Ravensbrück. O Milenie Jesenskiej

Okładka książki Ravensbrück. O Milenie Jesenskiej autora Steve Sem-Sandberg, 9788375361308
Okładka książki Ravensbrück. O Milenie Jesenskiej
Steve Sem-Sandberg Wydawnictwo: Czarne Seria: Lilith biografia, autobiografia, pamiętnik
232 str. 3 godz. 52 min.
Kategoria:
biografia, autobiografia, pamiętnik
Format:
papier
Seria:
Lilith
Tytuł oryginału:
Ravensbrück
Data wydania:
2009-01-01
Data 1. wyd. pol.:
2009-01-01
Liczba stron:
232
Czas czytania
3 godz. 52 min.
Język:
polski
ISBN:
9788375361308
Tłumacz:
Irena Kowadło-Przedmojska
Średnia ocen

6,7 6,7 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Ravensbrück. O Milenie Jesenskiej w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Oceny książki Ravensbrück. O Milenie Jesenskiej

Średnia ocen
6,7 / 10
43 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Ravensbrück. O Milenie Jesenskiej

avatar
21
20

Na półkach:

Niesamowita historia niesamowitej kobiety, o której zapewne mało kto słyszał. Postać, która wyprzedzała swoje czasy na wielu płaszczyznach. W obozie wykazała się wspaniałym charakterem. Mimo tytułu to nie jest książka stricte skupiona na Zagładzie. Warto przeczytać żeby bliżej poznać tamte realia i postać Jesenskiej.

Niesamowita historia niesamowitej kobiety, o której zapewne mało kto słyszał. Postać, która wyprzedzała swoje czasy na wielu płaszczyznach. W obozie wykazała się wspaniałym charakterem. Mimo tytułu to nie jest książka stricte skupiona na Zagładzie. Warto przeczytać żeby bliżej poznać tamte realia i postać Jesenskiej.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
1346
1346

Na półkach: , ,

Postać Milenay Jesenskiej zapewne pogrążyłaby się w mrokach historii gdyby nie jej bliska relacja z Franzem Kafką. Była tłumaczką jego twórczości, bliską przyjaciółką i obiektem westchnień pisarza. Relacja ta, która pozostała relacją platoniczną (para spotkała się zaledwie dwa razy ale wymieniała między sobą piękne listy miłosne które znane są w literaturze jako Listy do Mileny) spowodowała że ta czeska dziennikarka i tłumaczka na trwałe zapisała się w pamięci historyków literatury a jej burzliwe życie i tragiczna śmierć w obozie koncentracyjnym w Ravensbrück są inspiracją dla współczesnych twórców.

Steve Sem-Sandberg, szwedzki pisarz i dziennikarz postanowił przypomnieć szerszej publiczności postać Mileny Jesneskiej. Jego książka "Ravensbrück. O Milenie Jesenskiej" nie jest jednak typową biografią. To niezwykle subtelna, artystyczna w formie opowieść o kobiecie która mimo przeciwności losu zdecydowała się żyć po swojemu: tworzyć, kochać, głosić niepopularne poglądy. Jej styl życia (liczne związki z mężczyznami, uzależnienie od środków przeciwbólowych trwające latami, przyjaźnie z przedstawicielami ówczesnej bohemy) budził święte oburzenie. Jej działalności literacka i radykalność sądów przysparzała jej wrogów i nie raz była powodem utraty przez nią pracy. W jej czasach potrzeba było niemałej odwagi aby kobieta żyła tak jak Milena Jesenska.
Jednak przyszło jej za to zapłacić najwyższą cenę. Ignorowana przez ojca (matka zmarła po długiej chorobie gdy Milena miała 16 lat),całe życie łaknąca miłości i męskiego uwielbienia),nękana przez własne demony zmarła na zapalenie nerek w obozie koncentracyjnym Ravensbrück w 1944 roku.

Steve Sem-Sandberg kreśli portret Mileny prawdziwej: pełnej pasji, głodu życia ale też uciekającej przed samotnością i prozą codzienności.
Dla purystów trudna do zaakceptowania może być forma tej opowieści gdzie autor za nic ma chronologię a obraz swojej bohaterski buduje z strzępków wspomnień, fragmentów artykułów czy listów.

