Chłopak na zastępstwo

Gia to główna bohaterka książki, która przez całe liceum była popularna i bardzo zależało jej na opinii innych. Kiedy tuż przed balem maturalnym jej chłopak Bradley z nią zrywa, dziewczyna wpada w panikę i podejmuje spontaniczną decyzję, by udawać, że nieznajomy chłopak z parkingu jest jej partnerem. Ten obcy chłopak okazuje się spokojny, uprzejmy i zupełnie inny niż powierzchowny świat Gii, co sprawia, że dziewczyna zaczyna się zmieniać i zastanawiać nad swoim zachowaniem. Bradley, choć pojawia się tylko na początku, pokazuje, jak bardzo Gia była skupiona na pozorach i na tym, co myślą inni. Jego zerwanie staje się punktem wyjścia dla całej historii i powoduje lawinę wydarzeń.

Nieznajomy chłopak, który zgadza się pomóc Gii, wprowadza do książki więcej autentyczności i szczerości. Dzięki niemu bohaterka poznaje inny sposób patrzenia na relacje i przyjaźń. W trakcie rozwoju fabuły Gia musi zmierzyć się z konsekwencjami swojego kłamstwa, które zaczyna się komplikować. Poznaje też nowych ludzi i zaczyna zauważać, że popularność nie jest najważniejsza. Relacje między bohaterami rozwijają się stopniowo, a sytuacja, która miała być tylko chwilowym rozwiązaniem, przeradza się w coś bardziej skomplikowanego i emocjonalnego.

Styl autorki jest lekki i przyjemny, dzięki czemu książkę czyta się szybko i z zainteresowaniem. Okładka książki jest kolorowa i przyciąga uwagę, dobrze oddając lekki, romantyczny charakter. Historia porusza temat dojrzewania, szczerości oraz tego, jak łatwo można zgubić się w świecie pozorów. Autorka dobrze pokazuje przemianę głównej bohaterki i buduje realistyczne dialogi. Całość ma młodzieżowy klimat i niesie pozytywne przesłanie o byciu sobą oraz o wartości prawdziwych relacji. Fabuła jest prosta, ale jednocześnie bardzo ciekawa, dlatego łatwo się w nią wciągnąć i śledzić dalsze losy bohaterów. Podczas czytania można odczuwać różne emocje od stresu, kiedy kłamstwo Gii zaczyna się komplikować, po radość i wzruszenie w momentach jej przemiany. Historia bardzo mi się podobała, ponieważ była lekka, przyjemna i jednocześnie dawała do myślenia. Czytało się ją szybko i z dużym zainteresowaniem, a zakończenie pozostawia pozytywne wrażenie. Uważam, że to udana i wartościowa książka, którą mogę polecić innym czytelnikom, szczególnie młodzieży, która czasami uważa, że nie można być sobą i że ważniejsze jest to, co się posiada i na co nas stać, niż własne „ja”.

Gia to główna bohaterka książki, która przez całe liceum była popularna i bardzo zależało jej na opinii innych. Kiedy tuż przed balem maturalnym jej chłopak Bradley z nią zrywa, dziewczyna wpada w panikę i podejmuje spontaniczną decyzję, by udawać, że nieznajomy chłopak z parkingu jest jej partnerem. Ten obcy chłopak okazuje się spokojny, uprzejmy i zupełnie inny niż...

teoretycznie to dzisiaj zaczęłam i dzisiaj skończyłam i muszę przyznać, że książki kasie west bardzo dobrze potrafią mnie odprężyć i odpędzić moje zdenerwowanie

teoretycznie to dzisiaj zaczęłam i dzisiaj skończyłam i muszę przyznać, że książki kasie west bardzo dobrze potrafią mnie odprężyć i odpędzić moje zdenerwowanie

