Niebo w kruszonce

Renata pracuje w osiedlowym sklepie. To tu codziennie spotyka przeróżnych klientów, obserwuje ich życie zza lady. Razem z nią sklepową ekipę tworzą Kasia i Melania, a częstym gościem jest też barwna Emila. Cztery kobiety - bardzo różne, na innym etapie życia - które łączą wspólne chwile I rozmowy w sklepie. Chcecie poznać je bliżej? Zapraszam do lektury.
To niezwykle spokojna i przyjemna książka o życiu - tym codziennym, pełnym trosk, małych smutków I radości. I o kobietach - bardzo różnych. Są na innym etapie życia. Renata tęskni za mężem, który wyjechał na emigrację zarobkową i stara się ogarnąć nastoletnie córki . Kasią marzy o miłości i szczęściu dla siebie i córeczki. Mela, która straciła miejsce pracy po wielu latach, próbuje odnaleźć się na nowo na rynku pracy. Emilia - niezwykle pozytywna, z sercem na dłoni dla wszystkich , skrywa bolesna tajemnicę. W każdej z nich może odnaleźć coś z siebie. To kobiety takie jak my - z codziennym zmartwieniami, emocjami, zmagające się z życiem - tym, które też znamy. Są tu momenty wzruszające, są też zabawne. W sklepie pojawiają się przeróżni klienci, niektóre, podobne sklepowe historie pewnie i Wam się przytrafiły- mogą budzić uśmiech, ale i niedowierzanie . To książka z typu tych - które pozwalają odpocząć od codziennego zgiełku, poczuć jedność z bohaterkami, wywołać emocje...
Trochę zabrakło mi tego zapachu drożdżówki i kruszonce, zasugerowanego w opisie, tytule i na okładce. Była to jednak bardzo przyjemna, spokojna lektura. Polecam

Renata pracuje w osiedlowym sklepie. To tu codziennie spotyka przeróżnych klientów, obserwuje ich życie zza lady. Razem z nią sklepową ekipę tworzą Kasia i Melania, a częstym gościem jest też barwna Emila. Cztery kobiety - bardzo różne, na innym etapie życia - które łączą wspólne chwile I rozmowy w sklepie. Chcecie poznać je bliżej? Zapraszam do lektury.
To niezwykle...

Renata, Kasia, Emilia i Melania to bohaterki tej historii. Spotykają się w osiedlowym, lubelskim sklepie gdzie trzy z nich pracują a czwarta jest klientką.

Renata jest ekspedientką. Jest także żoną Stanisława i matką dwóch dorastających córek oraz psa Teodora (świeży temat). Chwilowo "słomiana wdowa" z mężem za granicą. Oddana rodzinie "Matka Polka".

Rudowłosa Emilia to miłośniczka przyrody, artystka. Pełna ciepła i empatii. Właścicielka psów, kotów i świnki morskiej.

Kasia to młoda, samotna matka. Mieszka z matką alkoholiczką i pracuje w tym samym sklepiku, na dziale mięsnym. Marzy o własnym mieszkaniu i mężczyźnie życia.

Melania jest nową pracownicą sklepu, wieloletnią nauczycielką i uczestniczką Programu 50+. Żona, mama i babcia, zachwycona swoim nowym zajęciem.

Częściej pojawia się też Monika, pełna pozytywnej energii przyjaciółka Reny oraz pan Karol, wdowiec, właściciel Reksa.

Każde z nich ma jakąś przeszłość.

Bohaterami tej opowieści są również klienci sklepiku. I kto pracuje w handlu ten wie, że to pełny przekrój ludzkich charakterów, nastrojów i usposobienia😂 O poszczególnych przypadkach można by niejedną książkę napisać😂 Bardzo ładnie wypowiada się w tym temacie pani Halinka, kierowniczka sklepu (rozdział 3)
Klimat tego osiedlowego sklepu przypomina mi nieco ten, który ja mam na co dzień w mojej pracy, w lokalnej, niedużej księgarni😀, gdzie wiele osób znam.

Z bohaterkami spędzamy czas w pracy i poza nią. Poznajemy je, ich życie ze wszystkimi jego odcieniami. Z radościami i problemami. Chwilami dobrymi i tych trudnymi. Kobiety starają się być dla siebie wzajemnym wsparciem, choć po pracy rzadko się spotykają. Nigdy jednak nie są obojętne wobec tego, co zauważają. Zawsze reagują. Motywują się wzajemnie. Uświadamiają sobie, że to, co dla jednych jest codziennością, dla innych jest marzeniem. A marzenia często się spełniają. Trzeba im tylko pomóc.

