MIłOść W CzASACH zARAzY

Wbrew pozorom autor tej powieści nie ukrywa niczego między słowami.
Nie ukrywa że historia miłości jest tak naprawdę opowieścią o przemijaniu i straconych szansach opowiedzianą równocześnie z dwóch perspektyw.
Nie ukrywa swoich sympatii i antypatii wybierając na protagonistę zboczeńca a z chrześcijańskiej głowy rodziny robiąc quasi antagonistę, winnego zmarnowanych lat dwójki głównych bohaterów.
Nie ukrywa także swojego kunsztu pisarskiego, którym już jako noblista wręcz się popisuje, zabierając czytelnika bardziej w nurt myśli przemijających istot ludzkich niż w konkretne miejsca i opisy wydarzeń.

Wbrew pozorom autor tej powieści nie ukrywa niczego między słowami.
Nie ukrywa że historia miłości jest tak naprawdę opowieścią o przemijaniu i straconych szansach opowiedzianą równocześnie z dwóch perspektyw.
Nie ukrywa swoich sympatii i antypatii wybierając na protagonistę zboczeńca a z chrześcijańskiej głowy rodziny robiąc quasi antagonistę, winnego zmarnowanych lat...

Marquez opowiada nam historię dziwnej miłości Ferminy Dazy i Florentino Arizy mającego duszę poety i artysty. Dziwna to miłość, bo wybuchła nagle i poraziła kochanków niespodziewaną namiętnością, trwała ponad pół wieku mimo fizycznego oddalenia od siebie pary. Za kanwę tej opowieści posłużyła pisarzowi historia miłości jego własnych rodziców, którą jednak Marquez ukształtował na swój sposób, bo przecież nie chciał napisać słodkiego love story, w którym bohaterowie pokonują wszystkie przeszkody, stają przed ołtarzem, żyją razem długo i mają jedenaścioro dzieci.

Marquez cofa nas do II połowy XIX wieku. Prowadzi przez ciasne latynoskie uliczki tętniące życiem, na których wśród kolonialnych budynków, rozsiadły się stragany, w zatoce przycupnął port a wokół pod żarem karaibskiego słońca toczy się życie miejscowych notabli i zwykłych ludzi. Zwyczajność tego życia naruszają czasami epidemie cholery i wojny domowe.

Florentino kocha od pierwszych chwil, gdy tylko ujrzał Ferminę i tak aż do samego końca powieści. Jego uczucie jest miłością graniczącą z obsesją. A Ona? Początkowo zaskoczona tym uczuciem, w końcu daje się porwać sile jego namiętności. Przyrzeka mu nawet swą rękę, ale zrobiła to w iście fredrowskim stylu, chociaż nie żądała krokodyla, jej zgoda zabrzmiała podobnie:
🔰"Dobrze, wyjdę za pana za mąż, jeśli mi pan przyrzeknie, że nie będę musiała jeść bakłażanów."
Od początku miłość tę spotyka wiele przeciwności. Dzieje się trochę jak w teatrze Szekspira, ktoś młodych wspiera, rodzina dziewczyny się sprzeciwia, bo ma lepszego kandydata na męża, dziewczyna się miota i buntuje, ale w końcu Juwenal Urbino ma warunki, aby zapewnić jej byt, jest młody, niczego mu nie brakuje i ślub staje się faktem.
Poeta Florentino cierpi i kocha wciąż wybrankę swego serca, co nie przeszkadza mu w intensywnym przeżywaniu 622. romansów z innymi kobietami (ach, ci Latynosi! ;)

W tej powieści noblista odsłania różne etapy miłości. Młodzieńczą idealizującą kochaną osobę, intensywną i buntującą się przeciw zakazom oraz konwenansom, dla której niespełnione żądze i pożądanie będą szukać ujścia w przelotnych związkach.
W fazie drugiej będzie to miłość dojrzała i doświadczona, która umie wybaczać błędy i zdrady. Zwieńczeniem miłosnej ewolucji ma być wiecznotrwała miłość staruszków, na której spełnienie czekali ponad pół wieku.

