Jutro, jutro i znów jutro

Duży zawód. Kryminał banalny, postapo nużące i nieciekawe. Dużo obrzydliwych opisów, którymi autor chyba próbował zamaskować fakt, że nie do końca ma pomysł na tę książkę.

Duży zawód. Kryminał banalny, postapo nużące i nieciekawe. Dużo obrzydliwych opisów, którymi autor chyba próbował zamaskować fakt, że nie do końca ma pomysł na tę książkę.

Zachwycony "Światem minonym" Toma Sweterlitscha sięgnąłem po "Jutro..." bez wygórowanych oczekiwań lecz z dużą dozą ciekawości.
Autor rysuje odległą przyszłość, gdzie ludzie mają wszczepione komputery, a generowana przez nich rzeczywistość jest spełnionym mokrym snem wszystkich reklamodawców świata. Wiele w tym świecie obrazów pospolitego wyuzdania, wchodzenia z butami w czyjeś życie i odrażającej brutalności.
Jest też cyfrowo odtworzone Miasto - wspomnienie życia ludzi, którzy zginęli od bomby atomowej w Pittsburgu. Zanurzasz się w tym mieście jak w rzeczywistości, obrazy generuje komputer z zapisów kamer ustawionych w punktach miasta i wszczepionych w ludzkie oczy... Dzięki temu możesz przeżyć jeszcze raz to, co przeżyłeś ze swoimi bliskimi, łącznie z seksem, albo... ktoś inny może to przeżyć za ciebie.
Wizja dość ponura i sadystyczna, obdarta z prywatności, ale jeszcze bardziej smutna jest postawa głównego bohatera, który pogrąża się w swoim własnym nieszczęściu coraz bardziej i bardziej, wspominając, a raczej zatracając się we wspomnieniach swojej ciężarnej żony, która zginęła w Pittsburgu.
Otrzymujemy od autora dość oryginalną i mocno paskudną wizję świata. Mimo mojego zamiłowania do SF nie przypadła mi ona do gustu - jest zbyt eklektyczna i przyklejona do postaci, która nie budzi mojej sympatii.
Cały czas się zastanawiam czy będę coś z tej książki pamiętał na dłużej? Nic bowiem nie przyczepiło się do mojej świadomości i nie zaparło oddechu w piersiach, jednocześnie wizja "Jutro..." nie pozwoliła mi pozostać obojętnym. Jeśli tak rzeczywiście może wyglądać świat dzieci, które jeszcze się nie urodziły, to chyba dobrze, że w nim nie żyjemy.

Zachwycony "Światem minonym" Toma Sweterlitscha sięgnąłem po "Jutro..." bez wygórowanych oczekiwań lecz z dużą dozą ciekawości.
Autor rysuje odległą przyszłość, gdzie ludzie mają wszczepione komputery, a generowana przez nich rzeczywistość jest spełnionym mokrym snem wszystkich reklamodawców świata. Wiele w tym świecie obrazów pospolitego wyuzdania, wchodzenia z butami w...

Zachęcony "Światem minionym" sięgnąłem po tę pozycję, tego samego autora. Opis okładkowy wydawał się mocno intrygujący - świat wirtualny, w którym zarchiwizowano ostatnie chwile tragicznie zmarłych osób, pogrążony w żalu człowiek, bez przerwy wracający do starych wspomnień.

O ile intryga kryminalna i sam sposób prowadzenia wirtualnego dochodzenia jest bardzo ciekawy, o tyle całość psuje znaczna ilość opisów miasta, zaułków, uliczek i miejsc. Zdaję sobie sprawę, że celem było wywołanie u czytelnika wspominkowego nastroju nostalgii i smutku, identycznego z odczuwanym przez głównego bohatera. Niemniej jednak efekt jest zbliżony do "Nad Niemnem" - ciągnące się wywody o kafejkach, lokalach i galeriach sztuki, raczej nie pomaga przedstawionej akcji.

W mojej ocenie: 7/10.

Plusy:
1. Ciekawy, futurystyczny świat, gdzie reklamy dosłownie "wchodzą ludziom do głowy", a media społecznościowe są wszędzie
2. Intryga kryminalna bez "deus ex machina" i bez bezzensownych zwrotów akcji - spójna i dobrze poprowadzona

Minusy:
1. Miejscami przegadana, rozwleczone opisy
2. Sporo nic nie wnoszących dywagacji głównego bohatera na temat galerii sztuki, wystaw i kultowych miejsc w Pittsbugrgu. Jeśli nic Cię z tym miastem nie łączy, albo nie znasz kontekstu - nie wyłapiesz smaczków.

Zachęcony "Światem minionym" sięgnąłem po tę pozycję, tego samego autora. Opis okładkowy wydawał się mocno intrygujący - świat wirtualny, w którym zarchiwizowano ostatnie chwile tragicznie zmarłych osób, pogrążony w żalu człowiek, bez przerwy wracający do starych wspomnień.

