W najciemniejszym kącie

Dlaczego ta książka ma tak wysoką ocenę?! Ciągnie się i ciągnie, wieczne opisywanie sprawdzanych drzwi, okien i reszty zamykanych na klucz, zaczynało mnie wkurzać. Główna bohaterka była jakaś taka żadna 🤔 Książka mimo, że porusza ważny i ciężki temat, dla mnie była po prostu nudna.

Dlaczego ta książka ma tak wysoką ocenę?! Ciągnie się i ciągnie, wieczne opisywanie sprawdzanych drzwi, okien i reszty zamykanych na klucz, zaczynało mnie wkurzać. Główna bohaterka była jakaś taka żadna 🤔 Książka mimo, że porusza ważny i ciężki temat, dla mnie była po prostu nudna.

Na ta lekture trafilam przypadkiem, ktos sprzedawal na stronie internetowej…. Tego sie nie spodziewalam. Bardzo ale to bardzo dobrze napisana. Niesamowicie szegolowa ale w dobrym sensie, bo zdarza sie ze ksiazki maja sto niepotrzebmych opisow a tutaj wszystko w punkt. Ciesze sie ze zakonczyla sie wlasnie w atli sposob, nie bylo kombinacji czy na sile szkolowania czytelnika. Rewelacja!

Na ta lekture trafilam przypadkiem, ktos sprzedawal na stronie internetowej…. Tego sie nie spodziewalam. Bardzo ale to bardzo dobrze napisana. Niesamowicie szegolowa ale w dobrym sensie, bo zdarza sie ze ksiazki maja sto niepotrzebmych opisow a tutaj wszystko w punkt. Ciesze sie ze zakonczyla sie wlasnie w atli sposob, nie bylo kombinacji czy na sile szkolowania czytelnika....

"W najciemniejszym kącie" Elizabeth Haynes to mrożący krew w żyłach thriller psychologiczny z szybką akcją i dużą dozą realizmu.
Autorka odważnie stawia czoła trudnym tematom przemocy domowej. Powieść wiarygodnie oddaje ból i frustrację towarzyszące zaburzeniom obsesyjno-kompulsywnym. Doskonale odmalowany kontrast pomiędzy starym i nowym życiem bohaterki.
Znakomity debiut.
Polecam.

"W najciemniejszym kącie" Elizabeth Haynes to mrożący krew w żyłach thriller psychologiczny z szybką akcją i dużą dozą realizmu.
Autorka odważnie stawia czoła trudnym tematom przemocy domowej. Powieść wiarygodnie oddaje ból i frustrację towarzyszące zaburzeniom obsesyjno-kompulsywnym. Doskonale odmalowany kontrast pomiędzy starym i nowym życiem bohaterki.
Znakomity...

Zawsze jak słyszałam o maltretowanych kobietach czy czytałam nie mogłam zrozumieć dlaczego tkwią w tych chorych związkach .Po przeczytaniu tej książki zdałam sobie sprawę że ucieczka nie jest taka prosta. Psychopaci potrafią omotać swoje ofiary tak że uzależniają ją od siebie i wtedy one wierzą że on się zmieni. A w momencie kiedy już dotrze do nich że chcą uciec wtedy już jest za późno. Książka trzymająca w napięciu . Warto ją przeczytać
P O L E C A M

Zawsze jak słyszałam o maltretowanych kobietach czy czytałam nie mogłam zrozumieć dlaczego tkwią w tych chorych związkach .Po przeczytaniu tej książki zdałam sobie sprawę że ucieczka nie jest taka prosta. Psychopaci potrafią omotać swoje ofiary tak że uzależniają ją od siebie i wtedy one wierzą że on się zmieni. A w momencie kiedy już dotrze do nich że chcą uciec wtedy już...

Wow ! Lubię takie książki. Postać Lee mocno przerażająca.
Szybko się czyta. Polecam.

Wow ! Lubię takie książki. Postać Lee mocno przerażająca.
Szybko się czyta. Polecam.

Książka "W najciemniejszym kącie" pisana jest z perspektywy głównej bohaterki - Catherine, z wydarzeń obecnych oraz tych, które wydarzyły się kilka lat wcześniej.
Kiedyś pewna siebie, atrakcyjna imprezowiczka, obecnie cierpiąca na nerwicę, ataki paniki i agorafobię Catherine próbuje poskładać swoje życie na nowo.
Obie relacje na przemian toczą się chronologicznie odkrywając przed czytelnikiem coraz to nowe fakty, a atmosfera się zagęszcza.
Powieść czytało mi się dobrze, jednak książka była bardzo przewidywalna, ja zaś liczyłam na zwroty akcji. Natomiast autorce należą się brawa za stworzenie dusznego, klaustrofobicznego klimatu powieści, dzięki któremu czytelnik może poczuć skalę beznadziei i stanu stałego zagrożenia, w którym zanurzona po same uszy jest główna bohaterka Catherine.
Podsumowując, "W najciemniejszym kącie" to książka udana, choć ja spodziewałam się po tej historii odrobinę więcej. Mimo to uważam, że niejeden fan thrillerów będzie się przy niej bardzo dobrze bawił.

