rozwińzwiń

Byłam Eileen

Okładka książki Byłam Eileen Ottessa Moshfegh
Okładka książki Byłam Eileen
Ottessa Moshfegh Wydawnictwo: W.A.B. literatura piękna
352 str. 5 godz. 52 min.
Kategoria:
literatura piękna
Tytuł oryginału:
Eileen
Wydawnictwo:
W.A.B.
Data wydania:
2016-02-17
Data 1. wyd. pol.:
2016-02-17
Liczba stron:
352
Czas czytania
5 godz. 52 min.
Język:
polski
ISBN:
9788328026193
Tłumacz:
Teresa Tyszowiecka-Tarkowska
Tagi:
bieda fantazje erotyczne frustracja kobieta kradzież literatura amerykańska obłęd obsesja poszukiwanie sensu życia przestępstwo samotność thriller wykluczenie
Inne
Średnia ocen

5,9 5,9 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Ładowanie Szukamy ofert...

Patronaty LC

Książki autora

Mogą Cię zainteresować

Oficjalne recenzje i

Psychologiczny zwrot akcji



1018 51 118

Oceny

Średnia ocen
5,9 / 10
206 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
380
316

Na półkach:

Eileen to druga książka Otessy Moshfegh, którą przeczytałam. Pierwszą był Rok relaksu i odpoczynku, który bardzo mnie zaskoczył i sprawił, że od razu chciałam sięgnąć po kolejne powieści tej autorki. Okazało się, że i tym razem Otessa Moshfegh mnie nie zawiodła. Eileen to książka zaskakująca, w bezkompromisowy sposób opisująca przygnębiająco smutne życie młodej dziewczyny, która mieszka z ojcem alkoholikiem, który jak może utrudnia jej życie. Eileen jest nieszczęśliwa, samotna i trawi ją smutek i wstręt do samej siebie. Jedyne co pozwala jej przetrwać to marzenia o ucieczce do dużego miasta. Ucieczka ta ma być remedium na wszystkie jej problemy. Czy tak się stanie? Czy Eileen wystarczy sił i samozaparcia aby zostawić ojca, dom i zacząć nowe życie w wielkim mieście? Polecam przeczytać aby uzyskać odpowiedź.
Jednak od razu muszę zaznaczyć, że nie jest to łatwa lektura i rozumiem, że nie każdemu może przypaść do gustu. Główna bohaterka jest trudna, antypatyczna a czasem wręcz obrzydliwa. Trudno się z nią utożsamić czy chociażby obdarzyć ją sympatią. Mimo to, Eileen to interesująca bohaterka i z ciekawością śledziłam jej losy.
Dla mnie proza Otessy Moshfegh to coś nowego, coś innego, coś co zostaje w głowie i daje do myślenia. Dlatego na pewno sięgnę po kolejne książki tej autorki.

Eileen to druga książka Otessy Moshfegh, którą przeczytałam. Pierwszą był Rok relaksu i odpoczynku, który bardzo mnie zaskoczył i sprawił, że od razu chciałam sięgnąć po kolejne powieści tej autorki. Okazało się, że i tym razem Otessa Moshfegh mnie nie zawiodła. Eileen to książka zaskakująca, w bezkompromisowy sposób opisująca przygnębiająco smutne życie młodej dziewczyny,...

więcej Pokaż mimo to

avatar
1747
396

Na półkach: , , ,

"Eileen" to historia młodej dziewczyny, która wiedzie bardzo przygnębiające życie u boku ojca alkoholika, a jedyne o czym marzy, to ucieczka. Autorka szczodrze obdarza czytelnika opisami życia i zwyczajów dziewczyny, jej przemyśleniami. Niecodzienne połączenie turpizmu z inteligentnym poczuciem humoru, sprawia, że z pewnością nie jest to lektura dla każdego, jednak mi się podobało i po tym pierwszym spotkaniu z Ottessą Moshfegh, wiem że będą kolejne. ​

