„Moje sumienie okazało się despotą, chwytającym miłość za gardło, powtarzającym jej szyderczo, że zaledwie umoczyła elegancką nóżkę w bagnie, przyciągającym że żelazną ręką zepchnie ją w przepaść męki”.
Majstersztyk!
Charlotte Bronte jest pionierem romantycznych doznań, zmieszanych ze smutkiem i nostalgią. Historia Jane Eyre uczy nas, że miłość powinna zawierać czar pokory i cierpliwości.
Niecne poczynania Rochestera, też będą przestrogą, dla tych, co pierwsze słowa zaczynają od kłamstwa. Nie wszystko w życiu się układa, tak jak byśmy sobie życzyli, a nawet najbardziej bolesne doświadczenia można przekuć w coś pożytecznego.
Nie trzeba pisać, że proza panny Bronte jest najwyższych lotów, nie bez powodu nazwisko pisarki jest brytyjską chwałą.
Smutna powieść, która pokazuje nam, że współczucie wbrew temu co inni sądzą, nie należy się tylko pięknym. Próżność objawia się w patrzeniu na kogoś przez pryzmat zalet zewnętrznych, a wstyd głęboko okazany, może być nieopatrznie zrozumiany.
Wydarzenia opisuje Jane, którą przyznaję, darzyłam wielkim podziwem i sympatią. Inteligenta kobieta, która nie bała się zakasać rękawów i wziąć się do ciężkiej pracy. Gniew swój, bohaterka starała się zdusić w zarodku, co udowadniała nam ciągłą pracę nad swoimi niedoskonałościami. Patrząc na poczynania Jane nasuwa mi się określenie; -„nie wszystko złote, co się świeci”.
DZIWNE LOSY JANE EYRE powinny być szablonem dla początkujących autorów.
Tęsknię do czasów, gdzie słowa miały potężną moc i dziękuję Bronte, że zabrała mnie w tą piękną i magiczną przygodę, utkaną mistrzowskim piórem.
„Przyjaciele zawsze zapominają o tych, których szczęście opuściło."
PS: Do wszystkich tłumaczy literatury: imion nie powinno się przekładać na język!
Szukamy ofert...
Opinie i dyskusje o książce Dziwne losy Jane Eyre
Zupełnie inna niż wszystkie książki przeczytane dotychczas.
Jeżeli chodzi o miłość, to pozycja, która pokazuje coś dalej, niż „żyli długo i szczęśliwie”. Pokazuje realny obraz małżeństwa, drogę nie zawsze usłaną różami, drogę z licznymi przeciwnościami losu, zawirowaniami. Konieczność dbania o siebie nawzajem.
Ciekawy dla mnie okazał się obraz szkoły, pensji i warunki tam panujące. Nie raz widziałam filmy, w których szkoła nie była przyjaznym miejscem, nauczyciele byli surowi, ale ta książka zadziałała na mnie mocniej.
Zdecydowanie dziwna pozycja, było kilka niezrozumiałych dla mnie momentów, troche przez różnice czasów, kilka niezrozumiałych wyborów głównej bohaterki. Finalnie nie żałuję, że przeczytałam. Nie jest to ksiazka, która pozostanie mi w pamięci miesiącami, będzie na mnie oddziaływać, ale warto było poznać tę historię.
Zupełnie inna niż wszystkie książki przeczytane dotychczas.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJeżeli chodzi o miłość, to pozycja, która pokazuje coś dalej, niż „żyli długo i szczęśliwie”. Pokazuje realny obraz małżeństwa, drogę nie zawsze usłaną różami, drogę z licznymi przeciwnościami losu, zawirowaniami. Konieczność dbania o siebie nawzajem.
Ciekawy dla mnie okazał się obraz szkoły, pensji i warunki...
Całkiem przyjemna lektura, jednak spodziewałam się czegoś więcej.
Całkiem przyjemna lektura, jednak spodziewałam się czegoś więcej.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKlasyk, który dość kiepsko się zestarzał jednak warto go przeczytać aby wyrobić sobie własne zdanie.
Klasyk, który dość kiepsko się zestarzał jednak warto go przeczytać aby wyrobić sobie własne zdanie.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPrzyjemna klasyka napisana językiem, którego dziś już nie używamy. Ciekawa odskocznia od współczesnych powieści.
