Wigilia Małgorzaty

Przyznam, że na początku wydała mi się bardzo smutna, wręcz dołująca. Historia Małgorzaty, która postanawia nie wychodzić z domu i spędzać sama święta. Tak, o. Po prostu postanawia. Urokliwa opowieść o lęku, o tym co się dzieje kiedy dajemy mu się zdominować. Trochę niedopowiedziana, zostawia miejsce na własne interpretacje zdarzeń.

Przyznam, że na początku wydała mi się bardzo smutna, wręcz dołująca. Historia Małgorzaty, która postanawia nie wychodzić z domu i spędzać sama święta. Tak, o. Po prostu postanawia. Urokliwa opowieść o lęku, o tym co się dzieje kiedy dajemy mu się zdominować. Trochę niedopowiedziana, zostawia miejsce na własne interpretacje zdarzeń.

Niesamowita książka o starości, lękach wieku starczego, strachu przed wychodzeniem z domu, zrobieniem sobie krzywdy i śmiercią. Lektura przedstawia także samotność i w jaki sposób towarzyszy ona starszym ludziom w ich codzienności. Na szczęście Małgorzata przełamuje swój lęk, wychodzi z domu i uświadamia sobie coś niezwykle ważnego: "Tak bardzo bała się śmierci, że w końcu zaczęła bać się życia". Wszystko zmierza ku dobremu.

Wydawnictwo Dwie Siostry - publikacja jest pięknie wydana. Jednak miejscami ilustracje mnie rozczarowały - wyglądały jak komputerowe grafiki, co "gryzło mi się" z treścią książki. Natomiast kolor tych ilustracji bardzo przypadł mi do gustu i wprowadził mnie w odpowiedni nastrój.

Niesamowita książka o starości, lękach wieku starczego, strachu przed wychodzeniem z domu, zrobieniem sobie krzywdy i śmiercią. Lektura przedstawia także samotność i w jaki sposób towarzyszy ona starszym ludziom w ich codzienności. Na szczęście Małgorzata przełamuje swój lęk, wychodzi z domu i uświadamia sobie coś niezwykle ważnego: "Tak bardzo bała się śmierci, że w końcu...

Książka świąteczna, niby dla dzieci, ale chyba bardziej przemawia do dorosłych. Jest to trochę smutna opowieść o starości i problemach z nią związanych. Ulotna chwila gwiazdkowa dla starszej 80 letniej kobiety, która sama spędza Boże Narodzenie w swoim odludnym domu . Cały ,,świat'' zasypany śniegiem, a ona tylko jedna w pustym budynku. Boi się otoczenia poza mieszkaniem, że np. poślizgnie się, zarazi się grypą, ktoś na nią napadnie itp...wyimaginowane, a może nie całkiem zagrożenia, które są w jej głowie. To wszystko ją przerasta. Problemy urastają coraz do większych rozmiarów. Stwierdza, że najlepiej nie wychodzić poza próg domostwa. Tylko bezpieczna jest wewnątrz, zamknięta na cztery spusty. Wieczór wigilijny zmienia całe podejście do życia. Przypadkowo koło jej okien pojawia się samochód ,który ,,zakopał się w śniegu'', akumulator przestał działać. Cała rodzina podróżująca jest bezsilna. Znajduje się jak zamknięta w klatce podczas śnieżycy. Na co zdecyduje się przestraszona pani Małgorzata, główna bohaterka? Musicie przeczytać i dowiedzieć się sami. Książka kończy się podsumowaniem, że pani Małgosia tak bardzo bała się śmierci, że w końcu zaczęła bać się życia. W tym miejscu pomyślmy o naszych babciach ,dziadkach, samotnych sąsiadach i to nie tylko w święta.

Książka świąteczna, niby dla dzieci, ale chyba bardziej przemawia do dorosłych. Jest to trochę smutna opowieść o starości i problemach z nią związanych. Ulotna chwila gwiazdkowa dla starszej 80 letniej kobiety, która sama spędza Boże Narodzenie w swoim odludnym domu . Cały ,,świat'' zasypany śniegiem, a ona tylko jedna w pustym budynku. Boi się otoczenia poza mieszkaniem,...

Przykro mi to pisać, ale rozczarowała mnie ta książka. Po tylu zachwytach i wzruszeniach spodziewałam się czegoś dużo lepszego niż otrzymałam.