Bardzo przyjemna książka o zwyczajnym życiu.
Czasem wesoła a innym razem smutna i melancholijna opowieść o relacjach międzyludzkich i uczuciach.

Dodatkowym plusem jest umiejscowienie głównej akcji w Lublinie. Bo, jak chyba wiecie lubię historie, które rozgrywają się w miejscach, które znam.

Renata, Kasia, Emilia i Melania to bohaterki tej historii. Spotykają się w osiedlowym, lubelskim sklepie gdzie trzy z nich pracują a czwarta jest klientką.

Renata jest ekspedientką. Jest także żoną Stanisława i matką dwóch dorastających córek oraz psa Teodora (świeży temat). Chwilowo "słomiana wdowa" z mężem za granicą. Oddana rodzinie "Matka Polka".

Rudowłosa Emilia to...

"Skąd w ludziach tyle goryczy i jadu wylewanego na innych. Czy wynikało to z ich niezadowolenia z własnego życia, czy te z natury, która zawsze widziała drzazgę w oku bliźniego, a nie dostrzegała w swoim? Wszechobecna zazdrość i zawiść raniła zarówno tych, których dotyczyła, jak i tych, od których wychodziła. Miłość bliźniego była rzeczą nie do pojęcia, a wydawanie sądów stało się jak chleb powszedni."

Są takie książki, które przyciągają nas do siebie, zanim jeszcze przeczytamy pierwsze zdanie, i tak właśnie było w tym przypadku. Jak już wielokrotnie Wam powtarzałam, często sięgam po dany tytuł tylko dlatego, że spodoba mi się okładka lub zaintryguje mnie sam tytuł – a przy "Niebo w kruszonce" zadziałały oba te elementy naraz. Twórczość Moniki A. Oleksy nie jest mi obca, czytałam już jej wcześniejsze pozycje, jednak tej konkretnej książki zupełnie nie znałam i, przyznaję, nie wiedziałam, że to wznowienie. Moje oczekiwania były nastawione na leniwą akcję w jakiejś urokliwej kawiarni, pełną unoszących się zapachów pieczonych ciast i aromatycznej kawy.

Dostałam jednak coś zupełnie innego, co wcale nie oznacza, że czuję się rozczarowana, choć muszę przyznać, że autorka mnie zaskoczyła. W powieści dzieje się naprawdę dużo, a momentami akcja pędzi tak szybko, że wątki przeplatają się ze sporą intensywnością. Przez ten dynamizm miałam momentami lekkie wrażenie zagubienia i musiałam mocniej skupić się na tym, kto jest kim, by sprawnie odnaleźć się w gąszczu relacji. Samo czytanie nie szło mi tak błyskawicznie, jak w przypadku innych książek tej autorki, ale być może wpływ na to miały moje równoległe nadrabianie innych zaległości i rozproszona uwaga.

Mimo tego wolniejszego tempa lektury, absolutnie nie uważam, by ta książka była męcząca – wręcz przeciwnie, ma w sobie coś, co każe przy niej trwać. To, co ujęło mnie najbardziej i co zostanie ze mną na dłużej, to ogromna liczba mądrych słów i życiowych prawd, które autorka przemyciła między wierszami. Wypisałam sobie wiele cytatów, które zamierzam wdrożyć we własne życie i do których będę wracać w chwilach refleksji. Te zdania są niczym drogowskazy, nadające opowieści głębszy, niemal filozoficzny wymiar, który wykracza poza ramy zwykłej powieści obyczajowej.

Poznajemy Renatę, Kasię, Emilię i Melanię, a każda z nich wnosi do tej opowieści inny bagaż doświadczeń, marzeń i lęków. To, co zaczyna się od zdawkowych uprzejmości przy ladzie w osiedlowym sklepie, szybko przeradza się w głęboką relację, udowadniając, że przypadkowe spotkania mogą stać się fundamentem najpiękniejszych przyjaźni. Monika A. Oleksy ma niezwykły dar wydobywania na światło dzienne piękna ukrytego w drobnych gestach i szczerych rozmowach, nawet gdy dynamika zdarzeń jest większa, niż mogłoby się wydawać na początku.

