Agatha Raisin i zakopana ogrodniczka

To już trzeci czytany przeze mnie tom i na pewno nie ostatni. Ta zabawna komedia kryminalna jest lekka, przyjemna i szybko się ją czyta lub słucha. Na pewno przeczytam kolejne tomy.

To już trzeci czytany przeze mnie tom i na pewno nie ostatni. Ta zabawna komedia kryminalna jest lekka, przyjemna i szybko się ją czyta lub słucha. Na pewno przeczytam kolejne tomy.

Niedzielne odwiedziny u złośliwej i agresywnej, choć też niezmiennie sympatycznej Agaty. Jej głównym atutem jest to, że jest po prostu zwyczajnie ludzka.
Sama historia jest tym razem nieskomplikowana, połączona z obserwacjami z sielskiej (chociaż nie zawsze) Anglii.
W tej części wydawnictwo jednak nie popisało się podczas redakcji tekstu. Często zmiany miejsca akcji, narratora... nie są oddzielone choćby nowym akapitem, przez co wprowadza się niepotrzebne zamieszanie.

Niedzielne odwiedziny u złośliwej i agresywnej, choć też niezmiennie sympatycznej Agaty. Jej głównym atutem jest to, że jest po prostu zwyczajnie ludzka.
Sama historia jest tym razem nieskomplikowana, połączona z obserwacjami z sielskiej (chociaż nie zawsze) Anglii.
W tej części wydawnictwo jednak nie popisało się podczas redakcji tekstu. Często zmiany miejsca akcji,...

W Carsely organizowany jest konkurs ogrodniczy, a ktoś niszczy ogródki sąsiadów. Tym razem ginie rywalka Agathy- Mary Fortune.
Całkiem fajne czytadełko.

W Carsely organizowany jest konkurs ogrodniczy, a ktoś niszczy ogródki sąsiadów. Tym razem ginie rywalka Agathy- Mary Fortune.
Całkiem fajne czytadełko.

Strasznie się męczyłem, chyba z 6 razy podchodziłem do tej książki, aby ją skończyć. Strasznie irytująca główna bohaterka, poziom inteligencji pozostawia wiele do życzenia. Miałem nadzieję, że uda się przebrnąć całą serię jak w przypadku Hamisha Macbetha, ale tutaj mówię pass.

Strasznie się męczyłem, chyba z 6 razy podchodziłem do tej książki, aby ją skończyć. Strasznie irytująca główna bohaterka, poziom inteligencji pozostawia wiele do życzenia. Miałem nadzieję, że uda się przebrnąć całą serię jak w przypadku Hamisha Macbetha, ale tutaj mówię pass.

Przyznam że nie doczekałem morderstwa -czytanie o tak DEBILOWATEJ i IRYTUJĄCEJ postaci jak Agata R. zdecydowanie wyczerpało zasoby mojej cierpliwości.

Przyznam że nie doczekałem morderstwa -czytanie o tak DEBILOWATEJ i IRYTUJĄCEJ postaci jak Agata R. zdecydowanie wyczerpało zasoby mojej cierpliwości.

Mniej Costwold, za to wzruszające wręcz zachowania Agathy. No i ten romans!

Mniej Costwold, za to wzruszające wręcz zachowania Agathy. No i ten romans!

Przyjemna książka, z humorem i zagadką w tle. Świetnie oddaje klimat małej społeczności z wszystkimi jej zaletami i wadami, a w perypetiach, zmiennościach, humorach i ciętym języku głównej bohaterki wiele osób może znaleźć coś z siebie :)

Przyjemna książka, z humorem i zagadką w tle. Świetnie oddaje klimat małej społeczności z wszystkimi jej zaletami i wadami, a w perypetiach, zmiennościach, humorach i ciętym języku głównej bohaterki wiele osób może znaleźć coś z siebie :)