O ile intryga kryminalna i sam sposób prowadzenia wirtualnego dochodzenia jest bardzo ciekawy, o...

To dość dziwna książka. Kryminał w świecie postapo. Powtarzanie w kółko opisów tych samych wydarzeń trochę męczy. Z drugiej strony jest intrygująca zagadka kryminalna i przerażająca wizja życia w ciągłej łączności z internetem, który zapisuje wszystkie wspomnienia w pamięci systemu a nie w ludzkim umyśle

To dość dziwna książka. Kryminał w świecie postapo. Powtarzanie w kółko opisów tych samych wydarzeń trochę męczy. Z drugiej strony jest intrygująca zagadka kryminalna i przerażająca wizja życia w ciągłej łączności z internetem, który zapisuje wszystkie wspomnienia w pamięci systemu a nie w ludzkim umyśle

Niedaleka przyszłość. 10 lat wcześniej w Pittsburghu miał miejsce zamach terrorystyczny przy użyciu walizkowej bomby atomowej.
Po 10 latach większość ludzi już opłakała swoich bliskich i żyje dalej. Ku ich pamięci stworzono w sieci wirtualne Miasto które powstało z zapisu kamer, filmów nagranych przez ludzi czy kamerek wszczepionych w rogówkę, dzięki temu ocalali mogą spotkać swoich zmarłych (system wspomaga wizję świata wspomnieniami osoby która jest w tym wirtualnym świecie) a jest to możliwe dzięki Adwarowi wszczepionemu bezpośrednio do mózgu. Jednym z takich ocalałych jest Dominic który w zamachu stracił żonę i nienarodzoną córkę, obecnie pracuje w firmie która zajmuje się wyszukiwanie w tym wirtualnym mieście osób co do których są wątpliwości czy zginęły (a raczej firma ubezpieczeniowa stara się upewnić czy nie jest to forma wyłudzenia). Większość czasu spędza on w "Mieście" i poszukuje takich osób a kiedy tylko może odtwarza sceny z życia z żoną. Pewnego razu odnajduje on osobę którą poszukiwał ale okazuje się, że nie zginęła ona w wybuchu lecz została zamordowana.
I tu zaczyna się dopiero ta książka rozkręcać.
Dostajemy trochę dziwną fantastykę (taką w stylu Matrixa)gdzie rzeczywistość przeplata się ze światem wirtualnym. Jest ona tym trudniejsza do odróżnienia, że w tym rzeczywistym jesteśmy zasypywani na każdym kroku totalnym SPAMEM i masą niepotrzebnych informacji.
Książkę po przebrnięciu dość nudnego początku czyta się całkiem nieźle szczególnie kiedy akcja się rozkręca i nasz bohater będzie musiał dokonywać wielu wyborów moralnych które będą mięć wpływ nie tylko na jego życie ale także na życie jego znajomych i krewnych.

Niedaleka przyszłość. 10 lat wcześniej w Pittsburghu miał miejsce zamach terrorystyczny przy użyciu walizkowej bomby atomowej.
Po 10 latach większość ludzi już opłakała swoich bliskich i żyje dalej. Ku ich pamięci stworzono w sieci wirtualne Miasto które powstało z zapisu kamer, filmów nagranych przez ludzi czy kamerek wszczepionych w rogówkę, dzięki temu ocalali mogą...

futurystyczny dekadentyzm ze świetnym wątkiem detektywistycznym.

futurystyczny dekadentyzm ze świetnym wątkiem detektywistycznym.

tytuł obiecujący, recenzja obiecująca...
pomysł bardzo ciekawy, ale autorowi cos brakło.
w pewnym momencie czytanie nie sprawiało mi przyjemności tylko chciałam jak najszybciej skończyć.
zakończenie bardzo rozczarowywujące

tytuł obiecujący, recenzja obiecująca...
pomysł bardzo ciekawy, ale autorowi cos brakło.
w pewnym momencie czytanie nie sprawiało mi przyjemności tylko chciałam jak najszybciej skończyć.
zakończenie bardzo rozczarowywujące

Spodziewałam się innej lektury. Rekomendacja mnie zachęciła, bo tematy postapokaliptyczne to jeden z moich ulubionych gatunków. Jednak historia Dominica Blaxtona, który od dziesięciu lat zaprzecza śmierci żony, nie przemówiła do mnie wystarczająco. Przeczytałam tę książkę do końca, ponieważ nie lubię zostawiać niedokończonych lektur. Poza tym był też wątek kryminalny, który mnie interesował...

