Koszmarna dwójka

Miles Murphy i Niles Sparks to pozornie zwykli chłopcy mieszkający w Dolinie Ospałej słynącej z zielonych wzgórz, stad krów, wyrobów mlecznych. Dwójka pozornie spokojnych uczniów Szkoły Wszechnauk od pokoleń zarządzanej przez rodzinę Barkinów założyła tajny klub Koszmarna Dwójka. Jej zadania polegają na ciągłym robieniu kawałów z użyciem najprostszych narzędzi: ser, nić, wiadro, niesamowicie ostra papryka, alarm przeciwpożarowy, kwiatki. Pozornie nieszkodliwe żarty zapowiadające świetną zabawę obracają się przeciwko sprawcom. Ich ukochany dyrektor Barry Barkin traci swoją pozycję. Jego miejsce (ku radości emeryta czekającego właśnie na taką okazję) zajmuje były dyrektor i jednocześnie ojciec dyrektora tolerującego żarty, Bertrand Barkin. W Szkole Wszechnauk powiało powagą, przed którą nikt nie jest w stanie się obronić. Zmienia się nie tylko podejście uczniów do niezwykłych wydarzeń, ale i nauczyciele zostają zmuszeni do całkowitej weryfikacji metod nauczania. Praca w grupach, dyskusja i twórcze podejście do tematu już nie wchodzą w rachubę. Uczniowie mają po prostu tylko chłonąć swoimi podatnymi umysłami wiedzę przekazywaną przez wykształconych pedagogów, ponieważ (zdaniem nowego dyrektora) tylko w ten sposób mogą się czegoś nauczyć, czyli krótko mówiąc: słuchać wykładów i uczyć się ich na pamięć.
Dziwnym trafem akcja współgra z treściami lekcji i tak np. jedna z nauczycielek przekazuje uczniom wiedzę na temat totalitaryzmu, propagandy, samizdatu. Sami bohaterowie wprowadzają nas w świat wiedzy, zdobywania bezcennych informacji, dzięki czemu mali i duzi czytelnicy dowiedzą się czym jest skala Scoville’a, rozpuszczalnych materiałach, sposobach na wytworzenie śliskich powierzchni, gatunkach sera. Prosta akcja, w której jedynym celem jest robienie innym kawałów okazuje się bogata w informacje zachęcające do samodzielnego szperania i pogłębiania wiedzy.
„Coraz koszmarniejsza dwójka” to niesamowicie wciągająca opowieść o przejęciu władzy i sprawowaniu dyktatury dbającej o właściwą propagandę, dostosowanie informacji do wydarzeń, przekręcaniu faktów i w ten sposób nowy dyrektor po wywołaniu alarmu przeciwpożarowego pragnie osobie, która to zrobiła wręczyć order wzorowego ucznia, który uratował budynek przed pożarem, czyli robi wszystko, aby nikt nie pomyślał, że ktokolwiek w szkole odważył się na zrobienie kawału. Wydaje się, że jest on niezniszczalny. Chłopcy przez wiele dni nie mają pomysłów, aż do czasu zaproszenia do współudziału byłego dyrektora (syna obecnego). Jaki jest najsłabszy punkt najbardziej poważnego i najbardziej nielubianego człowieka w szkole? Czy szperanie w przeszłości pomoże? Jaki kawał wytną mu Niles i Miles? Czy w szkole już na zawsze zapanuje nuda? Przekonajcie się sami.
Książka Jory’ego Johna i Maca Barnetta wzbogacona interesującymi ilustracjami Kevina Cornella to interesująca lektura dla uczniów. Dzięki przemycaniu ciekawostek młodzi czytelnicy odkrywają, że robienie innym kawałów wymaga sporej wiedzy i ciągłego jej poszerzania. Odkryją też jak wiele mogą mieć ze sobą porządni, bardzo dobrze uczący się uczniowie z niedbałymi kawalarzami.
Wielkim plusem są ilustracje wprowadzające w świat bohaterów, przerysowujące bohaterów, pozwalające spojrzeć na nich z boku oraz prosty, żywy (w stronie czynnej) język i niedługie rozdziały pomagające młodzieży na rozplanowanie czytania. Kolejną zaletą książki jest to, że można ją czytać bez znajomości wcześniejszej części. Polecam wszystkim miłośnikom psot oraz tym, którzy szukają lekkiej, przyjemniej lektury, która wywoła u nich śmiech.

Miles Murphy i Niles Sparks to pozornie zwykli chłopcy mieszkający w Dolinie Ospałej słynącej z zielonych wzgórz, stad krów, wyrobów mlecznych. Dwójka pozornie spokojnych uczniów Szkoły Wszechnauk od pokoleń zarządzanej przez rodzinę Barkinów założyła tajny klub Koszmarna Dwójka. Jej zadania polegają na ciągłym robieniu kawałów z użyciem najprostszych narzędzi: ser, nić,...

