W niewoli uczuć

Romans niezbyt wysokich lotów, ale jest lekki i przyjemny. Jeśli ktoś szuka tam niesamowitych zwrotów akcji czy zapierających dech w piersiach scen, to szuka na próżno. Jednak bohaterowie wciągają w książkę swymi zabawnymi dialogami, co sprawia, że kolejne strony pochłania się szybko. Romansidło do poduszki lub na dłużącą się podróż. Ja osobiście bardzo lubię tę książkę.A urocza dwójka bohaterów podbiła moje serce swą prostotą i nieskomplikowanymi charakterami.

[Opinia ta, to wyłącznie moje subiektywne odczucia i wnioski w odniesieniu do moich subiektywnych gustów i upodobań ;) Uwaga - spoilery!] Z ciekawością sięgnęłam po książkę Zakochani mimo woli. A dokładniej z ciekawością i niepokojem, ponieważ o autorce nic nie wiedziałam, nie czytałam nic innego pani Hawkins ani żadnych spoilerów na temat samej książki. Tak więc zaczynając czytać byłam niczego nieświadoma. Zaczyna się ciekawie - hulaka i rozpustnik kontra szara myszka w okularach. Ucieczka powozem, po to, by wziąć ślub, niestety (stety dla nas czytelniczek) z niewłaściwą kobietą - rozpoczyna powieść. Tyle faktów poznałam już po pierwszych czterech stronach, więc dobrze się czytało, miałam ochotę na więcej. Zainteresowała mnie ta historia. Co prawda nic nie wiedziałam co będzie dalej, jak, gdzie, kiedy i dlaczego... nie znałam nawet zarysu fabuły książki. Nie wiedziałam, czy to dobrze, czy źle... Nie miałam się czym przejmować, pomimo tego, że zagryzałam palce do łokci czy on aby jej nie zdradzi. Na szczęście po połowie zaczęłam wierzyć, że nie będzie śfinią. :P Taki wątek w romansach praktycznie przekreśla w moich oczach książkę. Po prostu nie trawię w nich zdrady. Wątek z zagrożeniem przemocą fizyczną dla bohaterki to mój ulubiony klejnocik w książkach, tutaj owszem, był ale w bardzo maleńkiej wersji, na koniec i czułam niedosyt. Byłoby atrakcyjniej dla mnie, jeśli bohaterka byłaby w większym, a przede wszystkim częstszym kłopocie ;) Jeśli chodzi o bohaterów to cóż... polubiłam. Może nie padłam przed nimi na kolana, jednak nie byli najgorsi. Ona to jak już wspomniałam szara myszka, uboga krewna pomiatana przez ludzi, u których mieszka, święcie wierząca w dobroć ludzi i w swoją dobroczynną pracę w Towarzystwie dla kobiet upadłych. Przy tym nie jest jednak zahukana, ani nie upodabnia się do mopa, ale ma własne zdanie i pomimo sprzeciwów Aleca z determinacją stara się osiągnąć swoje cele. On rozpustnik, uwodziciel, lubiący hazard, wino i kobiety. Oczywiście z drugim dnem, ponieważ ma pod tą powłoczką dobre serducho i dosyć szybko ulega urokowi Julii. Podobała mi się bardzo zaborczość Aleca, zazdrość o Julię i jej powrót na salony już nie jako sowa w worku, tylko jako urocza i ponętna kobietka. Taki kopciuszek. ;) Intryga utkana przez ciemne charaktery powieści łatwo rozwikłana i wiadomo było, kto co i jak. W tej książce brak większych tajemnic, sekretów trudnych do odkrycia. Niewiele trzeba myśleć przy tej lekturze, ot taka łatwa, lekka i przyjemna. Jak już gdzieś pisałam lubię dużo wszystkiego... więcej niebezpieczeństwa, więcej namiętności (tylko raz właściwie scena łóżkowa i to baardzo płytka i króciutka, skąpa w szczegóły ech), więcej tajemnic (tak, mam do nich słabość...) i więcej dialogów pomiędzy główną parą. Zabrakło mi tego. To nie znaczy wcale, że mi się nie podobała, bo podobała się, a jakże. O niedostatkach wspominam nawiązując do mojego romansu idealnego, który tkwi gdzieś tam w moim sercu... Ta książka ideału nie sięgnęła, ale odebrałam ja jak najbardziej pozytywnie. :)