Przyjemna klasyka napisana językiem, którego dziś już nie używamy. Ciekawa odskocznia od współczesnych powieści.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCzasami warto wyjść ze swojej strefy komfortu i sięgnąć po coś, co na co dzień nie znajduje się w kręgu moich zainteresowań – tym razem padło na jeden z klasyków powieści wiktoriańskiej.
Na duży plus zdecydowanie narracja pierwszoosobowa - to mój ulubiony sposób prowadzenia opowieści i tutaj również dobrze się sprawdził. Jeśli chodzi o fabułę, trudno się do niej przyczepić: znajdziemy sporo zwrotów akcji, nie ma większych przestojów ani nudy, choć jednocześnie historia nie była dla mnie szczególnie porywająca. Co ciekawe, około 15 lat temu widziałem ekranizację, ale na szczęście nic z niej nie zapamiętałem, więc mogłem podejść do książki „na świeżo”.
Bohaterowie niestety nie wzbudzili we mnie większej sympatii ani zaangażowania. Momentami problematyczne były też dialogi – styl epoki, choć zapewne wierny realiom, bywał dla mnie ciężkostrawny. Te wszystkie zwroty w stylu „panie mój, o panie” potrafiły wybijać z rytmu czytania.
Mam też wrażenie, że książka jest nieco przydługa – fabułę można by streścić w kilku akapitach, a jednak całość została mocno rozbudowana.
Podsumowując: raczej nie zostanę fanem tego typu powieści, ale jednocześnie nie uważam czasu spędzonego z książką za stracony. To było ciekawe doświadczenie, choć nie przyniosło mi szczególnej satysfakcji.
Czasami warto wyjść ze swojej strefy komfortu i sięgnąć po coś, co na co dzień nie znajduje się w kręgu moich zainteresowań – tym razem padło na jeden z klasyków powieści wiktoriańskiej.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNa duży plus zdecydowanie narracja pierwszoosobowa - to mój ulubiony sposób prowadzenia opowieści i tutaj również dobrze się sprawdził. Jeśli chodzi o fabułę, trudno się do niej...
Moim skromnym zdaniem jest to jedna z tych powieści, która nie wytrzymuje próby czasu. Pierwsza 1/3 dała nadzieję na coś wyjątkowego, losy dziewczyn w szkole, pierwszy przykład bohaterki "atypowej" wśród uczennic. Tylko potem jest przewidywalny romans, zbiegi okoliczności, spadek od wujka, rozjeżdzające się wątki. Tu spoilery
To nie kwestia czasów tylko leniwe pisanie, że główna bohaterka na killa miesięcy zapomina o tym, że ma gdzieś rodzinę ( wuja)i nic z tym nie robi, choć ma info, że ten umiera a ona sama żałowała, że nie ma rodziny.
Że pomimo wielokrotnie podkreślanej inteligencji i rozsądku- ucieka w środku nocy bez kosztowności i planu. Rozumiem wyjazd ale czemu jest on realizowany tak "głupio". A że losowy dom w drugim końcu kraju, gdzie znajduje schronienie to dom jej krewnych jak się okazuje, kuzynostwa co ma tego samego wuja. Do tego narracja jest z jej perspektywy i w trakcie tej impulsywnej ucieczki nie pada pół słowa autorefleksji.
Moim skromnym zdaniem jest to jedna z tych powieści, która nie wytrzymuje próby czasu. Pierwsza 1/3 dała nadzieję na coś wyjątkowego, losy dziewczyn w szkole, pierwszy przykład bohaterki "atypowej" wśród uczennic. Tylko potem jest przewidywalny romans, zbiegi okoliczności, spadek od wujka, rozjeżdzające się wątki. Tu spoilery
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTo nie kwestia czasów tylko leniwe pisanie, że...
"Dziwne Losy Jane Eyre" to książka która przywróciła moją dawną miłość do czytania. Jane jest typem bohaterki której poczynania śledzę z największą uwagą, jej myśli o własnej osobie często łamały mi serce. Główny romans bardzo mnie wzruszył. Początek książki troszkę się ciągnie, ale warto przejść przez pierwsze rozdziały, bardzo polecam.
