Ostatnia noc jej życia

Name: Ostatnia noc jej życia
Rating: 6,8 (165 reviews)
Author: Maureen Jennings
ISBN: 9788362465071

Maureen Jennings

6,8 / 10

165 ocen

41 opinii

Oficynka

Wydawnictwo: Oficynka Cykl: Detektyw Murdoch (tom 1) kryminał, sensacja, thriller

312 str.

Kategoria:: kryminał, sensacja, thriller
Format:: papier
Cykl:: Detektyw Murdoch (tom 1)
Tytuł oryginału:: Except The Dying
Data wydania:: 2010-11-26
Data 1. wyd. pol.:: 2010-11-26
Liczba stron:: 312
Czas czytania: 5 godz. 12 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788362465071

Śmierć w śnieżnym Toronto. Detektyw Murdoch rozpoczyna śledztwo
Zimą 1895 roku na opuszczonej uliczce znaleziono zamarznięte ciało młodej służącej. Detektyw William Murdoch odkrywa wkrótce, że wiele osób znających dziewczynę ma coś do ukrycia.
Ostatnia noc jej życia to pierwsza z serii siedmiu książek o kanadyjskim detektywie, ukazujących wiernie realia Toronto z końca XIX wieku. Obdarzony dużą wiedzą i intuicją detektyw Murdoch jest niezwykle oddany swej pracy i wykorzystuje w niej najnowsze zdobycze kryminalistyki. Ten miłośnik jazdy na rowerze, nieśmiały, samotny i doświadczony przez los, musi się wykazywać stanowczością i odwagą, kiedy śledztwa prowadzą go w najmroczniejsze zakamarki ludzkich dusz, skrytych pod pozorem konwenansów.

Średnia ocen

6,8 / 10

41 opinii 165 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Ostatnia noc jej życia w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,7

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Ostatnia noc jej życia

Średnia ocen

6,8 / 10

165 ocen

Twoja ocena

0 / 10

4 ocen

10 ocen

21 ocen

69 ocen

41 ocen

14 ocen

2 ocen

0 ocen

Opinia

315

148

Teano

24.11.2018

7 / 10

Na półkach:

Szukałam nazwiska redaktora tej powieści i niestety nie znalazłam. Albo wydawnictwo Oficynka chciało zaoszczędzić i w ogóle redaktora nie zatrudniło, albo też odwalił on (lub ona) tak straszną chałturę, że wstydził się podpisać to własnym nazwiskiem.
Poczynając od takich kwiatków jak komisarz, który "ogrzewał słonie nad kominkiem" a kończąc na trudnościach z odmianą rzeczowników przez przypadki (zwłaszcza takich trudnych, jak liczebniki typu "dwaj", "dwoje").
To było ostrzeżenie dla tych, którzy lubią książki porządnie wydane i dopracowane pod każdym względem - edytorskim, translatorskim i literackim. Ta książka niestety jest byle jaka, chociaż widywałam gorsze.
Za to sam kryminał - ciekawy. Myślę, że główny nacisk autorka położyła na oddanie realiów XIX wiecznego Toronto i chyba jej się to udało. Podobnie jak Eduardo Mendoza prowadzi czytelnika przez śmierdzące zaułki, speluny pełne oparów alkoholu i tytoniu, duszne pokoje niewietrzone z oszczędności, pomiędzy spoconych mężczyzn i kobiety. Jednak - w przeciwieństwie do Mendozy - autorka nie epatuje obsceną, nie babra się w tym z lubością, raczej relacjonuje beznamiętnie i... prawdziwie.
Zaglądamy też do bogatszych domów, które pachną i wyglądają nieco inaczej, a problemy ich mieszkańców są nieco bardziej wyrafinowane niż "czym zapełnić żołądek i jak się choć trochę ogrzać" ale nie przestają przez to być problemami spędzającymi sen z powiek.
Przyglądamy się więc całej tej ludzkiej biedzie i zewnętrznej i wewnętrznej, ludzkiej samotności i troskom, które gryzą każdego bez względu na zajmowaną pozycję społeczną.
Sama intryga kryminalna cieniutka. Ale koloryt oddany IMHO po mistrzowsku.
Do tego - co dosyć rzadkie w kryminałach - pięknie pokazane zetknięcie dwóch kultur - protestantów i katolików, kiedy jedni o drugich niczego nie wiedzą, więc niewiedzę wypełniają własnymi wyobrażeniami o tym jak to według nich "u tamtych" funkcjonuje. Jedni budują swoje widzenie świata na uprzedzeniach i stereotypach, inni, jak detektyw Murdoch, po prostu obserwują i wyciągają własne wnioski, nie prostując błędnych osądów, bo przecież ludzie i tak zawsze "wiedzą lepiej".
Ciekawa jest też perspektywa, kiedy katolicy są mniejszością i niemalże (w najlepszym wypadku) dziwadłami z kosmosu.
I za to - dodatkowy plus.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

