Historia kotem się toczy

Interesująca.

Interesująca.

To historia, jakich wiele. Może zdarzyć się każdemu z nas.

To historia, jakich wiele. Może zdarzyć się każdemu z nas.

Książkę przeczytałam z zainteresowaniem , było to moje pierwsze spotkanie z autorką i myślę ,że nie ostatnie. Polecam

Książkę przeczytałam z zainteresowaniem , było to moje pierwsze spotkanie z autorką i myślę ,że nie ostatnie. Polecam

Ta książka to napisana prostym językiem obyczajówka, o dość naiwnej fabule. Niemniej jednak jeśli ktoś ma ochotę na odpoczynek od wzniosłej literatury i poczytanie czegoś stricte rozrywkowego, to ta lektura będzie jak znalazł.
Mamy tu poplątane perypetie Ady Gawron, wdowy w średnim wieku, matki dorosłych już bliźniaczek. Kobieta, chcąc nie chcąc, podejmuje się opieki nad kontuzjowaną byłą teściową. W tym celu wyjeżdża z Krakowa na Śląsk, do małej mieścinki Kasztelów. Łatwo nie będzie. Starsza pani nigdy nie tolerowała synowej. Nic dziwnego, że Ada boi się pobytu z nią pod jednym dachem. Co gorsza, w mieście grasuje tajemniczy złoczyńca, pastwiący się nad domowymi zwierzakami mieszkańców. Wkrótce i to mu nie wystarcza- zaczyna zagrażać również ludziom. Do tego wszystkiego Ada przygarnia kota- znajdę, Aladyna. Po którego niebawem zgłasza się szalony odludek o mrocznej przeszłości- Jeremi. To spotkanie zadecyduje o diametralnym zwrocie w życiu Ady...
Galeria postaci jest bogata- mamy tu bohaterów dających się polubić od pierwszej chwili, jak i takich mniej przyjemnych, ale jest i odrażający psychopata, siejący postrach w miasteczku.
Ciekawie są opisane trudne relacje Ady z matką jej nieżyjącego już byłego męża, i późniejszy zaskakujący zwrot we wzajemnych stosunkach kobiet.
Od strony technicznej jest pewien minus- maleńka czcionka, która nie ułatwia czytania.

Ta książka to napisana prostym językiem obyczajówka, o dość naiwnej fabule. Niemniej jednak jeśli ktoś ma ochotę na odpoczynek od wzniosłej literatury i poczytanie czegoś stricte rozrywkowego, to ta lektura będzie jak znalazł.
Mamy tu poplątane perypetie Ady Gawron, wdowy w średnim wieku, matki dorosłych już bliźniaczek. Kobieta, chcąc nie chcąc, podejmuje się opieki nad...

Polubiłam się z autorką i jej stylem pisania. Ciekawa fabuła, czasem śmieszne wątki. Odniosłam wrażenie, że w książce zostały ukazane wszystkie problemy życia, od przyjaźni, tej dobrej, i tej fałszywej, poprzez miłość, zdradę, choroby, nienawiść, starość.. Polecam

Polubiłam się z autorką i jej stylem pisania. Ciekawa fabuła, czasem śmieszne wątki. Odniosłam wrażenie, że w książce zostały ukazane wszystkie problemy życia, od przyjaźni, tej dobrej, i tej fałszywej, poprzez miłość, zdradę, choroby, nienawiść, starość.. Polecam

Tęskno wam za latem, czy rozgościliście się w jesieni?