Trudno dokonać jednoznaczej oceny. Czyta się szybko, początek historii bardzo oryginalny, wciągający, po jakimś czasie robi się nudnawo, a pod koniec irytująco. Książka wydaje się zupełnie niespójna, bohaterom całkowicie zmienia się charakter, a im dalej tym więcej absurdalnych zbiegów okoliczności.

Bardzo ciekawie poprowadzony romas historyczny, rozwój akcji interesujący pomimo długich dialogów, ale to przecież one tworzą ten klimacik. Nic w życiu tak nie pociąga przecież, jak zakazane albo zabronione. A jak jeszcze wszyscy wkoło o tym mówią, no to już wyzwanie. Pierwsze wrażenie, pierwsze spojrzenie, ech fajnie się czyta, polecam

Romans historyczny. W starym, dobrym wydaniu. Młoda dziewczyna, aby uzyskać prawo do niespodziewanego spadku, musi wykonać zadanie – dowieźć przesyłkę w odległe miejsce, do nieznanego odbiorcy. Zostawia w Londynie początek sezonu, nie do końca chcianego, ale zaakceptowanego narzeczonego i jedzie. W dalekiej Walii spotyka mężczyznę oszpeconego, pełnego dostojeństwa, ciepła, wrażliwości. Niekiedy odpychającego, na skraju zapomnienia o radości i szczęściu. Chciałoby się powiedzieć klasyka. Ale jakże przyjemna. Bo i bohaterowie nakreśleni są interesująco, sympatycznie, nie bez wad. Chciałoby się powiedzieć klasyka, gdyby nie ten… drugi związek. Dawno, dawno nie poczułam się tak zaskoczona. Pewnie i bohater, ale ten z rozsądnym podejściem do świata miast siedzieć w osłupieniu, opracowuje plan przejęcia bohaterki, która z uporem upiera się przy wcześniej podjętym zobowiązaniu nieświadoma oczywiście preferencji seksualnych swojego narzeczonego. Oczywiście HEA jest odpowiednio duże i z odpowiednio hucznym przytupem. Jak dla mnie chwila przyjemnego romansu historycznego. Z jednej strony może i nic wielkiego, z drugiej natomiast napisany na tyle sprawnie i ciekawie, że można przeczytać za jednym pociągnięciem. Dłużyzn brak. Miłość wyraźna. Chemia też. Szczególnie sympatyczny etap poznawania bohaterów. Ładnie nakreślone ich zderzenie. Ja byłam zadowolona.

Świetni bohaterowie. Ona dobra, piękna, niewinna, ale obdarzona również charakterem i inteligencją. On to łajdak pełną gębą, nie z gatunku tych, co miękną po parunastu stronach, do samego końca pozostaje zły, choć bohaterce udaje się oczywiście w pewnym stopniu go okiełznać. Podoba mi się to, że autorka nie rozciągnęła scen miłosnych na kilka stron, są one bardzo skąpe, ale to w niczym nie umniejsza chemii między bohaterami. Miłym akcentem są cytaty na początku rozdziałów, na ich podstawie domyślam się, że nieco legendarnego fatalnego uroku Byrona dostało się St.Aubynowi, który naprawdę wyszedł rewelacyjnie.

