Przejrzeć Anglików. Ukryte zasady angielskiego zachowania

Jak nie masz co zrobić z czasem możesz przeczytać.
Nic nie wniosła do mojego życia.

Jak nie masz co zrobić z czasem możesz przeczytać.
Nic nie wniosła do mojego życia.

Dla miłośniczki Monty Pythonów i wielbicielki Agaty Christie, ta książka to prawdziwa perełka. Autorka – antropolog społeczna, w bardzo humorystyczny sposób usiłowała wycisnąć jak cytrynę samą esencję „angielskości”. I chyba jej się całkiem udało. Temat po temacie przechodzimy przez kolejne kręgi piekieł, jakimi są dla Anglika: praca, zabawa, podróże, wizyty w pubach, wreszcie – kontakty społeczne; właściwie wszystko, co uniemożliwia Anglikowi bycia we własnym domu, wyłącznie we własnym towarzystwie.. Według Fox, typowy Anglik jest pełen rezerwy i podszyty społeczną fobią, co z jednej strony czyni go pełnym zasad i bardzo uprzejmym człowiekiem, a z drugiej – może objawiać się skrajnym chuligaństwem i piciem alkoholu do nieprzytomności (ach te angielskie wycieczki do Krakowa…!). Wszystko dla uciszenia wrodzonej rezerwy i przełamania barier.
Mnóstwo cech Anglików wynika, według autorki z ich fascynacji „klasą” i ciągłej żądzy wspinania się po drabinie społecznej. Towarzyszy tym żądzom lekkie zażenowanie i ogromna hipokryzja – stąd specyficzne, podszyte autoironią i sarkazmem poczucie humoru, stąd nieskończone „sorry”, wtrącane w niemal każde zdanie, stąd hiper-uprzejmość, udawana skromność, podkreślanie bycia „fair”, leciutkie (oczywiście perfekcyjnie udawane) lekceważenie własnych osiągnięć i sukcesów.
Oznaki przynależności do danej klasy społecznej niekoniecznie wiążą się ze statusem majątkowym ale wyrażają w tysiącach drobnych, subtelnych zachowań, upodobań, sposobów spędzania wolnego czasu, wyboru drinków, ubrań, używania specyficznych słów. Nawet test zielonego groszku wymyślili, ha! Nie mam niestety dobrych wiadomości dla naszej znanej w Polsce Hiacynty – Kubeł – Żakiet – Bukiet; ta biedaczka jeszcze bardzo długo będzie się wspinała w stronę niedosiężnej klasy wyższej i pewnie nie dotrze tam nigdy.
A najbardziej spodobał mi się tekst, praktycznie podsumowujący wszystkie najważniejsze cechy angielskiego dżentelmena – Anglik, który stoi w kolejce robi praktycznie wszystko, czego się można po nim spodziewać – pilnuje swojego nosa, żyje i daje żyć innym, nie przepycha się, więc daje innym równe szanse, gra fair, czeka cierpliwie, więc spełnia swój obowiązek wobec innych – spoko gość!
Kochajmy Anglików i ich dziwactwa!

Dla miłośniczki Monty Pythonów i wielbicielki Agaty Christie, ta książka to prawdziwa perełka. Autorka – antropolog społeczna, w bardzo humorystyczny sposób usiłowała wycisnąć jak cytrynę samą esencję „angielskości”. I chyba jej się całkiem udało. Temat po temacie przechodzimy przez kolejne kręgi piekieł, jakimi są dla Anglika: praca, zabawa, podróże, wizyty w pubach,...

Można poczytać - nie trzeba czytać całej - rozdział, który nas bardziej interesuje (np. o humorze) albo jest nam bardziej potrzebny (np. o pracy). Od deski do deski to było dla mnie za dużo. Ksiązka jest napisana profesjonalnie, z antropoliginczym podejściem i zdecydowanie zwiększa zrozumienie zachowania dziwnych anglików. Niestety nie zwiększyła mojej sympatii do nich i całości nie dokończyłam.

Można poczytać - nie trzeba czytać całej - rozdział, który nas bardziej interesuje (np. o humorze) albo jest nam bardziej potrzebny (np. o pracy). Od deski do deski to było dla mnie za dużo. Ksiązka jest napisana profesjonalnie, z antropoliginczym podejściem i zdecydowanie zwiększa zrozumienie zachowania dziwnych anglików. Niestety nie zwiększyła mojej sympatii do nich i...

Świetne opracowanie antropologiczne, "angielskość' rozłożona na pierwiastki i z humorem opisana.

Świetne opracowanie antropologiczne, "angielskość' rozłożona na pierwiastki i z humorem opisana.

Lekkie, zabawne, miejscami przegadane, ale pełne ciekawostek antropologicznych o Anglikach i ich zwyczajach. Spokojnie można by było wywalić ze 150 stron (może nawet z 200),bo autorka lubi się powtarzać i na jeden opis danej cechy czy zachowania podaje pie.....liard przykładów. Do pociągu relacji Londyn - Glasgow w sam raz:)

Lekkie, zabawne, miejscami przegadane, ale pełne ciekawostek antropologicznych o Anglikach i ich zwyczajach. Spokojnie można by było wywalić ze 150 stron (może nawet z 200),bo autorka lubi się powtarzać i na jeden opis danej cechy czy zachowania podaje pie.....liard przykładów. Do pociągu relacji Londyn - Glasgow w sam raz:)

Do strony 130 to było fajnie, potem kaszana i to konkretna.