Mimo to jest to pozycja warta uwagi bo przywraca pamięć o kobiecie która miała odwagę żyć po swojemu.

Postać Milenay Jesenskiej zapewne pogrążyłaby się w mrokach historii gdyby nie jej bliska relacja z Franzem Kafką. Była tłumaczką jego twórczości, bliską przyjaciółką i obiektem westchnień pisarza. Relacja ta, która pozostała relacją platoniczną (para spotkała się zaledwie dwa razy ale wymieniała między sobą piękne listy miłosne które znane są w literaturze jako Listy do...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
1012
143

Na półkach: , ,

bez rewelacji. pod koniec nawet mnie wciagneła, ale ogólnie to jakos nie poraziła

bez rewelacji. pod koniec nawet mnie wciagneła, ale ogólnie to jakos nie poraziła

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

175 użytkowników ma tytuł Ravensbrück. O Milenie Jesenskiej na półkach głównych
  • 117
  • 56
  • 2
45 użytkowników ma tytuł Ravensbrück. O Milenie Jesenskiej na półkach dodatkowych
  • 35
  • 2
  • 2
  • 2
  • 2
  • 1
  • 1

Inne książki autora

Steve Sem-Sandberg
Steve Sem-Sandberg
Steve Sem-Sandberg urodził się w 1958 w Oslo. Jest pisarzem, dziennikarzem i krytykiem literackim. Współpracuje z działem kultury "Svenska Dagbladet". Jego trylogia o życiu trzech kobiet (Milena Jesenská, Ulrike Meinhof i Lou Andreas Salomé) zyskała wielkie uznanie w Skandynawii, a najnowsza powieść Härifärn till allmänningen, rozgrywająca się w Szwecji w latach 1965-1975, zebrała doskonałe recenzje. Steve Sem-Sandberg uznawany jest za jednego z najciekawszych skandynawskich autorów ostatnich lat. Jest laureatem szeregu nagród literackich (m.in. nagrody literackiej pisma "Aftonbladet"),był również nominowany do Nagrody Augusta przyznawanej przez związek wydawców szwedzkich, nagrody literackiej Szwedzkiego Radia oraz prestiżowej Nagrody Literackiej Rady Nordyckiej. W 2008 roku został uhonorowany nagrodą im. Marina Sorescu wręczaną przez Rumuński Instytut Kultury. Wiele podróżuje, mieszka w Sztokholmie i Pradze.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Ponad nasze siły. Czesi, Żydzi i Niemcy. Wybór publicystyki z lat 1937-1939 Milena Jesenská
Ponad nasze siły. Czesi, Żydzi i Niemcy. Wybór publicystyki z lat 1937-1939
Milena Jesenská
Milena Jasenská znana jest jako adresatka listów Franza Kafki. Jednak jej rola w literackim świecie nie ogranicza się jedynie do bycia muzą. Jasenská była świetną dziennikarką, reporterką i przede wszystkim obserwatorką społecznych i politycznych zmian, których konsekwencje potrafiła przewidzieć z niezwykłą celnością. Jej teksty o Czechosłowacji w latach 1937-1939 odzwierciedlają problemy ówczesnego społeczeństwa i dają świadectwo przemian jakie wówczas zachodziły. W wyborze publicystyki zebranej w książce "Ponad nasze siły" (tłum. L. Engelking) znajdziemy teksty z dzisiejszego punktu widzenia bardzo aktualne. Zbiór otwiera reportaż "Ludzie na wyspie" o kryzysie uchodźczym. Reporterka opisuje falę niemieckiej emigracji, pisze o ludziach, którzy musieli opuścić czesko-niemieckie pogranicze i znaleźć bezpieczną przystań w Czechosłowacji. W tekstach tych wyczuwa się napięcie zbliżającej się katastrofy. Dziennikarka pochyla się nad problemem bezrobocia, pomocy socjalnej, biedy i antysemityzmu. Pisze o ludziach z niższych sfer, czasem wstydząc się przed sobą, że jako reporterka swoimi pytaniami może rozgrzebywać rany. Ofiarom chorej polityki Niemiec stają się nie tylko Czesi, którzy za chwilę będą zmuszeni opuścić swoje