Powrót księcia

Strasznie mi się podobała, nie mogłam doczekać się końca. Aż nagle w połowie książki zrobiło się... Nudno. Rozumiem motywy głównej bohaterki, chęć tego, by ożenił się z nią tylko z miłości, ale Luc miał rację, wodziła go za nos, starając się wymusić na nim przyznanie do uczuć. Podobał mi się rodzinny skandal i to, w jaki sposób został odkryty, ale strasznie wkurzyłam się, gdy w dniu, gdy miała dać mu odpowiedź, zwiała do Szkocji. Kobieto! To było nie fair i powinien w tym momencie dać ci nauczkę, zamiast pędzić za tobą na złamanie karku. Szkoda, że nie pogodził się z rodzicami przed ich śmiercią. Czuje lekki niedosyt w tej historii. Mimo wszystko polecam.

Devlin miał dziesięć lat, gdy na jego oczach angielski oficer ściął głowę jego ojca. Wtedy też poprzysiągł zemstę, którą przez lata skrupulatnie realizował. Teraz, lata później nadszedł moment na ostateczny cios mający całkowicie pogrążyć znienawidzonego wroga. Wydaje się, że los się uśmiechnął do Devlina. Przypadkiem dowiaduje się, że do Anglii zmierza bratanica wroga. Postanawia ją więc porwać i zażądać nierealnego okupu. Nie wie jednak, że trafi na żywiołową Amerykankę, która nie tak łatwo da się podporządkować. ,,Nagroda" to typowy, bardzo przewidywalny romans historyczny. Zderzenie mężczyzny opętanego przez chęć zemsty z żywiołową, młodą damą musi wywołać w nich zmianę i namieszać w ich życiu. Długo opierają się uczuciu (szczególnie on) oraz robią wszystko na przekór. Oczywiście, nie brakuje niedopowiedzeń, urażonej dumy, wydumanego poczucia honoru, tajemnic z przeszłości oraz czarnych charakterów chowających się po kątach by zaatakować. Dodatkowo, żeby jeszcze bardziej skomplikować sytuację, gdzieś w tle przewija się wojna pomiędzy Anglią i Stanami Zjednoczonymi. ,,Nagroda" z pewnością niczym nie zaskoczy. Nie jest w żaden sposób odkrywcza czy wyróżniająca się. Jest bardzo typową ale przez to bezpieczną lekturą. Przyznam, że sama zaczytywałam się w takich książkach lata temu a teraz już mnie trochę nudzą bo jeśli już po nie sięgam to chcę coś więcej: iskierki humoru, chemii pomiędzy bohaterami lub chociaż złudzenia magii czy romantyczności. Tutaj to trochę zawodzi. Fajna, schematyczna opowieść ale raczej do szybkiego zapomnienia.

Mam mieszane odczucia i nie wiem jak mogłabym tą książke skomentować. Podoba mi sie styl w którym jest napisana natomiast niektóre sceny nie miały sensu + całokształt ich relacji jest zakłamany i w mojej opinii popsuło to całą historie ich związku. Porządanie, myśli o seksie i niektóre sceny seksu w najmniej przyzwoitych momentach jest wg. mnie troche obrzydliwe i było troche "too much"... - niemniej historia dobrze napisana... lecz niektóre sceny właśnie niezbyt na miejscu i mi psuło doświadczenie z czytania jej.

Trudno dokonać jednoznaczej oceny. Czyta się szybko, początek historii bardzo oryginalny, wciągający, po jakimś czasie robi się nudnawo, a pod koniec irytująco. Książka wydaje się zupełnie niespójna, bohaterom całkowicie zmienia się charakter, a im dalej tym więcej absurdalnych zbiegów okoliczności.

Bardzo spodobał mi się sam początek tej opowieści, ponieważ ciągle chcesz dowiedzieć się więcej ... Kim jest główna bohaterka? Dlaczego tak bardzo się boi? Dlaczego ten przystojniak ciągle ,,rozbiera" ją wzrokiem? Od razu się wie, że to będzie coś więcej niż głupia opowieść ...

Silny i wpływowy, właśnie takiego męża chciała uniknąć hrabianka Helena. Za to książę St. Ives, Sebastian, ucieleśnie tych cech, właśnie ją upatruje sobie, jako przyszłą małżonkę. Wszystko byyłoby pięknie, gdyby nie Fabien, protektor Heleny, który postanowił wykorzystać ją jako pionek w grze o pewien cenny sztylet. Przyjemna historia. Do połowy było romantycznie. Bale, przejażdżki, szukanie odpowiednich dżentelmenów, słodkie klamstewka i jeszcze slodsze pocałunki,a nawet bal maskowy. Później akcja nabrała charakteru i tempa ze względu na tajemnicze listy i zaginiony sztylet. Klimat był świąteczny i zaprawiony mnóstwem francuskich słówek. Bardzo dobry początek serii.