495 użytkowników ma tytuł Ostatnia noc jej życia na półkach głównych

Chcę przeczytać 283
Przeczytane 212

89 użytkowników ma tytuł Ostatnia noc jej życia na półkach dodatkowych

Posiadam 59
Kryminał 8
Kryminały 7
2013 4
2018 4
Poszukuję 3
2012 2
XX wiek 2

Tagi i tematy do książki Ostatnia noc jej życia

Murdoch kryminał Toronto sensacja morderstwo detektyw XIX wiek

Inne książki autora

Więcej

4,5

Grzechy krwi Maureen Jennings

8,0

Dziecko Nocy Maureen Jennings

6,9

Spuśćmy psy Maureen Jennings

6,0

A Journeyman to Grief Maureen Jennings

7,5

Vices of My Blood Maureen Jennings

6,9

Biedny Tom już wystygł Maureen Jennings

więcej

Maureen Jennings

pisarka, psycholożka, terapeutka i filozofka. Urodziła się w Birmingham, ale od dłuższego czasu mieszka i pracuje w Kanadzie. Od 1997 roku publikuje powieści o detektywie Murdochu, które zyskały międzynarodową sławę, są tłumaczone na wiele języków i ekranizowane. Opublikowała również kryminalną serię o Christine Morris oraz wiele innych książek, w tym również niebeletrystycznych. Jej pasją jest oprowadzanie miłośników Murdocha po Toronto w strojach z epoki.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Pogoń za duchami

Tatjana Polakowa

Bardzo dobrze czytało mi się tę książkę. „Pogoń za duchami” to moje pierwsze zetknięcie z tą autorką i z całą pewnością nie ostatnie. W moim odczuciu jest to lekka książka, z piętrzącymi się niewiadomymi i subtelnie - banalnym poczuciem humoru, który zdecydowanie przypadł mi do gustu. Sprytnie namieszała w moich domysłach „kto, co, komu i jak”. Osobiście polecam. Nie jest to z całą pewnością dzieło sztuki, ale czytanie tej pozycji sprawiło mi dużo przyjemności.

Aleksandra Bałut

ocenił na 7 1 rok temu

Ostatni autobus do Woodstock

Colin Dexter

Gdyby to było moje pierwsze spotkanie z inspektorem Morsem, to bym się mocno zawiodła. Na szczęście czytałam już "Ktokolwiek widział" (tom drugi), więc miałam czas, by przyzwyczaić się do specyficzności Dextera - jego nieco irytującego detektywa, który nigdy nie powie wprost, o co mu chodzi, błądzącej niemal na oślep narracji, kluczących postaci. Przebijanie się przez tę gęstą opowieść może początkowo odrzucać, ale jeśli zaakceptuje się dominującego w narracji zrzędliwego Morse'a (i Lewisa narzekającego na swojego nowego przełożonego), to czeka na nas fantastyczna zagadka. Mój jedyny zarzut dotyczy pisania postaci kobiecych - jak słusznie zauważył jeden z recenzentów, przebija z niego staroświeckość, bliższa latom 60. aniżeli połowie lat 70. Dotyczy to absolutnie wszystkich bohaterek/podejrzanych w powieści, na dłuższą metę jest to odrzucające i irytujące, co też może odebrać jakąkolwiek przyjemność z lektury.

