Tym razem tomik opowiadający wydarzenia, które już miały miejsce. Oczywiście w anime są one wplecione w odpowiedniej kolejności. Mamy okazję przypomnieć sobie grę śmierci, jak i bliżej przyjrzeć się pewnej krainie! To co, zaczynamy?
W skład tego tomiku wchodzą trzy opowiadania "Incydent w strefie", "Calibur" i "Dzień, w którym wszystko się zaczęło". Tego ostatniego nie spotkacie na ekranie – gości jedynie na stroniczkach tej light novel.
[Incydent w strefie] Cofamy się do czasów, gdy uwięzieni gracze walczyli o życie w SAO. Pewnego razu Kirito i Asuna są świadkami przerażającego wydarzenia – widzą jak umiera pewien gracz. Niby nic nadzwyczajnego biorąc pod uwagę ich sytuację, jednakże akcja rozegrała się wewnątrz bezpiecznej strefy, w której nie ma się prawa zginąć! Jakim cudem ktoś tego dokonał? Nasz duet detektywów próbuje się tego dowiedzieć.
"Ciekawe, czy gdybym teraz wbił ją sobie w ciało, to i moje HP w jednej chwili spadłoby do zera? Zawładnęła mną przemożna chęć przeprowadzenia eksperymentu, ale zacisnąłem zęby i pokręciłem głową. Nie mogłem aż tak ryzykować."
Macie ochotę na zagadkę kryminalną, łakniecie chwili wytchnienia od zabijania bossów? Podczas czytania pierwszej opowieści macie kryminał rozgrywany w wirtualnym świecie. Nigdy takiego nie czytaliście? Okazja do nadrobienia nadarza się sama!
"– Będziemy kontynuować twoją misję. Pewnego dnia ukończymy tę grę i wszystkich uwolnimy, zobaczysz."
Akcja powoli nabiera tempa, bohaterowie mają zaledwie strzępki informacji, a następne niewiele im pomagają, jednak ziarnko po ziarnku próbują coś wyłuskać. Oczywiście przez ten czas nie nudzimy się, gdyż humor jaki dostarcza nam nasza parka detektywów umila przygodę z tym opowiadaniem. Końcówka jest zaskakująca, a rozwiązanie i motywy tej całej sprawy wprawią was w osłupienie.
[Calibur] Każdy zna tę legendarną broń, czyż nie? Gracze starają się ją zdobyć, choć nie mają pojęcia, gdzie jej szukać. Nagle rozpoczyna się misja, za wykonanie której nagrodą jest ten najlepszy oręż wśród mieczy. Kirito nie może odpuścić szansy, by zdobyć ten kąsek. Sprawa nie jest jednak taka prosta.
"– Braciszku, spójrz na to.
[...]
Gdy usiłowałem sobie przypomnieć, co takiego ostatnio przeskrobałem, Suguha uśmiechnęła się krzywo i powiedziała:
– Spokojnie, tym razem nie zamierzam cię o nic oskarżać. No dalej, zobacz!"
Ten epizod najmniej mi się podobał z tego tomiku. Humoru w nim nie brakowało, zwrotów akcji i oczywiście ogromu walk również. Można nawet go podciągnąć pod grę śmierci, gdyż szansę mają tylko jedną, ale to nie wystarcza. Najpewniej zbyt szybkie tempo akcji jest tutaj problemem. Borykam się z tym przy każdym tomie SAO. Akcja rozgrywa się zbyt szybko – np. ledwo rozpoczyna się walka, która wydaje się, iż będzie długa, a co z tego wynika? W następnej chwili bohaterowie są dawno za nią i przeszli już kilka poziomów... Wiem, to opowiadanie jest krótkie i inaczej ciężko byłoby to zmieścić, ale można było je jednak jeszcze troszkę rozwinąć (o innych tomach nie wspominając). Tam, gdzie się nakręca, na wydawało by się bitwę, wszystko rozgrywa się na kilku stroniczkach, a potem znajdujemy się już daleko. A pozostałe starcia to co, nie były warte uwagi?
