Andrzej Pluta z dystansu

Książka powinna być jedną z lektur nieobowiązkowych do przeczytania w okresie ok. 12-13 lat. Szczera historia jednego z najlepszych polskich koszykarzy, która ma przekaz który powinien dotrzeć do wszystkich: nieważne, ile posiadasz talentu, najważniejsza jest ciężka praca, chęć rozwoju i dążenie do celu. A także odpowiednie priorytety, kręgosłup moralny i zasady.

Świetna, do pochłonięcia w dwa wieczory. Polecam absolutnie każdemu.

Książka powinna być jedną z lektur nieobowiązkowych do przeczytania w okresie ok. 12-13 lat. Szczera historia jednego z najlepszych polskich koszykarzy, która ma przekaz który powinien dotrzeć do wszystkich: nieważne, ile posiadasz talentu, najważniejsza jest ciężka praca, chęć rozwoju i dążenie do celu. A także odpowiednie priorytety, kręgosłup moralny i zasady.

Świetna,...

Jest mi troszkę głupio, a na pewno przykro że jednemu z najlepszych polskich koszykarzy w historii, wystawiam tak przeciętną ocenę za jego nieprzeciętny życiorys.
Ale niestety książka bez polotu, z której dowiemy się że tylko ciężką pracą, uporem i determinacją osiągniemy cel (eureka!) OK. rozumiem, ale po co to przytaczać w każdym rozdziale?
Gdyby pan Andrzej chciał zrobić film o swojej drodze na szczyt polskiego basketu, i opowiadałby właśnie swoją historię jakiemuś hollywoodzkiemu reżyserowi, w odpowiedzi usłyszałby: "Sorry man, but here is za mało goła baba, za mało blood, no funny, no drugs, no guns, boring!" (wiem zagalopowałem się; Ale po lekturze genialnego "Spalonego" Andrzeja Iwana, wymagania są wysokie).
I jeszcze jedno co mnie ubodło! Tylko że ja jestem trochę "skomplikowany" i nie każdy mnie zrozumie, Andrzej wspomina pierwszą wizytę w USA, wczesne lata 90, i gościu pamięta że skacowani działacze klubu wypili mu Gatorade'a! Nie izotonik, nie napój, nie Izostar ;) "gdzie jest mój Gatorade?!"
Myślę że książka przede wszystkim dla miłośników koszykówki, i kibiców klubów w których grał Andrzej.

Jest mi troszkę głupio, a na pewno przykro że jednemu z najlepszych polskich koszykarzy w historii, wystawiam tak przeciętną ocenę za jego nieprzeciętny życiorys.
Ale niestety książka bez polotu, z której dowiemy się że tylko ciężką pracą, uporem i determinacją osiągniemy cel (eureka!) OK. rozumiem, ale po co to przytaczać w każdym rozdziale?
Gdyby pan Andrzej chciał zrobić...

jedna z lepszych książek o sporcie, o koszykówce z dostępnych na rynku. Nie tylko opisuje życie człowieka - legendy, pokazuje kulisy sportu, pomaga także podtrzymać wiarę w siebie i daje kopa w dążeniu do celu

jedna z lepszych książek o sporcie, o koszykówce z dostępnych na rynku. Nie tylko opisuje życie człowieka - legendy, pokazuje kulisy sportu, pomaga także podtrzymać wiarę w siebie i daje kopa w dążeniu do celu

Jedna z najlepszych książek jakie czytałem. Połknięta właściwie w całości. Polecam nawet osobom, które z koszykówką nie mają zbyt wiele wspólnego - naprawdę warto!