domy, ale również niemieccy demokraci i Żydzi. Pisząc o uciekinierach podkreśla wielokrotnie ofiarność Czechów, którzy niosą pomoc, nie patrząc na pochodzenie potrzebujących. Reporterka bezskutecznie próbuje znaleźć rozwiązanie problemu a pętla się zaciska. Przychodzi wrzesień 1938. Miesiąc pełen niedowierzania. Ludzie nie wiedzą, jak się zachować, co robić. Chcą walczyć a potem pokornie przyjmują decyzje układu monachijskiego. Jasenská doskonale oddaje atmosferę tamtych dni. Bez zbędnych emocji pisze o powinnościach dziennikarzy, o żołnierzach, o potrzebie zachowania czeskości. To są naprawdę doskonałe teksty, które nie straciły na aktualności. Problem wojny, emigracji pozostaje ten sam. Zmieniają się tylko aktorzy.
Agnieszka - awatar Agnieszka
oceniła na83 lata temu
Sonnenschein Daša Drndić
Sonnenschein
Daša Drndić
Przeczytałam bardzo wiele książek o Shoah. Nie potrafię ich zliczyć. Były to poruszające, wstrząsające i sugestywne wspomnienia, zatrważające obrazy z przeszłości. Trafiałam też na takie książki, które poprzez język, styl, umiejętności swoich twórców, nie zapadły w pamięć. Tak jest w tym przypadku. Kompletnie nie trafia do mnie estetyka autorki, jej pomysł na (jak to sama określiła) powieść dokumentalną. Dłużyzny na początku odstraszają i zniechęcają. Rozbudowane drzewo genealogiczne, dywagacje na temat przeszłości przedstawicieli jednego rodu nużą. Osią jest tu historia rodziny Tedeschi, a w szczególności Chai, której poruszające losy przeplatają się ze stenogramami wypowiedzi katów i ofiar obozów koncentracyjnych. Mnogość wątków nie jest w tym przypadku przeszkodą, po prostu ich sposób przedstawienia nie przypadł mi do gustu. A wiele można się dowiedzieć z tej książki. Autorka porusza (między innymi) problem Lebensborn, transportów do obozów zagłady, pisze o postawach Kościoła, nazistowskich sposobach na mordowanie. Tak wielu osobom oddaje głos, są tu świadectwa okrutnych fanatyków Hitlera, norweskich wojennych sierot, polskich kolejarzy, tych, którzy byli w obozach, tych, którzy byli potomkami morderców. Każdy głos ważny, każdy pokazuje inną perspektywę. Temat wojny wciąż nie jest zamknięty, to co się stało nie może ulec zapomnieniu, zrozumieniu chyba też nie. Mieszanina narracji, stylów, wątków. Jest ogromna list ofiar żydowskich Włochów, są zdjęcia z tamtych czasów, urywki listów, artykułów, cytaty filmowe. Jest też tragiczna historia Chai, również włoskiej Żydówki, która rodzi syna ze związku z niemieckim kochankiem. Dziecko znika, mężczyzna okazuje się być bestialskim komendantem obozu w Treblince. Wygląda nieprawdopodobnie? Jak niemal wszystko co dotyczy tamtych czasów. Mimo całej pracy jaką wykonała autorka, mimo autentycznych zapisów rozmów i całej zgromadzonej dokumentacji nie będę dobrze wspominała tej książki. Nie podoba mi się jej styl. buchbuchbicher.blogspot.com
BuchBuch - awatar BuchBuch
ocenił na67 lat temu
A jednak czasem miewam sny Joanna Wiszniewicz
A jednak czasem miewam sny
Joanna Wiszniewicz