Bo ja tę książkę czytałam jeszcze letnią porą. Brzmi jak zamierzchłe czasy? A to był wrzesień. Zastanawiam się, czy teraz jesienią też czułabym taki sielski klimat tej powieści, i coś czuję, że tak. 🙏
🍃
Przeprowadzka z dużego miasta do niewielkiej, wiejskiej mieściny. Dla mnie już samo to robi klimat oraz stanowi tło historii. Fundament, który jest decydujący i przyciąga od pierwszych stron. Interesujące jest też to, w jaki sposób główna bohaterka się tam znalazła i czy był to jej pomysł, czy też może została postawiona przed faktem dokonanym?
🍃
Jak dojrzała kobieta, matka dwóch młodych bliźniaczek odnajdzie się z dala od cywilizacji, pod dachem byłej teściowej? Czy wspólne utarczki odejdą w zapomnienie, czy zyskają na sile? Jaki jest powód wzajemnej antypatii? I co się stanie z kotem przybłędą, który niespodziewanie znalazł się pod drzwiami Ady?
🍃
Opowieść obyczajowa, która tchnie realizmem i mogłaby się wydarzyć. Relacje, które zostały zarysowane w prawdopodobny sposób, cała gama emocji, myśli i charakterów postaci. I sytuacje, których doświadczamy na codzień.
🍃
To był przyjemny czas z lekturą. Czytałam ją spokojnie, partiami, aby przedłużać te chwile. Wątek sensacyjny dodał dawki niewiadomej, wątek romantyczny pokazał nieoczywiste oblicza miłości, wątek rodzinny wskazał jak mogą toczyć się relacje, a wątek koci... dodał powagi, ale i humoru. Myślę, że pomimo niespiesznej akcji, wydarzeń w książce było wiele i niezależnie od wieku każdy może wyciągnąć coś dla siebie.

Tęskno wam za latem, czy rozgościliście się w jesieni?

Bo ja tę książkę czytałam jeszcze letnią porą. Brzmi jak zamierzchłe czasy? A to był wrzesień. Zastanawiam się, czy teraz jesienią też czułabym taki sielski klimat tej powieści, i coś czuję, że tak. 🙏
🍃
Przeprowadzka z dużego miasta do niewielkiej, wiejskiej mieściny. Dla mnie już samo to robi klimat oraz stanowi tło...

“...życie jedynie wtedy ma sens, gdy jest budowaniem”.

Ada po dwudziestu latach małżeństwa została porzucona przez męża. Ten uwił sobie gniazdko u sporo młodszej kochanki. Po kilku latach zmarł, pozostawiając spore długi, które zaciągnął pod dom, w którym mieszka Ada. Zaczyna grozić jej eksmisja, jednak kobieta nie poddaje się. Trzyma wszystko w tajemnicy, nie chce stresować córek, jednak wszystko do czasu. Ada ma trudną relację z babcią swoich bliźniaczek, a swoją teściową, która nigdy nie była jej przychylna. Pod wpływem córek, decyduje się zaopiekować starszą panią, ta wymaga opieki. Ma to trwać rok i ani chwili dłużej, a wykonywany wolny zawód w niczym jej nie ogranicza. Babcia Janina jest stanowcza, nie lubi sprzeciwu, a jej cięty język bywa bardzo nieprzyjemny. Ada przenosi się z Krakowa, do niewielkiego Kasztelowa, dość szybko odnajduje się w nowym miejscu. Kim jest tajemniczy, grasujący bandzior? No i rewelacyjny kot Aladyn…

Akcja powieści toczy się spokojnie, fabuła ciekawie poprowadzona, niesie spore emocje, dotyka trudnych życiowych problemów i skrywanych tajemnic. Pani Renata ma bardzo płynny, lekki, obrazowy ze szczyptą dobrego humoru styl. Czytanie od początku do końca było przyjemnością. Zajmująco, wiarygodnie ukazani bohaterowie – to oni są atutem powieści, ludzie z krwi i kości, pełni wad i zalet. Samo życie. Adę polubiłam od razu to mądra, serdeczna, ciepła szczera kobieta. Z ciekawością śledziłam jej losy, z całego serca kibicowałam. Narracja toczy się z trzech perspektyw: Aby, tajemniczego bandziora i … kota.

Nie każdemu w życiu wszystko przychodzi łatwo, Adzie z pewnością nie. Trudne decyzje i ich konsekwencje. Wyzwania, które jawią się być czymś wymuszonym, niechcianym, całkiem niespodziewanie otwierają nowe możliwości, dają radość i zadowolenie. Zmiany nie zawsze bywają złe, czasem pomagają spojrzeć na życie z zupełnie innej perspektywy. Czerpanie z życie tego co najlepsze. Strach przed samotnością, pozwala dojrzeć w innych ich dobre cechy, obdarzyć zaufaniem.