Maromira

oceniła na 7 3 miesiące temu

Gdzie zaległy cienie

Michael Ridpath

Niezły kryminał. Oprócz tego, kto zabił :) można się dowiedzieć co nieco o Islandii i Islandczykach (tak jak widzi ich narrator). A jeśli ktoś chce, to podjąć próbę znalezienia odpowiedzi na pytanie (stawiane od wieków): co skłania człowieka do czynienia zła? Wiara w…, pragnienie, by uwierzyć, a może chęć posiadania czegoś, w co inni wierzą?

kawaii_josei

ocenił na 6 5 lat temu

Dobranoc, panie Holmes

Carole Nelson Douglas

Ponieważ uwielbiam Sherlocka Holmesa, historie opisane w tej książce znam doskonale. Dodam,że znam je z opisu Watsona, toteż niezwykle zaciekawiło mnie jak wyglądało to od drugiej strony, czyli z perspektywy Irene Adler. I nie zawiodłam się, bo książka bardzo mi się spodobała, szybko się czyta i ciekawi do samego końca. Irene Adler to kobieta odważna, kreatywna i pełna humoru, idealna przeciwniczka genialnego Sherlocka. Penelope Huxleigh (przezabawna kobieta) w świetny sposób opisała losy Irene. Polecam!

Kaczki_czytaczki

ocenił na 7 11 lat temu

Biedny Tom już wystygł

Maureen Jennings

Nie ma tu opisów drastycznych tortur , jakie zdarzają się we współczesnych kryminałach. Mimo to nastrój jest ponury. Połączenie nieszczęśliwych ludzi z przełomem wieków XIX na XX kiedy mieli mniej szans na samorealizację i więcej ograniczeń. Dylematy takie jak : czy katolik może poślubić baptystkę , z czego ma się utrzymać samotna kobieta ? Książka jest ciekawie napisana , główny bohater sympatyczny , ale w niczym nie przypomina serialowego Murdocha . Ten serialowy interesuje się nowinkami technicznymi i sam dokonuje wynalazków, spotyka znanych ludzi. Bohater książek Maureen Jennings jest mniej oryginalny - inteligentny i dowcipny , ale nie ma w nim niczego niezwykłego. To dobry , napisany z dużą znajomością epoki , kryminał retro. Nie należy tylko oczekiwać spotkania z postaciami znanymi z serialu.

magpro

ocenił na 7 1 rok temu

Niezidentyfikowany obiekt chodzący

Tatjana Polakowa

Kolejna świetna część przygód dwóch koleżanek Anfisy i Żenii, których umiejętność pakowania się w kłopoty jest imponująca. Mało tego, gdzie by się nie znalazły tam trup ściele się gęsto :P A to wszystko jak zawsze opowiedziane w super humorystyczny sposób. Polecam na poprawę nastroju ;)

Katerina

oceniła na 8 3 lata temu

Pan Whicher w Warszawie

Tomasz Bochiński Agnieszka Chodkowska-Gyurics

Mój ulubiony gatunek literacki - historyczna powieść detektywistyczna. Autentyczne wydarzenia i postacie w naturalny sposób mieszają się z fikcją. Powieść idealnie osadzona w realiach Warszawy tuż przed wybuchem powstania styczniowego no i postać pierwszego znanego angielskiego detektywa, który naprawdę odwiedził Warszawę, aby pomóc zorganizować wydział detektywistyczny władzom carskim.

Olga

oceniła na 6 7 lat temu

Dom jedwabny

Anthony Horowitz

Jak na kontynuację Sherlocka Holmesa - naprawdę udana! Klimat zachowany, tempo opowieści zachowane, postacie zdecydowanie bliskie oryginałom. Znaczna różnica występuje w długości fabuły. Ale muszę przyznać, że w porównaniu do innych autorów próbujacych wskrzesić slynnych bohaterów np Poirota, to ta kontynuacja warta jest przeczytania.

