Zaplątani

Energetyczna i z dużą dawką chemii: „Piękny drań” to romans typu „szef‑asystentka”, pełen błyskotliwych ripost, napięcia i scen, które czyta się bardzo szybko. Jednak mimo że była zabawna i wciągająca, brakowało mi głębszego rozwoju bohaterów i bardziej wiarygodnej relacji.

Książkę odebrałam właśnie tak jak w opisie - zabawna, pikantna i romantyczna historia pewnej znajomości. Historia dwójki sąsiadów, którzy poznali się przez głośne ekscesy łóżkowe Simona. Jego łóżko i łóżko Caroline dzieliła cienka ściana i wszystko co działo się w sypialni sąsiada było dobrze słyszalne dla drugiej osoby. Jednak, gdy w końcu poznają się twarzą w twarz, okazuje się, że świetnie się dogadują i łapią wspólne fale, rozumieją się i nie oczekują od siebie więcej, niż mogliby dać drugiej osobie. Przyjaźń idealna, czyż nie? Zawsze jednak pojawią się kwestie, które kładą cień na znajomość lub po prostu wspólne egzystowanie. Dlatego wszystko jeszcze przed nimi. Historia łatwa, lekka i przyjemna. Historia nasączona erotyzmem i lekkością własnych potrzeb. Nie zanudzi, ale też nie pozostawi wielkiego 'wow' po sobie. Ale miło było jednak poznać historię bohaterów.

Niezbyt podobała mi się forma pisania. Nie jesteśmy tu bohaterem, a jakby osobą, której się to wszystko opowiada. Trzeba się wczuć i ogarnąć od początku, bo potem można trochę się pogubić, szczególnie, że z myśli Emily wchodzimy na myśli Gavina i na odwrót. Nie jest to jakoś rozdzielane, więc tutaj trochę mały minus. Co do historii, nie jest taka zła, Emily jest trochę wnerwiajqca, bo sama nie wie czego chce. Niby innego kocha, ale dalej jest ze swoim w jakiś sposób katem, osobą, która znęca się nad nią psychicznie. Jednak ona nie widzi tego, ciagle ma jakieś wymówki na niego. Jasne, obecny chłopak/narzeczony pomógł jej w bardzo trudnych chwilach. Nie oznacza to jednak, że może rządzić umysłem Emily i dawać ją w poczucie winy. Ona przy nim nic nie może, bo ten ma zaraz nerwa i najlepiej stłukł by ją na kwaśne jabłko. No nienawidzę gościa. Zobaczymy, jak to się rozegra wszystko w drugiej części.

Faktycznie zakręcona część. Wcale nie jest gorsza niż pierwsza, tylko, że kończy się glupio, zupełnie jakby bohaterka nagle oszalała 😅 Sytuacje ratuje epilog z perspektywy Drew, który duuuzo zabawniej przedstawia wszystko i całe szczęście. Ogólnie, przemknęłam przez tę książkę błyskawicznie. Miło się czytało.

Kolejna odsłona perypetii pary, którą poznałyśmy i pokochałyśmy w „Nie dajesz mi spać”. Powieść trzyma poziom poprzedniej części. Fabuła nadal jest dość spokojna. Właściwie bez większych uniesień charakterystycznych dla tego rodzaju literatury. Dzięki temu spokojowi właśnie to świetna lektura na odpoczynek. Nie znaczy jednak, że nic się nie dzieje. Neil i Sophia odpowiednio zadbali o to, żeby czytelniczki się nie nudziły. Swoją drogą oni zdecydowanie też zasługują na swoją część w tej serii. W tej historii bardzo podobało mi się to, że to właśnie Caroline wpadła w panikę przed ustatkowaniem. Simon w poprzedniej części powiedział jej, że każda dziewczyna, z która był chciała domku z białym płotkiem. Taki jest stereotyp. Ludzie myślą, że każda dziewczyna tego chce. Jak najszybciej znaleźć męża i urodzić dzieci. A wcale tak nie jest. Nie tylko mężczyźni w dzisiejszych czasach wolniej dorastają i dojrzewają do założenia rodziny (niektórzy nie dojrzewają do tego nigdy i nic w tym złego). Kobiety też boją się stabilizacji. Lubią własną przestrzeń, wspólne mieszkanie z partnerem je przeraża, a już pokoik dziecięcy w tym wspólnym mieszkaniu przyprawia o zawał. To jest zupełnie naturalne. No i oczywiście obchód Clive'a na zakończenie. Jego wewnętrzny monolog jest przezabawny. I ten jego harem. Aż się prosi żeby powiedzieć, że jakoipan taki kram. Simon jednak też miał wpływ na wychowanie tego kocura.