Poruszająca, życiowa historia, daje do myślenia, zmusza do refleksji. Ukazuje, jak bardzo pozory mogą być mylące. Polecam.

https://tatiaszaaleksiej.pl/historia-kotem-sie-toczy

“...życie jedynie wtedy ma sens, gdy jest budowaniem”.

Ada po dwudziestu latach małżeństwa została porzucona przez męża. Ten uwił sobie gniazdko u sporo młodszej kochanki. Po kilku latach zmarł, pozostawiając spore długi, które zaciągnął pod dom, w którym mieszka Ada. Zaczyna grozić jej eksmisja, jednak kobieta nie poddaje się. Trzyma wszystko w tajemnicy, nie chce...

Wyobraźcie sobie taką sytuację: najpierw mąż zostawił cię z dwójką dzieci- oczywiście dla młodszej, a potem sobie zmarł. Teściowa nigdy cię nie tolerowała, o sympatii zapomnij. I teraz, będąc znienawidzoną eks-synową masz spędzić rok pod jednym dachem z "wiedźminą", żeby wesprzeć ją w rekonwalescencji.
Średni plan, prawda? A Ada, główna bohaterka książki "Historia kotem się toczy" musi to wytrzymać. A jak dodam, że Janina- wiedźmina jest zatwardziałą Ślązaczką, nie uznającą goroli, to już się robi się gęsto.
Żeby było ciekawiej w Kasztelowie grasuje rzezimieszek, którego ofiarami najczęściej padają czworonogi, choć i wypadek Janiny wydaje się nie być taki całkiem przypadkowy... Ludzie po zmroku boją się wychodzić z domu.

Miałam z tą książką ogromny techniczny problem. Przez drobną, niewygodną czcionkę bardzo wolno i źle się to czytało. Ale historia Ady na zesłaniu w Kasztelowie tak mnie wciągnęła, że nie pomyślałam nawet o tym, żeby porzucić czytanie.
Powieść obyczajowa, ale z dreszczykiem i cieniem romansu. Tak mogłabym zdefiniować książkę Renaty L. Górskiej. Jakby się uprzeć to można w niej również udnaleźć pierwiastek żartobliwy.
Z jednej strony mamy małą miejscowość, gdzie powinno wiać nudą, ale tak nie jest. Przyjeżdżają turyści, sąsiedzi odwiedzają się wzajemnie, pod lasem mieszka tajemniczy mężczyzna w typie odludka, a szaleniec prowadzi wojnę ze wszystkimi z sobie tylko znanych pobudek. Dzieje się. I nawet wątek romansowy, który autorka wtrąciła jest taki nienachalny i intrygujący.
Prawdą jest, że po przeczytaniu mniej więcej 2/3 książki domyśliłam się kto jest tym mścielem, ale i tak do końca nie zabrakło zagadek różnego typu, więc nie będziecie się nudzić.

Polecam Wam tę opowieść, pomimo małych niedogodności. Ale one są do przetrzymania jeżeli książka wciąga bez reszty.

Wyobraźcie sobie taką sytuację: najpierw mąż zostawił cię z dwójką dzieci- oczywiście dla młodszej, a potem sobie zmarł. Teściowa nigdy cię nie tolerowała, o sympatii zapomnij. I teraz, będąc znienawidzoną eks-synową masz spędzić rok pod jednym dachem z "wiedźminą", żeby wesprzeć ją w rekonwalescencji.
Średni plan, prawda? A Ada, główna bohaterka książki "Historia kotem...

Powieść obyczajowa z kryminałem i sensacją w tle, posypana szczyptą romansu . Uwaga na kocie pazury!
Okładka czarująca, tylko miękka. A ten kot jest zniewalający.

