Biblia Tysiąclecia - Druga księga Samuela T.9

Wybielanie Dawida ze śmierci Saula. Pokazanie dekadencji dworu Dawida i okazanie niezadowolenia z sytuacji stanu duchownego. Gwałty i mordy w rodzinie królewskiej. Historia buntów i spisków przechodzących do kolejnych wojen, a także epidemii przedstawianej jako kara boska przez kapłanów którzy stracili wiele władzy w wyniku koniecznej konsolidacji władzy świeckiej. Mimo to gruntowanie (także siłowe)tej koncepcji, w rękach "namaszczonego przez Boga" króla.

Wybielanie Dawida ze śmierci Saula. Pokazanie dekadencji dworu Dawida i okazanie niezadowolenia z sytuacji stanu duchownego. Gwałty i mordy w rodzinie królewskiej. Historia buntów i spisków przechodzących do kolejnych wojen, a także epidemii przedstawianej jako kara boska przez kapłanów którzy stracili wiele władzy w wyniku koniecznej konsolidacji władzy świeckiej. Mimo to...

Tak jak w pierwszej Księdze można było Dawida nawet polubić, tak tutaj zaczyna irytować i nawet drażnić.

Cała ta ziemia obiecana mam wrażenie, że rozpadła się jak domek z kart, nie dość, że nie ma tego co Bóg obiecywał to właściwie w koło jedynie śmierć i wojny, nie wspominając o tym, że jesteśmy kilkaset lat po wyruszeniu z Egiptu i lud, któremu ta zmienia została obiecana dawno już nie żyje i właściwie nie zobaczył jej na oczy - czułbym się trochę oszukany - Bóg nie wiedział, że ta droga tyle zajmie? Ciekawe..

No i pada podobna obietnica "wyznaczenia miejsca mojemu ludowi, Izraelowi, i osadzę go tam, i będzie mieszkał na swoim miejscu, a nie poruszał się więcej" - chyba już bym nie zaufał. No i jeszcze "od czasu kiedy ustanowiłem sędziów nad ludem moim izraelskim, obdarzyłem cię pokojem ze wszystkimi wrogami" - what? To chyba czytaliśmy do tej pory inne księgi. Chyba, że pokój równa się wyrżnięcie wszystkiego w pień.

Na plus pierwszy raz chyba jakaś sensowna lekcja płynąca od Boga, odnośnie pouczenia Dawida, za wysłanie na śmierć Uriasza. Do tego sensowna i z przesłaniem. Tylko znowu kara jakaś nieadekwatna bo czym zawiniły jego żony, żeby je tak karać. No i dosyć standardowe odpuszczenie - "faktycznie zgrzeszyłem" - ok w takim razie odpuszczam Ci grzechy. Miłosierdzie zostało okazane i grzech odpuszczony, ale jakaś kara musiała być więc zgodnie z obietnicą Boga "syn, który ci się urodzi, na pewno umrze". Znowu karanie dzieci za grzechy ojców. Nie mówiąc już, że również kara dla matki, która nie zgrzeszyła w tej sytuacji kompletnie. No, ale co tam kobiety.

Mam wrażenie do tej pory, że ten, który powinien być głównym bohaterem Ksiąg, jest tak naprawdę czarnym charakterem. Ale nie mnie to oceniać.

Tak jak w pierwszej Księdze można było Dawida nawet polubić, tak tutaj zaczyna irytować i nawet drażnić.

Cała ta ziemia obiecana mam wrażenie, że rozpadła się jak domek z kart, nie dość, że nie ma tego co Bóg obiecywał to właściwie w koło jedynie śmierć i wojny, nie wspominając o tym, że jesteśmy kilkaset lat po wyruszeniu z Egiptu i lud, któremu ta zmienia została...