Lektura tej powieści przypomina wizytę u bliskiej osoby, która przy filiżance herbaty cierpliwie wysłucha naszych trosk, choć sama ma głowę pełną własnych spraw. Autorka z dużą wrażliwością kreśli portrety psychologiczne swoich bohaterek, sprawiając, że mimo początkowego chaosu w wątkach, ostatecznie odnajdujemy w ich losach cząstkę samej siebie. To historia o tym, że to, co najważniejsze w człowieku, wymaga czasu i uwagi, by mogło w pełni rozkwitnąć, nawet jeśli okoliczności wokół nas zmieniają się jak w kalejdoskopie.

Niezwykle istotnym elementem, który dopełnia tę historię, są urokliwe polskie zakątki – Lublin, Nałęczów, Kazimierz nad Wisłą i nadmorskie Dąbki. Wraz z bohaterkami wędrujemy tymi szlakami, a plastyczne opisy sprawiają, że niemal czułam powiew wiatru i zapach powietrza, co rekompensowało mi brak tej wymarzonej, statycznej kawiarnianej atmosfery. Ta podróż geograficzna idealnie współgra z emocjonalnym dojrzewaniem bohaterek, czyniąc z książki wyjątkowy literacki przewodnik po miejscach wartych odwiedzenia.

"Niebo w kruszonce" to przede wszystkim przypomnienie o sile kobiecej solidarności, która potrafi przeprowadzić nas przez najtrudniejsze życiowe zakręty. Autorka pokazuje, że niezależnie od tego, jak szybko toczy się nasze życie, warto zatrzymać się przy drugim człowieku i wymienić choćby kilka tych "mądrych słów", które mogą zmienić czyjeś spojrzenie na świat. To literatura, która przywraca wiarę w moc bezinteresownej życzliwości, nawet jeśli droga do jej zrozumienia bywa kręta i wymaga od czytelnika pełnego zaangażowania.

Jeśli szukacie lektury, która nie jest tylko prostym umilaczem czasu, ale zostawia w głowie trwały ślad i garść cennych przemyśleń, sięgnijcie po tę pozycję. To literacki dowód na to, że warto ufać swojej intuicji przy wyborze książek po okładce, bo za piękną grafiką często kryje się treść, która realnie nas wzbogaca. Choć nie była to dla mnie lektura na jeden wieczór, to każda chwila z nią spędzona była warta uwagi, a zapisane mądrości będą mi towarzyszyć jeszcze bardzo długo.

"Skąd w ludziach tyle goryczy i jadu wylewanego na innych. Czy wynikało to z ich niezadowolenia z własnego życia, czy te z natury, która zawsze widziała drzazgę w oku bliźniego, a nie dostrzegała w swoim? Wszechobecna zazdrość i zawiść raniła zarówno tych, których dotyczyła, jak i tych, od których wychodziła. Miłość bliźniego była rzeczą nie do pojęcia, a wydawanie sądów...

„Każdy człowiek nosi w sobie jakąś troskę. Życie każdego z nas to walka.”

Renata – matka dwóch nastolatek, żona Staszka. Pracuje w osiedlowym sklepie, gdzie codziennie spotyka znajomych klientów. Jej życie kręci się wokół domu, dzieci, męża i pracy.

Kasia- młoda, samotna mama wychowująca czteroletnia Marlenkę. Mieszka ze swoją matka, która ma problem alkoholowy. Marzy o własnym m i wielkiej miłości ale los na jej drodze jak na razie stawia nieodpowiednich kandydatów.

Melania- dojrzała kobieta, do tej pory pracowała na szkolnej świetlicy. Jednak zmiany kadrowe pozbawiają ją pracy. Po długich poszukiwaniach nowego miejsca dla siebie podejmuje prace jako ekspedienta w osiedlowym sklepie.

Emilia – kobieta o duszy artystki. Właścicielka galerii sztuki. Przez wielu uważana za dziwaczkę. Klientka sklepu, w którym pracuje Renata, Kasia i Melania.

„Niebo w kruszonce” Moniki A. Oleksa to bardzo życiowa i realistyczna książka obyczajowa. Opowiada o trudach dnia codziennego i wszystkim tym z czym musimy się zmierzyć. To historia o kobiecości, miłości, sile przyjaźni i trudnych decyzjach, ale też wyjątkowych kobietach, z którymi spotykamy się każdego dnia a tak naprawdę często ich niezauważamy.

Dziękuję wydawnictwu Filia za możliwość poznania tej historii w ramach współpracy recenzenckiej.

„Każdy człowiek nosi w sobie jakąś troskę. Życie każdego z nas to walka.”

