Katastrofa w Gibraltarze. Kulisy śmierci generała Sikorskiego

Nie wiem czy jest w ogóle sens powracać do książek na temat II wojny św wydanych przed rokiem 1990. Myślę, że nie. Jest rzeczą oczywistą, że są napisane tendencyjnie, inaczej w ogóle nie doczekałyby się druku. Oczywiście wiele faktów mogą przedstawiać rzetelnie (tak jest i tutaj),ale oczywiste przemilczanie kwestii związanych z atakiem ZSRR na Polskę i ze sprawą katyńską wymusza fałszywy osąd. Ta tutaj ksiązka to już przeżytek, można ją polecić jedynie osobom, które wcześniej zapoznały się z nowszymi, rzetelniejszymi opracowaniami tematu. I będą potrafiły oddzielić ziarno od plew. Z plusów tego wydania - kilka ładnych zdjęć dokumentalnych gen.Sikorskiego - z Andersem, Rooseveltem, córką. Natomiast analiza tematu z pominięciem faktu wiezionych przez Sikorskiego dokumentów dotyczących Katynia mija się z celem. I oczywiście dobitne oskarżanie tylko Anglików, z pominięciem ówczesnej polityki między aliantami, kto z kim pertraktował, groźba separastycznego pokoju między ZSRR i Niemcami, możliwość nawet aliansu Polaków z Niemcami (a przynajmniej z tzw.opozycją niemiecką) po skandalu ze sprawą katyńską, różne podejście do sprawy polskiej w różnych kręgach brytyjskich, temat jest zaiście wielowątkowy i został wg mnie doskonale naświetlony w książce Tadeusza Kisielewskiego. Ta tutaj książka miała tę zaletę, że dzięki niej w ogóle czegokolwiek można było dowiedzieć się w czasach PRL o katastrofie w Gibraltarze.

Nie wiem czy jest w ogóle sens powracać do książek na temat II wojny św wydanych przed rokiem 1990. Myślę, że nie. Jest rzeczą oczywistą, że są napisane tendencyjnie, inaczej w ogóle nie doczekałyby się druku. Oczywiście wiele faktów mogą przedstawiać rzetelnie (tak jest i tutaj),ale oczywiste przemilczanie kwestii związanych z atakiem ZSRR na Polskę i ze sprawą katyńską...

Półki z książkami w domu moich rodziców kryją jeszcze wiele tajemnic. Ostatnio powoli ale skutecznie zaczynam te tajemnice "odkrywać".
Z książkami wydanymi za komuny jest jak to mawiał Forrest - "jak pudełkiem czekolady - nigdy nie wiadomo na co się trafi". tym razem trafiło się nie szczególnie. Oto wydane za komuny wspomnienia adiutanta gen. Andersa na temat katastrofy w Gibraltarze i śmierci gen. Sikorskiego. Autor przedstawia pozycję Naczelnego Wodza w rządzie na uchodźstwie. Analizuje sytuację w jakiej znalazła się formowana w ZSRR armia polska. Opisuje narastający konflikt pomiędzy Sikorskim i Andersem, przedstawia zabiegi tego ostatniego czynione wbrew stanowisku rządu polskiego aby nowo-formowaną armię z ZSRR wyprowadzić. Przedstawia rolę jaką odegrali w tym wszystkim Anglicy
i ich wywiad. Aby ostatecznie na kanwie tych wydarzeń, przedstawić ostatni lot Sikorskiego i jego tragiczną śmierć. Niby wszytko powinno być super ciekawe i niezwykle dramatyczne, ale odniosłem wrażenie,
że autor pisał książkę pod dyktando jakiegoś ubeka. Dlaczego? Język
i styl lektury stanowczo nie są przystępne. Słownictwo i szyk zdań są niemal wyjęte z raportów policyjnych. Autor stawia tezy o zamachu
i całą winę przypisuje Brytyjczykom - jak na książkę wydaną w latach 60 poprzedniego stulecia to mamy niemal całkowitą zgodność z polityką PRL. No przynajmniej ja takie wrażenie odnoszę. Tylko czy faktycznie? Autor nie przekonał mnie co do osób odpowiedzialnych za rzekomy zamach. Jednak utwierdził mnie w myśleniu, że coś jest na rzeczy, skoro storna odpowiedzialna za lot prowadzi dochodzenie niechlujnie
i nieudolnie. Masa ciekawych tematów poruszona jest przez nudne
i sztampowe wręcz pytania. Ciekawi mnie jednak inna rzecz, mianowicie czy IPN w zamkniętym niedawno śledztwie odkrył coś co może nie koniecznie musi ujrzeć światło dzienne? Stanowczo nie jest to pozycja łatwa ze względu na styl i słownictwo.

Półki z książkami w domu moich rodziców kryją jeszcze wiele tajemnic. Ostatnio powoli ale skutecznie zaczynam te tajemnice "odkrywać".
Z książkami wydanymi za komuny jest jak to mawiał Forrest - "jak pudełkiem czekolady - nigdy nie wiadomo na co się trafi". tym razem trafiło się nie szczególnie. Oto wydane za komuny wspomnienia adiutanta gen. Andersa na temat katastrofy w...