Niestety, ciężko mi całkowicie odciąć się od słabych pozycji, z którymi miałam do czynienia w ciągu ostatnich paru tygodni, więc mogę być odrobinę zbyt pobłażliwa w stosunku do tej. Jednak fakty są takie, że bawiłam się przy niej świetnie.
Na wstępie chciałabym odnotować, że autorka ambitnie nie poszła w schemat „kujonka / outsiderka + badboy / sportowiec”, a jej bohaterka to zasadniczo ta popularna, powszechnie lubiana dziewczyna. Gia (o zgrozo) potrafi też w small talk. Ale żarty na bok, bo im bardziej zagłębiałam się w historię, tym spójniejszy obraz Gii rysował mi się w głowie. Przemiana postaci już sama w sobie była dla mnie interesującym wątkiem – chociaż z ręką na sercu zaznaczam, że nie potrafię spojrzeć z boku na problemy, z którymi sama się mierzę. W każdym razie absolutnie wiarygodny charakter z krwi i kości, co jest wręcz zbawienne w przypadku narratora.
Z kolei zastępczy Bradley (imiona są ważne, nie można ich ot tak zdradzać) to chłopak, o którego nie prosiłam, ale go potrzebowałam. Chociaż wolałabym, żeby było inaczej, okrutna prawda wygląda tak, że ciągnie mnie do literackich patusów, dlatego sięgam po… ekhm, specyficznego rodzaju książki. Tym razem jednak trafiłam na bardzo porządnego młodego dżentelmena, który urzekł mnie swoją naturalnością i pozbawioną przemocy charyzmą. Odświeżające.
Bardzo często spotykam się z kartonowymi bohaterami pobocznymi (o nie, chyba naprawdę powinnam zacząć czytać lepsze powieści, prawda?),dlatego potrafię docenić dobrą kreację postaci, a to bez dwóch zdań się West udało. Ta babka naprawdę rozumie ludzi. Nawet przypadkowi statyści wydają się… no cóż, po prostu istnieć, a nie materializować na chwilę na potrzeby danej sceny. Najbardziej polubiłam Bec, która wciela się w rolę ironicznego komentatora wydarzeń, jednak duże wrażenie robili na mnie również rodzice głównej bohaterki, natomiast jej przyjaciółki zbyt łatwo powodowały irytację.
Dużo pochwaliłam, to teraz trochę powiem o tym, dlaczego nie 10/10. Najwięcej mankamentów zauważyłam w fabule, która nie powaliła mnie pomysłowością ani pościgami i wybuchami. Hm, zasadniczo to akcji poza licealnymi dramami (jak ktoś lubi takie klimaty, to gorąco polecam) się tu nie uświadczy. I moim zdaniem książka nie jest przez to nudna – w zasadzie miałam problem, żeby się od niej oderwać – ale ja to ja, preferuję ciekawe charaktery oraz wiarygodnie zbudowane światy niż trzymające w napięciu albo zaskakujące historie. Krótko mówiąc, ta powieść to przyjemne czytadło nie dla kogoś, kto potrzebuje skomplikowanej opowieści, by się zaangażować.

Niestety, ciężko mi całkowicie odciąć się od słabych pozycji, z którymi miałam do czynienia w ciągu ostatnich paru tygodni, więc mogę być odrobinę zbyt pobłażliwa w stosunku do tej. Jednak fakty są takie, że bawiłam się przy niej świetnie.
Na wstępie chciałabym odnotować, że autorka ambitnie nie poszła w schemat „kujonka / outsiderka + badboy / sportowiec”, a jej bohaterka...

Chyba nikt nie spodziewał się takiego początku książki Gia, główna bohaterka tej historii, tuż przed balem na parkingu szkolnym zostaje rzucona przez swojego chłopaka Bradley'a, o którym zdążyła naopowiadać już swoim przyjaciółkom.

