Zew oceanu. 312 dni samotnego rejsu

Lekka, ale trzymająca w napięciu. Duży plus za poczucie humoru autora.

Lekka, ale trzymająca w napięciu. Duży plus za poczucie humoru autora.

Zew Oceanu. 312 dni samotnego rejsu dookoła świata to książka, która mocno mnie zaskoczyła, choć na końcu pozostawiła lekki niedosyt – może dlatego, że skończyła się za szybko, a chętnie przeczytałabym jeszcze więcej o przygodach i refleksjach autora z tego niezwykłego rejsu.
To fascynujące, jak samotność na bezkresnym oceanie pozwala odkryć w sobie spokój i otwartość na świat. W dzisiejszych czasach samotność bywa odbierana jako problem, coś, czego obawiają się poprzednie pokolenia i co często kojarzy się z trudnościami życiowymi.
Zabrakło mi nieco głębszych refleksji, bo autor skupił się głównie na faktach i zdarzeniach, ale mimo to książka ma w sobie nutę melancholii, która mnie poruszyła.

Zew Oceanu. 312 dni samotnego rejsu dookoła świata to książka, która mocno mnie zaskoczyła, choć na końcu pozostawiła lekki niedosyt – może dlatego, że skończyła się za szybko, a chętnie przeczytałabym jeszcze więcej o przygodach i refleksjach autora z tego niezwykłego rejsu.
To fascynujące, jak samotność na bezkresnym oceanie pozwala odkryć w sobie spokój i otwartość na...

Przeczytałam z przyjemnością i wielkim zainteresowaniem. Ciekawy opis niesamowitego wyzwania. Bez lukru. Jako bardzo mało doświadczona żeglarka (ale jednak ktoś, kto się zerknął z pływaniem jachtem zaglowym po morzu),miałbym kilka pytań merytorycznych, technicznych.. Parę rzeczy mi zazgrzytalo, hmm.

Przeczytałam z przyjemnością i wielkim zainteresowaniem. Ciekawy opis niesamowitego wyzwania. Bez lukru. Jako bardzo mało doświadczona żeglarka (ale jednak ktoś, kto się zerknął z pływaniem jachtem zaglowym po morzu),miałbym kilka pytań merytorycznych, technicznych.. Parę rzeczy mi zazgrzytalo, hmm.

Książka w porządku, ale mnie osobiście irytowała jedna rzecz - skłonność autora do tworzenia zbędnego dramatyzmu. Wolałbym przeczytać rzeczową relację z całego rejsu, bez tego całego podkreślania co pół strony jakie to wszystko niebezpieczne, jakie te fale olbrzymie i jak ogólnie jest ciężko. Ja rozumiem, że taki rejs to duże wyzwanie, ale opisywanie wszystkiego w takiej formie jakby to była co najmniej Odyseja Homera mnie nieco irytowało. Gdyby autor pozwolił czytelnikowi samemu wyciągać wnioski, zamiast przedstawiać mu je jak krowie na rowie - tak na wszelki wypadek jakby do kogoś nie dotarło jaki to on nie jest bohaterski i dzielny - to książka by zyskała. A tak jest raczej średnio.

Książka w porządku, ale mnie osobiście irytowała jedna rzecz - skłonność autora do tworzenia zbędnego dramatyzmu. Wolałbym przeczytać rzeczową relację z całego rejsu, bez tego całego podkreślania co pół strony jakie to wszystko niebezpieczne, jakie te fale olbrzymie i jak ogólnie jest ciężko. Ja rozumiem, że taki rejs to duże wyzwanie, ale opisywanie wszystkiego w takiej...

Mega wciągająca historia! Oprócz niesamowitych przygód autora, pozycja była tak przyjemna do czytania również dzięki lekkiemu językowi i bardzo przyjemnej formie przedstawienia kolejnych etapów podróży.

Mega wciągająca historia! Oprócz niesamowitych przygód autora, pozycja była tak przyjemna do czytania również dzięki lekkiemu językowi i bardzo przyjemnej formie przedstawienia kolejnych etapów podróży.

Wspaniała historia podróży dookoła świata. Rajd jachtem przez oceany, a dodatkowo sporo ciekawym informacji i przemyśleń autora. Zaskoczyło mnie jednak, że pod koniec książki pada deklaracja kolejnej wyprawy, a miałam wrażenie, że autor sugerował, że już wie, co w życiu jest najważniejsze i nie jest to realizowanie własnych ambicji i obsesji.