Renata – matka dwóch nastolatek, żona Staszka. Pracuje w osiedlowym sklepie, gdzie codziennie spotyka znajomych klientów. Jej życie kręci się wokół domu, dzieci, męża i pracy.

Kasia- młoda, samotna mama wychowująca czteroletnia Marlenkę. Mieszka ze swoją matka, która ma problem alkoholowy. Marzy o...

⭐️RECENZJA⭐️

"Niebo w kruszonce" od autorki @monika.a.oleksa to powieść obyczajowa, która miała w sobie ogrom emocji. Z pozoru prosta historia, ukazywała ze strony na stronę, coraz to więcej relacji międzyludzkich oraz kobiecej przyjaźni, która rozkwitała. Wszystko okraszone zostało trudami dnia codziennego, co też przyciągało uwagę, bo ta książka miała w sobie po prostu życie. Akcja tejże fabuły rozgrywała się spokojnie, dając nam jakiś obraz, zarówno kobiet, jak i ich relacji oraz tego, z czym się mierzyły w swojej rutynie. Pisarka w bardzo konkretny sposób skupiła się także na pokazaniu mi, jako czytelnikowi, tego jak przeszłości, pewne wspomnienia oraz niekiedy trudne decyzje, miały wpływ na tu i teraz. Nie szła w tanią sensację, lecz w prawdziwość oraz realia życia. Podobało mi się bardzo, że historia miała swoje odpowiednie tempo, a nie leciała na łeb, na szyję, tym samym pozwoliła zanurzyć się w tej atmosferze powieści.

Jeśli chodzi o kreację postaci to uważam, że każda osoba w tej lekturze miała to coś w sobie, co przyciągało do nich chciało się z nimi spędzać czas. Bohaterowie zostali przedstawieni w sposób wiarygodny oraz ludzki - każdy miał te swoje wzloty i upadki, te wątpliwości, ale i pewności siebie oraz zawahania, co do konkretnych wyborów. Jednakże nic tutaj nie było sztuczne oraz napisane na siłę, tylko wylewała się prawdziwość z każdej strony. Cieszył mnie fakt, że autorka nie stworzyła postaci wyidealizowanych, bez żadnych wad, ani takich, którzy nie popełniali błędów. To naprawdę ogromny plus! Utożsamiłam się odrobinkę z nimi w niektórych sytuacjach, więc to samo "mówi za się".

Zakończenie to taka "wisieńka na torcie", która była spójna z całą wcześniejszą fabułą. Nie było nagłych zwrotów akcji, czy czegoś innego, lecz skupione zostało na tym, żeby wyjaśnić rozpoczęte wątki i dać nam przestrzeń na zatrzymanie się oraz refleksję. Przede wszystkim ten koniec pozostawił ciepło na sercu oraz spojrzenie na życie z pozytywnego punktu i tego, że trzeba patrzeć na te drobne rzeczy oraz doceniać je.

"Niebo w kruszonce" to historia o szukaniu szczęścia w małych rzeczach, o próbie pogodzenia się z tym, co było oraz, o nadziei na lepszą przyszłość. Ja jestem na "TAK" i polecam Wam tę książkę z całego Szpakowatego serca! 🤗
🤗
Współpraca barterowa z @wydawnictwofilia 💚

⭐️RECENZJA⭐️

"Niebo w kruszonce" od autorki @monika.a.oleksa to powieść obyczajowa, która miała w sobie ogrom emocji. Z pozoru prosta historia, ukazywała ze strony na stronę, coraz to więcej relacji międzyludzkich oraz kobiecej przyjaźni, która rozkwitała. Wszystko okraszone zostało trudami dnia codziennego, co też przyciągało uwagę, bo ta książka miała w sobie po prostu...