Pójście na tę imprezę bez osoby towarzyszącej, to w jej mniemaniu strzał w kolano, dlatego postanawia zaczepić przypadkowego chłopaka i zapytać go, czy zechciałaby pójść z nią na bal. Od jego decyzji i późniejszych wyborów dziewczyny, jej życie diametralnie się zmieni.

Z typowej dla amerykańskich filmów, dziewczyny, która ma chłopaka, gromadkę przyjaciółek, jest znana i podziwiana, Gia stała się osobą, która zaczęła zadawać się ze zwykłymi uczniami, którzy w gronie jej rówieśników uchodzili za niewartych uwagi, nic nie znaczących ludzi, którzy nie zasługują na zapamiętanie. Jak do tego doszło? A no wszystko za sprawą tytułowego chłopaka na zastępstwo, który okaże się być tak dobry w graniu roli jej partnera, że później ciężko to będzie odkręcić Montgomery, by nie wyjść na oszustkę.

"Coś się stało?
– Wszystko w porządku.
– A wiesz, że te trzy słowa to najczęściej powtarzane kłamstwo w naszym języku?"
Dziewczyna będzie rozdarta między potrzebą posiadania przyjaciółek, a zwłaszcza jednej z nich, na której najbardziej jej zależy, a relacją między nią a Hayden'em, z którym udawany związek przeradza się niemalże w coś prawdziwego.

Zaplątana w kłamstwach Gia, stanie się całkiem inną dziewczyną, która dostrzeże ile zła wyrządziła Bogu ducha winnym rówieśnikom. Zrozumie, że nie powinno oceniać się kogoś jedynie po ubiorze i że tak na prawdę, każdy człowiek ma swoją własną historię, która może być niezwykle ciekawa.

Czy towarzystwo Hayden'a i jego siostry Bec, sprawi, że Gia stanie się lepszą wersją siebie? Jak uda jej się odkręcić wszystkie kłamstwa, którymi karmiła swoje przyjaciółki, czym coraz mocniej dokuczało jej poczucie winy? Aby się dowiedzieć, musicie sięgnąć po tę książkę!

KONTYNUACJA RECENZJI NA BLOGU:

https://oxfordka.blogspot.com/2024/11/kasie-west-chopak-na-zastepstwo.html

Chyba nikt nie spodziewał się takiego początku książki Gia, główna bohaterka tej historii, tuż przed balem na parkingu szkolnym zostaje rzucona przez swojego chłopaka Bradley'a, o którym zdążyła naopowiadać już swoim przyjaciółkom.

Pójście na tę imprezę bez osoby towarzyszącej, to w jej mniemaniu strzał w kolano, dlatego postanawia zaczepić przypadkowego chłopaka i zapytać...

Kiedyś czytałam już jedną z książek Kasie West i podobała mi się na tyle, że po przeczytaniu opisu z tyłu tej pozycji, uznałam, że może to być naprawdę dobra i zabawna książka. Trochę się przeliczyłam. Pomysł był dobry, ale całość niekoniecznie. Praktycznie przez całą książkę bohaterowie tylko jeździli autami, raz w jedno, raz w inne miejsce. Gia ciągle oszukiwała swoje przyjaciółki, zamiast od razu powiedzieć im prawdę. Nie była zbyt interesującą postacią. U tytułowego "chłopaka na zastępstwo" Haydena jedynie ciekawe było za to to, że był aktorem. W trakcie trwania książki pojawili się też inni bohaterowie, tacy jak jego była dziewczyna i jego siostra Bec, brat Gii, czy jej przyjaciółki, ale żadna z postaci nie była zbyt interesująca. Każdy spełniał swoją rolę, ale do nikogo nie czułam jakiejś szczególnej sympatii. Potencjał miała historia z bratem głównej bohaterki, ale i to trochę mnie rozczarowało. Z tego co wiem, książka miała opowiadać o przemianie głównej bohaterki w lepszego człowieka, ale szczerze mówiąc nie odczułam tego prawie wcale. Po prostu uświadomiła sobie kilka rzeczy, ale w sumie to tyle.
Zakończenie było niespecjalne i lekko rozczarowujące. Mimo wszystko książka była napisana tak, że czytało się ją lekko i nie męczyła. Ale to nie zmienia faktu, że dla mnie była słaba.