Od kilku tygodni, nie moge trafić na naprawdę dobra książkę... Ta, jest zaledwie poprawna. Co to znaczy? Emma Chase potrafi zachwycić i, choć, Matthew jest wspaniałym facetem, uroczym, dowcipnym, inteligentnym, czułym, itd., a Dee, przebojowa, wrażliwa, uparta. To nic więcej, poza dobrą kreacją postaci, się nie dzieje. No i co? Układa się im od razu, brakuje jakiegoś zwrotu akcji, który podniósłby ciśnienie. Taka powieść bez emocji. Szkoda.

Początek tej części był po prostu tragiczny. Na szczę­ście później autorki dość ciekawie rozwinęły wątek pragnień i układu jaki zawarła para. Fajne było to, że wspólnie odkrywali swoje upodobania i badali granice otwarcie o tym mówiąc budując wzajemne zaufanie. Troszkę też historia ku przestrodze 😉

Lubicie trójkąty w książkach?? Ja tak, chociaż z góry wiadomo, że jedna z tych osób będzie skrzywdzona, może czasem tak musi być 🤭🤭 . "Collide" i "Pulse"@gail_mchugh to książki, w których pojawia się troje bohaterów, czyli Emily, Dillon i Gavin... . Emily jest w związku z Dillonem, który jest opiekuńczy, troskliwy, był przy niej gdy jej matka zmarła, dlatego dziewczyna po jej śmierci postanawia przeprowadzić się do Nowego Jorku do chłopaka... Tam jednak poznaje seksownego, pewnego siebie Gavina... Między tą dwójka iskrzy i coś zaczyna się dziać... Jednak co z Dillonem? Niestety... Okazuje się, że Dillon nie jest tym kochającym chłopakiem za jakiego go Emily uważała. Pojawia się jego mroczna osobowość i agresja, którą wyładowuje na dziewczynie ... . Czy Emily będzie z Dillonem z czystego przywiązania i lojalności, czy jednak wybierze Gavina, który nie jest jej obojętny? Dla Gavina dziewczyna też jest ważna... Jednak co ukrywa Gavin? Czy Gavin zna się z Dillonem? Z jaką przeszłością mężczyzna się zmaga? Czy potrafi kochać? Czy Emily mu pomoże w walce z przeszłością ? Jak będzie wyglądać ten cały układ i co z Dillonem? . Powiem Wam, że to była bardzo dobra seria... Książki czytało się ekspresowo. Jednym słowem Polecam ♥️♥️

Ta książka to dla mnie spore zaskoczenie. Spodziewając się czegoś w stylu "365 dni" przeczyłam dobrze napisana powieść gdzie główną rolę odgrywają uczucia. Dotarcie do tego co w sercu drugiej osoby jest najważniejsze. Czytając byłam czasem zaskoczona jak autorka doskonale stworzyła postacie, wyraziste i z silnymi osobowościami.