"Eileen" to historia młodej dziewczyny, która wiedzie bardzo przygnębiające życie u boku ojca alkoholika, a jedyne o czym marzy, to ucieczka. Autorka szczodrze obdarza czytelnika opisami życia i zwyczajów dziewczyny, jej przemyśleniami. Niecodzienne połączenie turpizmu z inteligentnym poczuciem humoru, sprawia, że z pewnością nie jest to lektura dla każdego, jednak mi się...

więcej Pokaż mimo to

avatar
659
215

Na półkach: ,

Bardzo chciałam, żeby ta książka mi się podobała. Tematyka powieści jest bardzo w moim guście, sprawy poruszane w powieści również. I niby z opisu książki wynikałoby, że to coś skrojone jak najbardziej na moje potrzeby, ale jednak jestem na nie. Już tłumaczę - nawet nie chodzi o antypatycznych bohaterów, bo lubię książki i z takimi, ale nie przemówił do mnie sposób w jaki cała fabuła została przedstawiona. Jak dla mnie to autorka ślizgała się po powierzchni i nawet pisząc o bólu czułam, że to za mało, że zostaję oszukana, że to wszystko zmyślone, że brakuje mi w tej historii szczerości. Nic mnie w niej nie zszokowało, nic mnie w niej nie wzruszyło. Irytował mnie sposób przedstawiania postaci i uczucie tego, że mimo wszystko są jakieś takie płaskie i bez wyrazu. Ogarniam bardzo bród w książkach, ale tu miałam wrażenie, że jest udawany. Dla mnie to taka trochę książka wydmuszka, stworzona po to, by zaszokować, ale ja czuję się nią oszukana. Miałabym o niej lepsze zdanie, gdyby nie ten wątek kryminalny, który według mnie był dość kiepski (sorry not sorry - ale była jedna scena w piwnicy, w której pomyślałam - o! jak w filmie "Głupi i głupszy"). I jak dla mnie to ten właśnie wątek przekreślił moją całą małą sympatię do tej książki. Myślałam, że ocenię ją wyżej, ale im dalej w fabułę tym było już tylko gorzej.
Naprawdę chciałam polubić tę powieść i wiele się po niej spodziewałam. Mimo, że "Eileen" przeleciała przeze mnie to nie skreślam też autorki i dam jej jeszcze szanę.

Bardzo chciałam, żeby ta książka mi się podobała. Tematyka powieści jest bardzo w moim guście, sprawy poruszane w powieści również. I niby z opisu książki wynikałoby, że to coś skrojone jak najbardziej na moje potrzeby, ale jednak jestem na nie. Już tłumaczę - nawet nie chodzi o antypatycznych bohaterów, bo lubię książki i z takimi, ale nie przemówił do mnie sposób w jaki...

więcej Pokaż mimo to

avatar
84
76

Na półkach:

🛻 "Kiedy miałam dwadzieścia cztery lata, moje marzenia sprowadzały się do tego, by spędzić popołudnie w zgiełku miasta, wśród obcych ludzi, po poprostu włóczyć się po ulicach i nie myśleć o tym, że ojciec na mnie czeka, zostawić za sobą dotychczasowe życie, poczuć się wreszcie gdzieś jak u siebie". Pamięć tytułowej bohaterki skupia się wokół przeszłości sprzed pięćdziesięciu lat. Czytelnik poznaje dziewczynę, której już nie ma. Zahukaną, noszącą ubrania po zmarłej matce, z zaburzeniami odżywiania, żyjącą pod jednym dachem z ojcem alkoholikiem, pracującą w ośrodku dla młodocianych przestępców. Konfesyjny charakter tej prozy zaskoczy Czytelnika szczerością intymnych zwierzeń, w których gęsto od naturalizmu, groteski, turpizmu, łagodzonych specyficznym poczuciem humoru. Bohaterka, choć dla otoczenia przywdziewa maskę pośmiertną, chcąc pozostawić w ukryciu swoje emocje, to przed Czytelnikiem zrzuca wszystkie warstwy za dużego ubrania, odsłaniając nie tylko kościste ciało, ale też szokujące życie wewnętrzne. To obnażenie się jednak nie wzbudzi sympatii Czytelnika, nie wywoła współczucia, ale raczej irytację sprowokowaną jej biernoscią i niezdecydowaniem. Dość oszczędna w wydarzenia akcja w pewnym momencie się ożywi - spotkanie Rebekki wywoła nieprzewidziane konsekwencje. Przyjaciółka jest dla Eileen odbiciem w lustrze, które zawsze chciała zobaczyć, lecz okaże się, że za szkłem zjawiskowej urody kryje się dość zaskakujący obraz. 🛻 Dużo w tej prozie smutnych emocji, krzyku samotności podkręcanej fantazjowaniem, marazmu, brzydoty, krytyki amerykańskiego społeczeństwa. Percepcja tych obrazów jest wzmocniona scenografią opisywanych wydarzeń, niechlujną, brudną, śmierdzącą, duszną. Jednocześnie, jak to u Otessy bywa, historia przyciąga Czytelnika.