Super!

Super!

Książka wspiera powiedzenie "nie oceniaj książki po okładce" , a do tego mnóstwo humoru.

Książka wspiera powiedzenie "nie oceniaj książki po okładce" , a do tego mnóstwo humoru.

Książka "Koszmarna dwójka" jest bardzo dobra. Jest to książka przy której można się pośmiać. W niektórych momentach jest zaskakująca. Polecam przeczytać tą książkę tym którzy lubią się pośmiać. Dowiecie się dużo o krowach:)
kari2004

Książka "Koszmarna dwójka" jest bardzo dobra. Jest to książka przy której można się pośmiać. W niektórych momentach jest zaskakująca. Polecam przeczytać tą książkę tym którzy lubią się pośmiać. Dowiecie się dużo o krowach:)
kari2004

Mówi się, że nie ocenia się książki po okładce. I sama często trzymam się tej zasady. Jednak w przypadku książki „Koszmarna dwójka” należy zrobić wyjątek. Bo już sama okładka jest zachęcającym wstępem do pełnej humoru opowieści, przeznaczonej dla starszych dzieci. Ale co zaskakujące mnie także bardzo wciągnęła ta zabawna historia.

Ale przenieśmy się teraz do Doliny Ospałej, z pozoru spokojnej krainy, pełnej pasących się krów. To właśnie do takiego nudnego miejsca sprowadza się Miles, chłopiec, uważany za najlepszego kawalarza w swojej dawnej szkole. Sytuacja wydaje się beznadziejna, bo dla naszego bohatera wszystko wokół jest nijakie i nieciekawe. Jednak pierwszy dzień szkoły przynosi wielkie zaskoczenie. Okazuje się, że na schodach prowadzących do budynku ktoś zaparkował samochód samego dyrektora! Miles jest zachwycony takim żartem i zdaje sobie sprawę, że w tej szkole ma konkurencję w dążeniu do tytułu najlepszego kawalarza. Dalsze wydarzenia przynoszą jeszcze więcej zabawnych sytuacji. A wszystkiemu ciągle towarzyszą krowy...

Na dodatek Milesowi zostaje przydzielony opiekun. Nie byle jaki... Niles, to chłopiec ułożony, pilny, zawsze gotowy do służenia dyrektorowi Barkinowi (któremu nowy uczeń mocno zaszedł za skórę). Gorzej być nie może, bo nasz bohater musi znosić towarzystwo prymusa i lizusa. Ale to tylko pozory...

W dalszej części powieści okazuje się, że jakiś nieznajomy uprzedza wszystkie kawały, które próbuje uskutecznić chłopiec. To bardzo ciekawa zagadka... Jednak jej finał i tytułowa „koszmarna dwójka” dadzą popis swoich umiejętności i zostaną zapamiętani na długo.

Podsumowując, książka jest naprawdę niesamowita. Mój syn śmiał się co chwilę, a ja razem z nim :-) Dowiedział się przy okazji wiele ciekawostek na temat... krów! Poza świetnymi dialogami, zabawną fabułą, rewelacyjnymi ilustracjami (idealnie pasującymi do całej historii) nie brakowało również mądrego przekazu. Bo nie zawsze możemy oceniać kogoś po pozorach, a przyjaźń można znaleźć tam, gdzie się tego nie spodziewamy...

nasz-zaczytany-swiat.blogspot.com

Mówi się, że nie ocenia się książki po okładce. I sama często trzymam się tej zasady. Jednak w przypadku książki „Koszmarna dwójka” należy zrobić wyjątek. Bo już sama okładka jest zachęcającym wstępem do pełnej humoru opowieści, przeznaczonej dla starszych dzieci. Ale co zaskakujące mnie także bardzo wciągnęła ta zabawna historia.

Ale przenieśmy się teraz do Doliny...

Przeprowadzka to nie jest łatwe doświadczenie ani dla dorosłych, ani tym bardziej dla dzieci. wszyscy musza pozostawić za sobą miejsca, które dobrze znają, ludzi którzy dużo znaczą. Przed nimi za to wyzwania, ponowna asymilacja i odnalezienie się w nowych sytuacjach, poszukiwanie przyjaciół, którzy mogliby osłodzić gorycz rozczarowań.