„Barwy miłości” to powieść, która od pierwszych stron wciąga w wir emocji, pożądania i tajemnic. Kathryn Taylor stworzyła historię, która łączy w sobie namiętność, intrygę i subtelną psychologię relacji między dwojgiem ludzi pochodzących z zupełnie różnych światów. Główna bohaterka, Grace Lawson, jest młodą, ambitną kobietą, która przyjeżdża do Anglii na staż w renomowanej firmie finansowej. Jej życie wydaje się uporządkowane i przewidywalne, dopóki nie poznaje Jonathana Huntingtona – przystojnego, tajemniczego i niebezpiecznie pociągającego właściciela firmy. Od pierwszego spotkania między nimi rodzi się napięcie, którego nie sposób zignorować. Jonathan to typ mężczyzny, który przyciąga niczym magnes, ale jednocześnie budzi niepokój. Grace, choć stara się zachować rozsądek, stopniowo ulega jego urokowi. Ich relacja rozwija się w szybkim tempie, pełna jest namiętności, sprzecznych emocji i niepewności. Taylor doskonale pokazuje, jak cienka jest granica między fascynacją a uzależnieniem emocjonalnym. Autorka kreśli bohaterów z dużą dbałością o psychologię – Grace to postać, z którą łatwo się utożsamić. Jest inteligentna, wrażliwa i pełna pasji, ale też popełnia błędy, których skutki boleśnie odczuwa. Jej wewnętrzna walka pomiędzy rozumem a sercem jest jednym z najmocniejszych punktów powieści. Jonathan natomiast to klasyczny archetyp mężczyzny z tajemniczą przeszłością – chłodny, kontrolujący, a zarazem głęboko zraniony. Kathryn Taylor umiejętnie balansuje między romansem a dramatem psychologicznym. Nie jest to jedynie historia o miłości – to również opowieść o zaufaniu, utracie kontroli i potrzebie bliskości. Autorka pokazuje, jak trudne może być otwarcie się przed kimś, kto burzy nasz uporządkowany świat. Każda scena między Grace a Jonathanem jest naładowana emocjami – od pożądania po gniew i zranienie. Styl pisania Taylor jest lekki, ale jednocześnie pełen głębi. Opisy miejsc są niezwykle sugestywne – Londyn tętni życiem, a w tle eleganckie biura, rezydencje i ekskluzywne wnętrza budują klimat luksusu i napięcia. Dialogi brzmią naturalnie i dobrze oddają charaktery bohaterów. Autorka potrafi też doskonale stopniować napięcie, przez co książkę trudno odłożyć. „Barwy miłości” to również opowieść o odkrywaniu samej siebie. Grace, wchodząc w związek z Jonathanem, nie tylko poznaje jego sekrety, ale też uświadamia sobie własne pragnienia i granice. To dojrzewanie emocjonalne, które niesie ze sobą ból, ale też siłę. Taylor nie idealizuje miłości – pokazuje ją jako uczucie piękne, ale i wymagające, często bolesne. Książka zawiera wiele scen namiętnych, jednak nie są one wulgarne ani przesadzone. Autorka traktuje erotyzm jako naturalny element relacji, który odzwierciedla emocjonalne napięcie między bohaterami. Dzięki temu powieść nie sprowadza się do prostego romansu, lecz zyskuje głębszy wymiar. Jonathan, mimo że momentami budzi kontrowersje, jest postacią niezwykle złożoną. Jego chłód i potrzeba kontroli wynikają z