"Dziwne Losy Jane Eyre" to książka która przywróciła moją dawną miłość do czytania. Jane jest typem bohaterki której poczynania śledzę z największą uwagą, jej myśli o własnej osobie często łamały mi serce. Główny romans bardzo mnie wzruszył. Początek książki troszkę się ciągnie, ale warto przejść przez pierwsze rozdziały, bardzo polecam.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to"Dziwne losy Jane Eyre" to całkiem przyjemny klasyk. Akcja nie spieszy się, a przyjemność czytelnik odnajduje w kwiecistych zwrotach i urzekających opisach natury. Losy tytułowej bohaterki, kiedyś oparte na doświadczeniach samej pisarki, dziś są już pewną egzotyką dla osób urodzonych prawie dwieście lat później. Dla mnie był to miły audiobook (dzięki uprzejmości Wolnych Lektur),którego niespieszna akcja towarzyszyła mi przy codziennych czynnościach. Mimo znacznych różnic kulturowych świata bohaterki i mimo naprawdę antypatycznych postaci męskich (i ta różnica wieku!),całościowo książkę oceniam pozytywnie.
"Dziwne losy Jane Eyre" to całkiem przyjemny klasyk. Akcja nie spieszy się, a przyjemność czytelnik odnajduje w kwiecistych zwrotach i urzekających opisach natury. Losy tytułowej bohaterki, kiedyś oparte na doświadczeniach samej pisarki, dziś są już pewną egzotyką dla osób urodzonych prawie dwieście lat później. Dla mnie był to miły audiobook (dzięki uprzejmości Wolnych...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZ początku ciekawa i wciągająca. Trochę mnie nużyła przy wątku zalotów co spowodowało przerwę w czytaniu- jestem już w wieku w którym zaloty czterdziestolatka do osiemnastolatki zależnej od jego woli (nie ważne jaki ten czterdziestolatek by nie był) są dla mnie czymś co nie powinno mieć miejsca. Doskonale zdaję sobie sprawę z tego ze moje przekonania wynikają z tego w jakich czasach się urodziłam i z jaką świadomością zostałam wychowana. Mimo wszystko- pod koniec opowieść naprawdę mnie wciągnęła, był plot twist którego kompletnie się nie spodziewałam i nie połączyłam kropek. Podsumowując jest to ciekawa historia (tym bardziej z perspektywy czasu- jak wszystko się zmieniło),zaskakująca i świetnie napisana.
Z początku ciekawa i wciągająca. Trochę mnie nużyła przy wątku zalotów co spowodowało przerwę w czytaniu- jestem już w wieku w którym zaloty czterdziestolatka do osiemnastolatki zależnej od jego woli (nie ważne jaki ten czterdziestolatek by nie był) są dla mnie czymś co nie powinno mieć miejsca. Doskonale zdaję sobie sprawę z tego ze moje przekonania wynikają z tego w...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDziwne losy leżały u mnie od paru miesięcy na regale, otrzymane w prezencie i jak przypuszczałam miały tam czekać jeszcze przez kolejne pare. Po przeczytaniu wichrowych wzgórz skłoniłam się do wybrania jej - bez żadnych oczekiwań, ponieważ Valetta wyjątkowo mnie znużyła i odłożyłam ją w połowie. Opowieść o Jane Eyre jest wybitna, ciekawa, trzymająca w napięciu, piękna i mogłabym te zachwyty wymieniać i wymieniać. Bohaterka jest bardzo dumna i odważna, jest wspaniałym przykładem moralności i odpowiedniej pokory. Ciężko mi uwierzyć, że książka bardzo spoza mojego gustu aż tak mi przypadła! Zdecydowanie polecam 🤍
Dziwne losy leżały u mnie od paru miesięcy na regale, otrzymane w prezencie i jak przypuszczałam miały tam czekać jeszcze przez kolejne pare. Po przeczytaniu wichrowych wzgórz skłoniłam się do wybrania jej - bez żadnych oczekiwań, ponieważ Valetta wyjątkowo mnie znużyła i odłożyłam ją w połowie. Opowieść o Jane Eyre jest wybitna, ciekawa, trzymająca w napięciu, piękna i...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to