Postać Anny Kareniny, jest często przytaczana jako ,przykład nieszczęśliwej miłości i zguby z nią związanej, niemniej jednak , gdy chciałam się dowiedzieć o czym jest, tak opasła książka , niewiele się dowiedziałam. Przed przeczytaniem należy się przygotować na wielu bohaterów, różne środowiska i poglądy na świat XIX wiecznej Rosji, będziemy tu mieli cały przekrój tamtego społeczeństwa.
Głównym wątkiem jest oczywiście romans, który główna bohaterka nawiązuje z Aleksym Wrońskim. Kobieta jest nieszczęśliwa w swoim małżeństwie, całą swą uwagę poświęca swojemu synkowi, jedynemu dziecku, jej mąż wysoko postawiony urzędnik , sporo od niej starszy, nie interesuje się nią , ciągnie go do polityki, skupia się na swojej karierze. Anna stara się jakoś organizować czas , bywa na balach , nie daje jej to jednak spełnienia. Pewnego razu na swej drodze spotyka Wrońskiego. Młody, przystojny mężczyzna zakochuje się w niej bez pamięci . I tak najpierw nieoficjalnie, a później już bez żadnego skrępowania, na salonach mówi się o romansie Anny z Aleksym. I tu należy dodać, że samo spotkanie i zauroczenie pary to element który płynie wartko w tej powieści, wszystko dzieje się błyskawicznie. Zastanawiałam się, o czym autor będzie jeszcze pisał skoro już praktycznie wszystko się wydarzyło. Na romansie z Aleksym, Anna traci wszystko . Ukochanego syna odbiera jej mąż, traci swoją pozycję , po porodzie drugiego dziecka, Anna już więcej nie może mieć dzieci , zresztą dzieci zrodzone z romansu, i tak prawnie należałyby do jej męża. Kobieta z początku upojona miłością , coraz częściej popada w melancholię i nostalgię, analizuje swoją sytuację, jest zazdrosna o Wrońskiego , kontroluje go i ciągle podejrzewa o romanse. Popada w obłęd i popełnia samobójstwo , rzucając się pod pociąg.
Stiepan Arkadiewicz Obłoński , to brat Anny , sam z zapędami politycznym , udaje że wszystko wokół niego jest dobrze, tymczasem żona Daria odkrywa jego liczne romanse ,lekkomyślność i rozrzutność. Kobieta jest załamana i nieszczęśliwa. Spędza samotnie czas z dziećmi i niejednokrotnie musi prosić innych o pomoc. W pewnym momencie powieśći, wyjeżdża na wieś , myśląc o dawnych włościach , tymczasem Stiepan nawet tego nie dopilnował i posiadłość podupadła, niemniej jednak życie na wsi choć cięższe to wymaga mniejszych nakładów pieniężnych .
Kitty Szczerbacka to z kolei siostra Darii. Ta pierwsza jest piękną kobietą , podoba się wielu mężczyznom , lecz jej serce należy do Aleksego Wrońskiego. Więc gdy pewnego dnia zostaje zaskoczona oświadczynami właściciela ziemskiego Lewina , odmawia mu. Lecz gdy, na pewnym balu Kitty dostrzega, że Wroński adoruje Annę, niemal cały wieczór poświęcając jej, Kitty już wie że popełniła błąd odrzucając oświadczyny. Po jakimś czasie i przemianie Kitty dojrzewa i zupełnie inaczej patrzy na Lewina. Dostrzega jej uczciwość, pracowitość i odpowiedzialność moralną . Gdy Lewin kolejny raz się oświadcza dochodzi do zaręczyn. Po drodze Lewin ma wiele wątpliwości i dylematów, lecz ostatecznie dochodzi do ślubu . I mimo że Lewin jest prostym człowiekiem, to jego prostota i niekiedy naiwność, pozwalają mu zbudować szczęśliwe małżeństwo oparte na wzajemnym szacunku i zaufaniu .