To oczywiście nie była zła pozycja. Tyle tylko, że moim oczekiwaniom ona zupełnie nie sprostała. Polecałabym ją zatem tylko i wyłącznie tym, którzy nie mają żadnych wyobrażeń na jej temat.

"Wigilia Małgorzaty" to historia starszej kobiety, która z własnego wyboru postanawia spędzić samotnie święta. Los płata jej jednak figla i na drodze do spokojnego wieczoru staje jej... samochód. Co się stanie i jakie będzie miało skutki?

O ile pierwsza połowa historii mi się podobała i nawet uroniłam łezkę, tak druga potoczyła się tak szybko ku zakończeniu, że ostatecznie nawet ono mnie rozczarowało. Być może gdyby ta pozycja była nieco dłuższa i bardziej rozwinięta, to miałaby szansę bardziej mi się spodobać? Sama nie wiem.

Ilustracje były za to niesamowicie ciekawe, takie nieco mroczne nawet. Na pewno zapamiętam je bardziej niż samą opowieść.

To książka raczej dla starszych dzieci i młodzieży.

Przykro mi to pisać, ale rozczarowała mnie ta książka. Po tylu zachwytach i wzruszeniach spodziewałam się czegoś dużo lepszego niż otrzymałam.

To oczywiście nie była zła pozycja. Tyle tylko, że moim oczekiwaniom ona zupełnie nie sprostała. Polecałabym ją zatem tylko i wyłącznie tym, którzy nie mają żadnych wyobrażeń na jej temat.

"Wigilia Małgorzaty" to historia starszej...

"Tak bardzo bała się śmierci, że w końcu zaczęła bać się życia."

O ograniczeniach i lękach starości, samotności, wycofaniu. I pozornym pogodzeniu. O dzieciach, którym wygodnie jest żyć z dala od starości. I o nadziei.

Moim zdaniem, mimo pięknych ilustracji i wydania sugerującego książkę dla dzieci, jest to przede wszystkim książka dla dorosłych. Dorosłych dzieci czy wnuków. Do wspólnego czytania ze starym rodzicem czy dziadkiem. Do rozmów. I rozmyślań.

"Tak bardzo bała się śmierci, że w końcu zaczęła bać się życia."

O ograniczeniach i lękach starości, samotności, wycofaniu. I pozornym pogodzeniu. O dzieciach, którym wygodnie jest żyć z dala od starości. I o nadziei.

Moim zdaniem, mimo pięknych ilustracji i wydania sugerującego książkę dla dzieci, jest to przede wszystkim książka dla dorosłych. Dorosłych dzieci czy...

Urzekająca historia także zdecydowanie dla dorosłych. Ja kupiłam dla siebie, a potem oddałam mamie w wieku bohaterki tej historii i obydwie byłyśmy zachwycone subtelną głębią przekazu. Piękna grafika i piękna treść.

Urzekająca historia także zdecydowanie dla dorosłych. Ja kupiłam dla siebie, a potem oddałam mamie w wieku bohaterki tej historii i obydwie byłyśmy zachwycone subtelną głębią przekazu. Piękna grafika i piękna treść.

historia Małgorzaty to nostalgiczny opis jednego dnia z życia starszej Pani, która pasuje do wielu osób w jej wieku. Kobieta choćma rodiznę, stroni od niej. Izoluje się. Pożegnała ostatecznie wielu swoich przyjaciół, męża. Odmawia nawet spędzenia świąt z rodziną. Dobija ją przemijanie, słabość własnego ciała, niedoskonałość (nietrzymanie moczu, trudności z chodzeniem, trzęsące się dłonie).
Jeśli trzeba coś załatwić organizuje to u siebie w domu.
Boi się wielu rzeczy, które mogą się źle skończyć. Myśli o negatywnych konsekwencjach. Dołuje się.

Wszystko się odmieni za sprawą nieznajomych, którzy pozwolą bohaterce przypomnieć sobie, że w każdej drobnej chwili kryje się szczęscie i radość, wystarczy dobre słowo i najzwyczajniej - wystarczy chcieć.