Na początku pomyślałam sobie, że fajnie ta Pani antropolog pisze, interesująco, tyle, ile trzeba. Bardzo podobały mi się początkowe rozdziały, bo były takie mniej więcej ogólne, potem były rozdziały o języku, o klasie wyższej i niższej. Super, nie dość, że interesujące, to jeszcze całkiem przydatne. Myślałam, że książki tego typu są z reguły bardzo rozwlekłe, ale mimo wszystko te początki wydały mi się nie przedłużane na siłę. Co prawda autorce zdarzało się powtarzać, ale zawsze był tam jakiś inny kontekst.

Potem było już tylko gorzej. Książka ma 600 stron, myślę, że 200-300 spokojnie by wystarczyło, żeby zawrzeć wszystko. Kolejne rozdziały to coraz większe lanie wody. Rozdział o języku pubu w ogóle mnie tak znudził, że aż nie miałam ochoty czytać dalej. Autorka pisze o tych pubach jak o dumie narodowej - do pubów nie chadzam, toteż nie interesują mnie kompletnie. Nie uważam też, że te rozdziały są interesujące jakoś szczególnie. Sporo tutaj o wystroju domów, o ogrodzie, ponownie nie moja dziedzina. Im dalej, tym bardziej "podróżniczo" się robiło, a to już totalnie nie moje klimaty, powiedziałabym nawet, że antyklimaty.

Styl jest dobry, trochę za luźny, jeśli ktoś lubi wydania bardziej naukowe, ale dla zwykłego czytacza powinno być w sam raz. Jest nawet humor, ironia, nie ma nadęcia. Da się to czytać, spokojnie, ale ja już się nudziłam.

Do strony 130 to było fajnie, potem kaszana i to konkretna.

Na początku pomyślałam sobie, że fajnie ta Pani antropolog pisze, interesująco, tyle, ile trzeba. Bardzo podobały mi się początkowe rozdziały, bo były takie mniej więcej ogólne, potem były rozdziały o języku, o klasie wyższej i niższej. Super, nie dość, że interesujące, to jeszcze całkiem przydatne. Myślałam, że...

Książe można by było skompresować do 1/3 jej objętości. Zdecydowanie przegadana choć ciekawa.

Książe można by było skompresować do 1/3 jej objętości. Zdecydowanie przegadana choć ciekawa.

Solidnie omówiona kwintesencja "angielskości", poparta obserwacjami płynącymi z długich badań terenowych podjętych przez autorkę. O ile pierwsze kilkadziesiąt stron sporo wnosi, o tyle dalsza (większa) część powiela te same stwierdzenia, ale w odniesieniu do innych sfer życia. Mimo wszystko warto się skupić i przebrnąć przez całość. Tym bardziej, że książka jest dobrze napisana.
Szczególnie warta uwagi osób, które mają częste kontakty z Anglikami.

Solidnie omówiona kwintesencja "angielskości", poparta obserwacjami płynącymi z długich badań terenowych podjętych przez autorkę. O ile pierwsze kilkadziesiąt stron sporo wnosi, o tyle dalsza (większa) część powiela te same stwierdzenia, ale w odniesieniu do innych sfer życia. Mimo wszystko warto się skupić i przebrnąć przez całość. Tym bardziej, że książka jest dobrze...

Jedno co zaliczyć na plus można na pewno, to, że autorka naprawdę przyłożyła się do badań terenowych. Pod względem technicznym, moim zdaniem, nie ma tutaj nic do zarzucenia.

Co do pozostałych treści, to już inna sprawa. Nie mogę zaprzeczyć, że wiele się dowiedziałam. Naprawdę zrozumiałam zachowania i dziwne dla mnie, do tej pory, sposoby reakcji Anglików. Wyjaśniło mi się dlaczego co dwie minuty jestem pytana tutaj o pochodzenie mojego akcentu, dlaczego przynajmniej raz dziennie prowadzę rozmowę pod tytułem "jak pięknie wyglądasz, jaką świetną masz fryzurę, z pewnością nie jesteś Angielką".

Zdanie o hipokryzji Anglików wyrobiłam sobie po dwóch dniach tutaj, a książka potwierdziła obserwacje w stu procentach.

Nie mogę się zgodzić z poglądem autorki na temat wszechobecnego angielskiego humoru i dystansu do siebie. Moje wrażenia zupełnie temu przeczą. Faktem jest natomiast, że słowo "styl" zupełnie tutaj nie istnieje. I to zarówno jeśli chodzi o ubiór, jak i fryzury, samochody czy nawet wybór miejsc spędzania czasu.

Ogólnie książka pomogła mi lepiej się na wyspie poczuć, w końcu zawsze lepiej jest wiedzieć niż nie wiedzieć. Na pewno jest to kultura CAŁKOWICIE odmienna od naszej, polskiej, a co za tym idzie, niełatwa do oswojenia.

Jedno co zaliczyć na plus można na pewno, to, że autorka naprawdę przyłożyła się do badań terenowych. Pod względem technicznym, moim zdaniem, nie ma tutaj nic do zarzucenia.

Co do pozostałych treści, to już inna sprawa. Nie mogę zaprzeczyć, że wiele się dowiedziałam. Naprawdę zrozumiałam zachowania i dziwne dla mnie, do tej pory, sposoby reakcji Anglików. Wyjaśniło mi się...

Nie zdołałam przeczytać tej książki do końca. Analiza Anglików przedstowiona jest przez autorkę w sposób bardzo szczegółowy, przez co książka nie jest zbytnio wciągająca.

Nie zdołałam przeczytać tej książki do końca. Analiza Anglików przedstowiona jest przez autorkę w sposób bardzo szczegółowy, przez co książka nie jest zbytnio wciągająca.