Książka "W najciemniejszym kącie" pisana jest z perspektywy głównej bohaterki - Catherine, z wydarzeń obecnych oraz tych, które wydarzyły się kilka lat wcześniej.
Kiedyś pewna siebie, atrakcyjna imprezowiczka, obecnie cierpiąca na nerwicę, ataki paniki i agorafobię Catherine próbuje poskładać swoje życie na nowo.
Obie relacje na przemian toczą się chronologicznie...

Dwie historie opowiadane pierwszoosobowo przez Catherine. Różnica to kilka lat.

Zwiazek z Lee.

Miłość, seks, tajemnice, ograniczenia, ból, gwałt i daremne ucieczki.

Stany nerwicowe i zwiazek ze Stuartem.

Brak akceptacji, nerwice, nieufność, niska samoocena, bezsenność i trama. Walka. Prawdziwa i szczera milosc.

Stuart psycholog i sąsiad Cath probuje zblizyc się do niej. Myślałem ze ma jakies podszyte cele ale jednak nie. Przyjaciółka Sylvia także poddaje sie urokowi Lee. Cierpi.

Sama ksiazka trzyma w napieciu. Akcja dwutorowa. Wolno sie rozkreca. Dopiero tak od polowy tempo.
Łatwo być manipulowanym gdy kogoś sie kocha. Potem jest juz często zbyt pozno.
Cath przeżyła piękne i bolesne chwile. Niestety te złe bardziej zmieniaja czlowieka. Z normalnej osoby Cath stala sie klebkiem nerwów.

Dwie historie opowiadane pierwszoosobowo przez Catherine. Różnica to kilka lat.

Zwiazek z Lee.

Miłość, seks, tajemnice, ograniczenia, ból, gwałt i daremne ucieczki.

Stany nerwicowe i zwiazek ze Stuartem.

Brak akceptacji, nerwice, nieufność, niska samoocena, bezsenność i trama. Walka. Prawdziwa i szczera milosc.

Stuart psycholog i sąsiad Cath probuje zblizyc się do...

Nie potrafiłam się od niej oderwać, musiałam zarwać nockę, co rzadko mi się zdarza :D polecam!

Nie potrafiłam się od niej oderwać, musiałam zarwać nockę, co rzadko mi się zdarza :D polecam!

