Szelmostwa niegrzecznej dziewczynki

Jak to się dobrze czytało! 🥰
Nie pamiętam kiedy ostatnio jakaś opowieść wciągnęła mnie tak bardzo. Z każdą kolejną stroną coraz bardziej nie mogłam się doczekać finału relacji Ricardo i niegrzecznej dziewczynki, jednocześnie chciałam, żeby ta opowieść jeszcze trwała…
Pierwsze moje spotkanie z Vargas Llosa i z pewnością nie ostatnie! Polecam z całego serca.

Jak to się dobrze czytało! 🥰
Nie pamiętam kiedy ostatnio jakaś opowieść wciągnęła mnie tak bardzo. Z każdą kolejną stroną coraz bardziej nie mogłam się doczekać finału relacji Ricardo i niegrzecznej dziewczynki, jednocześnie chciałam, żeby ta opowieść jeszcze trwała…
Pierwsze moje spotkanie z Vargas Llosa i z pewnością nie ostatnie! Polecam z całego serca.

Jedna z najważniejszych i najpiękniejszych książek jakie przeczytałam w życiu. Absolutnie podziwiam kunszt pisarski, język, styl i ta historia, momentami do bólu prawdziwa i wgniatająca w fotel swoją brutalnością życia. Chylę czoła autorowi, i dziękuję że odkryłam inne powieści Mario :)

Jedna z najważniejszych i najpiękniejszych książek jakie przeczytałam w życiu. Absolutnie podziwiam kunszt pisarski, język, styl i ta historia, momentami do bólu prawdziwa i wgniatająca w fotel swoją brutalnością życia. Chylę czoła autorowi, i dziękuję że odkryłam inne powieści Mario :)

Marcowe wyzwanie LC - książka na ekranie.

Pierwszy raz zetknęłam się z Mario Vargas Llosą i bum - wessało mnie bez ostrzeżenia. Kobieta nieprzyzwoita, facet zakochany do szaleństwa, świat pełen manipulacji i gier i ja w tym wszystkim jak na huśtawce.

Ona – „niegrzeczna dziewczynka”. Perfidna, bezwstydna, uwodzicielska i wyrachowana. Świadoma swojej urody i siły, gotowa na wszystko dla władzy, bogactwa i przyjemności. Wpada w tarapaty, manipuluje, rujnuje życie innych i wciąż wychodzi zwycięsko. Dokonuje dziwnych wyborów. Jest tylkojedno pytanie: ona naprawdę wybiera, czy tylko sprytnie manipuluje tym, co ma? Wolność to czy ładnie opakowane zniewolenie?
On – szary „Pan Ktoś Tam”. Ani przystojny, ani bogaty, a zakochany po uszy. Wszystko podporządkowuje jej obecności – zatrzymać, usidlić, sprawić, by znowu nie uciekła i by pozwoliła się kochać .Jego obsesja jest bolesna, irracjonalna i totalna.
Miłość między nimi? Nie ma wzajemnej miłości. To on kocha szaleńczo i bezwarunkowo.

W tle - pół świata: Lima, Paryż, Londyn, Tokio, Madryt i całe Peru – od połowy XX wieku, przez dyktaturę, biedę i Świetlistą Drogę. To kraj, który przetrawił przemoc, rewolucję i nadzieję. Mimo głównego wątku, historii tej kobiety i „jego” obsesji czułam , że świat nie kończy się na ich miłosnych szaleństwach. Ta książka to nie tylko „niegrzeczna dziewczynka i zakochany facet”, to też historia narodu w tle, który przetrwał i szukał światła tam, gdzie wydawało się, że go nie ma. Może mi trochę tego tła było za mało, ale taki był zamysł autora.