"Spuściłem głowę i zacisnąłem zęby, przez jedną krótką chwilę tocząc z samym sobą zażartą walkę. Miałem dwa wyjścia – zginąć z Excaliburem w ramionach albo wyrzucić go i przeżyć. Czy ta odległość ostatnich pięciu metrów, która aż zbyt jawnie poddawała próbie żądze gracza, powstała przez przypadek? Czy może była to pułapka celowo stworzona przez system Cardinal?"
Mimo wszystko naprawdę dobrze bawiłam się przy tej opowieści. Najbardziej interesujące są tutaj mity, które zostały zgrabnie wplecione. Niektórych ich bohaterów możecie kojarzyć, nawet z filmów – szkoda, że pewnego śmieszka zabrakło.
[Dzień, w którym wszystko się zaczęło] Przyznaję, że ta opowieść ciekawiła mnie najbardziej. Nie tylko dlatego, że nie było jej w anime. Po prostu czułam niedosyt i chciałam zobaczyć, co spotkało Kirito kilka chwil po rozpoczęciu gry śmierci (w 1 tomie jest zbyt duży przeskok) i jakie uczucia mu towarzyszyły, gdy postanowił wyruszyć na pierwszą misję, aby zwiększyć swoje szanse na przetrwanie. Szczęśliwym trafem znajduje się tutaj taki epizod, co mnie niezwykle cieszy, choć jest nieporównywalnie krótszy od pozostałych dwóch.
"W grze śmierci można było wybrać tylko jedną z dwóch rzeczy: bezpieczeństwo albo wolność. Jeśli rozpoczynała się w bezpiecznej strefie, to wystarczyło w niej pozostać, by uniknąć wszelkiego zagrożenia życia. Lecz szansę na wyzwolenie mieli tylko ci, którzy podjęli ryzyko i szli naprzód."
Jestem usatysfakcjonowana lekturą tej historii. Pokazała mi trochę inne oblicze Kirito, nie od strony, którą zawsze pokazuje innym, ale jego wnętrze. Przynajmniej trochę, gdyż Kawahara nie przedstawia wylewnie tego, co im w duszy gra, jednak końcówka najbardziej mnie urzekła. Oczekiwałabym więcej takiego typu sytuacji, gdyż uczucia też są ważne, a na pewno gamę różnorakich emocji mieli uwięzieni w grze śmierci, ale pomarzyć dobra rzecz.
Chcecie poznać historie, które przypomną wam przerażające czasy SAO? A może interesuje was zdobywanie najpotężniejszego miecza okraszone mitami? Polecam zapoznać się z całością, nie będziecie zawiedzeni.
Szukamy ofert...
OPINIE i DYSKUSJE o książce Początki innego świata
Książka przeczytana ponownie po kilku latach.
Dla mnie fajny powrót do świata Log Horizon, może książka nie jest idealna, ale całość napisana na podobnym dość wysokim poziomie i historia, którą niby znam ale jest ciekawa.
Książka przeczytana ponownie po kilku latach.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDla mnie fajny powrót do świata Log Horizon, może książka nie jest idealna, ale całość napisana na podobnym dość wysokim poziomie i historia, którą niby znam ale jest ciekawa.
Niby czytało mi się przyjemnie, ale akcja toczy się jednak nieco za powoli, a autor za często powtarza te same opisy. Bardzo dobra redakcja i tłumaczenie (nie podobały mi się tylko pojedyncze wyrażenia w niektórych dialogach),biorąc pod uwagę, jak strasznie nieformalnie napisane są light novelki w oryginale. Gorzej, że humor jest bardzo, no, w stylu anime, np. obrażona postać kobieca, dotąd pisana normalnie, nagle uderzająca postać męską. Mnie takie nagłe kreskówkowe zagrania wytrącały z "wczówki".