Powieść kończy się przemyśleniami Lewina, że sens życia nie polega na intelektualnym poznaniu prawdy lecz na czynieniu dobra i okazywaniu sobie uczuć na co dzień.
Książkę przesłuchałam w formie audiobooka , myślę że, nie podołałabym czytaniu jej, przez te wszystkie myśli filozoficzne i niekiedy dziwne opisy. Ale trzeba przyznać że książka ma też mocne momenty, pokazuje stadium ludzkich zachowań , dwulicowość i fałszywe przyjaźnie. Nie jest to jedynie opowieść o nieszczęśliwej miłości ,ale też o innych ważnych sytuacjach które , mogą się wydarzyć również w naszym współczesnym życiu.
Szukamy ofert...
OPINIE i DYSKUSJE o książce Hrabia Monte Christo
Wspaniała powieść, polecam serdecznie
Wspaniała powieść, polecam serdecznie
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJedna z książek, do których wracam. Wybitna.
Jedna z książek, do których wracam. Wybitna.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDruga część wciągnęła mnie jeszcze bardziej (o ile w ogóle się dało!). Zemsta hrabiego rozwija się coraz bardziej, natomiast wyobrażałem sobie ją o wiele inaczej niż opisał to Autor. I było to zaskoczenie jak najbardziej pozytywne! Zemsta jest wyszukana, elegancka i różna dla każdego z ofiar. Bardzo podobała mi się również kolejna przemiana hrabiego. Śmiało mogę powiedzieć, że to jedna z najlepszych książek jakie czytałem.
Druga część wciągnęła mnie jeszcze bardziej (o ile w ogóle się dało!). Zemsta hrabiego rozwija się coraz bardziej, natomiast wyobrażałem sobie ją o wiele inaczej niż opisał to Autor. I było to zaskoczenie jak najbardziej pozytywne! Zemsta jest wyszukana, elegancka i różna dla każdego z ofiar. Bardzo podobała mi się również kolejna przemiana hrabiego. Śmiało mogę powiedzieć,...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNuda straszna, nie polecam nikomu.
Nuda straszna, nie polecam nikomu.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to"Hrabia Monte Christo" to być może moja ulubiona książka na ten moment, choć nie sądziłam, że kiedykolwiek będę umiała takową wybrać. To zdecydowane arcydzieło, literacki majstersztyk. Nie jest pozbawiona patosu, a ego głównego bohatera i jego filozofia nawet na moment nie dają o sobie zapomnieć. Jest to jednak postać jak najbardziej trójwymiarowa, niejednoznaczna, fascynująca i zmienna. W tej książce nie ma zresztą bohaterów i wątków przypadkowych. Możnaby czytać ją jako lekturę duchową, wciąż odnajdując w niej nowe, wartościowe treści. Już po pierwszym przeczytaniu widzę jej trzy przesłania, a niektóre sceny zostaną ze mną na zawsze. Nie wchodząc w szczegóły, żeby nie spojlerować, jest to dzieło warte przeczytania, polecenia i przedyskutowania z kimś wielokrotnie podczas długich wieczorów. :)
"Hrabia Monte Christo" to być może moja ulubiona książka na ten moment, choć nie sądziłam, że kiedykolwiek będę umiała takową wybrać. To zdecydowane arcydzieło, literacki majstersztyk. Nie jest pozbawiona patosu, a ego głównego bohatera i jego filozofia nawet na moment nie dają o sobie zapomnieć. Jest to jednak postać jak najbardziej trójwymiarowa, niejednoznaczna,...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPo pierwszych czterech rozdziałach mój entuzjazm opadł. Okazało się, że to wina tłumaczenia, zmieniłem książkę na egzemplarz w tłumaczeniu Rogozińskiego i całkowicie wsiąkłem. (Niestety i tu nie brak fatalnych błędów rzeczowych w kwestii żeglarstwa. Za pomocą AI odkryłem, że to nie błędy Dumasa, lecz tłumaczy)
Fabuła jest bardzo misternie skomponowana. Odnosiłem wrażenie, że nie ma w niej postaci przypadkowych, że każda spełnia rolę w intrydze, a tytułowy hrabia delikatnie pociągając za sznurki dokładnie przewiduje bieg wypadków i bezbłędnie kreuje przyszłość. Otóż okazuje się, że było to błędne wrażenie, bo w swoim geniuszu nie przewidział wszystkiego. Z pozoru bezwzględny okazał się człowiekiem, którym kierowała nie tylko nienawiść, gdyż zszedł z wyznaczonego przez nią kursu.