Marquez stworzył parę interesujących bohaterów. Namiętnego, romantycznego i nieco kabotyńskiego Florentina Arize, z którego czasami trochę się wyśmiewa, nie szczędząc mu kompromitujących wpadek i ironicznych komentarzy i Ferminę pewnie kroczącą przez życie i trzymającą się jego realiów, a przy tym ciepłą i pozytywną osobę.
Jednak ten twórca nie byłby sobą, gdyby zrezygnował z prowokowania czytelników, to rodzaj gry, którą zawsze z nami prowadzi. Tak więc, jego ciepła i pozytywna Fermina używa dosadnego, a często nawet wulgarnego języka, przejawia dystans do kościelnych bądź państwowych instytucji i od czasów szkolnych żywi przekonanie, iż „ludzie Kościoła pozbawieni są jakiejkolwiek cnoty pochodzącej z Bożej łaski”. A kiedy po śmierci męża spotyka swego wielbiciela z czasów młodości wcale nie rzuca mu się na szyję, lecz go od siebie odpędza ogarnięta wielkim rozczarowaniem.
Z kolei nieco oderwany od rzeczywistości Florentino od wczesnej młodości chodzi ubrany w czarny surdut i zawsze wygląda staro. Kiedy się zakochuje i potem, gdy mierzy się z odrzuceniem, jego bliscy mylą objawy zakochania z… cholerą. Bywa, że w wyniku topienia smutku w alkoholu nieszczęsny poeta traci kontrolę nad piciem i ląduje nieprzytomny na ulicy a wtedy matka wyciąga go z błota za uszy „jak cielaka”. Florentino pisze ckliwe wiersze miłosne i listy, oferując te swoje zdolności miejscowym kochankom, i sam sobie odpowiada na pełną uniesień korespondencję do ukochanej. Zostaje też wyrzucony z orkiestry, gdy przepełniony niespełnionym uczuciem, zacznie grać na skrzypcach w świątyni miłosne walce… .
W tekście utworu nierzadko pojawiają się specyficzne dywagacje jak chociażby ta o podziale ludzi na tych co mają zatwardzenia i na tych co mają rozwolnienia i braku zrozumienia między tymi dwoma grupami. Wygląda na to, że autor chciał nam pokazać, iż droga od powagi i wzniosłości do śmieszności jest wyjątkowo krótka i łatwa do przekroczenia.

(4) Wyzwanie czytelnicze LC maj 2025: "Przeczytam książkę o miłości."

Marquez opowiada nam historię dziwnej miłości Ferminy Dazy i Florentino Arizy mającego duszę poety i artysty. Dziwna to miłość, bo wybuchła nagle i poraziła kochanków niespodziewaną namiętnością, trwała ponad pół wieku mimo fizycznego oddalenia od siebie pary. Za kanwę tej opowieści posłużyła pisarzowi historia miłości jego własnych rodziców, którą jednak Marquez...

Powieść o miłości, która trwa całe życie, mimo rozstań, zawodów i przeszkód. Florentino Ariza i Fermina Daza zakochują się w młodości, lecz ich drogi się rozchodzą. Przez kilkadziesiąt lat Florentino czeka na moment, gdy będą mogli być razem. To opowieść o cierpliwości, pasji i o tym, jak różne oblicza przybiera miłość w różnych okresach życia.

Powieść o miłości, która trwa całe życie, mimo rozstań, zawodów i przeszkód. Florentino Ariza i Fermina Daza zakochują się w młodości, lecz ich drogi się rozchodzą. Przez kilkadziesiąt lat Florentino czeka na moment, gdy będą mogli być razem. To opowieść o cierpliwości, pasji i o tym, jak różne oblicza przybiera miłość w różnych okresach życia.