojawia się w powieści to od razu przyciąga uwagę, tempo czytania przyśpiesza. Jego osoba wydaje się fascynująca. I jakoś trudno sobie wyobrazić, że jest to mało przystojny facet. A potem mgła zachwytu opada i widać że to kapryśny, egocentryczny człowiek, który ma takie wahania nastrojów, że trudno za nim nadążyć. Do końca go nie polubiłam.
Ale osobą, która najbardziej doprowadza do czytelniczej furii jest St. John. Jego fanatyzm, zachowanie, monologi i wymuszanie na głównej bohaterce, by żyła według jego wymyślonych wizji… ciężko było przez to przebrnąć.
Myślisz sobie… Jane jest mądra, niezależna, poradzi sobie z takim napastliwym typem… a tu niespodzianka. Jej tok myślenia był lekko szokujący. I potrzeba było nagłego, niewytłumaczalnego zwrotu akcji, by w pojawiło się szczęśliwe zakończenie.
Przeczytałam, doceniam, ale już nigdy do niej nie wrócę.

Od dawna żadna powieść tak mnie nie wymęczyła, jak „Jane Eyre”.
Myślałam, że nigdy nie przebrnę przez te 500 stron. Moje czytanie to była jedna wielka sinusoida… raz nie mogłam się oderwać, raz grzęzłam w fabule bez chęci kontynuowania. Mimo tych trudności, doceniam pisarstwo Charlotte Brontë, bo mam wrażenie to odważna powieść jak na tamte czasy. A jest tu wszystko:...

więcej Pokaż mimo to

3
avatar
95
95

Na półkach:

Czy losy Jane Eyre były dziwne?

Rzekłabym, iż bardzo życiowe i dobrze nam znane.

To powieść, która zdecydowanie trafia do moich ulubionych. Przepiękna historia Jane niezwykle mnie urzekła i sprawiła mi sporo radości podczas czytania.
Zachwycałam się dosłownie wszystkim. Głównymi bohaterami, opisywanymi miejscami i cudownymi dialogami, które potrafiły mnie zainteresować i wciągnąć w ten słowny wir.

O czym była ta książka?

Przede wszystkim o miłości, o dobroci, przyjaźni, ale też o smutku, tajemnicy, grozie i złu jakie człowiek potrafi wyrządzić drugiemu człowiekowi. Eyre to dla mnie bohaterka, która jest symbolem niezłomności. Uczciwa, dobra, mądra i wciąż stawiająca czoła przeciwnościom losu może być przykładem i autorytetem dla każdego. Jak każdy z nas nie jest idealna. Gubi się, nie jest pewna swoich decyzji, ale prowadzi ją mądrość i intuicja, która okazuje się w wielu sytuacjach słuszna.

Wraz z Panem Rochesterem tworzą duet trochę dramatyczny, ale też i niezwykle romantyczny. Rochestera poznajemy wraz z Eyre. Jest człowiekiem pełnym tajemnic, ale też z zasadami i uczciwością. To mężczyzna, od którego również można się uczyć, mimo iż bywa kapryśny i humorzasty. Jest w nim coś co pociąga, przyciąga i sprawia, że można się nim zauroczyć, wyczekiwać jego obecności, tęsknić za nim.

Powieść z 1847 do dziś pozostaje powieścią kultową. Niesamowite ile aspektów naszego życia zawarła w niej Bronte, ile wewnętrznych rozterek i pragnień człowieka potrafiła ukazać.

Dla mnie genialne i ponadczasowe arcydzieło z epoki romantyzmu. ❤️

Czy losy Jane Eyre były dziwne?

Rzekłabym, iż bardzo życiowe i dobrze nam znane.