„Niebo w kruszonce” to ciepła powieść obyczajowa opowiadająca o czterech kobietach – Renacie, Kasi, Emilii i Melanii – których drogi krzyżują się w niewielkim osiedlowym sklepie. Każda z nich zmaga się z własnymi problemami, marzeniami i tęsknotami. Wspólne rozmowy i codzienne spotkania sprawiają, że powoli odkrywamy ich historie, pełne emocji, wątpliwości i małych radości życia.
Autorka skupia się na zwyczajności codziennych chwil i relacjach między ludźmi. W książce dużo miejsca poświęcono przyjaźni, miłości, rodzinie oraz trudnym doświadczeniom, takim jak samotne rodzicielstwo, zdrada, alkoholizm czy wyjazdy za pracą. Historie bohaterek zostały ze sobą umiejętnie połączone, a całość uzupełniają malownicze opisy miejsc – Lublina, Nałęczowa, Kazimierza nad Wisłą czy nadmorskich Dąbek – które tworzą wyjątkowy klimat powieści.
To spokojna historia bez gwałtownych zwrotów akcji. Jej siłą jest właśnie codzienność i autentyczność bohaterów. Czytelnik może towarzyszyć kobietom w ich zwykłym życiu, poznawać ich myśli, troski i drobne wydarzenia, które mogłyby przydarzyć się każdemu z nas. Momentami akcja toczy się bardzo powoli i chwilami brakowało mi bardziej zaskakujących momentów, które mocniej przyciągnęłyby uwagę.
Mimo to jest to książka, z którą można spędzić przyjemny, spokojny czas. Skłania do refleksji nad przemijaniem, nad tym jak szybko mija życie i jak ważne są drobne chwile, które często umykają w codziennym pośpiechu. Lekki i przystępny styl sprawia, że czyta się ją łatwo i z przyjemnością.
To dobra propozycja dla osób, które lubią spokojne, życiowe historie o relacjach między ludźmi i codziennych doświadczeniach, w których łatwo odnaleźć cząstkę własnego życia. 🩵

„Niebo w kruszonce” to ciepła powieść obyczajowa opowiadająca o czterech kobietach – Renacie, Kasi, Emilii i Melanii – których drogi krzyżują się w niewielkim osiedlowym sklepie. Każda z nich zmaga się z własnymi problemami, marzeniami i tęsknotami. Wspólne rozmowy i codzienne spotkania sprawiają, że powoli odkrywamy ich historie, pełne emocji, wątpliwości i małych radości...

"Niebo w kruszonce" to książka w której losy czterech kobiet: Renaty, Kasi, Emilii i Melanii splatają się w małym osiedlowym sklepiku. Każda z nich mierzy się z innymi problemami. Jak sobie z nimi poradzą? Czy każda z nich będzie miała szczęśliwe zakończenie?

"Niebo w kruszonce" to powieść o codzienności. Pokazuje z czym wiele osób musi się mierzyć. Z jakimi problemami i marzeniami się zmagają, a także jak bardzo nie raz tęsknota boli. Autorka bardzo przyjemnie pisze o emocjach, troskach, przyjaźni, miłości i życiu rodzinnym. Pięknie łączy historie kobiet z sobą i otacza to wszystko malowniczymi opisami Lublina i innych miejsc. Jako czytelnik miałam wrażenie, że przenoszę się w te piękne okolice.

"Niebo w kruszonce" to książka obyczajowa, która nie ma w sobie wielkich i gwałtownych zwrotów akcji. Jest za to spokój, harmonia i życie codziennie. Można się w niej zanurzyć i spędzić miło czas.
To książka dla osób, które lubią spokojne i życiowe historia, pełne rozmów, przyrody i ludzi.

"Niebo w kruszonce" to książka w której losy czterech kobiet: Renaty, Kasi, Emilii i Melanii splatają się w małym osiedlowym sklepiku. Każda z nich mierzy się z innymi problemami. Jak sobie z nimi poradzą? Czy każda z nich będzie miała szczęśliwe zakończenie?

"Niebo w kruszonce" to powieść o codzienności. Pokazuje z czym wiele osób musi się mierzyć. Z jakimi problemami i...

Dziś przedstawiam Wam powieść, która bardzo się wpisała w mój gust czytelniczy i która kupiła mnie w całości ❤️ 🥰 Przed Wami "Niebo w kruszonce" 🧁 🥧 🍰

Jest to historia czterech kobiet Renaty, Melanii, Katarzyny i Emilii. Czterech kobiet, których życiowe losy splatają się w tak zwykłym miejscu jakim jest osiedlowy sklep. Jednak ten sklep jest powiernikiem sekretów, życiowych historii, czasem tych złych, smutnych a czasem pięknych, pełnych ciepła. Kobiety jednak nie tylko sklepem żyją, każda ma bowiem swój bagaż doświadczeń. Mąż Renaty w pogoni za pieniądzem wyjeżdża za granicę, czym łamie serce kobiety a jej tęsknota rośnie do wielkiej rangi. Nie pomaga nawet piesek Teodor którego przygarnęła, bo z nim też jest masa problemów a psotnik z niego niezły 😉. Kasia mierzy się z alkoholizmem matki, samotnym macierzyństwem, oraz wizją strachu bo w aresztu wychodzi przemo*cowy eks partner. Melania straciła pracę, ze względu na odmładzanie kadry. Musi się więc przebranżowić i znaleźć inną a znajduje ją w sklepie. I Emilia kolorowy ptak, właścicielka galerii z obrazami, często przez swój troszkę ekscentryczny sposób bycia nazywana wariatką. Cztery tak różne charaktery, mimo wszystko cudownie się ze sobą dogadujące, pomocne, służące dobrym słowem i ciepłem. Czy historia każdej z nich rozwiąże się w sposób pozytywny?