Tak, jak przewidywałam - druga książka z cyklu Garrick równie dobra, jak Cygański lord, chociaż poprzednia jest jednak nieco wyżej w mojej ocenie. Tu mamy mnóstwo nieporozumień, zbiegów okoliczności, automatyczne i błędne zrozumienie sytuacji, a przede wszystkim brak zaufania. Podobała mi się Jo ze swoim twardym charakterem i poczuciem honoru. Hrabia praktycznie od wyjazdu Jo w rozmyślaniach - było tak, czy nie? winna, czy niewinna? a może ja jestem winny? co przedtem, co teraz, co w przyszłości..., gdyby to nie był romans, można pomyśleć, że to zgoła filozoficzne dywagacje. Sama końcówka jednak nieprzewidywalna. Sprawdza się, jak zawsze zresztą - podstawą wszystkiego jest zaufanie, zwłaszcza jeżeli mówimy o uczuciach.

Moja kolejna pozycja Karyn Monk i cóż mogę powiedzieć... świetna! Podobała mi się tak, jak poprzednie, a może nawet bardziej. Charlotte - nieśmiała i choć ułomna - absolutnie niezłomna. Jako dziecko żyjąca z brutalnym ojcem i znająca ciężkie życie na ulicy, prowadzi przytułek dla prostytutek i złodziei. Mamy też Harrisona - hrabiego, byłego przestępcę, szukającego człowieka, który w ramach zemsty chce ujawnić i wykorzystać przeszłość lorda. W wątku kryminalnym, w który wciąż uwikłani są bohaterowie pojawia się złodziej klejnotów - Czarny Cień i ojciec Charlotte. Walcząc ze swoimi demonami z przeszłości i obecną trudną sytuacją Harrison i Charlotte obdarzają się zaufaniem i poznają uczucie, o którym nie myśleli, że istnieje. Akcja toczy się bardzo szybko, a cała historia wyjątkowo wzruszająca. Gorąco polecam!

Młody awanturnik wygrywa w karty posiadłość. Okazuje się że w posiadłości zostały dwie siostry poprzedniego właściciela. Dom to ruina, a jednak nowy właściciel nie wyrzuca sióstr na bruk, i nie sprzedaje posiadłości od razu. Wręcz przeciwnie, postanawia wyremontować ruderę, pod pretekstem podwyższenia wartości nieruchomości. Ogólnie czyta się bardzo dobrze, bohaterowie wyraziści, książka miła, lekka i przyjemna.

Wrażenia trochę rozbite w dwie strony - pod kątem wartkiej akcji i ciekawych oraz humorystycznych dialogów to świetna powieść do czytania. Ale może nawet tej akcji było trochę za dużo - to mi właśnie nie pasowało. Podobnie jak bohaterowie - autorka dała im jakąś historię, która powinna ich w pewien sposób ukształtować. Ale potem zamiast skorzystać z tych źródeł, wybrała jeden szlak. I miałam wrażenie, że w sumie nie najciekawszy został wybrany. Bohater - marynarz, dowodzący, przez ponad 10 lat. Zero wspomnień, zero nawiązania. Bohaterka - wyszła z pensji, ale zero przyjaciółek i też zero wspomnień w sumie. Samuel - służący-przyjaciel, ale dlaczego tak wiernie tkwi przy boku Hugo? Dużo, naprawdę dużo niewykorzystanych wątków. Dam szansę jednak autorce i przeczytam jeszcze coś od niej, bo dialogi między tą dwójką obiecują fajną rozrywkę z pisarstwa Jane Feather.

Bertrice Small- Piekielnica Tą powieść poleciała mi moja mama, która lubi twórczość tej autorki.  Powiem szczerze, że i mi się spodobała. Akcja toczy się w realiach XII- wiecznej Anglii. Dużo dostaliśmy w niej faktów, ale również gorący romans. Historia trochę mnie zaskoczyła, że tak tzw. pstryknięciem palcem sprawy w końcu się ułożyły.  Historia lubi się powtarzać, a szczególnie to mężczyźni mimo upływu lat są tacy sami. "(...) - Mężczyźni są bezmyślni ! - odparła Vivienne d'Bretagne i wyszła w komnaty. (...)" Chodzi tu o wojny, a szczególnie silne są te jeśli chodzi o grunty. Nie raz brzmią jak zdarta płyta w tej swojej wyższości. Wracając do wątku miłosnego, to jeszcze nie widziałam, aby był tak urzekający. Tytułowa Piekielnica pokazała, co potrafi zrobić kobieta gdy kocha, aby uratować swoją miłość.  Gorąco polecam, idealna na umilanie sobie czasu. Książka 10/10

Bardzo przyjemna książka, a skoro to pierrwsza część, to mam nadzieję, ze następne też będą dobrymi romansami. Świetnie się czyta, dużo odsłon,szybka, wartka akcja, dużo splecionych ze sobą intryg i cała gama namiętności. Jest romans, jest sensacja i warto przeczytać, żeby się odprężyć.

Środek nocy, zamaskowany bandyta i dziewczyna. Tak zaczyna się ta historia. Nie ma tu sal balowych, omdleń i tańców na dystans. Nie jest to typowy romans historyczny. Bohaterowie to nie błękitnokrwisci arystokraci, których jedynym problemem jest wybór stroju na bal. Tutaj bohaterowie mają problemy i zmartwienia.