oggniania

oceniła na 8 11 miesięcy temu

Sherlockista

Graham Moore

Czy wiecie, kim był Arthur Conan Doyle? A Sherlock Holmes? Założę się, że większości z Was o wiele łatwiej odpowiedzieć na to drugie pytanie. Choć detektyw nigdy nie żył w rzeczywistości, ludzie byli przekonani o jego istnieniu. Postać stworzona przez Doyle’a stała się bardziej realna od niego samego. Z tego właśnie powodu pisarz postanowił zakończyć raz na zawsze żywot swego wroga, bo tym stał się dla niego Holmes. W 1893 Arthura uznano za mordercę. Jednak z nieznanego nikomu powodu, ku radości wszystkich swoich czytelników, mężczyzna postanowił po ośmiu latach wskrzesić słynnego detektywa. Pozostało jednak jedno, nurtujące pytanie: dlaczego? Harold White to badacz literatury i najmłodszy ze stowarzyszenia Sherlockistów. Kiedy jeden z nich pewnego dnia oświadcza, że rozwiązał odwieczną zagadkę fanów Sherlocka i odnalazł zaginiony dziennik Conan Doyle’a, nikt nie może w to uwierzyć. Jednak staje się rzecz straszna- mężczyzna zostaje zamordowany we własnym pokoju hotelowym w noc przed planowanym ujawnieniem dziennika, a po zapiskach nie ma ani śladu. Harold postanawia wziąć przykład ze swojego idola i własnoręcznie, z pomocą pewnej tajemniczej kobiety, rozwiązać tę zagadkę. Gdzie są zapiski Doyle’a? Czy badacz skłamał? Kto zabił? I jaką rolę w tym zamieszaniu odgrywa potomek pisarza? Książka pisana jest z dwóch perspektyw- w jednej możemy poznać przygody White’a na tropie dziennika, a w drugiej samego Doyle’a w czasie jego pisania. Obydwaj panowie mają za zadanie rozwiązać mrożące krew w żyłach zagadki. To naprawdę świetna gratka dla fanów Holmesa. Chociaż książka tylko w niewielkim stopniu oparta jest na faktach, to dzięki niej możemy zapoznać się z paroma teoriami dotyczącymi zaginionego dziennika. Pojawiają się w niej postacie historyczne, jak Bram Stoker, Oscar Wilde (zostaje tylko wspomniany, lecz właśnie dzięki temu zainteresowałam się głębiej pisarzem, który ma tak smutny i przejmujący życiorys), czy właśnie Arthur Conan Doyle. „Sherlockista” to debiut Grahama Moore (twórcy m.in. „Gry tajemnic”, w której główna role zagrał Benedict Cumberbatch, znanego z serialu „Sherlock”) i jak na debiut jest naprawdę dobry. Można znaleźć wprawdzie parę niedociągnięć, ale książkę czyta się bardzo przyjemnie i z zainteresowaniem, szczególnie, jeżeli sami jesteśmy Sherlockistami lub po prostu fanami Arthura Conan Doyle'a.

ola

oceniła na 6 6 lat temu

Tajemnica grobowca

Ariana Franklin

Moja ulubiona bohaterka Adelia- mistrzyni sztuki śmierci, staje przed kolejną zagadką. Tym razem musi udowodnić że odkryte szkielety w opactwie Glastonbury to ciała Artura i Ginewry, tego wymaga od niej król Henryk II. Czy Adelia ugnie sie pod presją króla? Czy może opactwo skrywa straszną tajemnicę. Do tego wszystkiego w tajemniczych okolicznościach znika przyjaciółka Adeli. To moje trzecie spotkanie z Adelią oraz jej przyjaciółmi. Wartka akcja, tajemnica, to wszystko sprawia że książkę czyta się szybko i z przyjemnością. Polecam !

monigrak

ocenił na 8 7 lat temu

Pod Huncwotem

Martha Grimes

Zaczyna się w grudniu, pada śnieg, miasteczko wygląda jak świąteczna pocztówka, gdyby nie zwłoki, które zastępują mechaniczną figurkę kowala, uderzającego w młot. Mieszkańcy małego, cichego Long Piddleton w hrabstwie Northamptonshire w środkowej Anglii zawsze obawiali się przybyszów. Przed wejściem do „Pod Jackiem i Młotem” ktoś powiesił mężczyznę, a „Pod Huncwotem” znaleziono trupa z głową wciśniętą do beczki piwa. I zaczyna się jazda (bez trzymanki) kto, z kim i dlaczego to zrobił? Richard Jury, przystojny i melancholijny policjant ze Scotland Yardu, będzie miał co robić i Melrose Plant, lokalny arystokrata, tytułowany Earl, z powodu życiowej stagnacji asystujący Jury’emu w kryminalnych działaniach często służący mu jako obyczajowa ”wtyczka”. Kryminał z rodzaju tych, w których trup ściele się gęsto. Martha Grimes pochyla się nad swym mikroświatkiem, budując nastrój brytyjskiej archaiczności - może i stereotypowo, lecz uroczo, tym bardziej że jest to jej debiut pisarski. Ten kryminał Marthy Grimes adresowany jest zatem do zwolenników starej szkoły kryminalnej. Życzę udanej „Kominkowej” zabawy, gdyż już niedługo będzie grudzień no i święta za pasem. Polecam.