Czy coś mnie jeszcze w tej książce uwierało? No tak.
Po pierwsze powtarzający się schemat – pojawia się i znika, wraca i znika, znowu się pojawia itd, a on kocha i czeka, aż masz ochotę nim potrząsnąć i krzyknąć: „Opamiętaj się!”. Ale może o to tu chodziło – o obsesję, wir, który wciąga i nie daje spokoju.
Po drugie niewiarygodne, ale nakręcające fabułę zbiegi okoliczności, tak absurdalne, że aż śmieszne, a mimo to nie możesz przestać czytać.
No i po trzecie te wszystkie cycuszki i pępuszki, o których zakochany facet papla i papla bez opamiętania. . Jak u Nabokova, choć ta bohaterka dziecięciem nie była.

Gdyby nie te moje „uwieracze” - książka byłaby dla mnie doskonała, z echami „Łuku triumfalnego” i „Madame Bovary”. Bo ma w sobie energię i pazur.

Marcowe wyzwanie LC - książka na ekranie.

Pierwszy raz zetknęłam się z Mario Vargas Llosą i bum - wessało mnie bez ostrzeżenia. Kobieta nieprzyzwoita, facet zakochany do szaleństwa, świat pełen manipulacji i gier i ja w tym wszystkim jak na huśtawce.

Ona – „niegrzeczna dziewczynka”. Perfidna, bezwstydna, uwodzicielska i wyrachowana. Świadoma swojej urody i siły, gotowa...

Zamysł był taki, ze będzie książka o niestadardowej, trudnej, ponadczasowej i spektakularnej miłości z trudnymi mielącymi w tle żarnami historii… a wyszedł gniot, który ciężko strawić.

Główny bohater książki z założenia miał być „inny”. Miał być zdolny do miłości, której nie pojmuje świat. Głębokiej, na poziomie wręcz dusz. Tymczasem za utkana przez autorka albo kryjącą zasłonką „nieporadności”, „małych ambicji” i mającej nas urzekać (a może przywiązywać mentalnie nawet) prostoty bycia, życia i wymagań, chowa się tak naprawdę maczyzm w czystej postaci, tylko udający „tego dobrego”.
Ten głęboki, kochający, uduchowiony inteligent pisząc o swojej wybrance pisze o jej… seksualności. Ciągle. Zawsze. Nieustannie. I gdyby to jeszcze było pisanie strawialne! Ale nie, seksualność trzeba z jednej strony groteskowo wyolbrzymić, a z drugiej „upupić”, sięgając po Gombrowicza, używając nieustannie infantylizujacych określeń- kobieta ma nieustannie i przez lata cycuszki, dupcię. Miałam nadzieję, że to kiepskie tłumaczenie połączone z kiepskim sposobem opisywania życia wewnętrznego nastolatka, ale nie. Na przestrzeni całej książki bohater obiecuje sobie nigdy więcej nie pokochać tej kobiety, ale jędrne cycuszki zawsze wchodzą w paradę. Oczywiście łechtaczka jest maciupeńka a pochwa-ciasiniutka, tak, by wprowadzenie członka naszego inteligenta było bolesne. Obowiazkowo.

Bohaterka pozbawiona jest jakiegokolwiek życia wewnętrznego. Autor, żeby ułatwić czytelnikowi, w którego intelekt chyba nie wierzy, zrozumienie jak bardzo FATALE jest ta FEMME, wkłada jej w ust wyjaśnienie, że ona chce więcej i więcej materialnie i nie będzie z naszym bohaterem, bo nie jest bogaty. I tyle, koniec. Jednocześnie bohater urzeka ją tak bardzo, że każdego kolejnego partnera zdradza z nim ochoczo w imię miłości pielęgnowanej jedynie w systemie kopulacyjnym przeplatanymi mdlącymi banałami o tym, jak to bohater kocha Chilijeczke za jej cycuszki i urodę. T

Każda dobra powieść „inteligencka” potrzebuje punktu zwrotnego. A jak można zmienić (?) życie i motywację kobiety złej, kobiety, które chce żyć dla siebie a nie dla mężczyzn, kobiety, która deklaruje że nie jest zainteresowana miłością? Spokojnie, autor jest przygotowany, obyty i kobiet nauczony. Kobietę tę trzeba poddać brutalnemu zbiorowemu gwałtowi i utrzymać go fabularnie choć przez chwilę, by była gotowa żyć, być i kochać. Wiadomo, nic tak nie leczy dusz niepokornych jak niechciana penetracja. A potem trzeba to doprawić dobrowolnym poddawaniem się torturom na tle seksualnym i zarysować obraz seksualno-fekalny, żeby przygłupi czytelnik zrozumiał, że obrzydliwym stworzeniem jest ta cudowna kobieta.