Miles Murphy wraz z mamą przeprowadza się do Doliny Ospałej, w którym ponad wszystko czci się krowy, o krowach się mówi, czyta i żyje na co dzień w wielkiej komitywie. Ale Milesa nie cieszy nowe okoliczności. Zostawił za sobą dom nad brzegiem oceanu, dwóch najlepszych kumpli i co najważniejsze reputację najlepszego kawalarza w miasteczku. Teraz będzie musiał od nowa budować swoją pozycję, a to nie do końca mu się uśmiecha. Pierwszy dzień w szkole uświadamia mu, że to będzie ciężka praca bo w Dolinie Ospałej jest już jeden żartowniś i trudno będzie go zrzucić z piedestału.

Miles to bardzo pomysłowy chłopiec. Jego żarty są wymyślne ale nie do końca śmieszne dla jego uczestników. Konsekwencje kawałów nie są trudne do przewidzenia i za każdym razem finałem jest ogólna złość i pogoń za dowcipnisiem. Za to są świetnym rozweselaczem dla czytelnika. Planowanie, rozrysowywanie i przeprowadzanie kolejnych dowcipów oraz wyczekiwanie efektów wywołują uśmiech za każdym razem. Jeszcze więcej śmiechu pojawia się kiedy dochodzi do rywalizacji między obecnym kawalarzem, a pretendującym do tej roli Milesem. Bo jeden chce współpracy, a drugi zająć zaszczytne miejsce najlepszego. Obaj chłopcy nie spuszczają z tonu i wzajemnie grają sobie na nerwach. Kto wygra, kto będzie pokonanym?

Jednak "Koszmarna dwójka" ma ukryty głębszy sens. To oprócz doskonałej, lekkiej rozrywki opowieść o chłopcu poszukującym akceptacji, próbującym odnaleźć się w nowej roli, poszukującym przyjaźni. Okazuje się, że potrzeba wiele pracy nad sobą, swoim zachowaniem, swoimi oczekiwaniami by odnaleźć marzenia i spełnić swoje pragnienia. Sprawdza się także stara prawda, że to czego potrzebujesz, odnajdziesz w najmniej oczekiwanym momencie.

Jory John i Mac Barnett stworzyli fajnych dziecięcych bohaterów, którzy trafiają do serc młodych jak i nieco starszych czytelników. Każdy ma w sobie przekornego dzieciaka, którego odkryje wraz z lekturą "Koszmarnej dwójki" i upuści nieco z poważnej, szacownej, dojrzałej postawy. Ta książka pozwoli zapomnieć o szarej codzienności, odprężyć się i poznać kilka faktów dotyczących krów. Wiedzieliście, że "każda krowa ma odmienny wzór łat"? "Można je dzięki nim rozpoznawać jak po odciskach palców."

Autorzy w prostych słowach, z humorem prezentują dynamiczną historię z życia pewnego miasteczka, szkoły i chłopców, którzy poszukują przyjaźni, akceptacji, swojego miejsca na ziemi.

Na uwagę zasługują czarno- białe ilustracje autorstwa Kevina Cornella. Doskonale harmonizują z tekstem i podkreślają go. Młodszym dzieciom pozwoli łatwiej wyobrazić sobie opisaną opowieść, a starsi odnajdą w nich dowcip i docenią szczegóły.

"Koszmarna dwójka" z pewnością spodoba się wielbicielom Koszmarnego Karolka, Dziennika cwaniaczka czy Hani Humorek.

aleksandrowemysli.blogspot.com

Przeprowadzka to nie jest łatwe doświadczenie ani dla dorosłych, ani tym bardziej dla dzieci. wszyscy musza pozostawić za sobą miejsca, które dobrze znają, ludzi którzy dużo znaczą. Przed nimi za to wyzwania, ponowna asymilacja i odnalezienie się w nowych sytuacjach, poszukiwanie przyjaciół, którzy mogliby osłodzić gorycz rozczarowań.

Miles Murphy wraz z mamą przeprowadza...

Ta książka jest rewelacyjna! Nie dość że sama fabuła wciąga i nie chce puścić, to jest tu ogromna ilość humoru. Akcja jest bardzo równomiernie rozłożona i w żadnym momencie nie zwalnia. Dzięki temu historia jest bardzo lekka i przyjemna, a czytanie jej to czysta przyjemność. Autor miał bardzo ciekawy pomysł i jestem pewna, że książka spodoba się fanom „Koszmarnego Karolka” czy „Mikołajka”. Są to bowiem opowieści utrzymane w bardzo podobnym klimacie przystępnym dla każdego czytelnika. Sama będąc już starsza czytelniczka, byłam bardzo ciekawa, jak zakończy się ta historia. Bohaterowie są wykreowani odpowiednio jak na tego typu powieść. Nie mamy zbyt wielu opisów osobowości, znamy tylko te istotne informacje. Ogólnie bardzo cieszę się z możliwości przeczytania tej historii i zachęcam każdego, bez względu na wiek.