W skrócie: fajne i ładnie wydane (ten zapach papieru - mój ulubiony!) czytadło, ale też nic specjalnego. Raczej nie sięgnę po dalsze części.
Niby czytało mi się przyjemnie, ale akcja toczy się jednak nieco za powoli, a autor za często powtarza te same opisy. Bardzo dobra redakcja i tłumaczenie (nie podobały mi się tylko pojedyncze wyrażenia w niektórych dialogach),biorąc pod uwagę, jak strasznie nieformalnie napisane są light novelki w oryginale. Gorzej, że humor jest bardzo, no, w stylu anime, np. obrażona...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMyślałam, że się polubimy, a tu klops. Po 24 stronach lektury stwierdzam: źle zrobiony skład, Wielkie Litery w Niewłaściwych miejscach i całość napisana tak topornie, że męczyłam się przy lekturze. Nie polecam. Do tego to w końcu Elder Tale czy Elder Tales? Bo grafika na początku tomu swoje, zawartość novelki swoje.
Myślałam, że się polubimy, a tu klops. Po 24 stronach lektury stwierdzam: źle zrobiony skład, Wielkie Litery w Niewłaściwych miejscach i całość napisana tak topornie, że męczyłam się przy lekturze. Nie polecam. Do tego to w końcu Elder Tale czy Elder Tales? Bo grafika na początku tomu swoje, zawartość novelki swoje.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toLight novelki z reguły podobają mi się. Lubię ten prosty, nieskomplikowany styl, a przy tym kolorowe ilustracje i niekonwencjonalne rozwiązania, które dostarczają mi autorzy. Log Horizon zaczęłam od novelki, jednak gdzieś w jej połowie przerzuciłam się na anime i niestety doszłam do wniosku, że novelka jest o wiele słabsza niż anime. I nie wynika to fabuły, bo przecież twórcy anime świetnie przenieśli książkę do telewizji. Jednak pozostaje problem ciężkiego stylu. Autor wiele, za wiele, stanowczo za wiele tłumaczy. Zamiast pokazywać, opisywać, stara się czytelnikowi wszystko wyjaśnić, a tym samym sprawia, że przychodzi znużenie, a potem już niechęć do sięgnięcia po więcej. Nie ważna intrygująca fabuła, arcyciekawi bohaterowie, humor i gra strategią, bo wszystko upada pod ciężarem nieznośnego stylu. A same "cysie", które pojawiły się już niemal na samym początku wystarczająco mnie zniechęciły. I chyba po raz pierwszy polecam sięgnąć po anime, nie po LN.
Light novelki z reguły podobają mi się. Lubię ten prosty, nieskomplikowany styl, a przy tym kolorowe ilustracje i niekonwencjonalne rozwiązania, które dostarczają mi autorzy. Log Horizon zaczęłam od novelki, jednak gdzieś w jej połowie przerzuciłam się na anime i niestety doszłam do wniosku, że novelka jest o wiele słabsza niż anime. I nie wynika to fabuły, bo przecież...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJeśli masz wybierać między książką a serialem animowanym, wybierz serial. Książka ładnie wygląda na półce, jest dobrych rozmiarów (niech szlag trafi obecny trend wydawania powieści w rozmiarach półencyklopedycznych) i na tym zalety się kończą. Mamare Touno ma najwyraźniej dziwną preferencję dla przerywania każdej akcji i dialogu dwoma lub czteroma akapitami mniej lub bardziej drętwych wyjaśnień i innych przemyśleń, co skutecznie torpeduje tempo i czyni spore fragmenty irytująco nudnymi. "Log Horizon" sprawia od początku do końca wrażenie, jakby został napisany wyłącznie dla zapalonych zwolenników MMORPG i zupełnie nie potrafi obyć się bez sztywnych ram narzuconych przez gry tego typu. Nie działa to najlepiej w formie literackiej.
Patrząc na polską wersję, tłumaczka chyba nazbyt wzięła sobie do serca "rozluźnienie" języka i czasem naprawdę ciężko czyta się dialogi, ale tam, gdzie nie ulegała ułańskiej fantazji, jest całkiem sympatycznie.