🛻 "Kiedy miałam dwadzieścia cztery lata, moje marzenia sprowadzały się do tego, by spędzić popołudnie w zgiełku miasta, wśród obcych ludzi, po poprostu włóczyć się po ulicach i nie myśleć o tym, że ojciec na mnie czeka, zostawić za sobą dotychczasowe życie, poczuć się wreszcie gdzieś jak u siebie". Pamięć tytułowej bohaterki skupia się wokół przeszłości sprzed...

więcej Pokaż mimo to

avatar
726
539

Na półkach:

Ciężko mi polubić tę historię, bo ciężko było mi polubić bohaterkę. Tytułowa Eileen to bohaterka bardzo antypatyczna i nie skłamię, gdy napiszę, że jej losy były mi obojętne. Do połowy strasznie nużąca, przepełniona monologiem głównej bohaterki. Dopiero końcówka trochę nadrabia, ale nie na tyle bym mogła tę powieść, polecić z czystym sumieniem.

Ciężko mi polubić tę historię, bo ciężko było mi polubić bohaterkę. Tytułowa Eileen to bohaterka bardzo antypatyczna i nie skłamię, gdy napiszę, że jej losy były mi obojętne. Do połowy strasznie nużąca, przepełniona monologiem głównej bohaterki. Dopiero końcówka trochę nadrabia, ale nie na tyle bym mogła tę powieść, polecić z czystym sumieniem.

Pokaż mimo to

avatar
1087
393

Na półkach:

Wydawnictwo Pauza nie boi się wydawać książek, które wybierają antypatyczne postacie na główne bohaterki. To nie lada sztuka napisać powieść będącą strumieniem świadomości młodej kobiety, z którą trudno się utożsamiać, trudno ją polubić, a niekiedy ciężko zrozumieć, a jednocześnie nie móc się od niej oderwać. Ottessa Moshfegh pisze książki nieodkładalne, a „Eileen” była dla mnie kolejną z nich. Bardzo chciałam ją przeczytać zanim uda mi się obejrzeć jej adaptację filmową.

Eileen dzieli życie pomiędzy pracę w więzieniu dla młodocianych przestępców a życie z ojcem - pijakiem, byłym policjantem, targanym paranojami i absolutną pogardą wobec młodszej córki. Akcja rozgrywa się w okresie przed Bożym Narodzeniem, a jedną z fantazji Eileen, które otwierają powieść jest sopel zwisający przy wejściu jej domu i jej chęć, by przebił jej pierś lub rozerwał m na strzępy. Eileen mówi do nas z perspektywy starszej kobiety, która wraca wspomnieniami do tych kilku dni, które zmieniły całe jej życie. Z początku wydaje się ona typową „szarą myszką”- nie wyróżnia się wyglądem, ubiorem czy porywającym charakterem, dlatego tak wciąga jej życie wewnętrzne, które tak odbiega od jej niepozornej aparycji. A w środku Eileen wypełniają frywolne fantazje, mroczne przemyślenia, niespodziewane wizje. To, co w środku zacznie powoli wypełzać, gdy w zakładzie pojawi się zjawiskowa Rebecca, która stanie się kolejnym obiektem fantazji Eileen i od tej pory rozpocznie się trzymająca w napięciu czytelnicza jazda bez trzymanki.