Więcej na temat tej i innych przeczytanych przeze mnie książek zapraszam na moje konto na Instagramie - higuchis_secret_library
https://www.instagram.com/higuchis_secret_library/

Kiedyś czytałam już jedną z książek Kasie West i podobała mi się na tyle, że po przeczytaniu opisu z tyłu tej pozycji, uznałam, że może to być naprawdę dobra i zabawna książka. Trochę się przeliczyłam. Pomysł był dobry, ale całość niekoniecznie. Praktycznie przez całą książkę bohaterowie tylko jeździli autami, raz w jedno, raz w inne miejsce. Gia ciągle oszukiwała swoje...

Jestem zaskoczona, ponieważ spośród książek Kasie West ta jest jedną z najczęściej polecanych i najlepiej ocenianych, natomiast mnie chyba ten szkolny klimat jakoś nie urzekł i większość przeczytanych przeze mnie dotychczas pozycji tej autorki, jeśli nie wszystkie, podobała mi się bardziej. Wprawdzie relacji Haydena i Gii bardzo kibicowałam od początku, jednak sympatią do głównej bohaterki zbytnio nie pałałam, drażniła mnie tym swoim przywiązaniem do "przyjaciółek", które de facto nigdy nimi nie były. Polubiłam za to Bec i to ona jedyna miała prawo do tego zaszczytnego tytułu, mimo że, gdy ich więź zaczynała się rozwijać, Gia się jej wstydziła. Natomiast na plus na pewno przemawia przemiana dziewczyny i zrozumienie za sprawą różnych doświadczeń, że jej życie do tej pory kręciło się wokół niekoniecznie zaszczytnych pobudek, było dość nijakie. Ogółem książkę na początku czytało mi się przyjemnie i szybko, akcja była dość wartka, jednak jej druga połowa raczej trochę mi się dłużyła, fabuła jest lekko, wg mnie niepotrzebnie, rozwleczona, dość przewidywalna. Mimo wszystko można przeczytać tę pozycję dla rozluźnienia, choć zdecydowanie bardziej polecałabym lekturę innych dzieł Kasie West. Być może ta podobała mi się mniej niż inne, bo to jej pierwsza książka i jeszcze nie była tak doszlifowana jak kolejne.

Jestem zaskoczona, ponieważ spośród książek Kasie West ta jest jedną z najczęściej polecanych i najlepiej ocenianych, natomiast mnie chyba ten szkolny klimat jakoś nie urzekł i większość przeczytanych przeze mnie dotychczas pozycji tej autorki, jeśli nie wszystkie, podobała mi się bardziej. Wprawdzie relacji Haydena i Gii bardzo kibicowałam od początku, jednak sympatią do...

Odstawiłam tę książkę na pięć lat. Jestem pozytywne zaskoczona. Jedynymi osobami które mnie nie miłosiernie irytowały były przyjaciółki głównej bohaterki oraz jej brat.
Jules- ruda wstrętna małpa. Zaprzyjaźniła się z Clarie i perfidnie chciałą odebrać Gia najlepszą przyjaciółkę. Pod pretekstem tego że Gia jest niewystarczająca Jules uknuła plan jak pogrążyć Gia. Od początku dogadywała Gia. Cały czas miała problem. Tylko że Clarie i Laney były identyczne jak Gia, a Jules sama poniżała innych uczniów. Uważam że Gia zasługuje na kogoś lepszego niż te paskudy. Zwłaszcza że Jules specjalnie kręciła okłamywała i podlizywała sie Clarie
Paskudą też jest Drew czy jak mu tam. Jest jej bratem więc ją poniża wyśmiewa, publicznie krytykuje i robi z niej idiotkę. Jest egoistyczny i totalnie nie rozumie że każdy ma uczucia. Zrobił Gia taką krzywdę i ma w nią wywalone. kibicuje Gia lepszego życia bez takich osób