Uwielbiam takie comfort book. Takie historie poprostu kolokwialnie mówiąc "pożeram" i niezmiennie się zachwycam 🥰 ❤️. Tą też Wam polecam z całego serca, nie tylko z powodu, że czuć w niej magię i drożdżowe ciasto z kruszonką, ale dlatego że chwyta za serducho. Polecajka ❤️ 🥰 ❤️

Dziś przedstawiam Wam powieść, która bardzo się wpisała w mój gust czytelniczy i która kupiła mnie w całości ❤️ 🥰 Przed Wami "Niebo w kruszonce" 🧁 🥧 🍰

Jest to historia czterech kobiet Renaty, Melanii, Katarzyny i Emilii. Czterech kobiet, których życiowe losy splatają się w tak zwykłym miejscu jakim jest osiedlowy sklep. Jednak ten sklep jest powiernikiem sekretów,...

„Niebo w kruszonce” to książka, która zostawiła mnie z dość mieszanymi odczuciami. Z jednej strony to bardzo przyjemna, spokojna lektura – taka, która płynie leniwie, niespiesznie, trochę jak rozmowa z bliską koleżanką przy kawie. Towarzyszymy bohaterkom w ich codzienności, słuchamy ich myśli, wątpliwości i drobnych historii, które mogłyby wydarzyć się każdej z nas.

I właśnie w tym tkwi jej urok. Jest zwyczajna, momentami bardzo prawdziwa, bliska. Nie ma tu wielkich dramatów ani spektakularnych zwrotów akcji. Czasem jednak miałam wrażenie, że ta spokojna narracja jest aż za bardzo spokojna. Akcja momentami była zbyt leniwa, brakowało mi momentów, które mocniej by mnie zatrzymały, zaskoczyły, poruszyły coś głębiej.

To raczej książka do powolnego czytania, do bycia w niej, a nie do przeżywania emocjonalnej huśtawki. Trochę jak podsłuchiwanie czyjejś codzienności – naturalnej, ciepłej, ale momentami przewidywalnej. I choć nie porwała mnie w sposób, który sprawia, że nie można się od niej oderwać, to jednak miło spędziłam z nią czas.

Po prostu przez nią przepłynęłam. Bez wielkiego „wow”, ale z poczuciem, że to był przyjemny moment tylko dla mnie. To jedna z tych historii, które nie zostają w głowie na długo, ale dobrze sprawdzają się jako spokojna przerwa od intensywnych, ciężkich książek.

Polecę ją dalej osobom, które lubią niespieszne, obyczajowe opowieści i szukają czegoś lekkiego, niewymagającego, a jednocześnie ciepłego i bliskiego codzienności.

„Niebo w kruszonce” to książka, która zostawiła mnie z dość mieszanymi odczuciami. Z jednej strony to bardzo przyjemna, spokojna lektura – taka, która płynie leniwie, niespiesznie, trochę jak rozmowa z bliską koleżanką przy kawie. Towarzyszymy bohaterkom w ich codzienności, słuchamy ich myśli, wątpliwości i drobnych historii, które mogłyby wydarzyć się każdej z nas.

I...

Literacka wersja "Kobiety za ladą". Bohaterkami książki są kobiety pracujące w osiedlowym sklepie w Lublinie. Obserwujemy ich życie zarówno w sklepie, jak i ich życie prywatne.
Książka porusza wiele poważnych problemów jak imigracja zarobkowa czy alkoholizm, jednakże moralizatorski ton i dygresje religijne zdecydowanie wpłynęły na obniżenie mojej opinii.

Literacka wersja "Kobiety za ladą". Bohaterkami książki są kobiety pracujące w osiedlowym sklepie w Lublinie. Obserwujemy ich życie zarówno w sklepie, jak i ich życie prywatne.
Książka porusza wiele poważnych problemów jak imigracja zarobkowa czy alkoholizm, jednakże moralizatorski ton i dygresje religijne zdecydowanie wpłynęły na obniżenie mojej opinii.