Książka liczy sobie jakieś 260 stron i prawie nic się w niej nie dzieje (fatalne tempo, patrz dwa akapity wyżej). Nie jest to też zamknięta historia połączona z pozostałymi tomami tymi samym postaciami, to raczej bardzo długa, pojedyncza powieść podzielona na tomy trochę zbyt skwapliwie, przez co za 25 złotych za wiele ciekawego nie przeczytasz. Nie wiem tylko, czy będę skłonny kupić drugi tom, bo pierwszy mnie niespecjalnie zachwycił.
Jeśli masz wybierać między książką a serialem animowanym, wybierz serial. Książka ładnie wygląda na półce, jest dobrych rozmiarów (niech szlag trafi obecny trend wydawania powieści w rozmiarach półencyklopedycznych) i na tym zalety się kończą. Mamare Touno ma najwyraźniej dziwną preferencję dla przerywania każdej akcji i dialogu dwoma lub czteroma akapitami mniej lub...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNie gram zbytnio w gry, jednak anime Log Horizon naprawdę mi się podobało, więc jak zobaczyłam, że wydadzą Light Novel to nie zastanawiałam się długo nad kupnem jej. I nie zawiodłam się. Czyta się ją przyjemnie, choć mnie czasem denerwowało powtarzanie niektórych informacji. Ilustracje są miłe dla oka i spodobał mi się pomysł przedstawienia postaci na początku każdego rozdziału.
Nie gram zbytnio w gry, jednak anime Log Horizon naprawdę mi się podobało, więc jak zobaczyłam, że wydadzą Light Novel to nie zastanawiałam się długo nad kupnem jej. I nie zawiodłam się. Czyta się ją przyjemnie, choć mnie czasem denerwowało powtarzanie niektórych informacji. Ilustracje są miłe dla oka i spodobał mi się pomysł przedstawienia postaci na początku każdego...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toOto wszedłem w posiadanie light novel "Log Horizon" (Kroniki Horyzontu),na podstawie której powstało całkiem dobre anime (personalnie preferuję LH od bardzo podobnego Sword Art Online). Zagłębiłem się więc w znany mi już świat gry komputerowej, która stała się bardziej rzeczywista niż chcieliby tego dosłownie wessani do niej bohaterowie. Nie ukrywam, że dużo radochy sprawiło mi poznawanie na nowo postaci i ich historii. Nowelkę czyta się szybko i przyjemnie - pomimo iż starałem ją sobie rozsądnie dawkować, przebrnąłem przez całość w kilka dni. Lwią część tekstu zajmują opisy świata przedstawionego i rządzących nim zasad - to w końcu gra MMORPG, zatem autor raczy nas opisami poszczególnych klas postaci, ich umiejętności, zaklęć, a nawet ilości punktów życia i many. Czasem aż się zastanawiałem czy nie jest tego za dużo, bo autor wielokrotnie powraca do rzeczy, które już wcześniej opisywał, powtarzając opis innymi słowami - ale okej, to pierwszy tomik więc powiedzmy, że intencją twórcy było jak najlepsze zaznajomienie czytelnika z wymyślonym przezeń uniwersum, i liczę na to, że kolejne tomy już będą bogatsze w akcję i wydarzenia znane mi z serii TV. Bo z tego co pamiętam z anime, tom 1 kończy się na wydarzeniach z 5 lub 6 odcinka pierwszego sezonu (sezony są póki co dwa i mają po 20+ odcinków). Spodziewam się więc, że najlepsze dopiero przed nami. Trochę przeszkadzał mi uparcie wtrącany gdzie się dało erotyczny humor (takie już niestety zboczenie Japończyków). O ile Naotsugu był zbolem od zawsze i jego ,,majteczkowanie" jakoś rozumiem, to zboczone wtrącenia u Maryelle czy nawet czasem nieśmiało u Shiroe były ciut dziwne i niepasujące do całości. Nie każdemu może też przypaść do gustu styl językowy nowelki, nasycony współczesną, grową terminologią (staty, hapeki, recasty, dungeony, itp.); pochwała należy się tłumaczce za wierne oddanie klimatu całości. Ogółem tomik na plus, z pewnością przeczytam kolejne części.
