Kroniki zakopiańskie

Znakomity zbiór krótkich historii z życia Zakopanego od powstania do wybuchu II wojny światowej. Dla miłośników Podhala i osób znających Zakopane i Tatry pozycja obowiązkowa.

Znakomity zbiór krótkich historii z życia Zakopanego od powstania do wybuchu II wojny światowej. Dla miłośników Podhala i osób znających Zakopane i Tatry pozycja obowiązkowa.

Przy okazji urlopu w Tatrach sięgnąłem po pozycję pana Macieja Krupy z Serii Zakopiańskiej wydawnictwa Czarne. Nie jest to nasze pierwsze spotkanie, ponieważ czytałem wcześniej "Nieobecne miasto" które przypadło mi do gustu. Tym razem słuchałem audiobooka(fajnie jest chodzić po szlakach w TPN jednocześnie słuchając jak autor opowiada w formie kroniki dzieje miasta i okolicy, kończąc troszkę wymownie na roku 1939.
Książkę warto przeczytać/przesłuchać, polecam nie tylko tatromaniakom ale również ceprom którzy raz na jakiś czas jadą w Tatry

Przy okazji urlopu w Tatrach sięgnąłem po pozycję pana Macieja Krupy z Serii Zakopiańskiej wydawnictwa Czarne. Nie jest to nasze pierwsze spotkanie, ponieważ czytałem wcześniej "Nieobecne miasto" które przypadło mi do gustu. Tym razem słuchałem audiobooka(fajnie jest chodzić po szlakach w TPN jednocześnie słuchając jak autor opowiada w formie kroniki dzieje miasta i...

Świetna forma, świetna treść.

Świetna forma, świetna treść.

Fajnie przedstawione najważniejsze wątki z historii Zakopanego, ciekawa narracja, podejrzewam że jeszcze do niej wrócę za jakiś czas w celu utrwalenia wiedzy, a teraz cieszę się że dotrwałam do końca 😅 autora poznałam osobiście, ogromna wiedza, niesamowita pamięć a do tego poczucie humoru:)

Fajnie przedstawione najważniejsze wątki z historii Zakopanego, ciekawa narracja, podejrzewam że jeszcze do niej wrócę za jakiś czas w celu utrwalenia wiedzy, a teraz cieszę się że dotrwałam do końca 😅 autora poznałam osobiście, ogromna wiedza, niesamowita pamięć a do tego poczucie humoru:)

Wyjątkowa książka, szczególnie warto ją czytać będąc w Zakopanem. Pozwala lepiej zrozumieć to miasto i za nim tęsknić

Wyjątkowa książka, szczególnie warto ją czytać będąc w Zakopanem. Pozwala lepiej zrozumieć to miasto i za nim tęsknić

Po genialnych "Świstach i pomrukach", mocno średnim "Krzyżyku niespodzianym" nadszedł czas na kolejną, najbardziej obszerną pozycję z serii Zakopiańskiej od Wydawnictwa Czarnego.
Książka jest zbiorem różnych opowieści z historii Zakopanego i okolic, jest merytorycznie, ciekawie, ale po pewnym czasie dość nużąco. Narracja jest prowadzona trochę w formie kartek za kalendarza. Wydarzeń i bohaterów przedstawionych w książce jest sporo, przez co historie są dość zwarte i krótkie - idealne do poczytania jeśli na tą czynność mamy tylko chwilę, nieco gorsze kiedy chcielibyśmy usiąść i wsiąknąć w lekturę na dłużej. No właśnie... Czasem trochę brakowało mi rozwinięcia pewnych tematów, za to te nieliczne mniej interesujące mijały dość szybko.
Choć jest możliwość słuchania w audiobooku, to ja jednak polecałbym chociaż wziąć do ręki wersję papierową lub elektroniczną, żeby tylko móc zerknąć na kapitalne fotografie Zakopanego, którego już nie ma i nigdy nie będzie. Mnie osobiście totalnie rozwalił widok z Równi Krupowej w kierunku Giewontu - dziś miejsce gwarne, zabudowane dookoła, a niegdyś łąka z nieskażonym działalnością człowieka widokiem na góry.

Po genialnych "Świstach i pomrukach", mocno średnim "Krzyżyku niespodzianym" nadszedł czas na kolejną, najbardziej obszerną pozycję z serii Zakopiańskiej od Wydawnictwa Czarnego.
Książka jest zbiorem różnych opowieści z historii Zakopanego i okolic, jest merytorycznie, ciekawie, ale po pewnym czasie dość nużąco. Narracja jest prowadzona trochę w formie kartek za kalendarza....

Strasznie nużąca książka. Poczułem ulgę dopiero, kiedy dotarłem do końca. Chaotyczna mieszanka opowieści i postaci z pewnego rozdziału zakopiańskiej historii.

Strasznie nużąca książka. Poczułem ulgę dopiero, kiedy dotarłem do końca. Chaotyczna mieszanka opowieści i postaci z pewnego rozdziału zakopiańskiej historii.

Przyjemna lektura; dobra na wieczory w pensjonacie, po całym dniu chodzenia po Tatrach.

Przyjemna lektura; dobra na wieczory w pensjonacie, po całym dniu chodzenia po Tatrach.

"Kroniki zakopiańskie", choć merytorycznie nie da się im nic zarzucić - wprost przeciwnie, dowodzą rzetelności autora i dostarczają imponującego kwantum wiedzy - mocno mnie znużyły. Przyznam, że książkę odłożyłam z czymś w rodzaju ulgi, trochę jak podręcznik po zdanym egzaminie. Zawartość bez dwóch zdań ważna i wartościowa, ale cóż - nie porywa.
Jedno wszakże mnie uderzyło: różnica między postawami i myśleniem tych, co Zakopane tworzyli od tych, którzy w nim żyją, rządzą i przyjeżdżają do niego dzisiaj. Dotyczy to oczywiście nie tylko Zakopanego, ale w "Kronikach", kipiących od wielkich nazwisk, to ono narzuca się szczególnie mocno. Jak to jest, że w czasach zaborów, braku państwowości, dało się tyle osiągnąć, tak wiele stworzyć? Czy dziś Zakopane skazane jest już nieodwołalnie na eksploatację? Czy zdarzają się dziś jeszcze społecznicy, myślący w kategoriach dobra wspólnego i gotowi poświęcać dla niego swój czas, energię i pieniądze? Dumni z przynależności do miejsca, bezinteresowni w swojej trosce o jego rozwój? Pytanie to zostawię bez odpowiedzi...

"Kroniki zakopiańskie", choć merytorycznie nie da się im nic zarzucić - wprost przeciwnie, dowodzą rzetelności autora i dostarczają imponującego kwantum wiedzy - mocno mnie znużyły. Przyznam, że książkę odłożyłam z czymś w rodzaju ulgi, trochę jak podręcznik po zdanym egzaminie. Zawartość bez dwóch zdań ważna i wartościowa, ale cóż - nie porywa.
Jedno wszakże mnie uderzyło:...

Nie ma lepszego relaksu po calodniowej gorskiej wycieczce!

Nie ma lepszego relaksu po calodniowej gorskiej wycieczce!