Ulysses Moore. Kamienni Strażnicy cz. 2

Fajna książka przygodowa.

Fajna książka przygodowa.

Wróciłam, by kontynuować przygodę w Kilmore Cove i willi Argo, by na nowo odnaleźć się wśród poznanych już bohaterów. I kolejny raz zaskoczyłam się wartką akcją i nowinkami, które do tej pory skryte były przed czytelnikami, choć tak naprawdę od samego początku podane były niemal na tacy. Tak to już bywa z seriami książkowymi. Wydaje nam się, że nic nas nie zaskoczy, a każdy kolejny tom robi to idealnie, łapiąc nas przy tym za nos, jak małe dzieci.

„Kamienni strażnicy” to tytuł początkowo niewiele wyjaśniający nam kolejną porcję przygód rodzeństwa Coventnant. Tym razem, jak to już zostało przyjęte – podejmujemy przygodę przerwaną wraz z końcem poprzedniego tomu. Rodzice Jasona i Julii w końcu docierają wraz z przeprowadzką do willi Argo. Manfred natomiast, oddzielony od Obliwii, przeżywa kolejny upadek z klifu, by zaopiekowała się nim lokalna fryzjerka, Gwendolina. W tym czasie sama Obliwia wciąż przebywa w Wenecji, nie wracając jeszcze do Kilmore Cove, zostawiając swojego goryla właściwie na pastwę losu. Mam inny cel. Właściwie próbuje ubić targu z Peterem Dedalusem, wciąż przebywającym we włoskim mieście na wodzie, a każde z nich z osobna próbuje a wszelką cenę dostać się z powrotem w znajome okolice.

Początkowo czytelnik zaczyna mieć wątpliwości względem prawdziwych intencji kryjących się za zachowaniem nie tylko fryzjerki, ale i dyrektora szkoły, do której uczęszcza rodzeństwo Covenant wraz z Rickiem Bannerem, ale to nie oni są tu na pierwszym planie. Rozgrywka toczy się o Pierwszy Klucz. Najważniejszy klucz otwierający wszystkie Wrota Czasu, tak w Kilmore Cove jak i poza nim. I to na tym kluczu zależy najbardziej nie tylko Julii i Jasonowi, ale też samej Obliwii, która uwzięła się na skorzystanie z wrót umiejscowionych w samej willi Argo.

Nie liczy się dla niej aż tak bardzo dostęp do pozostałych drzwi prowadzących do innych miejsc i czasów, ale właśnie na tych w nowym domu nastolatków. A z każdą kolejną częścią przygody robi się coraz bardziej zawzięta.

Jaką rolę odegra w tym wszystkim Fred Śpiczuwa? Czemu latarnikowi tak bardzo zależy na znalezieniu największego sekretu Wrót Czasu? Kim naprawdę jest Ulysses Moore i czy aby na pewno zmarł, jak od początku jest nam to przedstawione?

Żeby odkryć tajemnice, musicie przygotować się na kolejne zagadki i serię wydarzeń prowadzącą do ich rozwiązania. Nie chcę nikogo zmartwić, ale i ta część serii kończy się zagadkowo i nie pozwoli wam odpocząć, póki nie weźmiecie do ręki kolejnego tomu.

Wróciłam, by kontynuować przygodę w Kilmore Cove i willi Argo, by na nowo odnaleźć się wśród poznanych już bohaterów. I kolejny raz zaskoczyłam się wartką akcją i nowinkami, które do tej pory skryte były przed czytelnikami, choć tak naprawdę od samego początku podane były niemal na tacy. Tak to już bywa z seriami książkowymi. Wydaje nam się, że nic nas nie zaskoczy, a każdy...

7 wielorybów na 10

7 wielorybów na 10

Kolejny tom przygód ciekawskiej trójki dzieciaków, które za wszelką cenę chcą odkryć tajemnicę Ulyssesa Moore'a. A wszystko robi sie coraz bardziej skomplikowane. Dzieci stają przez coraz poważniejszymi zadaniami, poznając swoje możliwości. A do tego okazuje się, że zegarmistrz prowadzi własną grę, podobnie jak latarnik. Ciekawie sie robi.

