Studia z dziejów i kultury starożytnego Bliskiego Wschodu

Prosto mówiąc - solidna pozycja. Zdecydowanie prezentuje wysoki poziom i erudycję autora, który zagłębia się w wiele kwestii dotyczących starożytnego bliskiego wschodu. Książka składa się z trzech części "Ugaryt i Fenicja", "Świat Biblii" oraz "Arabia w starożytności". Każda z części składa się z niejako artykułów, prezentacji danego tematu od strony źródłowej i badawczej. Sporo treści wypełnione jest akapitami o odkryciach archeologicznych oraz języku. Ten drugi przede wszystkim stanowi ważny element wykładu, gdyż to na jego bazie autor stara się ukazać nam, jak wysoce oddziaływały na siebie wszystkie kultury Bliskiego Wschodu. Książka trudna, ale dla wprawnego czytelnika do zgryzienia, przyznam, niektóre tematy mnie nudziły, stąd musiałem ją sobie dozować. Oczywiście nie stanowi to wady, a wręcz przeciwnie, da się zauważyć, że Lipiński to historyk z krwi i kości i mimo, że książka ta nie będzie stać w moim panteonie ulubionych książek, na pewno przyda się jeszcze w przyszłości. Tematy dotyczące wyrobu purpury z Tyru, ideologii władzy w Egipcie, Mezopotamii i Izraelu czy też stosunki Fenicjan z innymi ludźmi bliskiego wschodu, to tematy, które najbardziej mnie urzekły.

Prosto mówiąc - solidna pozycja. Zdecydowanie prezentuje wysoki poziom i erudycję autora, który zagłębia się w wiele kwestii dotyczących starożytnego bliskiego wschodu. Książka składa się z trzech części "Ugaryt i Fenicja", "Świat Biblii" oraz "Arabia w starożytności". Każda z części składa się z niejako artykułów, prezentacji danego tematu od strony źródłowej i badawczej....

Profesor Lipiński prowadzi nas przez historię Bliskiego Wschodu, szczególnie wieków XX p.n.e - V p.n.e. z właściwą sobie swadą i genialną wprost wiedzą historyczną lecz przede wszystkim lingwistyczną. Uwielbiam gdy Autor znęca się nad swymi mniej ogarniętymi akademickimi kolegami, wykazując im błędy w tłumaczeniach w językach: akadyjskim, południowoarabskim, aramejskim, protokanaanejskim, ugaryckim czy dialekcie moabickim, nie mówiąc o banalnych hebrajskim czy arabskim. Pracodawcy Autora z katolickiego uniwersytetu w Leuven, nie dają jednak o sobie zapomnieć, z czego wychodzą takie profesorskie fikołki jak uznanie biblijnego (wyłącznie ) Salomona teściem (jak najbardziej historycznego) faraona Szeszonka I, który w X w. p.n.e. złupił dobry kawał ziem opisywanych w książce. Dla mnie wspaniała zabawa intelektualna. Polecam.

Profesor Lipiński prowadzi nas przez historię Bliskiego Wschodu, szczególnie wieków XX p.n.e - V p.n.e. z właściwą sobie swadą i genialną wprost wiedzą historyczną lecz przede wszystkim lingwistyczną. Uwielbiam gdy Autor znęca się nad swymi mniej ogarniętymi akademickimi kolegami, wykazując im błędy w tłumaczeniach w językach: akadyjskim, południowoarabskim, aramejskim,...