Bardzo fajnie się czytało i miło spędziłam czas. Bohaterowie to Juliana - potrzebująca pomocy siedemnastoletnia dziewica - uparta, zawzięta i twarda. Jest i bogaty, cyniczny książę, który kupuje ją od burdelmamy i wprowadza w życie swój diabelski plan. Są i inne postaci - jej pasierb i śmiertelnie chory kuzyn księcia. Książę przyzwyczajonydostawać zawsze, co chce, w końcu dziwi się swoim reakcjom, a wszystko po wielu perypetiach kończy się miłością :)

Lekka, miła, przyjemna i bardzo, bardzo naiwna. Tylu fantastycznych ludzi w jednej książce, że aż za słodko. Ale jeśli ktoś chce poczytać o miłości w różnych odmianach, która wszystko zwycięża i o wręcz idealnej wizji nie tylko małżeństwa ale i rodziny patchworkowej (oczywiście całkowicie nierealnych ale tak częstych w naszych oczekiwaniach) to polecam.

Bardzo przyjemna książka, a skoro to pierrwsza część, to mam nadzieję, ze następne też będą dobrymi romansami. Świetnie się czyta, dużo odsłon,szybka, wartka akcja, dużo splecionych ze sobą intryg i cała gama namiętności. Jest romans, jest sensacja i warto przeczytać, żeby się odprężyć.

Wrażenia trochę rozbite w dwie strony - pod kątem wartkiej akcji i ciekawych oraz humorystycznych dialogów to świetna powieść do czytania. Ale może nawet tej akcji było trochę za dużo - to mi właśnie nie pasowało. Podobnie jak bohaterowie - autorka dała im jakąś historię, która powinna ich w pewien sposób ukształtować. Ale potem zamiast skorzystać z tych źródeł, wybrała jeden szlak. I miałam wrażenie, że w sumie nie najciekawszy został wybrany. Bohater - marynarz, dowodzący, przez ponad 10 lat. Zero wspomnień, zero nawiązania. Bohaterka - wyszła z pensji, ale zero przyjaciółek i też zero wspomnień w sumie. Samuel - służący-przyjaciel, ale dlaczego tak wiernie tkwi przy boku Hugo? Dużo, naprawdę dużo niewykorzystanych wątków. Dam szansę jednak autorce i przeczytam jeszcze coś od niej, bo dialogi między tą dwójką obiecują fajną rozrywkę z pisarstwa Jane Feather.

Odczuwam pewną konsternację jeśli chodzi o tą książkę, bo posiada happy end i go nie posiada jednocześnie. Jest to jedna z tych książek, które dają czytelnikowi do myślenia. Bohaterowie pokazują jak blisko jest od nienawiści do miłości i na odwrót. Ogólnie pomysł na fabułę był ciekawy, choć rozwiązanie pewnych wątków szczerze mnie zaskoczyło. Polecam

Charles hrabia Billington i Eleanor Dodaje gwiazdkę za Charlesa bo go polubiłam. Dopiero pod koniec człowiek się dowiaduje o co chodziło z prezentem i w ogóle w sumie ten wątek nie był potrzebny. Ilość przypadków spotykających Ellie zatrważająca. Zaborczosc i opiekuńczość Charlesa godna prawdziwego amanta harlequinow. Jestem zaskoczona ubogimi scenami milosnymi (chociaz oczywiście nie dla nich czytam he he). Generalnie seria Lyndon jest bardzo przeciętna ale jak się ma temperaturę i siedzi się w domu to da radę.

Zdecydowanie polecam! Uwielbiam motyw gdzie bohaterowie są po przejsciach z bagażem dowiadczeń i traum oraz fizycznie skrzywdzeni przez los....historia księcia i Geer jest emocjonujaca ...ich wzajemne a szczególnie jego emocje dodają smaczku tej historii...polecam!