Bardzo duży, jeśli nie decydujący, wpływ na powstanie tego thrillera psychologicznego miała praca analityka wywiadowczego autorki. "To cywilna funkcja, która polega na analizie danych o przestępczości i dostępnych informacji w celu ustalenia prawidłowości w zachowaniu przestępców, co pozwala na bardziej efektywne wykorzystanie dostępnych zasobów.” – podsumowuje autorka swój krótki wywiad zamieszczony na końcu książki. To właśnie kompilacja posiadanej wiedzy merytorycznej, zdobytego doświadczenia zawodowego i umiejętności snucia opowieści z rozbudowaną warstwą psychologiczną, odwołującą się do emocji czytelnika (zaryzykuję nawet stwierdzenie – żerującą na nich),pozwoliły jej nie tyle stworzyć wiarygodną historię patologicznego związku bazującego nie tylko na przemocy, ile wręcz na znęcaniu się psychicznym i fizycznym, głównej bohaterki – Cathy z policjantem Lee, co sprawić, że odbierałam ją jako autentyczną, po której zakończeniu, zaczęłam się zastanawiać nad pytaniem – ile takich kobiet, schowanych w najciemniejszym kącie własnej psychiki, jest wokół mnie? I zaraz za nim, nad pytaniem drugim, może nawet ważniejszym – dlaczego z tym nic nie robią? Że oba były przejawem postawy ignorantki, przekonałam się po doczytaniu ostatniej kartki tej opowieści, sprawiającej wrażenie autentycznej.
Historii, która z dużym prawdopodobieństwem mogła wydarzyć się naprawdę.
Sprawiła to pierwszoosobowa narracja, narzucająca mi, czasami wbrew mej woli (bo ileż można znieść aktów przemocy i być świadkiem chorobliwych zachowań?),logikę myślenia głównej bohaterki i sposób odbierania emocji oraz interpretacji jej odczuć i zachowań. Nie miałam tutaj chwili na wątpliwości i narzucanie własnych, alternatywnych propozycji postępowania w opisywanych wydarzeniach. Powiem więcej! Dzięki stałym byciu w centrum myśli bohaterki i rozwijanej akcji powieści nigdy nie zadałam sobie wspomnianych wcześniej pytań. Wręcz przeciwnie. Ja doskonale rozumiałam Cathy zarówno jako uzależnioną partnerkę od mężczyzny, jak i leczącą się później z traumy kobietę. Autorka tak intrygująco poprowadziła fabułę, tak fascynująco ukazała (na pograniczu chorobliwego zauroczenia!) przebieg procesu emocjonalnego i psychicznego uzależnienia, a potem procesu wychodzenia z choroby, by nie pozostawić mi najmniejszego marginesu na alternatywne myślenie (w domyśle – krzywdzące!) o kobietach-ofiarach domowej przemocy. Ta książka przede wszystkim dostarczyła mi wiedzy, tłumacząc zawiłe procesy psychologiczne, które nie podlegają prostym regułom i z których nie można, a nawet nie wolno, wyciągać pochopnych, lekceważących wniosków. Jest wyczerpującą (w sensie emocjonalnym również) odpowiedzią na ignoranckie pytanie – jak można trwać przy mężczyźnie, który bije i rani? Można – odpowiada autorka i wciąga w wir emocji, wykorzystując elementy romansu erotycznego z odrobiną perwersji sadystycznej. Chwyt poniżej pasa, ale konieczny, by złapać mnie w pułapkę emocji. W tę sfery psychiki ludzkiej, w której obrębie najlepiej jest zrozumieć drugiego człowieka. I rozumiałam Cathy, tracąc wraz z nią zdrowy rozsądek, grzęznąc w coraz bardziej wciągające bagno wypaczonej psychiki ludzkiej. Ba! Ja nawet zaczęłam usprawiedliwiać postępowanie Lee, jego przeszłością, mającą silny wpływ na traktowanie przez niego kobiet.
Litować się nad katem – oto efekt talentu pisarki!
Wrażenie autentyczności sprawiała również forma opowieści jako relacji prowadzonej w czasie teraźniejszym, w którym Cathy walczyła z efektem traumy (zaburzeniami obsesyjno-kompulsywnymi i depresją) naprzemiennie ze wspomnieniami o historii znajomości z Lee, by ostatecznie ukazać mi jednorodny obraz patologicznego związku z jego tragicznymi konsekwencjami dla obu stron.
To także obraz dychotomicznego charakteru miłości, która niszczy, potrafiąc nawet zabić obiekt uczuć i buduje, mając uzdrowicielską moc nawiązywania zdrowych relacji z kolejnym partnerem.
I ostatnia konkluzja zawarta w końcowym zdaniu wspomnianego wcześniej wywiadu, a którą autorka wykorzystała do stworzenia niezwykle wiarygodnej fabuły – „…nie zawsze można polegać na tym, co mówią ci inni i że dwoje na pierwszy rzut oka szczerych i wiarygodnych ludzi może mieć dwie zupełnie różne interpretacje tej samej sytuacji albo rozmowy". To dlatego relacje Cathy zostały poprzedzone protokołem sądowym, ukazującym Lee jako ofiarę w związku, a w oczach sędziów, przyjaciół, lekarzy, policjantów, jako mężczyznę wiarygodnego. Od tego momentu autorka tworzy scenariusz chorobliwej obsesji mężczyzny i jej ofiary-kobiety, który konsekwentnie fascynująco ukazaną tematyką i trzymającym w ciągłym napięciu rozwojem wydarzeń, zmienia pryzmat patrzenia na jakikolwiek związek partnerski.
Nigdy nie wiadomo, kto ukrywa się w najciemniejszym kącie psychiki człowieka – kat czy ofiara?
naostrzuksiazki.pl

Bardzo duży, jeśli nie decydujący, wpływ na powstanie tego thrillera psychologicznego miała praca analityka wywiadowczego autorki. "To cywilna funkcja, która polega na analizie danych o przestępczości i dostępnych informacji w celu ustalenia prawidłowości w zachowaniu przestępców, co pozwala na bardziej efektywne wykorzystanie dostępnych zasobów.” – podsumowuje autorka swój...

Jad dla mnie bardzo dobra książka.nie mam się do czego przyczepić. Czytalo się dobrze. Pochłonęłam w kilka godzin. Polecam

Jad dla mnie bardzo dobra książka.nie mam się do czego przyczepić. Czytalo się dobrze. Pochłonęłam w kilka godzin. Polecam