bolesnych doświadczeń, których stopniowo dowiadujemy się wraz z Grace. Właśnie ta warstwowość sprawia, że jego postać nie jest jednowymiarowa – to nie tylko bogaty mężczyzna z problemami, lecz człowiek z wewnętrznymi demonami. Grace natomiast z biegiem historii dojrzewa – przestaje być jedynie zakochaną dziewczyną, a staje się kobietą, która potrafi walczyć o siebie. Jej przemiana jest naturalna i przekonująca, co czyni ją jednym z najbardziej wiarygodnych żeńskich bohaterek w literaturze obyczajowo-romantycznej. Autorka umiejętnie buduje napięcie fabularne – nie brakuje tu sekretów, niedopowiedzeń i niespodziewanych zwrotów akcji. Momentami powieść przypomina thriller emocjonalny, bo czytelnik stale czuje niepewność: co jeszcze Jonathan ukrywa? czy Grace zdoła go naprawdę poznać? „Barwy miłości” to książka o emocjonalnej zależności, ale też o potrzebie wolności. Taylor pokazuje, że prawdziwa miłość nie może opierać się na kontroli, lecz na zaufaniu i wzajemnym szacunku. To przesłanie wybrzmiewa szczególnie mocno w finale, który pozostawia czytelnika z refleksją i pragnieniem sięgnięcia po kontynuację. Wielką zaletą powieści jest to, że nie jest przesłodzona. Autorka nie boi się pokazywać trudnych emocji – zazdrości, lęku, poczucia winy czy samotności. Dzięki temu historia wydaje się prawdziwa, a bohaterowie – ludzcy, nieidealni, ale bliscy. Choć książka wpisuje się w nurt tzw. „romansu z nutą erotyki” podobnego do „Pięćdziesięciu twarzy Greya”, różni się od niego dojrzałością i głębią emocjonalną. Kathryn Taylor nie epatuje seksem – raczej skupia się na emocjach, psychologii i duchowej więzi między dwojgiem ludzi. Niektórzy czytelnicy mogą zarzucić powieści pewną przewidywalność, zwłaszcza w pierwszej części, ale w miarę rozwoju fabuły autorka udowadnia, że potrafi zaskoczyć. Tempo narracji jest dobrze wyważone – nie ma dłużyzn, a każdy rozdział wnosi coś istotnego. Pod względem warsztatowym „Barwy miłości” to książka dopracowana i napisana z pasją. Widać, że autorka wie, o czym pisze i robi to z pełnym zaangażowaniem. Jej język jest prosty, ale elegancki, co sprawia, że lektura jest przyjemna i płynna. To także historia o zaufaniu – o tym, jak trudno jest otworzyć się przed kimś, gdy w przeszłości zostało się zranionym. Kathryn Taylor porusza temat lęku przed miłością i pokazuje, że prawdziwe uczucie wymaga odwagi. „Barwy miłości” to powieść, która bawi, wzrusza i skłania do refleksji. Każdy znajdzie w niej coś dla siebie – namiętność, dramat, tajemnicę i czułość. To książka idealna dla osób, które lubią historie o intensywnych emocjach i trudnych wyborach. Nie jest to tylko romans – to także podróż w głąb ludzkiej psychiki, w której autorka udowadnia, że miłość może być najpiękniejszym, ale i najbardziej niebezpiecznym uczuciem. Po przeczytaniu „Barw miłości” trudno pozostać obojętnym. To powieść, która zostawia po sobie emocjonalny ślad i sprawia, że chce się więcej – więcej odpowiedzi, więcej emocji, więcej miłości.

