Zając o bursztynowych oczach. Historia wielkiej rodziny zamknięta w małym przedmiocie

Temat "Zająca o bursztynowych oczach" zdradza podtytuł: "Historia wielkiej rodziny zamknięta w małym przedmiocie". Ten przedmiot, a raczej przedmioty, to kolekcja 264 japońskich miniaturowych figurek netsuke z kości słoniowej lub drewna. Wykonane z niezwykłą precyzją netsuke, przez Francuzów - którzy w drugiej połowie XIX wieku oszaleli na ich punkcie - nazywane były "bijoux-joujoux lilliputien", uroczymi lilipucimi cackami. Kiedy brytyjski artysta-ceramik Edmund de Waal je odziedziczył, postanowił poznać historię tych misternie wykonanych bibelotów. Rezultatem jego "śledztwa" jest obejmująca 140 lat kronika bajecznie bogatej żydowskiej rodziny Ephrussich, której de Waal jest potomkiem. Ludzi nie parających się pracą, wyształconych, miłośników sztuki, przyjaciół i mecenasów artystów; przedstawicieli świata, któremu kres położyła II wojna światowa.

Z korzeniami w Berdyczowie, wzbogaceni w Odessie, bankierzy z rodu Ephrussi brylowali w Paryżu i Wiedniu. Ich dzieje to zarazem historia tzw. Mitteleuropy. Krainy (na szczęście) niezaistniałej formalnie, kontrolowanej kulturalnie i politycznie przez państwa niemieckojęzyczne, rozpościerającej się od państw bałtyckich przez Polskę, Czechy, Słowację i Węgry aż do Niemiec i Austrii.

Figurki, zakupione w Paryżu przez zarażonego modą na japońszczyzną Charlesa Ephrussiego, wędrowały po świecie wraz z kolejnymi posiadaczami. Stały się niemymi świadkami historii i wiernymi towarzyszami żydowskiej rodziny - i w czasach chwały na przełomie wieków, i cierpienia podczas Holokaustu. De Waal odżegnuje się od klasycznej rodzinnej sagi, chce raczej "dowiedzieć się, czyje ręce dotykały tych maleńkich rzeźb i jakie były myśli ludzi, do których należały". Chcąc nie chcąc napisał jednak - mocno wyidealizowaną - kronikę swojego rodu, tyle że pretekstem było odtworzenie historii figurek netsuke. Niestety, nie udało mu się tchnąć życia w coraz bardziej nużącą wyliczankę nazwisk i dat. Głównymi bohaterami książki są kolejni posiadacze kolekcji, którzy usilnie a bezskutecznie próbują się zasymilować. Wszędzie uchodzą za obcych i parweniuszy, i nijak nie potrafią zrozumieć, dlaczego wszystkich razi ostentacyjne chełpienie się bogactwem.

Kronika rodziny, która pieniędzmi próbowała sobie kupić miejsce w wyższych sferach. Nie zmogłam do końca: 4.5/10

Temat "Zająca o bursztynowych oczach" zdradza podtytuł: "Historia wielkiej rodziny zamknięta w małym przedmiocie". Ten przedmiot, a raczej przedmioty, to kolekcja 264 japońskich miniaturowych figurek netsuke z kości słoniowej lub drewna. Wykonane z niezwykłą precyzją netsuke, przez Francuzów - którzy w drugiej połowie XIX wieku oszaleli na ich punkcie - nazywane były...

Początek dla mnie był ciężki, mnogość nazw, nazwisk, terminów. Jednak jak już się z tym obyłam poszło jak z płatka i wciągnęłam się w losy rodu Ephrussich. Najbardziej podobał mi się okres paryski i życie salonowe finansjery.
Książka mówi też o wygnaniu, przynależności, asymilacji i tak jak w podtytule historii zawartej w małych przedmiotach.