Kolejny tom przygód ciekawskiej trójki dzieciaków, które za wszelką cenę chcą odkryć tajemnicę Ulyssesa Moore'a. A wszystko robi sie coraz bardziej skomplikowane. Dzieci stają przez coraz poważniejszymi zadaniami, poznając swoje możliwości. A do tego okazuje się, że zegarmistrz prowadzi własną grę, podobnie jak latarnik. Ciekawie sie robi.

Piękna seria przygód trójki dzieci. Zaprawdę piękny świat.

Piękna seria przygód trójki dzieci. Zaprawdę piękny świat.

"Kamienni Strażnicy" to całkiem przyzwoita kontynuacja cyklu "Ulisses Moore".
Powieść czyta się przyjemnie, lekko i szybko. Niektóre z przygód mrożą krew w żyłach.
Akcja toczy się raczej szybko a sceny są krótkie. Książka napisana jest zwięźle.
Piąta część cyklu jest mniej nastrojowa i klimatyczna niż poprzednie, ale niewątpliwie wciąga.

Głównymi bohaterami jest trójka dzieci, bliźnięta Julia i Jason oraz Rick.
Przed dziećmi kryje się wiele tajemnic, ich dociekliwość, odwaga, inteligencja i wyobraźnia, bardzo pomagają w odkryciu prawdy.
Ważnymi postaciami są także dorośli którzy skrywają w sobie mnóstwo sekretów.
Te niedopowiedzenia i tajemnice sprawiają że książkę naprawdę bardzo chce się czytać.
Akcja tej prawie trzystu-stronicowej książki, toczy się w ciągu jednego dnia w Kilmore Cove oraz w Wenecji.

Polecam.

"Kamienni Strażnicy" to całkiem przyzwoita kontynuacja cyklu "Ulisses Moore".
Powieść czyta się przyjemnie, lekko i szybko. Niektóre z przygód mrożą krew w żyłach.
Akcja toczy się raczej szybko a sceny są krótkie. Książka napisana jest zwięźle.
Piąta część cyklu jest mniej nastrojowa i klimatyczna niż poprzednie, ale niewątpliwie wciąga.

Głównymi bohaterami jest trójka...

Zdecydowanie mi się nie podoba fakt, że nie posiadam tej książki. Ślicznie i starannie wydana. Nawet u dorosłych budzi chęć, by znów wpakować się w jakieś kłopoty, wyjść z domu przez okno, rozwiązać zagadkę i wrócić późną nocą. I nikomu się nie przyznać. Gdybym była nastolatką, czytałabym to nałogowo.

Zdecydowanie mi się nie podoba fakt, że nie posiadam tej książki. Ślicznie i starannie wydana. Nawet u dorosłych budzi chęć, by znów wpakować się w jakieś kłopoty, wyjść z domu przez okno, rozwiązać zagadkę i wrócić późną nocą. I nikomu się nie przyznać. Gdybym była nastolatką, czytałabym to nałogowo.

Mam wrażenie, że autor pogalopował zbyt daleko, budując pod miasteczkiem już nie tylko grotę, ale i znacznie więcej. Trudno sobie wyobrazić, żeby na miejscu nikt tego nie pamiętał, tego nie współtworzył instalacji wymagających ogromnych nakładów pracy, czasu i kapitału. Chyba, że czas nie jest problemem (skoro poruszamy się przez wrota czasu) a wyobraźnia autora może tworzyć co mu się zamarzy nie bacząc na brak wyjaśnień. A tych mi już w tym tomie zdecydowanie brakuje. Wyobraźnia - OK, fantastyczne pomysły - OK, ale w tym tomie brakuje mi trochę celu i sensu.

Mam wrażenie, że autor pogalopował zbyt daleko, budując pod miasteczkiem już nie tylko grotę, ale i znacznie więcej. Trudno sobie wyobrazić, żeby na miejscu nikt tego nie pamiętał, tego nie współtworzył instalacji wymagających ogromnych nakładów pracy, czasu i kapitału. Chyba, że czas nie jest problemem (skoro poruszamy się przez wrota czasu) a wyobraźnia autora może...

mistrzowska seria

mistrzowska seria

czytając tę serię widzę w sobie nieprzebrane pokłady dziecięcej radości, wszytko mnie w niej zachwyca

czytając tę serię widzę w sobie nieprzebrane pokłady dziecięcej radości, wszytko mnie w niej zachwyca