Dzisiaj zrecenzuje książkę „ Coś do ocalenia” Cora Carmack. Historia dziewczyny, która postanowiła uciekać przed samotnością i swoimi problemami. Miały pomóc jej w tym podróże po Europie. Myślała, że jeśli opuści granice swojego kraju, to problemy przestaną istnieć. Ale przecież problemy najczęściej są w naszej głowie. Dziewczyna ta lubi dużo imprezować i pić duże ilości alkoholu. W ten sposób właśnie za granica znalazła się w jednym z klubów. Mimo dobrego towarzystwa i świetnej zabawy, imprezka wymyka jej się spod kontroli, ale wtedy pojawia się on, wybawiciel :D Obserwator od samego początku. Pomaga jej pozbierać się i oto wtedy zaczyna się już ich wspólna historia :D Ale jak ona się potoczy, co wydarzy się dalej ? Czy uda jej się zapomnieć o problemach, a może pojawią się następne? Jeśli chodzi o mnie, to książka bardzo wciągająca. Szybko ją przeczytałam, można powiedzieć że jednym tchem. Ciekawa i do tego zabiera nas w podróż po Europie razem z bohaterką.

Czytając aż czułam w powietrzu zapach gimnazjum. Nie wiem o co nam (nastolatkom) wtedy chodziło, że zaczytywałyśmy się w książkach z motywem śmiertelnej choroby. Może z sentymentu, ale bardzo podobała mi się ta książka. Relacja Kiersten i Wesa eskalowała w zawrotnym tempie, co mnie trochę irytowało, chociaż rozumiem ten zamysł autorki na zbudowanie wielkiej miłości od pierwszego wejrzenia. Coś co złapało mnie za serce to dojrzałość głównego bohatera. Ogólnie niezła książka.

Dalsze emocjonujące losy Kat i Aidena;) Więcej się dzieję i więcej się wyjaśnia..Kłamstwa wychodzą na jaw.. Jedyne co mi trochę przeszkadzało to, to że końcówka jak dla mnie była niepotrzebnie skrócona.. Tu niby porwana, a za chwile tydzień później.. Szkoda, można było to jakoś ciekawie rozwinąć..;) Książka mimo wszystko ciekawa i warta czasu jaki się jej poświęci:D Polecam!

Nie ukrywam, że w przypadku tej książki nie do końca mogę być obiektywna z jej oceną. Już wam tłumaczę dlaczego. Zapewne spora liczba osób może nie kojarzyć tej historii, ponieważ jest to książka wydana w 2015 roku. Oczywiście nic z tym złego, ale mam problem: czy ocenić ją według standardu sprzed dekady, czy odnieść się do tego co obecnie jest na rynku wydawniczym. Z pewnością, gdybym czytała ją w tamtym czasie, to zdecydowanie uplasowałaby się wysoko, ponieważ nie co dzień czytało się takie fabuły. Biorąc pod uwagę obecny czas, mogę powiedzieć jedno: ale to już było. Nie zmienia to faktu, że te 600 stron wyciągnęłam praktycznie w jeden dzień – więc to już o czymś świadczy. Dostałam bad boya z mroczną przeszłością, który starał się pozbyć przypiętej mu złej łatki oraz dziewczynę, która została wciągnięta w szemrane interesy swojego ojczyma. Osiemnastolatka, a przebiegła niczym James Bond. Nie zmniena to faktu, że bawiłam się bardzo dobrze. No i jeszcze ten age gap 😈. Jeżeli uda wam się dorwać kiedyś tą książkę, to spokojnie możecie się z nią zapoznać. Ja się cieszę, że zostałam do tego namówiona i że udało mi się przeczytać jedną z wielu książek, o której już raczej zapomniano.

Nie widziałam na początku ,że to dalsza część poprzedniej książki tej autorki , którą czytałam już jakiś czas temu . Domyśliłam się w pewnym momencie i było to miłe zaskoczenie . Książka fajna ale nie idealna, ponieważ czytałam już tyle tych książek ,że tutaj mi jednak czegoś brakowało ,.jednak nie żałuję,że przeczytałam.

Trzecia część powieści Lisy Renee Jones "Odkrywając tajemnice" Kurczę. Nie wiem co mam napisać. Przeczytałam ją to na pewno. Jednak nie spodziewałam się takiego obrotu spraw, na sam koniec... Pozostaję z niedosytem, przydałaby się jeszcze jedna część ;) Tym razem Chris i Sara udali się do Francji, do Paryża, by pokonać demony przeszłości i od nowa zacząć budować swój związek i swoją relację. Nadal wisi nad nimi sprawa morderstw Rebeccki, a dodatkowo mają problem z odnalezieniem Elli - przyjaciółki Sary. Czy Sarze i Chrisowi uda się stworzyć związek oparty na zaufaniu? Czy wyjaśni się sprawą Rebeccki? Czy Ella odnajdzie się cała i zdrowa? Tego Wam nie zdradzę, ale możecie dowiedzieć się z tej książki. Oczywiście nie zabraknie też scen erotycznych...