Uwielbiam książki, gdzie w głównej roli występują Szkoci. Nie mam pojęcia, dlaczego, ale zwyczajnie mam do nich słabość:D Może to te ich kilty, może to ta ich wrodzona pewność siebie, a może to te otaczające ich szkockie góry? Jakby nie było, zawsze się cieszę, gdy mogę poczytać o Szkotach:) Podobnie było z książkami z cyklu "Górscy Lordowie". Spodobały mi się tak bardzo, że zakupiłam trzy wydane u nas tomy i teraz zdobią one moją biblioteczkę:) Zdecydowanie polecam!

Miałam już przyjemność spotkać się z twórczością Pani Candace Camp, zatem wiedziałam czego się spodziewać sięgając po kolejną jej książkę i oczywiście się nie zawiodłam. "Tajemnica panny Hamilton", jak przystało na tę autorkę, nie jest typowym "romansidłem", ponieważ główny nurt powieści stanowi wątek raczej kryminalny z ciekawie skonstruowaną intrygą pobudzającą szare komórki. Ponieważ to mimo wszystko romans historyczny, więc pojawia się płomienne uczucie, a powieść oczywiście wzrusza ale i rozśmiesza jednocześnie. Wszystko to składa się na idealny przepis na udane majowe popołudnie z przyjemną rozrywką w dłoni. Główną bohaterką, tym razem jest Priscilla Hamilton, która mieszka w rodzinnym domu wraz z ojcem i guwernantką. Jest kobietą bardzo inteligentna i oczytana, a w każdej wolnej chwili oddaje się swojej ogromnej pasji, czym wzbudza sympatię czytelnika. Właśnie ta jej pasja jest ową tytułową tajemnicą Panny Hamilton, która jednocześnie przynosi zyski co pozwala na utrzymanie domu. Dzisiaj nikogo już nie szokuje, że kobieta zarabia na życie ale Priscilla żyje w czasach wiktoriańskiej Anglii, kiedy to konwenanse i dobre wychowanie nakazują zgoła inne zachowanie dla panienek z dobrego domu. Ponad to na progu poukładanego życia Priscilly pojawia się nagle zupełnie nagi mężczyzna, który stracił pamięć i oczywiście nie wie kim jest i dlaczego się tu znalazł. Dziewczyna bez zastanowienia postanawia pomóc zagubionemu człowieku przez co automatycznie i zupełnie nieświadomie wchodzi w sam środek niebezpiecznej intrygi I tak już pozostaje do końca książki, strona za stroną ujawnia nowe fakty, kolejne kłopoty oraz matactwa powodujące, że napięcie w powieści narasta. Ponadto niesamowitego uroku dodaje tej historii postać drugoplanowa, a mianowicie ojciec tytułowej bohaterki. Florian Hamilton jest zwariowanym naukowcem, który żyje we własnym świecie całkowicie oderwanym od rzeczywistości co dostarcza czytelnikowi nie jeden powód do uśmiechu. Polecam wszystkim bez wyjątku ten romans historyczny, którego wątek romantyczny pojawia się jakby przy okazji lub przez przypadek. Zwolennicy tego typu literatury znajdą tu oczywiście wielką i namiętną miłość w oprawie mojej już ulubionej dziewiętnastowiecznej Anglii. Natomiast jej przeciwnicy spotkają się z tajemniczą historią pewnego rodu, podszytą wątkiem kryminalnym i wielkim sekretem Panienki z tzw. dobrego domu. oraz zwariowanym ojcem naukowcem i z pozoru zimną guwernantką w tle. To wszystko w połączeniu z lekkim piórem Pani Candace Camp oraz zabawnymi dialogami gwarantuje niezapomniane i przede wszystkim roześmiane chwile z książką. Polecam! Pozdrawiam serdecznie Zaczytana Joana http://epilog-zaczytana-joana.blogspot.com/2016/05/tajemnica-panny-hamilton-candace-camp.html

Bardzo dużym plusem było osadzenie powieści w konkretnym czasie - rewolucji francuskiej, bezprawia i terroru. Nie da się tego czytać tak "na luzie'', gdzie przestawiani są piękna ona i on, potem zaloty, sceny łóżkowe i żyli długo i szczęśliwie. Trwa rewolucja ale akcja przenosi się kilka razy z Francji do Anglii. Jacqueline czeka w więzieniu na gilotynę, a tymczasem ratuje ją tytułowy Czarny Książę. Dziewczyna jest butna, twarda i wciąż chce się zemścić za śmierć brata i ojca. Czarny Książę ratuje niewinnie skazanych ludzi chcąc jakby sam siebie ukarać za to, co było w przeszłości. Sam romans toczy się jakby trochę z boku. Wszystko toczy się szybko, świetna akcja, nagłe złe i dobre niespodzianki - podobała mi się super postać złodziejaszka Phillipa. Gorąco polecam - warto przeczytać.