Ta książka jest rewelacyjna! Nie dość że sama fabuła wciąga i nie chce puścić, to jest tu ogromna ilość humoru. Akcja jest bardzo równomiernie rozłożona i w żadnym momencie nie zwalnia. Dzięki temu historia jest bardzo lekka i przyjemna, a czytanie jej to czysta przyjemność. Autor miał bardzo ciekawy pomysł i jestem pewna, że książka spodoba się fanom „Koszmarnego Karolka”...

Miles zanim przeprowadził się do Doliny Ospałej miał wszystko dom nad brzegiem oceanu, najlepszych kumpli i najważniejsze reputację najlepszego kawalarza w miasteczku. Po przeprowadzce jedyną myślą było zostanie najlepszym kawalarzem również i tutaj ale już pierwszego dnia szkoły okazało się, że Dolina Ospałą ma już swojego kawalarza, który jest całkiem niezły. Aby Miles mógł go pokonać musi wspiąć się na wyżyny swoich umiejętności by pokazać kto rządzi jednak okazuje się,że trafił na mocnego przeciwnika. Postanawia wypowiedzieć mu wojnę na kawały. Kto ją wygra i czy Miles będzie umiał połączyć siły i razem ze swoim przeciwnikiem stworzyć duet? A na deser dowiecie się sporo ciekawych rzeczy o krowach.

Koszmarna dwójka to książka również o pragnieniu byciu sławnym, dopasowywaniu się do nowych miejsc i ludzi, szukaniu przyjaciół tam, gdzie mogłoby się wydawać nie ma na to szans. Czytanie tej książki to czysta przyjemność, a pomysłowość kawalarzy nie zna granic więc jak ich tu nie lubić no nie da się. Do tego trzeba dodać świetne ilustracje, które potrafią zatrzymać dłużej wzrok czytającego i są czarno-białe a takie lubię najbardziej w książkach dla starszych dzieciaczków.

Miles zanim przeprowadził się do Doliny Ospałej miał wszystko dom nad brzegiem oceanu, najlepszych kumpli i najważniejsze reputację najlepszego kawalarza w miasteczku. Po przeprowadzce jedyną myślą było zostanie najlepszym kawalarzem również i tutaj ale już pierwszego dnia szkoły okazało się, że Dolina Ospałą ma już swojego kawalarza, który jest całkiem niezły. Aby Miles...

Z czasem dzieci nudzą się tradycyjnymi i klasycznymi bajkami. Z wiekiem szukają czegoś innego. Pisarze i wydawnictwa starają się sprostać wymaganiom młodych czytelników. Pierwszego czerwca na polskim rynku pojawiła się ciekawa i zabawna pozycja "Koszmarna dwójka".

Miles Murphy w swojej szkole miał reputację kawalarza, jednak musiał ją opuścić. Po przeprowadzce do nowej szkoły stara się o tę samą "posadę" - niestety okazuje się, że Dolinie Ospałej jest już kawalarz. Miles pragnie pokonać konkurenta - nie jest to łatwe...
Jak potoczyły się Losy dwóch kawalarzy? Który wygra?

"Koszmarna dwójka" to przezabawna historyjka o dwóch chłopcach, którzy lubią robić kawały innym. Jeden woli otwartość i sławę, drugi jest sprytniejszy - maskuje się i ale robi udane żarty. Początkowo miedzy chłopakami dochodzi do wojny - jednak z czasem to się zmienia. Finałem jest duży kawał na Prima Aprilis.

"Koszmarna dwójka" to nie tylko treść, książeczka przyozdobiona jest w komiczne rysunki, których wykonawcą jest Kevin Cornell. Nie będę ukrywać, że chwilami obrazki bardziej mnie bawiły niż żarty chłopaków. Poza tym autorzy pokusili się na dodanie kilku zabawnych ciekawostek na temat krów.

"Koszmarna dwójka" napisana jest prostym językiem, a przeznaczona jest dzieciom powyżej ósmego roku życia. Treść nie jest trudna, chwilami zabawna, czasem z morałem. Dorośli raczej nie znajdą w niej nic ciekawego, ale dzieciaki jak najbardziej.

Z czasem dzieci nudzą się tradycyjnymi i klasycznymi bajkami. Z wiekiem szukają czegoś innego. Pisarze i wydawnictwa starają się sprostać wymaganiom młodych czytelników. Pierwszego czerwca na polskim rynku pojawiła się ciekawa i zabawna pozycja "Koszmarna dwójka".

Miles Murphy w swojej szkole miał reputację kawalarza, jednak musiał ją opuścić. Po przeprowadzce do nowej...