Miłość deklarowana w tej książce nie istnieje. Jest mieszanka prawionego banału i seksu, w szczególności oralnego, bo chilijeczka to kobieta tak egocentryczna i zła, że od mężczyzny che przyjemności jednostronnej i ma czelność jawnie o nią prosić. Nie wiemy nic o ich bliskości, o ty co ich łączy, o uczuciach. Kopulują, on jej mówi że dziękuj jej że uszczęśliwia go swym pięknem, ona go obraża i tak w koło.

Bohater ma też przyjaciół- zawsze mężczyzn, zawsze w tysiąckrotnie ciekawsza konstrukcja wewnętrzna niż główna bohaterka. Jednak autor wyczuwa, że żaden przyjaciel nie przyjąłby tego poziomu zidiocenia, do jakiego zmusza swojego głównego bohatera, więc strategicznie ich uśmierca co rozdział. Problem solved!

Polityka.l w tle jest nijaka i bezcelowa. Nie wnosi do tej książki absolutnie nic i jest jawnym lechtaniem ego autora-polityka wykazującego swoje obycie i intelekt.

Zamysł był taki, ze będzie książka o niestadardowej, trudnej, ponadczasowej i spektakularnej miłości z trudnymi mielącymi w tle żarnami historii… a wyszedł gniot, który ciężko strawić.

Główny bohater książki z założenia miał być „inny”. Miał być zdolny do miłości, której nie pojmuje świat. Głębokiej, na poziomie wręcz dusz. Tymczasem za utkana przez autorka albo kryjącą...

Niezwykle barwna, z lekkim tłem historycznym, ale w swoim centrum pokazująca toksyczne i głębokie uzależnienie od miłości.

Łamiąca stereotyp niewiernego mężczyzny, i pokazująca kobiecą podłość, żądzę pieniądza, tajemniczy syndrom ofiary. Do granic absurdu zostało sprowadzone hasło: ślubuję ci wyłącznie na złe. Trzymająca w napięciu do końca, czasem ma się już dość naiwności głównego bohatera, a mimo wszystko, nadal się mu kibicuję. Interesująca konstrukcja uczuć!

Niezwykle barwna, z lekkim tłem historycznym, ale w swoim centrum pokazująca toksyczne i głębokie uzależnienie od miłości.

Łamiąca stereotyp niewiernego mężczyzny, i pokazująca kobiecą podłość, żądzę pieniądza, tajemniczy syndrom ofiary. Do granic absurdu zostało sprowadzone hasło: ślubuję ci wyłącznie na złe. Trzymająca w napięciu do końca, czasem ma się już dość...

Coś mnie zaczyna ciągnąć do literatury południowoamerykańskiej. W zeszłym roku Marquez, teraz Vargas Llosa. Podoba mi się to 😉
Szczerze, można mieć pretensje do Ricarda za jego naiwność i miłość do tytułowej niegrzecznej dziewczynki. Ogólnie być zmęczonym ich relacją, zabawą w kotka i myszkę, ucieczkami i powrotami, ale wiecie co? Te książkę czytało się rewelacyjnie. Tak bardzo mnie ta opowieść wciągnęła, że kartki same się przerzucały. Styl Vargasa Llosy, właśnie taki szelmowski i bezpośredni, trafił do mnie. Co z tego, że ciężko nazwać relację bohaterów miłością, ale za to miała dziwny magnetyzm. Że aż chciało się czytać o niej. A tło fabularne, za każdym razem inne, dodawało smaczku. Niby inne miasto, ta sama relacja, ale historia powszechna kołem się toczy.
Jestem zaskoczona, ale chcę częściej mieć takie czytelnicze zaskoczenia. Bo wywołują zachwyt.