Stefan Horn

ocenił na 7 1 rok temu

Bilbord

J.D. Bujak

„Bilbord” J.D.Bujak to kryminał w którym trup się ściele gęsto. I to nie byle jaki trup. Ofiary są w różnym wieku. Przeważnie kobiety. Żeby zmylić czytelnika co jakiś czas zostają znalezione zwłoki mężczyzny. Morderstwa są tak wymyślne, chwilami obrzydliwe, że w pewnym momencie odechciało mi się czytać. Kryminał to czy horror? Do tego doszły zjawiska nadprzyrodzone, które dotykają głównego bohatera, Krzysztofa, właściciela kwiaciarni. On jednak po każdym takim dotknięciu, a raczej okaleczeniu i dowodach tego w postaci krwawych ran, zadrapań czy śladów buta na klatce piersiowej nie załamuje się i spokojnie ,życzliwie i nad wyraz uprzejmie obsługuje klientów kwiaciarni. Jak już zaczęłam czytać to lubię skończyć ,choć czasami przypomina to drogę przez mękę. W przypadku „Bilbordu” nie było to aż tak męczące, choć wydawało mi się, że tracę czas. Zniesmaczona morderstwem przy współudziale karaluchów i innego robactwa, które w ogromnej ilości pokrywały ciało denatki a zwłaszcza jej przełyk na skutek czego najprawdopodobniej udusiła się …czytałam dalej. I nie żałuję. Trupów było coraz więcej, zjawisk niewytłumaczalnych logicznie też, ale ciekawość kto i dlaczego morduje jeszcze większa. Napięcie i strach rosły w miarę czytania. Zakończenie zaskakujące i satysfakcjonujące. Warto było przeczytać. „Bilbord” J.D.Bujak…GORĄCO POLECAM!

Anna

oceniła na 7 11 lat temu

Pokoje do wynajęcia

Valerio Varesi

W kamienicy w centrum Parmy ginie stara kobieta, a dochodzenie prowadzi Komisarz Soneri, jak większość postaci jest indywidualistą. Okaże się przy tym, że nikogo - nawet swych najbliższych - nie znał tak dobrze, jak mu się wydawało. Inne oblicze Włoch. Zadawnione urazy, surowa mentalność apenińskich górali, nielegalne aborcje. Oto Italia, jakiej nie znamy. Autor niemal od początku zdradza, że to, kto zabił, jest w tym przypadku najmniej istotne. Soneri odkrywa nie tylko to, że jego ukochana Parma jest przeżarta lichwą, narkotykami i korupcją, ale też że miejscowi lichwiarze, łapówkarze i dealerzy są niczym w porównaniu z tymi, którzy właśnie się pojawili i sięgają zbyt wysoko, by prowincjonalny komisarz policji mógł im zagrozić. „Pokoje do wynajęcia” jest powieścią o uniwersalnym przesłaniu, gorzkim portretem nowoczesnego miasta. Przeczytana 07.05.2022

Stefan Horn

ocenił na 7 1 rok temu

Pelagia i czarny mnich

Boris Akunin

Do biskupa Mitrofaniusza docierają niepokojące wieści o strasznych wydarzeniach w Nowym Araracie- wyspie będącej miejscem pielgrzymek. Z racji surowych reguł tego specyficznego "państwa w państwie" nie można z misją posłać mniszki, więc biskup posyła kogoś innego. Niestety sprawy się komplikują... Według mojej oceny tom jeszcze lepszy od poprzedniego- wciąż mamy barwny język, całą galerię ciekawych postaci, wartką i wciągającą akcję. Do tego subtelny humor, odrobina naukowych teorii i historii. Kapitalna rozrywka!