Początek dla mnie był ciężki, mnogość nazw, nazwisk, terminów. Jednak jak już się z tym obyłam poszło jak z płatka i wciągnęłam się w losy rodu Ephrussich. Najbardziej podobał mi się okres paryski i życie salonowe finansjery.
Książka mówi też o wygnaniu, przynależności, asymilacji i tak jak w podtytule historii zawartej w małych przedmiotach.

Nie wiem, dlaczego tak zachwyciła mnie ta opowieść- może własny sentyment do opisywanych miast? Może sposób opowiadania? Moze dobre tłumaczenie? Naprawdę, nic wybitnego, a tak pochłonęłam, jakbym wieki nie jadła. Polecam do plecaka, w podróży.

Nie wiem, dlaczego tak zachwyciła mnie ta opowieść- może własny sentyment do opisywanych miast? Może sposób opowiadania? Moze dobre tłumaczenie? Naprawdę, nic wybitnego, a tak pochłonęłam, jakbym wieki nie jadła. Polecam do plecaka, w podróży.

Raz na jakiś czas robię przegląd czytnika i sięgam po kupione i zapomniane książki. Często nie pamiętam, co było impulsem do zakupów. Tytuł, jakaś wzmianka, może fragment recenzji. Wydaje mi się, że o Zającu o bursztynowych oczach Edmunda de Waala przeczytałem w jakiejś innej książce. Historia jest próbą wyjaśnienia skąd i jak w rodzinie autora znalazła się kolekcja miniaturowych rzeźb japońskich netsuke, wraz z tytułowym zającem.
[...]
całość:
https://www.speculatio.pl/zajac-o-bursztynowych-oczach/

Raz na jakiś czas robię przegląd czytnika i sięgam po kupione i zapomniane książki. Często nie pamiętam, co było impulsem do zakupów. Tytuł, jakaś wzmianka, może fragment recenzji. Wydaje mi się, że o Zającu o bursztynowych oczach Edmunda de Waala przeczytałem w jakiejś innej książce. Historia jest próbą wyjaśnienia skąd i jak w rodzinie autora znalazła się kolekcja...

Pobieżne zapoznanie się z opisami przed lekturą stworzyło zupełnie inne oczekiwania. Książka okazała się być kroniką, poszukiwaniem historii rodziny. I choć początkowo odrzucił mnie jej nieco wyniosły ton, pełen odniesień do sztuki i znanych nazwisk, tak nie wiedzieć kiedy lektura wciągnęła mnie bez reszty. Gdy zaczyna się podróżować razem z autorem, wyszukiwać informacje o miejscach i ludziach, książka zabiera nas w niezwykłą przygodę, a dzieje rodziny autora śledzimy z zapartym tchem, jakby to była nasza własna rodzina. Przekrój przez historię Europy i historię sztuki. Warto!

Pobieżne zapoznanie się z opisami przed lekturą stworzyło zupełnie inne oczekiwania. Książka okazała się być kroniką, poszukiwaniem historii rodziny. I choć początkowo odrzucił mnie jej nieco wyniosły ton, pełen odniesień do sztuki i znanych nazwisk, tak nie wiedzieć kiedy lektura wciągnęła mnie bez reszty. Gdy zaczyna się podróżować razem z autorem, wyszukiwać informacje o...

Nie udało się autorowi mnie porwać.
Niestety, ta powieść zbyt przypomina katalog aukcyjny, nie ma w niej za grosz życia.

Nie udało się autorowi mnie porwać.
Niestety, ta powieść zbyt przypomina katalog aukcyjny, nie ma w niej za grosz życia.

Odziedziczona kolekcja japońskich netsuke stała się dla autora inspiracją do zgłębienia losów rodziny Ephrussi - rosyjskich Żydów z Berdyczowa i Odessy. To opowieść o paryskich elitach drugiej połowy XIX w, mecenacie, sztuce, przejawach antysemityzmu we Francji, o Wiedniu okresu wojen XX w., o powojennej Japonii. Dla mnie to była fascynująca podróż.