Coś mnie zaczyna ciągnąć do literatury południowoamerykańskiej. W zeszłym roku Marquez, teraz Vargas Llosa. Podoba mi się to 😉
Szczerze, można mieć pretensje do Ricarda za jego naiwność i miłość do tytułowej niegrzecznej dziewczynki. Ogólnie być zmęczonym ich relacją, zabawą w kotka i myszkę, ucieczkami i powrotami, ale wiecie co? Te książkę czytało się rewelacyjnie. Tak...

Książka przypomina pamiętnik i tak się ją czyta. Czytelnik wczuwa się w ten klimat tej dziwnej i nie zrozumiałej „ miłości „
Książka, która na początku wyzwala niechęć, a nawet wstręt do głównej bohaterki. Do tego dochodzi wkurzenie na bohatera — bo chwilami jest po prostu głupcem? A może miłość jest ślepa? Czy ktoś z nas byłby w stanie zostać Ricardem?

Książka przypomina pamiętnik i tak się ją czyta. Czytelnik wczuwa się w ten klimat tej dziwnej i nie zrozumiałej „ miłości „
Książka, która na początku wyzwala niechęć, a nawet wstręt do głównej bohaterki. Do tego dochodzi wkurzenie na bohatera — bo chwilami jest po prostu głupcem? A może miłość jest ślepa? Czy ktoś z nas byłby w stanie zostać Ricardem?

To moje trzecie spotkanie z Ricarditem i Chilijeczką na przestrzeni ostatnich 15 lat. Uwielbiam tych bohaterów i autora. Co ciekawe moje uczucia dotyczące ich związku mocno ewoluowały. Na początku denerwowałam się mocno, uważałam ich relacje za toksyczną. Współczułam zakochanemu Ricarditowi i nie lubiłam wykorzystującej go Chilijeczki. Teraz zaś uważam, że ich relacja była piękna i wzruszająca. Każdemu z nich ona odpowiadała. Ricardo czekał na nią, a Chilijeczka "szukała czegoś" i wracała, i odchodziła.
Samą powieść czyta się lekko, przy okazji. Akcja dzieje się w ciągu kilkudziesięciu lat w Paryżu, ale i także w Londynie, Peru, Tokio i Madrycie. W tle zmiany polityczne, rewolucje.
Na pewno niedługo wrócę do tej powieści.

To moje trzecie spotkanie z Ricarditem i Chilijeczką na przestrzeni ostatnich 15 lat. Uwielbiam tych bohaterów i autora. Co ciekawe moje uczucia dotyczące ich związku mocno ewoluowały. Na początku denerwowałam się mocno, uważałam ich relacje za toksyczną. Współczułam zakochanemu Ricarditowi i nie lubiłam wykorzystującej go Chilijeczki. Teraz zaś uważam, że ich relacja była...

Moja pierwsza książka tego autora, ale zapewne nie ostatnia. Wciągneła mnie niesamowicie i choć wiele razy denerwowała mnie naiwność głównego bohatera, koncówka doprowadziła mnie do łez.

Moja pierwsza książka tego autora, ale zapewne nie ostatnia. Wciągneła mnie niesamowicie i choć wiele razy denerwowała mnie naiwność głównego bohatera, koncówka doprowadziła mnie do łez.

Historia prawdziwej miłości i ceny, jaką trzeba za to zapłacić. “Nie ma miłości bez odwagi” powiedziała mi kiedyś przyjaciółka. Ta książka jest o tym.

Historia prawdziwej miłości i ceny, jaką trzeba za to zapłacić. “Nie ma miłości bez odwagi” powiedziała mi kiedyś przyjaciółka. Ta książka jest o tym.