Ta zaledwie 130 stronicowa książeczka, napisana pięknym językiem, jest chyba najlepszą pozycją mówiącą o Warszawie czasu wojny, o gettcie i zagładzie narodu żydowskiego. Jej skondensowana treść przedstawia losy Aleksa (nazwisko nieznane),autora wspomnień, oraz jego rodziny na tle wybuchu drugiej wojny w Polsce. Miał on 12 lat, gdy rozpoczęła się okupacja Warszawy. Wywodził się z zasymilowanej inteligenckiej rodziny żydowskiej, dla której znajomość języka polskiego, polskiej kultury i literatury były bardzo ważne (warszawskie środowisko żydowskie było przed wybuchem wojny podzielone na Żydów tradycyjnych z mocną przynależnością do religii, języka hebrajskiego i obyczaju, przeciwnych mieszaniu się z Polakami, polskiej szkole, językowi oraz na Żydów zasymilowanych z kulturą polską, Żydów mówiących tylko po polsku, pracujących w polskich instytucjach i kształcących się w polskich szkołach). Aleks miał 12 lat, gdy wybuchła wojna. Chodził do polskiej szkoły, rodzice nakłaniali go do nauki, gdyż widzieli w nim w przyszłości kogoś wysoko postawionego (szczególnie dominacja matki z jednej strony kształtowała chłopca i jego poglądy, ale z drugiej strony osłabiała go, czyniąc z Aleksa osobę niezaradną i słabą. Sam Aleks nazywał siebie "bezużytecznym pięknoduchem chodzącym z głową w chmurach"). Po wybuchu wojny i po otwarciu dużego getta matka-lekarka utrzymywała całą rodzinę (ojciec zmarł zaraz na początku wojny),załatwiała przepustki i pozwolenia na pracę w szpitalu członkom swojej rodziny. W czasie likwidacji dużego getta rodzina Aleksa została rozdzielona - część została wywieziona do Treblinki, inni zginęli w czasie okupacji. Podczas przepędzania Żydów do wagonów kolejowych Aleks wraz z matką i z dwiema ciotkami uciekają przez wyłom w murze, lecz strzelanina na ulicy rozdziela chłopca od matki. Przez jakiś czas Aleks ukrywa się z ciotką w gruzach stolicy, lecz aresztowani przez gestapo zostają skazani na wywóz do obozu. Podczas transportu chłopak zostaje rozdzielony z ciotką i przewieziony do obozów pracy najpierw do Budzynia i Radomia, a potem przez Tomaszów Mazowiecki i Oświęcim trafia do niemieckiego obozu w Stuttgarcie. Po zakończeniu wojny i wyzwoleniu Aleks pragnie odnaleźć matkę, gdyż nadzieja o jej ocaleniu trzymała go przy życiu. Niestety, okazuje się, że matka zginęła w ulicznej strzelaninie zaraz po ich ucieczce z placu transportowego przez wyłom w murze getta. Aleks zostaje odnaleziony przez daleką rodzinę z Ameryki, dokąd wyjeżdża.
Wojtaszko - awatar Wojtaszko
ocenił na85 lat temu
Droga do nieba Erica Fischer
Droga do nieba
Erica Fischer
Polski wydawca przybliżył fabułę „Drogi do nieba” na tylnej stronie okładki, w związku z czym nie będę powielać jego opisu, który można znaleźć w Internecie. Erica Fischer mierzy się z traumą trangeneracyjną swojej rodziny. Bierze na barki ciężar przeszłości, do czego zmusza ją śmierć matki oraz nagłe zniknięcie brata Paula. W rozważania o samotnym życiu, które zawieszono na trasie Wiedeń – Berlin wplata wojenne losy najbliższych osób z różnych zakątków świata. Wszyscy doświadczyli zbrodniczego reżimu z ubiegłego stulecia. Niektórzy bezpośrednio, inni zdążyli uciec przed szponami oprawców, którzy nie oszczędzili niewinnych ludzi i przypieczętowali ich los w miejscach masowej zagłady. Rezygnacja autorki oraz konieczność poddania się temu, co nieuniknione mogą uwierać czytelnika jeszcze długo po odłożeniu książki. Warto zadać sobie pytanie, co tak naprawdę dzieje się w głowie osoby przesiąkniętej cieniami cudzej przeszłości, skoro jej proza dotyka odbiorcę i rodzi w nim niepewność, przez którą trudno wrócić myślami do własnej codzienności. Erica Fischer nikogo nie obwinia za zaistniały stan rzeczy, choć mogłaby stawiać oskarżenia i wskazywać sprawców nieporadności brata oraz jego niezdrowej relacji z matką. W autobiograficznej powieści nie epatuje zbędnym bólem albo brakiem przynależności do określonego miejsca, punktu historii lub rozdziału z życia własnej rodziny, ponieważ rozdrapywanie ran niczego nie zmieni. W „Drodze do nieba” sprawnie ujęto problematykę pokoleniowej traumy, o której każdy coś słyszał, ale nie potrafi szczegółowo wyjaśnić, na czym dokładnie polega. Lektura tej powieści prowadzi do wniosku, że przezwyciężenie tragedii z cudzej przeszłości nie zawsze jest możliwe, zwłaszcza gdy historia rodziny dobiega końca.