„Eileen” trzyma w napięciu, jest mroczna, nieoczywista, a fakt, że postać głównej bohaterki nie jest łatwa w ocenie sprawia, że ciekawi nas do jakiego końca zaprowadzi nas jej niekiedy obrazoburcza osobowość. Język powieści jest plastyczny, wnika w życie bohaterki i nie ocieka pretensjonalnością. Nie wątpię, że wielu czytelników nie polubi Eileen, może będzie się wręcz brzydziło jej nieokiełznanych fantazji, ale Ottessa stworzyła świetny portret psychologiczny, obok którego nikt nie przejdzie obojętnie i wytrzyma do końca.

Wydawnictwo Pauza nie boi się wydawać książek, które wybierają antypatyczne postacie na główne bohaterki. To nie lada sztuka napisać powieść będącą strumieniem świadomości młodej kobiety, z którą trudno się utożsamiać, trudno ją polubić, a niekiedy ciężko zrozumieć, a jednocześnie nie móc się od niej oderwać. Ottessa Moshfegh pisze książki nieodkładalne, a „Eileen” była dla...

więcej Pokaż mimo to

avatar
177
162

Na półkach:

Lektura tej książki to nie jest czas relaksu i odpoczynku... Opowieść o dziwnej dziewczynie egzystującej pomiędzy życiem z ojcem pijakiem a pracą w więzieniu, książka szokująca... jednak czegoś w niej brak by była rewelacyjna...

Lektura tej książki to nie jest czas relaksu i odpoczynku... Opowieść o dziwnej dziewczynie egzystującej pomiędzy życiem z ojcem pijakiem a pracą w więzieniu, książka szokująca... jednak czegoś w niej brak by była rewelacyjna...

Pokaż mimo to

avatar
742
110

Na półkach: , , ,

Sama nie wiem. Przez około połowę się trochę męczyłam, bardzo nie polubiłam Eileen i absolutnie nie interesowało mnie jej życie. Nie wiem, no nie przemawia do mnie niestety. Aczkolwiek, druga połowa była lepsza i byłam ciekawa, co się wydarzy i chciałam dowiedzieć się w końcu, dlaczego i jak Eileen opuściła swoje rodzinne miasto. Niestety to za mało, cała książka była raczej meh w mojej opinii.

Sama nie wiem. Przez około połowę się trochę męczyłam, bardzo nie polubiłam Eileen i absolutnie nie interesowało mnie jej życie. Nie wiem, no nie przemawia do mnie niestety. Aczkolwiek, druga połowa była lepsza i byłam ciekawa, co się wydarzy i chciałam dowiedzieć się w końcu, dlaczego i jak Eileen opuściła swoje rodzinne miasto. Niestety to za mało, cała książka była...

więcej Pokaż mimo to

avatar
2
1

Na półkach:

Sprawnie napisana, powieść, choć przez większość czasu miałam poczucie pewnej wtórności fabuły. Na szczęście ostatnie dwa rozdziały rekompensują wszelkie niedostatki.

Sprawnie napisana, powieść, choć przez większość czasu miałam poczucie pewnej wtórności fabuły. Na szczęście ostatnie dwa rozdziały rekompensują wszelkie niedostatki.

Pokaż mimo to

avatar
84
16

Na półkach:

Moshfegh jak zawsze nie zawodzi! Z niecierpliwością czekam na polską premierę filmu, ale już teraz wiem, że pewnie powiem "książka była lepsza" ;-)

Moshfegh jak zawsze nie zawodzi! Z niecierpliwością czekam na polską premierę filmu, ale już teraz wiem, że pewnie powiem "książka była lepsza" ;-)

Pokaż mimo to

Książka na półkach

  • Chcę przeczytać
    526
  • Przeczytane
    318
  • Posiadam
    70
  • 2018
    11
  • Teraz czytam
    11
  • 2024
    9
  • Literatura amerykańska
    5
  • 2019
    5
  • 2021
    5
  • 2022
    5

Cytaty

Więcej
Ottessa Moshfegh Byłam Eileen Zobacz więcej
Ottessa Moshfegh Byłam Eileen Zobacz więcej
Ottessa Moshfegh Byłam Eileen Zobacz więcej
Więcej

Podobne książki

Przeczytaj także