To sympatyczna komedia kryminalna z dominującym wątkiem obyczajowym [ morderstwo dopiero na 98 stronie na 218 stron całości].
Lata 90-te XX w. , angielska wieś i charakterna bohaterka po pięćdziesiątce - Agatha , która próbuje zainteresować sobą przystojnego sąsiada. Jest tu sporo mowy o ogrodnictwie , ale bez przesadnej szczegółowości.
Mnie zachwycił fakt , że na 86 i 130 stronie wspomina się o zjedzeniu puddingu z cynaderek. Wcześniej zrobiłam sobie maraton czytania książek Agathy Christie i zauważyłam , że bohaterowie niezwykle często jedzą potrawy z nereczkami .
Po którejś z takich informacji , doszłam do wniosku , że to narodowy , angielski przysmak. I proszę - koniec XXw a tradycja w narodzie nie ginie !
Tę książkę czyta się lekko i chociaż intryga nie jest specjalnie wyszukana , to poprawiła mi nastrój i zachęciła do siegnięcia po pozostałe części.

To sympatyczna komedia kryminalna z dominującym wątkiem obyczajowym [ morderstwo dopiero na 98 stronie na 218 stron całości].
Lata 90-te XX w. , angielska wieś i charakterna bohaterka po pięćdziesiątce - Agatha , która próbuje zainteresować sobą przystojnego sąsiada. Jest tu sporo mowy o ogrodnictwie , ale bez przesadnej szczegółowości.
Mnie zachwycił fakt , że na 86 i...

Kolejny nietypowy kryminał komediowo-obyczajowy z serii. Czyta się lekko i przyjemnie.
Mała, wiejska społeczność szybko zaskarbia sympatię czytelnika, główna bohaterka - niekoniecznie ;-) Agatha Raisin nie imponuje ponadprzeciętną inteligencją, ani zdolnościami dedukcyjnymi, choć ma takie aspiracje, co mogłoby dać lepszy efekt komediowy niż otrzymujemy.

Tym razem (tom 3) obiektem zainteresowania wioski staje się nowa mieszkanka Mary Fortune, uzdolniona ogrodniczka. Agatha wraca z wakacji i z zazdrością odkrywa, że jednym z adoratorów Mary jest sąsiad Agathy, James Lacey. Szybko zapisuje się do kółka ogrodniczego, by nadrobić brak badylarskiego talentu. Wkrótce jednak nieznajomy sprawca zaczyna dewastować piękne ogrody mieszkańców, i popełniona zostaje zbrodnia.
Tu wkracza do akcji Agatha Raisin.

Powieść M. C. Beaton daje oddech między ambitniejszymi pozycjami literackimi. W celach rozrywkowych nadaje się w sam raz.
Przeczytana jesienią 2020 roku.

Kolejny nietypowy kryminał komediowo-obyczajowy z serii. Czyta się lekko i przyjemnie.
Mała, wiejska społeczność szybko zaskarbia sympatię czytelnika, główna bohaterka - niekoniecznie ;-) Agatha Raisin nie imponuje ponadprzeciętną inteligencją, ani zdolnościami dedukcyjnymi, choć ma takie aspiracje, co mogłoby dać lepszy efekt komediowy niż otrzymujemy.

Tym razem (tom 3)...

Słodka, w sumie, historyjka kryminalna, taka "ku pokrzepieniu serc". Akurat na jeden wieczór. Raczej niezbyt mądra, ale zabawna i lekka.
Główna bohaterka jest nieokrzesana, ma niedźwiedzie oczy, cokolwiek to znaczy, niewyparzony język i lubi wygrywać. A, że czasem troszkę oszukuje? Zdaniem pastorowej Agata ma gołębie serce; zdaniem Mary jest zdecydowanie za gruba.

Agata, tak jak i w innych częściach, usiłuje upolować Jamesa, rozwiązuje zagadkę kryminalna, oszukuje i kombinuje, żeby wygrać konkurs ogrodniczy.
Pozostali bohaterowie też bardzo zabawni.

Słodka, w sumie, historyjka kryminalna, taka "ku pokrzepieniu serc". Akurat na jeden wieczór. Raczej niezbyt mądra, ale zabawna i lekka.
Główna bohaterka jest nieokrzesana, ma niedźwiedzie oczy, cokolwiek to znaczy, niewyparzony język i lubi wygrywać. A, że czasem troszkę oszukuje? Zdaniem pastorowej Agata ma gołębie serce; zdaniem Mary jest zdecydowanie za gruba.

Agata,...