Histpria Kat i Aidena to całkiem miła propozycja do poczytania. Z chęcią wczytałam się zarówno w ten tom, jak i kolejny. Nie dało się zrobić inaczej, bo zakończenie tej książki było dość emocjonujące! Czy jest to książka, która zachwyca? Nie. Jest to książka, którą się przeczyta i zapomni, ale mimo to - warto po nią sięgnąć, bo jest dobrym sposobem na nudę, po prostu! Kat - która musi uciekać, ma w sobie wiele bólu i strachu, ale i ogromną siłę. Aiden - który miał tylko sprawdzić, jak Kat się ma, a nie stawać się jej rycerzem. Ale czy jego przeszłość pozwoli mu zbliżyć się do Kat?... I miłość rodząca się między tą dwójką. Sceny erotyczne - nieco przesadzone, ale do przeżycia. Sama akcja - dosyć ciekawa, nie mogę narzekać. Warto sięgnąć, bo wciąga!

„Przypadki Callie i Kaydena” to poruszająca, głęboko emocjonalna historia dwojga młodych ludzi, których los boleśnie doświadczył, ale też niespodziewanie połączył. Jessica Sorensen stworzyła opowieść, która nie tylko łamie serce, ale również daje nadzieję – na miłość, na zrozumienie, na uzdrowienie. Callie, zamknięta w sobie dziewczyna z przeszłością, i Kayden, popularny chłopak z idealną fasadą, za którą kryje się dramat przemocy domowej – to duet, który od pierwszych stron budzi emocje. Ich przypadkowe spotkanie, które staje się punktem zwrotnym w ich życiach, to nie tylko początek znajomości, ale również uruchomienie procesu gojenia wewnętrznych ran. Autorka z ogromną wrażliwością pokazuje, jak trudne doświadczenia potrafią ukształtować człowieka, ale także jak wielką siłę ma zaufanie, empatia i szczerość. Relacja Callie i Kaydena rozwija się subtelnie, ale intensywnie – każda rozmowa, każde spotkanie to krok ku wzajemnemu zrozumieniu i wyjściu z mroku. Choć poruszane tematy są trudne – molestowanie, przemoc, trauma – to styl Sorensen jest delikatny, nieprzesadzony, a jednocześnie niesamowicie wciągający. Książkę czyta się jednym tchem, z drżącym sercem i ściśniętym gardłem. To powieść, która zostaje z czytelnikiem na długo.

Rereading po latach. Lubię sobie czasem przypomnieć czym dana książka mnie zachwyciła i przekonać się czy dalej mam względem niej takie uczucia jak kilka lat temu. Nie jest źle 😉 w 2025 ksiazka dostaje ode mnie o jedną gwiazdkę mniej niż w 2018 (wtwdy było 7⭐️). No i mega szybko sie czyta.

Książka opowiada o bohaterce, która jest bezczelna w życiu z czasem dowiadujemy się dlaczego taka jest. Poszukuje ona pracy i za sprawą Przemka jednego z dwóch właścicieli Cybertronu dostaje miejsce na staż w firmie informatycznej. Drugi właściciel Tomek wpada do firmy od czasu do czasu, kiedy pojawia się w niej rozpoznaje dziewczynę, którą obraziła w klubie jego kolegę. Jest to specyficzna relacja, ale imponuje swoimi projektami prezesowi. Zbiżają się do siebie po wypadku Przemka. Po stworzeniu orginalnej strony, Magda dostaje zlecenie dla wymagającego klienta w Krakowie. A że tym klientem jest podrywacz Tomek proponuje układ dziewczynie, aby została jego dziewczyną. Na tym wyjeździe podczas udawania pary tych dwoje zaczyna coś czuć. Co wydarzy się dalej w tej historii?