Odstawiłam tę książkę na pięć lat. Jestem pozytywne zaskoczona. Jedynymi osobami które mnie nie miłosiernie irytowały były przyjaciółki głównej bohaterki oraz jej brat.
Jules- ruda wstrętna małpa. Zaprzyjaźniła się z Clarie i perfidnie chciałą odebrać Gia najlepszą przyjaciółkę. Pod pretekstem tego że Gia jest niewystarczająca Jules uknuła plan jak pogrążyć Gia. Od początku...

Wrzucam do worka z napisem "przyjemniaczek", bo taka właśnie była. Przyjemna, niewymuszona, dająca złapać oddech. Konsekwentna i raczej nie przerysowana.

Wrzucam do worka z napisem "przyjemniaczek", bo taka właśnie była. Przyjemna, niewymuszona, dająca złapać oddech. Konsekwentna i raczej nie przerysowana.

Zastępczy chłopak to idealna książka, by trochę się rozerwać i odpocząć od poważnych tematów, rozważań czy po prostu codziennego życia. To jak prosta komedia romantyczna - niby wiesz jak się skończy, ale jednak oglądasz z zaciekawieniem. I tak właśnie było w przypadku tej książki. Mogłam się zrelaksować, a przy tym książka była na tyle krótka, że nie zdążyła się znudzić. Przy tym dobrze się ją czytało, dopiero co ją zaczęłam, a już przyszedł koniec. Oczywiście bohaterowie dość płytcy, dużo kontrastów i radykalnych przemian, jednak przymykam na to oko, w ramach "odmóżdżającej" kategorii, do jakiej zaliczam tę książkę :)

Zastępczy chłopak to idealna książka, by trochę się rozerwać i odpocząć od poważnych tematów, rozważań czy po prostu codziennego życia. To jak prosta komedia romantyczna - niby wiesz jak się skończy, ale jednak oglądasz z zaciekawieniem. I tak właśnie było w przypadku tej książki. Mogłam się zrelaksować, a przy tym książka była na tyle krótka, że nie zdążyła się znudzić....

"𝓢𝓽𝓪𝓻𝓪ł𝓪𝓶 𝓼𝓲𝓮̨ 𝓭𝔃𝓲𝓼𝓲𝓪𝓳 𝓫𝔂𝓬́ 𝓵𝓮𝓹𝓼𝔃𝔂𝓶 𝓬𝔃ł𝓸𝔀𝓲𝓮𝓴𝓲𝓮𝓶, 𝓪𝓵𝓮 𝓼́𝔀𝓲𝓪𝓽 𝓷𝓲𝓮 𝔀𝓼𝓹𝓸́ł𝓹𝓻𝓪𝓬𝓾𝓳𝓮".

✧ Gia jest typem szkolnej gwiazdy. Jest popularna i pewna siebie. Ale ma też co nieco za uszami. Zdecydowanie nie jest idealna i początkowo może irytować swoim zachowaniem, ale jest w niej coś “odświeżającego”. Ma starszego chłopaka, o którym tyle opowiadała znajomym. Mają go poznać na balu maturalnym. Wreszcie. Co jednak gdy Bradley właśnie wtedy z nią zrywa? Tuż przed wejściem, na parkingu. Jak ma wyjść z tego z twarzą?

✧ Panikuje. Czy jej przyjaciółki uznają, że cały czas kłamała? Co ma zrobić? Jak Bradley w ogóle mógł to zrobić? I wtedy podejmuje spontaniczną i irracjonalną decyzję. Podchodzi do nieznajomego chłopaka. Ma plan. Dość ryzykowny, ale przecież może się udać. Nikt nie będzie wiedział, że to nie Bradley. Ona nie okaże się kłamczuchą. Wszystko będzie dobrze. Tylko… nieznajomy musi się zgodzić.