Świat nakreślony przez Sweterlitscha jest pełen wirtualnego chaosu. Ludzie dysponują urządzeniami, które pozwalają im być cały czas w Sieci. Reklamy, nowi znajomi, informacje, wiadomości o wszystkim i wszystkich. Nieustający wir bajtów w głowie, przed oczami. Ciągły przekaz i oglądanie filmów z Archiwum, swego rodzaju biblioteki będącej cyfrową wersją zniszczonego Pittsgurgha, gdzie można zobaczyć np. swoje wspomnienia albo znaleźć jakieś potrzebne w danej chwili informacje, odtwarzając nagrane kiedyś wydarzenia. Czytając o tej niesamowitej technologii miałam wrażenie, że sama mam takie urządzenie i czułam się zmęczona nadmiarem bodźców, które przyjmowali przez cały czas bohaterowie powieści. Opis był bardzo sugestywny.
Podczas jednej z wirtualnych wycieczek Dominic odkrywa ciało dziewczyny. Takie poszukiwania były częścią jego pracy, ale tym razem coś nie dawało mu spokoju. Okazało się, że w kodzie miejsca tej zbrodni znajdują się jakieś błędy, coś się nie zgadza. Dominic zaczął poszukiwania, które okazały się być dość niebezpieczne...
Podczas lektury towarzyszymy mężczyźnie nie tylko w śledztwie, ale także w przeżywaniu cierpienia po stracie żony i nienarodzonego dziecka. Jego ukochana zginęła bowiem podczas katastrofy, która zmiotła z powierzchni Ziemi Pittsburgh i wszystkich ludzi, którzy w nim wtedy przebywali. Inni zapomnieli o tragedii, ale nie Dominic. Wciąż na nowo odtwarza wspomnienia z Theresą z Archiwum, zmaga się z nadmiarem przytłaczających emocji, uzależnieniem od narkotyków, próbuje wrócić do normalności chodząc na terapię...
Czy zdoła pokochać na nowo? Czy odnajdzie mordercę dziewczyny od błędnego kodu? Kogo pozna, z kim będzie walczyć, a kto będzie go wspierał? Przeczytajcie sami, ale uprzedzam, że to nie jest postapokalipsa w stylu Patykiewicza ani serii Metra. Oceńcie sami.

więcej recenzji na blogu: http://bibliotecznie.blogspot.com/

Spodziewałam się innej lektury. Rekomendacja mnie zachęciła, bo tematy postapokaliptyczne to jeden z moich ulubionych gatunków. Jednak historia Dominica Blaxtona, który od dziesięciu lat zaprzecza śmierci żony, nie przemówiła do mnie wystarczająco. Przeczytałam tę książkę do końca, ponieważ nie lubię zostawiać niedokończonych lektur. Poza tym był też wątek kryminalny, który...

Interesujące SF. Przyszłość, choć niezbyt odległa. Ameryka, 10 lat po zamachu terrorystycznym, który całkowicie zniszczył Pittsburgh. Ludzie używają Adware - komputera wszczepianego bezpośrednio do mózgu, dzięki czemu mogą łączyć się z siecią i poruszać w cybernetycznej rzeczywistości. (Swoją drogą, większość możliwości które daje Adware mają już współczesne smatrfony i po co jeszcze wsadzać sobie to cholerstwo w głowę?) Informatycy za pomocą nagrań kamer przemysłowych i prywatnych odtworzyli ostatnie miesiące umarłego miasta w wirtualnej rzeczywistości. Główny bohater, Dominic jest jednym z ocalałych. Wiele czasu spędza w Mieście przeżywając na nowo szczęśliwe chwile z żoną i towarzysząc jej w ostatnich momentach życia. Zagadka kryminalna, wątek romansowy i zmagania z depresją bohatera sprawiają, że książkę szybko się czyta.

Interesujące SF. Przyszłość, choć niezbyt odległa. Ameryka, 10 lat po zamachu terrorystycznym, który całkowicie zniszczył Pittsburgh. Ludzie używają Adware - komputera wszczepianego bezpośrednio do mózgu, dzięki czemu mogą łączyć się z siecią i poruszać w cybernetycznej rzeczywistości. (Swoją drogą, większość możliwości które daje Adware mają już współczesne smatrfony i po...

To bardzo dziwna książka. Powieść, gdzie rzeczywistość miesza się ze światem nierealnym całkiem, co sprawia, że w pewnym momencie nie wiadomo co jest czym. W sumie książka niczego mi nie dała, nawet rozrywki. Czytanie tej książki nie sprawiało mi przyjemności, chciałam ją kilka razy odłożyć, ale jednak mimo to miała w sobie coś, co jednak sprawiało, ze chciałam dokończyć. Może się łudziłam, że w końcu ją zrozumiem tak na 100%, ale niestety tak się nie stało. Nie mam pojęcia, co autor chciał tą powieścią przekazać

To bardzo dziwna książka. Powieść, gdzie rzeczywistość miesza się ze światem nierealnym całkiem, co sprawia, że w pewnym momencie nie wiadomo co jest czym. W sumie książka niczego mi nie dała, nawet rozrywki. Czytanie tej książki nie sprawiało mi przyjemności, chciałam ją kilka razy odłożyć, ale jednak mimo to miała w sobie coś, co jednak sprawiało, ze chciałam dokończyć....