Oto wszedłem w posiadanie light novel "Log Horizon" (Kroniki Horyzontu),na podstawie której powstało całkiem dobre anime (personalnie preferuję LH od bardzo podobnego Sword Art Online). Zagłębiłem się więc w znany mi już świat gry komputerowej, która stała się bardziej rzeczywista niż chcieliby tego dosłownie wessani do niej bohaterowie. Nie ukrywam, że dużo radochy...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJest to moja pierwsza Light Novel więc moja ocena raczej nie będzie obiektywna.
Szkoda, że nie było więcej ilustracji xD
LN nigdy mnie nie ciągnęły ale ta mi się spodobała. Postacie są naprawdę świetne.
Będę czekać na dalsze tomy.
Jest to moja pierwsza Light Novel więc moja ocena raczej nie będzie obiektywna.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSzkoda, że nie było więcej ilustracji xD
LN nigdy mnie nie ciągnęły ale ta mi się spodobała. Postacie są naprawdę świetne.
Będę czekać na dalsze tomy.
Jak na LN całkiem spoko, jak na książkę, dość biednie. Nie zmienia to faktu, żę czytało się całkiem przyjemnie i mimo wszystko polecam przeczytać, chociaż nie jest to majstersztyk. To ciągle budowa świata jest naprawdę fajna, plus nie wymagająca fabuła pozawala, przyjemnie zanurzyć się w czytaniu.
Jak na LN całkiem spoko, jak na książkę, dość biednie. Nie zmienia to faktu, żę czytało się całkiem przyjemnie i mimo wszystko polecam przeczytać, chociaż nie jest to majstersztyk. To ciągle budowa świata jest naprawdę fajna, plus nie wymagająca fabuła pozawala, przyjemnie zanurzyć się w czytaniu.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toLog Horizon kolejna light novel na polskim rynku tym razem od mangowego wydawnictwa Studia JG. Nie będę ukrywał, że ocena ta została przyznana w skali Light Novel, a nie patrząc przez pryzmat pełnoprawnych powieści, gdyż tutaj ta książka może nie spełnić oczekiwań wielu wyjadaczy dobrego fantasy.
Patrząc na to z mojego (fantasy) punktu widzenia. Otrzymujemy najlepszą, najbardziej spójną oraz doskonale wydaną LN.
Mamare Touno miał pomysł, by umieścić akcję w świecie gry. Jest to ostatnio często wykorzystywany motyw przez japońskich autorów. Jednakże Mamare Touno najlepiej ze wszystkich go wykorzystuje. Autor jest w stanie wytłumaczyć człowiekowi, który w życiu nie grał na komputerze co to jest RPG, Health Points, czy Player Killer. Widać pasję autora do gier i za to mu chwała.
Nie wszystkim może spodobać się tłumaczenie. Ponieważ nagromadzenie języka współczesnego, gamingowego, a niekiedy wręcz gimbazjalnego jest flagowym zabiegiem stosowanym w tego typu książkach.
Jeżeli nie jesteście przekonani do tej LN polecam zapoznać się z anime, a po pełną recenzję zapraszam na: roadoffantasy.blogspot.com
Log Horizon kolejna light novel na polskim rynku tym razem od mangowego wydawnictwa Studia JG. Nie będę ukrywał, że ocena ta została przyznana w skali Light Novel, a nie patrząc przez pryzmat pełnoprawnych powieści, gdyż tutaj ta książka może nie spełnić oczekiwań wielu wyjadaczy dobrego fantasy.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPatrząc na to z mojego (fantasy) punktu widzenia. Otrzymujemy najlepszą,...