Wspaniała historia podróży dookoła świata. Rajd jachtem przez oceany, a dodatkowo sporo ciekawym informacji i przemyśleń autora. Zaskoczyło mnie jednak, że pod koniec książki pada deklaracja kolejnej wyprawy, a miałam wrażenie, że autor sugerował, że już wie, co w życiu jest najważniejsze i nie jest to realizowanie własnych ambicji i obsesji.

Całkiem przyjemni się czyta, jednak jeśli ktoś nie jest fanem żeglarstwa (tak jak ja) to z biegiem stron robi się trochę monotematycznie, no bo czego można się spodziewać po samym tytule ? Przygód, sztormów, awarii sprzętu i rozmyślań nad życiem...

Całkiem przyjemni się czyta, jednak jeśli ktoś nie jest fanem żeglarstwa (tak jak ja) to z biegiem stron robi się trochę monotematycznie, no bo czego można się spodziewać po samym tytule ? Przygód, sztormów, awarii sprzętu i rozmyślań nad życiem...

Nie udało mi się przebrnąć nawet do połowy. Lanie wody szerokim strumieniem (kartka z kalendarza na pół rozdziału? serio?),czerstwe żarty, wymuszone proste filozoficzne wywody, masa opowieści zupełnie niezwiązana z główną historią. To nie dla mnie.

Nie udało mi się przebrnąć nawet do połowy. Lanie wody szerokim strumieniem (kartka z kalendarza na pół rozdziału? serio?),czerstwe żarty, wymuszone proste filozoficzne wywody, masa opowieści zupełnie niezwiązana z główną historią. To nie dla mnie.

W części traktującej o rejsie - bardzo dobry kawał literatury marynistycznej. Pędziłem przez jej strony z olbrzymią ciekawością bez względu czy o sztormie czy flaucie opowiadały.
I oceniłbym tę książkę jeszcze wyżej , gdyby nie....te irytujące mnie wtręty, o tym jakie potrawy przygotowuje się na Wigilię u autora , która ciotka robi taką, a która inną - choć równie doskonałą sałatkę czy zupę...
W ogóle te dygresje nie związane z głównym wątkiem - rodzinne, wakacyjne, sylwestrowe - są zbędnym balastem i denerwowały mnie jak reklamy przerywające ulubiony program.
Mimo tych zastrzeżeń polecam tę książkę, również z szacunku dla tego - czego i w jakich okolicznościach dokonał kpt. Cichocki.

W części traktującej o rejsie - bardzo dobry kawał literatury marynistycznej. Pędziłem przez jej strony z olbrzymią ciekawością bez względu czy o sztormie czy flaucie opowiadały.
I oceniłbym tę książkę jeszcze wyżej , gdyby nie....te irytujące mnie wtręty, o tym jakie potrawy przygotowuje się na Wigilię u autora , która ciotka robi taką, a która inną - choć równie...

„Niebo było makrelowe, a przylądek Horn na wyciągnięcie ręki.”

Tak wyszukany komplement - na temat barwy nieba - paść może jedynie z ust kapitana. ; ) Fantastyczna opowieść, nie tylko o żeglarstwie, także - a może przede wszystkim - o przypływach i odpływach wiary, wiary w siebie i swoje umiejętności.

Żeglarska epopeja o woli walki z przeciwnościami losu, reportaż o wytrwałości i zniechęceniu, sile charakteru i samotności wielkiej, jak u Hemingwaya. Rejestr trudnych momentów walki z żywiołem i krótkich chwil szczęścia na oceanach.

Także podziw dla wszystkiego, co w człowieku wielkie i wspaniałe. Znakomity węgierski pisarz, Sándor Márai, pisał tak: „jedna coś opisuje, inna coś wyjaśnia, rzadkością jest książka, która pozwala coś przeżyć.”

„Niebo było makrelowe, a przylądek Horn na wyciągnięcie ręki.”

Tak wyszukany komplement - na temat barwy nieba - paść może jedynie z ust kapitana. ; ) Fantastyczna opowieść, nie tylko o żeglarstwie, także - a może przede wszystkim - o przypływach i odpływach wiary, wiary w siebie i swoje umiejętności.

Żeglarska epopeja o woli walki z przeciwnościami losu, reportaż o...