Ada Gawron za namową ponad dwudziestoletnich córek – bliźniaczek Wiktorii i Marianny, zwanej Mają , zobowiązuje się zaopiekować byłą teściową Janiną, zatwardziałą Ślązaczką, która uległa wypadkowi i sama właściwie niewiele może. Ada musi opuścić Kraków i wyjechać do wygnajewa , jakim jest Kasztelów na Śląsku w okolicach Gliwic. Nie bardzo jest zachwycona swoim położeniem , gdyż musi zostawić znajomych i przyjaciół oraz duży rynek zbytu jej pracy rękodzielniczej.
Drugim minusem jest to ,że z teściową nie utrzymywała żadnego kontaktu.
To będzie długi rok w grajdole , gdzie wszyscy się znają i szepcą o sobie po kątach.
Będzie się działo , sceny mrożące krew w żyłach. Potyczki słowne teściowej z byłą synową, pokropione słodko - gorzko gwarą śląską / taki dodatek pikanterii oraz autentyczności/.

Mamy trzech narratorów powieści. Najważniejszy dla mnie to kot Alladyn, chylę przed nim czoło , potem Ada Gawron, oraz bandzior , który zaszył się na tych terenach, próbuje okrutnej zemsty.
Nocą niszczone są odrestaurowane zabytki, pomniki kultury, rzeźby, nagrobki, porywane są , mordowane lub okaleczane przydomowe zwierzęta . Kto i po co, w jakim celu to robi? Mieszkańców ogarnia blady strach i wotum nieufności dla każdego. Pod wieczór zaciągają zasłony, zamykają się na 10 spustów , chronią swoje zwierzęta.

Ada próbuje rozwikłać kryminalną zagadkę, Alladyn pragnie dodać swoje trzy słowa, wszak dużo wie. Jednak nikt nie rozumie o co mu chodzi. Ale jest naprawdę niezwykły,

Piękny język, świetnie wykreowane postacie. Emocje sięgające zenitu, śmiech, zawiść , zemsta, tajemnice, przyjaźń, poszukiwanie szczęścia, kocie kwestie /cudo/ ,skomplikowane relacje międzyludzkie, zaciskanie ze strachu zębów, intrygująca wartka akcja, do ostatnich stron trzymająca w napięciu.

Polecam! Naprawdę super. Nadaje się świetnie na wakacyjny urlop.

Powieść obyczajowa z kryminałem i sensacją w tle, posypana szczyptą romansu . Uwaga na kocie pazury!
Okładka czarująca, tylko miękka. A ten kot jest zniewalający.

Ada Gawron za namową ponad dwudziestoletnich córek – bliźniaczek Wiktorii i Marianny, zwanej Mają , zobowiązuje się zaopiekować byłą teściową Janiną, zatwardziałą Ślązaczką, która uległa wypadkowi i sama...

To historia, jakich wiele. Może zdarzyć się każdemu z nas.

Ada zgodziła się na okres roku zająć babcią Jaśminą. Nie była do tego przekonań, gdyż nie miały dobrych relacji. Teraz wiele się nie zmieniło. Choć fizycznie po wypadku staruszka jest mniej sprawna, nie można tego powiedzieć o jej języku.

Życie na prowincji nie jest więc zbyt spokojne. Tym bardziej, że gdzieś grasuje złoczyńca. Do tego pojawia się mężczyzna i pewien bardzo wyjątkowy kot. Jak potoczy się ta historia?

Jako, że bardzo lubię koty, to zaciekawiła mnie ta książka. Ładny okładka, zabawny tytuł. Książka życiowa, a jednak z zaskoczeniem.

To historia, jakich wiele. Może zdarzyć się każdemu z nas.

Ada zgodziła się na okres roku zająć babcią Jaśminą. Nie była do tego przekonań, gdyż nie miały dobrych relacji. Teraz wiele się nie zmieniło. Choć fizycznie po wypadku staruszka jest mniej sprawna, nie można tego powiedzieć o jej języku.

Życie na prowincji nie jest więc zbyt spokojne. Tym bardziej, że gdzieś...