dyrektor_negacja - awatar dyrektor_negacja
oceniła na71 rok temu
Likwidacja Imre Kertész
Likwidacja
Imre Kertész
Likwidacja” to przede wszystkim utwór rozliczeniowy wobec traum pozostawionych w ludzkich umysłach przez totalitaryzmy hitlerowski i komunistyczny.W narracji niemało jest także rozważań filozoficznych o charakterze egzystencjalnym. Jednak jego fabuła ma charakter powieści quasi- detektywistycznej o skomplikowanej intrydze, tak skonstruowanej, że nie powstydziłby się jej twórca bestsellerowych kryminałów. Najważniejszy bohater “Likwidacji” B. urodził się i przeżył w Oświęcimiu dzięki polskiej kapo nadzorującej kobiecy oddział szpitalny. Po wojnie B. został pisarzem. Czytelnik jednak nie ma okazji go poznać, ponieważ gdy zaczyna się fabuła B. już nie żyje.2. Na pierwszym planie powieści pojawia się krytyk literacki i lektor wydawniczy Keseru. Po samobójczej śmierci pisarza B., Keseru ogarnięty jest obsesją odnalezienia - pisanej do szuflady powieści B. Odpowiedź na pytanie, co się stało z rękopisem powieści zaszyfrowany jest w dramacie zatytułowanym “Likwidacja”. Keseru odnajduje go w mieszkaniu martwego B., wśród masy notatek i innych próbek pisarskich B., a następnie ukrywa przed nadejściem policji, która może wszystko zarekwirować ze względu na antykomunistyczną postawę B. W trakcie lektury napisanego przed dekadą dramatu “Likwidacja”, Keseru odkrywa, że B. przewidział w nim dokładnie wszystko, co nastąpi po jego śmierci: że Keseru odnajduje w mieszkaniu martwego B., dramat zatytułowany “Likwidacja”, ukryje wszystkie papiery pisarza przed nadejściem policji itd. ... B. przewidział wszystko z dokładnością, która staje się lustrzanym odbiciem rzeczywistych wydarzeń. Takie zapętlenie się fabuły powieści jest jednocześnie jej zawiązaniem, a bohaterom utworu coraz trudniej zorientować się, co jest ich autonomiczną decyzją, co wynikiem manipulacji pisarza “zza grobu”, a wreszcie co samospełniającą się przepowiednią czy skutkiem autosugestii Keseru i tych, którzy przeczytali dramat zmarłego B. Kertész prawie do końca będzie nas trzymał w niepewności, czy wysiłki podejmowane przez Keseru, bardziej oddalą go niż przybliżą do odnalezienia rękopisów pisarza B. i prawdy o motywach jego samobójstwa. Ale jak to bywa w każdej szanującej się powieści, wartość ma nie ta czekająca na ustalenie odpowiedź, lecz to, co przeżyje i jaką lekcję wyniesie z tego dla siebie poszukujący rozwiązania. Mottem książki jest cytat z powieści Samuela Becketta „Mollowy”: "Jest północ. Deszcz smaga szyby. Nie była północ. Nie padało." W ten sposób autor wprowadza do powieści wątek filozoficzny. Motto bowiem skłania do postawienia pytania: czy to, co nas otacza jest prawdziwe? A może człowiek żyje tylko w przestrzeni własnej wyobraźni. Buduje wokół siebie osobisty, subiektywny świat, tak jak B., który nie mógł się wyzwolić z pamięci o traumatycznej przeszłości.
Iwona ISD - awatar Iwona ISD
ocenił na78 miesięcy temu

Cytaty z książki Ravensbrück. O Milenie Jesenskiej

Więcej
Steve Sem-Sandberg Ravensbrück. O Milenie Jesenskiej Zobacz więcej
Więcej