To powieść, która zdecydowanie trafia do moich ulubionych. Przepiękna historia Jane niezwykle mnie urzekła i sprawiła mi sporo radości podczas czytania.
Zachwycałam się dosłownie wszystkim. Głównymi bohaterami, opisywanymi miejscami i cudownymi dialogami, które potrafiły mnie zainteresować i...

więcej Pokaż mimo to

9
avatar
1184
1164

Na półkach:

Wspaniała klasyka, napisana przez kobietę, zdecydowanie dla kobiet, szczególnie dla tych romantycznych i dających się targać namiętnościom, ale z pewną furtką dla nader pragmatycznego odbiorcy. Ocena moja oscylowała bliżej 8 gwiazdek, ale zdecydowałam się odjąć 1 z okazji bardzo wielu fragmentów o Bogu, mierziło mnie to, w połączeniu z archaicznym stylem i zaściankowym myśleniem bohaterów (wynikającym z czasów, w których przyszło im żyć) wypadało bardzo słabo, nudno, trochę żenująco w moim odczuciu.
Bardzo podoba mi się sam zamysł historii, zauważyłam, że w tych zmurszałych tomach, które są na tyle popularne, że od czasu do czasu napotykamy jakieś odniesienie kulturowe, często występuje motyw puzzli, pozornie mamy kilka niby niepołączonych historii, a im bliżej końca, tym bardziej mamy z tego jednak całość. Lubię tego typu książki i filmy, toteż Jane Eyre wciągnęła mnie bardzo, nie ma co ukrywać. Już sam tytuł intryguje, jak najbardziej zasłużenie. Dziwne te losy zaiste, ale na tyle realne, że czytelnik ma silne poczucie, że to wszystko mogło się zdarzyć.
Historia podzielona jest na etapy życia Jane, można wyróżnić dwa (mała i dorosła), albo i trzy (mała, dorosła, niezależna), byłam zdziwiona, jak bardzo podobała mi się narracja pisana oczami dziecka, przekonało mnie to, że jeśli proza jest zwyczajnie uczciwie dobra, to nic nikomu nie przeszkadzają w fabule dzieci czy perspektywa dziecięca. Momentami mocno kojarzyłam ten styl z Anią z Zielonego Wzgórza, za którą jednak nie przepadałam (dużo traktowała o wsi i starszych ludziach, a tej tematyki nie lubię) - Jane Eyre wzięła jednak od Ani tylko to, co najlepsze.
Książka ukazuje pewną kastowość społeczną - bardzo ciekawe jest jej ujęcie, skupiające się głównie na panach i służbie, przy czym nauczyciele zaliczani są do tej służby, może nie oficjalnie, ale praktycznie już tak.
Wielu bohaterów tej książki zachowuje się co najmniej... dziwnie. Jasne, możemy nazywać ich po prostu ekscentrycznymi (Rochester), ale myślę, że współczesna psychiatria miałaby na ten temat inne zdanie.

W zasadzie jedyny nudny pasaż powieści to ten, kiedy do Rochestera przyjeżdżają goście, jest ich zbyt wielu, nie wnoszą niczego do fabuły, nie rozróżniam ich.
Przeszkadzało mi to, że fragmenty (a jest ich sporo!) po francusku i niemiecku nie były tłumaczone. Moja znajomość jest na szczęście taka, że rozumiałam prawie wszystko, ale nie podoba mi się ta książkowa, coraz częstsza niestety maniera.

Książka zdecydowanie porywa, niełatwo się od niej oderwać. Trzeba jednak wziąć pod uwagę to, że to bardzo stara historia, pełna archaizmów i śmiesznie przestarzałego toku myślenia. Ale warto.

Wyzwanie czytelnicze LC kwiecień 2022: Przeczytam książkę z kwiatem na okładce lub w tytule (3).

Wspaniała klasyka, napisana przez kobietę, zdecydowanie dla kobiet, szczególnie dla tych romantycznych i dających się targać namiętnościom, ale z pewną furtką dla nader pragmatycznego odbiorcy. Ocena moja oscylowała bliżej 8 gwiazdek, ale zdecydowałam się odjąć 1 z okazji bardzo wielu fragmentów o Bogu, mierziło mnie to, w połączeniu z archaicznym stylem i zaściankowym...

więcej Pokaż mimo to

73

Cytaty

Więcej
Charlotte Brontë Dziwne losy Jane Eyre Zobacz więcej
Charlotte Brontë Dziwne losy Jane Eyre Zobacz więcej
Charlotte Brontë Dziwne losy Jane Eyre Zobacz więcej
Więcej
Reklama
zgłoś błąd