Odziedziczona kolekcja japońskich netsuke stała się dla autora inspiracją do zgłębienia losów rodziny Ephrussi - rosyjskich Żydów z Berdyczowa i Odessy. To opowieść o paryskich elitach drugiej połowy XIX w, mecenacie, sztuce, przejawach antysemityzmu we Francji, o Wiedniu okresu wojen XX w., o powojennej Japonii. Dla mnie to była fascynująca podróż.

Arcydzieło języka i przekładu. Literacka podróż śladem przodków. Przez powojenne Tokio, Paryż belle epoque, a przede wszystkim Wiedeń okresu wielkich wojen XX wieku. Zachwyca nieśpieszne tempo, przenikliwość, dystans do siebie i własnej historii.

Mam wrażenie, że autor autocenzurował się w części opowieści po dojściu nazistów do władzy. Może się mylę. Do 1938 r. czułem, że czytam arcydzieło, potem jakby brakło światła przewodniego, zaczęło się trochę błąkania.

Arcydzieło języka i przekładu. Literacka podróż śladem przodków. Przez powojenne Tokio, Paryż belle epoque, a przede wszystkim Wiedeń okresu wielkich wojen XX wieku. Zachwyca nieśpieszne tempo, przenikliwość, dystans do siebie i własnej historii.

Mam wrażenie, że autor autocenzurował się w części opowieści po dojściu nazistów do władzy. Może się mylę. Do 1938 r. czułem,...

Znakomita lektura! Do powolnego smakowania.
Autor, idąc tropem kolekcji japońskich mini rzeźb netsuke, podróżuje po świecie podążając tropem swoich przodków.
Czegóż my tu nie mamy! Japonię, Odessę, Paryż i Wiedeń u szczytu swojej świetności CK monarchii i ciemną noc Anschlussu. Bajecznie bogate rody bankierskie i ich upadek zamknięty w jednej walizce i ogołocony ze wszystkiego.
Chyba jeszcze żadna książka, w tak czytelny i obrazowy sposób, nie naświetliła przyczyn i rozkwitu antysemityzmu ,a potem systematycznej realizacji degradacji i unicestwienia całego świata Żydów europejskich, zasymilowanych, bogatych.
Po tej lekturze turysta będzie już zawsze spoglądał na Wiedeń innym okiem.

Znakomita lektura! Do powolnego smakowania.
Autor, idąc tropem kolekcji japońskich mini rzeźb netsuke, podróżuje po świecie podążając tropem swoich przodków.
Czegóż my tu nie mamy! Japonię, Odessę, Paryż i Wiedeń u szczytu swojej świetności CK monarchii i ciemną noc Anschlussu. Bajecznie bogate rody bankierskie i ich upadek zamknięty w jednej walizce i ogołocony ze...

Uwielbiam biografie, autobiografie i prawdziwe historie. Niezwykłe jest to jak żyli bogacze w tamtych czasach, jaka przepaść jest między tym życiem przedwojennym, a obecnym...ile się zmieniło, jak zaprzepaszczone zostały pamiątki rodzinne..Nasuwa mi się myśl ;nigdy więcej wojny, fanatyzmu, wariactwa, chaosu.
Jakoś tak jeszcze mnie ciekawi, że byli to Żydzi, ale nie byli religijni, praktykujący, to skąd czerpali tą świadomość, że byli Żydami?. a jeszcze potem ojciec autora został anglikańskim duchownym...dla mnie to zbyt skomplikowane.
Ale cieszę się , że przeczytałam tę książkę. Brakuje mi tylko więcej zdjęć, oraz zdjęć tego zbioru netsuke, który ma przecież takie znaczenie dla tej opowieści.

Uwielbiam biografie, autobiografie i prawdziwe historie. Niezwykłe jest to jak żyli bogacze w tamtych czasach, jaka przepaść jest między tym życiem przedwojennym, a obecnym...ile się zmieniło, jak zaprzepaszczone zostały pamiątki rodzinne..Nasuwa mi się myśl ;nigdy więcej wojny, fanatyzmu, wariactwa, chaosu.
Jakoś tak jeszcze mnie ciekawi, że byli to Żydzi, ale nie byli...