Jedna z najlepszych książek jakie czytałem. Połknięta właściwie w całości. Polecam nawet osobom, które z koszykówką nie mają zbyt wiele wspólnego - naprawdę warto!

każdy fan powinien przeczytać książkę legendy polskiej koszykówki.ja osobiście czytając śmiałam się na głos .w książce wiele angedot związanych z polską koszykówką na przestrzeni całej kariery Pana Andrzeja.Dodatkowo posiadam egzemplarz z autografem:)

każdy fan powinien przeczytać książkę legendy polskiej koszykówki.ja osobiście czytając śmiałam się na głos .w książce wiele angedot związanych z polską koszykówką na przestrzeni całej kariery Pana Andrzeja.Dodatkowo posiadam egzemplarz z autografem:)

Spisana przy pomocy Łukasza Pszczółkowskiego autobiografia Andrzeja Pluty, jednego z najwybitniejszych polskich koszykarzy, to książka, na którą czekałem od jej pierwszej zapowiedzi. I nie zawiodłem się. Jest napisana w ciekawy sposób, jest trochę ciekawostek, smaczków, anegdot, jest przede wszystkim bogaty opis pięknej sportowej przygody. Autorom udało się zachować zdrową równowagę i w dość dokładny sposób opisać kolejne etapy kariery Pluty bez wchodzenia w zbędne, nudne szczegóły.

Niektórzy zarzucają Plucie, że zanudza opowieściami o swojej ciężkiej, czasami katorżniczej wręcz pracy. Moim zdaniem bez tych wątków książka nie byłaby prawdziwa, autentyczna. Andrzej Pluta sam zbudował swoją legendę. Jak sam podkreśla, nie był specjalnie skoczny, szybki czy wysoki, a jedyny talent jaki miał, to talent do pracy właśnie. I na tym talencie zbudował wspaniałą karierę.

Książkę tę polecam wszystkim fanom polskiej koszykówki. Nie jest to natomiast taka biografia, jak np. "Spalony" Iwana, gdzie sport schodzi na dalszy plan, i ktoś spoza tego "świata" raczej się nią nie zainteresuje.

Spisana przy pomocy Łukasza Pszczółkowskiego autobiografia Andrzeja Pluty, jednego z najwybitniejszych polskich koszykarzy, to książka, na którą czekałem od jej pierwszej zapowiedzi. I nie zawiodłem się. Jest napisana w ciekawy sposób, jest trochę ciekawostek, smaczków, anegdot, jest przede wszystkim bogaty opis pięknej sportowej przygody. Autorom udało się zachować zdrową...

Życie Andrzeja Pluty (przynajmniej to zaprezentowane w książce) nie jest na pewno tematem na super przebój kinowy lub książkowy. Ciężka praca, wyrzeczenia, stawianie na swoim, bycie po prostu dobrym człowiekiem, ale mimo tego tylko dwa tytuły mistrza kraju, kilka medali z mniej cennych kruszców i brak sukcesów z reprezentacją - to nie są historie, które dobrze się sprzedają. Etos pracy nie był zresztą nigdy chwytliwym tematem. Niemniej z autobiografii Pluty można wyciągnąć pozytywne wnioski, które młodzi adepci koszykówki powinni wziąć sobie do serca. Książka na pewno dla fanów basketu pamiętających polską ligę drugiej połowy lat 90., którzy sięgną po nią i z sentymentu, i z chęci zgłębienia tajemnicy dobrej gry śląskiego zawodnika.

Całość byłaby zapewne o 1/4 krótsza, gdyby nie ciągłe podkreślanie ciężkiej pracy, faktu samotnego pozostawania po treningach i hartowania własnego charakteru podczas indywidualnych ćwiczeń. Szanuję to, ale czytać kolejny raz te same kawałki po przekroczeniu setnej strony było już po prostu nudno.

Życie Andrzeja Pluty (przynajmniej to zaprezentowane w książce) nie jest na pewno tematem na super przebój kinowy lub książkowy. Ciężka praca, wyrzeczenia, stawianie na swoim, bycie po prostu dobrym człowiekiem, ale mimo tego tylko dwa tytuły mistrza kraju, kilka medali z mniej cennych kruszców i brak sukcesów z reprezentacją - to nie są historie, które dobrze się...