Uderzające jest ostatnie zdanie w tej przepięknie ilustrowanej książce "Tak bardzo bała się śmierci, że w końcu zaczęła bać się życia"

Książka, którą warto podarować Babci, Dziadkowi do wspólnego czytania. Piękna.

historia Małgorzaty to nostalgiczny opis jednego dnia z życia starszej Pani, która pasuje do wielu osób w jej wieku. Kobieta choćma rodiznę, stroni od niej. Izoluje się. Pożegnała ostatecznie wielu swoich przyjaciół, męża. Odmawia nawet spędzenia świąt z rodziną. Dobija ją przemijanie, słabość własnego ciała, niedoskonałość (nietrzymanie moczu, trudności z chodzeniem,...

Małgorzata ma swoje lata, więc nie jedna wigilia już za nią. Dzieci odchowane, cieszy ją świadomość, że mają udane życie. Święta, wigilię lubi spędzać samotnie, co nie wpisuje się w tradycje rodzinne, ale od kilku lat jest przez rodzinę szanowane.
To nie tak, że Małgorzata nie lubi świąt. Małgorzata się boi. Czuje strach przed upływem czasu, przed tym, co nieubłagalne, przed odejściem, a nawet przed wyjściem z domu... Więc zamyka się w nim jak w śnieżnej, świątecznej kuli. Tam czuje się bezpiecznie.
I tą wigilię spędzi sama, ale nie samotna, we własnym domu. Ale czy na pewno?
Książka nie tylko dla dzieci, o lękach, barierach, ograniczeniach oraz o tym, co w życiu ważne, relacjach, świętowaniu i prostocie radości. I o tym, że strach jest uczuciem, które towarzyszy nam przez całe nasze życie. I jak nad każdym uczuciem, tak również nad tym, możemy zapanować, tylko trzeba tego chcieć i sobie uzmysłowić, dlaczego i czego tak naprawdę się boję.

Małgorzata ma swoje lata, więc nie jedna wigilia już za nią. Dzieci odchowane, cieszy ją świadomość, że mają udane życie. Święta, wigilię lubi spędzać samotnie, co nie wpisuje się w tradycje rodzinne, ale od kilku lat jest przez rodzinę szanowane.
To nie tak, że Małgorzata nie lubi świąt. Małgorzata się boi. Czuje strach przed upływem czasu, przed tym, co nieubłagalne,...

Książka dla dzieci?? Byc może... ale dorosłym też przydałoby się przypomnienie o tym, że starsi ludzie bywają samotni.
Znak naszych dziwnych czasów: starsi ludzie w szpitalach , szczególnie wiecej ich przed świętami...

Książka dla dzieci?? Byc może... ale dorosłym też przydałoby się przypomnienie o tym, że starsi ludzie bywają samotni.
Znak naszych dziwnych czasów: starsi ludzie w szpitalach , szczególnie wiecej ich przed świętami...

Pod choinką znalazłam książkę obrazkową "Wigilia Małgorzaty".
Napisaną przez Indię Desjardins, zilustrowaną przez Pascala Blancheta.
To smutna, przejmująca lektura dla dorosłych.
O starzeniu się, samotności i wycofaniu.

Jak to w książce obrazkowej niewiele w niej tekstu,
za to wiele mówiące grafiki.



Uwaga: poniżej spojler.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.










Małgorzata ma ponad 80 lat.
Mieszka sama w dużym domu.
Wielkie przestrzenie, wielka samotność.
Chociaż bohaterka nie czuje się z tym źle, jej życie zamieniło się w wegetację.
Nie wychodzi, nie bywa nie przyjmuje, nie chce nikomu sprawiać kłopotów,
chce tylko przeczekać.
Przeczekać, a raczej doczekać końca swych dni.
Pożegnała już tyle znajomych, sąsiadów, męża.
Jej dni są podobne, czy to świątek, piątek, czy wigilia...

Ale dziś z pewnego powodu kobieta rusza się ze swego fotela, opuszcza swój azyl,
wychodzi przed swój dom.



https://bajdocja.blogspot.com/2020/12/wigilia-magorzaty.html

Pod choinką znalazłam książkę obrazkową "Wigilia Małgorzaty".
Napisaną przez Indię Desjardins, zilustrowaną przez Pascala Blancheta.
To smutna, przejmująca lektura dla dorosłych.
O starzeniu się, samotności i wycofaniu.

Jak to w książce obrazkowej niewiele w niej tekstu,
za to wiele mówiące grafiki.



Uwaga: poniżej...