Ta powieść głęboko mnie poruszyła, zasmuciła i uradowała zarazem.
Po pierwszych czterech rozdziałach mój entuzjazm opadł. Okazało się, że to wina tłumaczenia, zmieniłem książkę na egzemplarz w tłumaczeniu Rogozińskiego i całkowicie wsiąkłem. (Niestety i tu nie brak fatalnych błędów rzeczowych w kwestii żeglarstwa. Za pomocą AI odkryłem, że to nie błędy Dumasa, lecz tłumaczy)
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toFabuła jest bardzo misternie skomponowana. Odnosiłem wrażenie,...
Był to maraton ale chyba najlepszy w jakim brałem udział.
Był to maraton ale chyba najlepszy w jakim brałem udział.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMoja ocena pod drugim tomem dotyczy w rzeczywistości całości. Ogólnie ta historia mi się podobała, porwała mnie, uwierzyłam jej i szybciutko zleciało tych ponad 1200 stron.
W mojej ocenie jest to klasyczna przygodówka/obyczajówka. Trzyma w napięciu, są momenty, że ta akcja trochę zwalnia, natomiast mam swoje ulubione fragmenty.
Trochę za bardzo rozwleczony jest ten wątek obyczajów wyższych sfer, to rozdrobnienie niby buduje klimat i historię, ale z drugiej strony, rozwleka fabułę i powoduje, że główny motyw ucieka sprzed oczu.
Zabrakło mi mocno jednej rzeczy: głębi głównego bohatera. Wszystko dzieje się poza nim, obok niego. Brakuje choć jednej wewnętrznej rozterki, zajrzenia w głąb jego serca i umysłu. Pod koniec trochę się tego pojawia, ale w środku książki zdecydowanie brakuje tego procesu przemiany z Dantesa w Hrabiego. Do tego stopnia, że długo nie mogłam się przegryźć z tym, że to jedna i ta sama osoba.
Ogólnie polecam przeczytać, warto znać taką klasykę :)
Moja ocena pod drugim tomem dotyczy w rzeczywistości całości. Ogólnie ta historia mi się podobała, porwała mnie, uwierzyłam jej i szybciutko zleciało tych ponad 1200 stron.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toW mojej ocenie jest to klasyczna przygodówka/obyczajówka. Trzyma w napięciu, są momenty, że ta akcja trochę zwalnia, natomiast mam swoje ulubione fragmenty.
Trochę za bardzo rozwleczony jest ten wątek...
Arcydzieło ! Pokochałam tę powieść tak bardzo, że po jej przeczytaniu czuję ogromną pustkę, której nie da się narazie zapełnić żadną inną powieścią.. Mogę tylko dodać jedno - czytajcie Hrabiego Monte Christo ❤️🩹 To książka mojego życia! ❤️🔥
Arcydzieło ! Pokochałam tę powieść tak bardzo, że po jej przeczytaniu czuję ogromną pustkę, której nie da się narazie zapełnić żadną inną powieścią.. Mogę tylko dodać jedno - czytajcie Hrabiego Monte Christo ❤️🩹 To książka mojego życia! ❤️🔥
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toArcydzieło. Książka kompletna.
Arcydzieło. Książka kompletna.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to