Własny pokój. Trzy gwinee

Dwa nad wyraz długie eseje dzieli 9lat od powstania. Trochę masło maślane, mimo to myślę, że powinna to przeczytać każda kobieta - nie tylko feministka. Nie była to lekka lektura ale skłania do refleksji jak zmienił się nasz świat przez te niecałe 100lat...

Dwa nad wyraz długie eseje dzieli 9lat od powstania. Trochę masło maślane, mimo to myślę, że powinna to przeczytać każda kobieta - nie tylko feministka. Nie była to lekka lektura ale skłania do refleksji jak zmienił się nasz świat przez te niecałe 100lat...

Świetne syntetyczne eseje, bardzo klarownie argumentowane. Zwłaszcza widać to w "Trzech gwineach" Jest tam całe mnóstwo powiązanych ze sobą poglądów i argumentów, które, jeśli by chcieć je wyłuszczyć na raz stanowiłyby chaos. Struktura tego utworu jest genialna, a jednocześnie wymagająca dyscypliny by nie stosować zbyt wielu dygresji. Jest ich i tak wiele ale ściśle trzymają się wydzielonych trzech obszarów dysputy. Autorka zwraca się do mężczyzny-pacyfisty, jednocześnie informując go, że odpowie mu na jego zapytanie uprzednio odpowiedziawszy na inne otrzymane listy i relacjonuje mu po kolei argumentację jaką używa odpowiadając na wcześniejsze listy, a potem także w jego sprawie. Dzięki temu udało jej się rozdzielić i uporządkować obszerną tematykę na trzy podzagadnienia i klarownie wyłożyć swoje poglądy, nie stworzywszy wrażenia chaosu i skakania między tematami. Wow.

Świetne syntetyczne eseje, bardzo klarownie argumentowane. Zwłaszcza widać to w "Trzech gwineach" Jest tam całe mnóstwo powiązanych ze sobą poglądów i argumentów, które, jeśli by chcieć je wyłuszczyć na raz stanowiłyby chaos. Struktura tego utworu jest genialna, a jednocześnie wymagająca dyscypliny by nie stosować zbyt wielu dygresji. Jest ich i tak wiele ale ściśle...

Tę książkę powinna przeczytać każda kobieta, przynajmniej pierwszą część o własnym pokoju z kluczem i o własnych pieniądzach.

Tę książkę powinna przeczytać każda kobieta, przynajmniej pierwszą część o własnym pokoju z kluczem i o własnych pieniądzach.

Świetna publicystyka ale najważniejsze, że wciąż aktualna. Na pewno już nie w takim stopniu jak niemal sto lat temu ale, wciąż jest wiele do zrobienia z postulatów wygłoszonych przez Virginię.

Świetna publicystyka ale najważniejsze, że wciąż aktualna. Na pewno już nie w takim stopniu jak niemal sto lat temu ale, wciąż jest wiele do zrobienia z postulatów wygłoszonych przez Virginię.

Wymagająca skupienia, ale doskonała uczta intelektualna. Smutne, że wiele kwestii w pewnym zakresie wciąż aktualne. Warta przeczytania.

Wymagająca skupienia, ale doskonała uczta intelektualna. Smutne, że wiele kwestii w pewnym zakresie wciąż aktualne. Warta przeczytania.

O, jak dobrze znowu wrócić po latach do tego tekstu, poczuć tą siłę kobiety o wielkim darze słowa.

V. Woolf pisze: Historia męskiego sprzeciwu wobec emancypacji kobiet jest, być może, ciekawsza niż historia samej emancypacji"

To ciągle błyskotliwy esej, nie tracący nic na swojej wartości literackiej jaki wartości wymowy, ujęty w zgrabna całość potok myśli, z licznymi odniesieniami do tekstów i postaci literackich. Wielka erudycja. Chapeau bas!

O, jak dobrze znowu wrócić po latach do tego tekstu, poczuć tą siłę kobiety o wielkim darze słowa.

V. Woolf pisze: Historia męskiego sprzeciwu wobec emancypacji kobiet jest, być może, ciekawsza niż historia samej emancypacji"

To ciągle błyskotliwy esej, nie tracący nic na swojej wartości literackiej jaki wartości wymowy, ujęty w zgrabna całość potok myśli, z licznymi...

Oto piękny umysł!

Czytając kolejne książki Virginii Woolf byłem coraz bardziej zafascynowany żywością jej myśli, elastycznością intelektu. Choć tomy kurzą się na bibliotecznych półkach, jak przystało szacownym klasykom, niejednokrotnie odnajdziemy w nich myśl ponadczasową, wyprzedzającą nie tylko dwudziestolecie, ale i dziś nie dla wszystkich konserwatystów strawną.

Aktualność "Własnego pokoju" i "Trzech gwinei" nie leży oczywiście w przedstawieniu realiów, od czasu powstania tekstów kobiety wiele zyskały w kwestii możliwości uczenia się i podejmowania pracy zarobkowej. Teksty Woolf, oba kunsztowne, żywe i niepozbawione ironii, sięgają jednak o wiele głębiej, są analizą światopoglądów i postaw. Odnajdziemy w nich wiele niebanalnych spostrzeżeń dotyczących życia kobiet, znakomite argumenty przeciwko utrwalonym mitom na temat płci, uwagi cięte i dosadne, rozumowania subtelne i eleganckie.

Mimo niepodważalnych walorów intelektualnych i artystycznych (jeśli nie z uwagi na nie!) teksty Woolf pozostaną niedocenione (racja: nieczytane) przez tę część społeczeństwa, która ich potrzebuje najbardziej. Natomiast miłośnicy literackich spotkań z pięknymi umysłami "Własny pokój" i "Trzy gwinee" docenią na pewno.

Oto piękny umysł!

Czytając kolejne książki Virginii Woolf byłem coraz bardziej zafascynowany żywością jej myśli, elastycznością intelektu. Choć tomy kurzą się na bibliotecznych półkach, jak przystało szacownym klasykom, niejednokrotnie odnajdziemy w nich myśl ponadczasową, wyprzedzającą nie tylko dwudziestolecie, ale i dziś nie dla wszystkich konserwatystów...

Znakomita literacko? Całkowicie się zgadzam!

Znakomita literacko? Całkowicie się zgadzam!

90% współczesnego życia intelektualnego można uznać za przypisy do Virginii Woolf.

90% współczesnego życia intelektualnego można uznać za przypisy do Virginii Woolf.

Ciekawe spostrzeżenia, ładnie podane, nic nie zgrzyta. Moją uwagę przykuło zdanie: "Odkąd jednak Kościół stał się zawodem, a od swych proroków zaczął wymagać wykształcenia i płacić im za prorokowanie, odtąd jedna płeć ma wstęp, zaś druga jest z niego wykluczona."

Ciekawe spostrzeżenia, ładnie podane, nic nie zgrzyta. Moją uwagę przykuło zdanie: "Odkąd jednak Kościół stał się zawodem, a od swych proroków zaczął wymagać wykształcenia i płacić im za prorokowanie, odtąd jedna płeć ma wstęp, zaś druga jest z niego wykluczona."