Książka nawet dobra, bez jakichś szczególnych dramatów. Fabuła oscyluje w okół prób zdobycia zaufania Daphne przez Anthonego. Daphne to zwyczajna, szara myszka z nieprzeciętnym intelektem. Anthony to pasjonat historii, arystokrata, który ciężkiej pracy się nie boi i oczywiście nieziemski przystojniak. Daphne nie pozostało nic innego jak się zakochać w swoim szefie i być jego wierną służebnicą przez kilka lat. Gdy jednak podsłuchuje rozmowę Anthonego, w której oświadcza, że nie jest bardziej atrakcyjna od patyczaka, Daphne postanawia zerwać tą nieszczęsną relację i postanawia odejść z pracy. Anthony jednak nie może pozwolić sobie na utratę tak cennego pracownika jak panna Wade. Postanawia skłonić ją do pozostania przy wykopaliskach używając swojego uroku. To będzie dla niego wielce zaskakujące, gdy okaże się, że ta sama broń może pokonać i jego.

Muszę przyznać, że czegoś mi w tym wszystkim zabrakło.. Akcja porywa od pierwszych stron i nagle... Choć wiele się dzieje mam wrażenie, że wszystko zaczyna toczyć się w zwolnionym tempie, bez porywów. Mimo tego odczuwałam przyjemność czytając tę książkę i daję tej pozycji dużego plusa za wykreowane postaci głównych bohaterów

Bardzo wciagająca historia chyba przez to, że jest taka gesto usiana różnymi splotami zdarzeń, nie ma nużących opisów itd tylko zaskakijące zwroty akcji. jak na romans brakuje mi tylko tego 'romansu" takiej namiętności, która była by uzupełnieniem rozpoczynającej się miłości.

Tak wspaniała historia, tak wspaniali bohaterowie i tyle niewykorzystanego do końca potencjału. Daję wysoką ocenę i zaliczam do ulubionych, ale mam mnóstwo dylematów odnośnie fabuły, ponieważ tak samo, jak Julianowi i Jenny podczas książki towarzyszyło pytanie: dlaczego, tak i mnie ciśnie się na usta: dlaczego jest tyle urwanych wątków, choćby drugoplanowy z przesympatycznymi Sereną i Theo, dlaczego Julian nie odsłaniał swoich uczuć na bieżąco, dlaczego tak inteligentni bohaterowie nie wpadli na banalnie proste rozwiązanie ich problemu, dlaczego Julian przez osiem długich lat żył jakby nigdy nic i w koncu dlaczego tak porywająca historia zawiera tyle niedopowiedzeń? Chcę więcej :( Edit: I dlaczego nikt, nigdy mi tego nie polecił...

Taki historyczny romans z elementami kryminalnymi i sensacyjnymi. Historia ma swoje początki dwadzieścia lat temu, rozstrzygniecie nie było zaskakujące ale przyjemne. Dokładnie tego się spodziewałam. Książkę czyta się lekko, miło, szybko i przyjemnie. Dała mi trochę odpoczynku od kryminałów i thrillerów, których czytam zdecydowanie więcej. Przyznam, że nawet chwilami przydługie opisy mi nie przeszkadzały. Miłość pokona wszystkie przeszkody, trzeba jej tylko dać szansę.

Jest tu wszystko, co potrzeba w romansie historycznym z nutką kryminału - i dwójka bohaterów spotykających się przez przypadek, i niezbyt przytłaczający wątek kryminalny, choć może bardziej detektywistyczny, no i oczywiście świetny romans z lekką nutką erotyki. Wszystko wyważone odpowiednio, a bohaterowie są ciekawi, więc naprawdę przyjemnie się czytało.

Książka raczej z tych przyjemnych. Zdecydowanie ma momenty i sprawnie się ją czyta. Relacja Avy i Jareda też w miarę przyjemna, ale niektóre ich problemy plus brak komunikacji.. zostawię to bez komentarza. Zakończenie do wymiany, bo główni bohaterowie kłócą się przez pół książki, a na koniec godzą się po dwóch zdaniach. Także trochę nierealna sytuacja. Można przeczytać, zrelaksować się i zapomnieć o świecie na kilka chwil.