Pierścienie przeznaczenia. Życie w sowieckiej Rosji od czasów Lenina do czasów Breżniewa

Wydanie II obiegu.
Oddajemy do rąk czytelników polski przekład pamiętników Aino Kuusinen - żony Otto Kuusinena /I881-1964/, wysokiej rangi funkcjonariusza partii sowieckiej, bliskiego współpracownika Lenina, Stalina i Chruszczowa; w ciągu czterdziestu kilku lat przeszedł on wszystkie szczeble partyjnej kariery - od sekretarza Rady Wykonawczej Kominternu /1921-1939/, poprzez funkcję wiceprzewodniczącego Prezydium Rady Najwyższej Karelo-Fińskiej SRR /1940-1957/, aż do członkostwa w Prezydium i Sekretariacie KC KPZR /1957-1964/.
Aino Kuusinen, Finka z urodzenia, przyjechała do Moskwy w-1921 r. po rozpadzie swego pierwszego małżeństwa. Wraz z mężem, Otto Kuusinenem, pracowała w Kominternie; jako przedstawicielka tej organizacji wyjechała w długiej misji do Stanów Zjednoczonych, aby uśmierzyć wewnętrzne spory w KP USA. W latach trzydziestych, już po rozstaniu z Otto Kuusinenem, dwukrotnie wyjeżdżała w misji szpiegowskiej do Japonii, gdzie zetknęła się m.in. z Richardem Sorge. Aresztowana po powrocie do kraju, spędziła kilkanaście lat w łagrach w Workucie i Potmie. Wprawdzie w 1955 r. wypuszczono ją na wolność, jednak aż do śmierci męża /z którym zresztą nie utrzymywała kontaktów/ odrzucano jej prośby o zgodę na wyjazd. Dopiero po śmierci Otto Kuusinena, w lutym 1965 r., pozwolono jej odwiedzić rodzinę w Finlandii, skąd w czerwcu 1965 r uciekła na Zachód. Aino Kuusinen umarła we wrześniu 1970 r., wkrótce po spisaniu tych wspomnień, które ukazały się początkowo w wersji niemieckiej, potem zaś w przekładzie angielskim. Podstawą niniejszego wydania stała się amerykańska edycja pamiętnika.
Postać Autorki nie wzbudza sympatii czytelnika. Małostkowa, egocentryczna, umiejętnie korzystająca z przywilejów elity władzy, bez najmniejszych skrupułów wydająca olbrzymie sumy na kosztowne stroje, sprawia wrażenie ambitnej, wyrachowanej kobiety, nie mającej żadnych ideałów, a nawet wyraźniejszych przekonań. Kilkunastoletni pobyt w łagrach nie zmienił jej stosunku do życia. Relacja Aino Kuusinen jest jednak interesująca; jej osobiste losy, smakowite opisy działalności Kominternu i sowieckiego wywiadu, wreszcie - wstrząsający opis Workuty i Potmy, usprawiedliwiają udostępnienie tej książki polskiemu czytelnikowi.