Bilo pa prošlo : Autobiografski zapisi

Pavao Pavličić – chorwacki pisarz, eseista, scenarzysta, krytyk literacki i tłumacz. Zawodowo zajmuje się badaniami literackimi nad starszą literaturą chorwacką, a oprócz tego pisze powieści kryminalne oraz książki dla dzieci. Pavao Pavličić urodził się i wychował w Vukovarze. W latach 1965-1969 studiował komparatystykę literacką i język włoski na uniwersytecie w Zagrzebiu. Tam też od 1970 r. pracuje na wydziale komparatystyki literackiej. Jest autorem studiów teoretycznoliterackich (W tym m.in. Književna genologija – 1983; Stih i značenje; Zagreb – 1993; Hrvatski dramski stih – 2000),oraz opracowań, poświęconych problematyce starszej literatury chorwackiej (m.in. Rasprave o hrvatskoj baroknoj književnosti –1978; Poetika manirizma – 1988; Barokni stih u Dubrovniku – 1995; Studije o Osmanu – 1996; Barokni pakao: rasprave iz hrvatske književnosti – 2003 i in.). Jako pisarz jest bardzo aktywny i sięga po rozmaite formy literackie: pisze powieści, opowiadania, felietony, eseje, scenariusze filmowe, itp. Dużą popularność zdobył sobie powieściami kryminalnymi; zyskał sobie nawet przydomek Zagrzebskiego Simenona[1]. W powieściach, które mocno osadzone są w chorwackiej rzeczywistości, dość często nawiązuje do swych zainteresowań naukowych, np. w książce Koraljna vrata (1990) bohater jest filologiem, który udaje się na wyspę Lastovo w poszukiwaniu starych rękopisów i odnajduje tam zaginione fragmenty poematu Osman Ivana Gundulicia. Pavličić w atrakcyjną, żywo napisaną fabułę chętnie wplata elementy fantastyki. Pavličić jest współautorem scenariuszy filmów: Ritam zločina – 1981, Treći ključ – 1983, San o ruži – 1986, Osuđeni – 1987, Orao – 1990 oraz Treća žena – 1997 (wraz z Zoranem Tadiciem); Zločin u školi – 1982 (wraz z Branko Ivandą i Ivanem Kušanem); Vukovar se vraća kući –1994 (wraz z Branko Schmidtem) i Putovanje tamnom polutkom – 1995 (wraz z Davorem Žmegačem).