✧ Powtarzam się, wiem, ale Kasie West wie, co robi. Pisanie młodzieżówek wychodzi jej świetnie. “Chłopak na zastępstwo” nie jest wyjątkiem. Mamy tutaj lekką, przyjemną i uroczą historię. Ciekawych, fajnie wykreowanych bohaterów, którzy być może nie są idealni, ale to ich spory plus. Uczą się, popełniają błędy, dorastają. Jeśli lubicie młodzieżówki książki Kasie West są obowiązkową lekturą.

"𝓣𝓪𝓴 𝓽𝓸 𝓳𝓮𝓼𝓽, 𝓰𝓭𝔂 𝓴𝓽𝓸𝓼́, 𝓴𝓸𝓰𝓸 𝓼𝓲𝓮̨ 𝓪𝓾𝓽𝓮𝓷𝓽𝔂𝓬𝔃𝓷𝓲𝓮 𝓹𝓸𝓵𝓾𝓫𝓲ł𝓸, 𝓸𝓭𝔀𝓻𝓪𝓬𝓪 𝓼𝓲𝓮̨ 𝓸𝓭 𝓬𝓲𝓮𝓫𝓲𝓮. 𝓝𝓲𝓮 𝓬𝓱𝓬𝓲𝓪ł𝓪𝓫𝔂𝓶, 𝔃̇𝓮𝓫𝔂 𝓳𝓮𝓼𝔃𝓬𝔃𝓮 𝓴𝓲𝓮𝓭𝔂𝓼́ 𝓴𝓽𝓸𝓼́ 𝔃𝓭𝓸𝓫𝔂ł 𝓽𝓪𝓴𝓪̨ 𝔀ł𝓪𝓭𝔃𝓮̨ 𝓷𝓪𝓭 𝓶𝓸𝓲𝓶𝓲 𝓾𝓬𝔃𝓾𝓬𝓲𝓪𝓶𝓲. 𝓑𝓮𝔃𝓹𝓲𝓮𝓬𝔃𝓷𝓲𝓮𝓳 𝓫𝔂ł𝓸 𝔃𝓪𝓬𝓱𝓸𝔀𝓪𝓬́ 𝓳𝓮 𝓭𝓵𝓪 𝓼𝓲𝓮𝓫𝓲𝓮 𝓲 𝓭𝓫𝓪𝓬́ 𝓸 𝓹𝓸𝔃𝓸𝓻𝔂. 𝓛𝓮𝓹𝓲𝓮𝓳 𝓼𝓲𝓮̨ 𝓷𝓪 𝓽𝔂𝓶 𝔀𝔂𝓬𝓱𝓸𝓭𝔃𝓲ł𝓸".

"𝓢𝓽𝓪𝓻𝓪ł𝓪𝓶 𝓼𝓲𝓮̨ 𝓭𝔃𝓲𝓼𝓲𝓪𝓳 𝓫𝔂𝓬́ 𝓵𝓮𝓹𝓼𝔃𝔂𝓶 𝓬𝔃ł𝓸𝔀𝓲𝓮𝓴𝓲𝓮𝓶, 𝓪𝓵𝓮 𝓼́𝔀𝓲𝓪𝓽 𝓷𝓲𝓮 𝔀𝓼𝓹𝓸́ł𝓹𝓻𝓪𝓬𝓾𝓳𝓮".

✧ Gia jest typem szkolnej gwiazdy. Jest popularna i pewna siebie. Ale ma też co nieco za uszami. Zdecydowanie nie jest idealna i początkowo może irytować swoim zachowaniem, ale jest w niej coś “odświeżającego”. Ma starszego chłopaka, o którym tyle opowiadała znajomym. Mają go poznać na balu...