Kluska

oceniła na 8 3 lata temu

Całun dla pielęgniarki

P.D. James

Jak głosi napis na okładce, jest to "kryminalne misterium, nawiązujące do najlepszych klasycznych tradycji". I rzeczywiście powieść przywodzi na myśl twórczość m.in. Agathy Christie, tym bardziej, że akcja toczy się w latach 70-tych ubiegłego stulecia, dość odległych dla współczesnego czytelnika. Kryminalna intryga jest spójna, a cała powieść, która wyszła spod pióra kobiety, przeczy stereotypowi, że mężczyźni dominują w świecie historii kryminalnych.

libreria_bianca

oceniła na 7 2 lata temu

Pod Zawianym Kaczorem

Martha Grimes

To pierwsza powieść Marthy Grimes, którą przeczytałam i przyznam, że nie zdawałam sobie sprawy na początku, że jest to autorka amerykańska, bo klimat powieści jest naprawdę szalenie angielski. Pierwsze 30 stron to rozmowy o Szekspirze, jak dla mnie nie aż takie fascynujące, ale mogą stanowić niezłe tło. Reszta akcji osadzona w małym angielskim miasteczku, z typowymi postaciami podtrzymuje "angielską formułę" powieści. Poza tym, ciekawe przemieszanie brutalnych zabójstw z porwaniem małego chłopca, któremu towarzyszy kotek :) W sumie, całkiem niezła powieść, ja czytałam dość szybko i po łebkach, stąd też może trochę zaniżona ocena.

Francuzica

oceniła na 6 5 lat temu

Czarna wieża

P.D. James

Niezwykle wciągający kryminał. Osobiście doceniam fakt, że konwencjonalny "zmęczony policjant" , tak popularny we współczesnych kryminałach, nie jest zapijaczonym, opuszczonym przez wszystkich, zgorzkniałym starcem. To po prostu człowiek, który w trakcie rekonwalescencji, musi przemyśleć swoje życie. I wcale nie chce być zamieszany w żadne morderstwa, dochodzenie i sekrety. Nie, dziękuję.

Anna

oceniła na 7 26 dni temu

Labirynt śmierci

Ariana Franklin

Tą książkę mogę polecić czytelnikom którzy kochają kryminały, historie i nietuzinkowych bohaterów. Moja ulubiona Wezuwia Adelia Rachela Ortese Aguilar staje przed kolejnym wyzwanie. Tym razem potrzebna jest aby rozwikłać zabójstwo nie byle kogo bo brutalnie otrutej kochanki króla Henryka II.O śmierć kochanki oskarżono królową, ktoś chce aby obalić króla a Anglia pogrążyła sie w krwawej wojnie domowej. Czy to nie za wiele na kobietę która zmuszona została zostać w tym ponurym, pełnym zabobonów kraju. Zwłaszcza jezeli jest sie kobieta światłą, inteligentna, wykształconą , znacznie odbiegajaca od świata ja otaczającego. Czy prosba byłego kochanka teraz biskupa by chronc Anglie przed wojna bedzie silniejsza od troski o bliskich?.Czy tych dwoje coś jeszcze łaczy? Czy Adelia podejmie sie tak niebezpiecznego wyzwania? Tego wszystkiego dowiesz sie czytąc Labirynt śmierci pełny zwrotów akcji, intryg ,tajemnic, walki o władzę. Ta cześć zdecydowanie mniej drastyczna od pierwszej, zwłaszcza w opisie ludzkich zwłok. Polecam

monigrak

ocenił na 9 7 lat temu

Śmierć w posiadłości Wentwaterów

Carola Dunn

Czy wracacie do książek, które czytaliście już raz, a potem... jeszcze raz i jeszcze raz? „Śmierć w posiadłości Wentwaterów” Caroli Dunn to właśnie jedna z tych powieści, do których wracam od lat. Kupiłam ją dawno temu, przy okazji, dołączoną do czasopisma i od tamtej pory przeczytałam ją wiele razy. To jedna z moich sprawdzonych literackich przystani. Jeśli lubicie kryminały osadzone na styku epok, z jednej strony flirtujące z nowoczesnością, z drugiej wciąż zanurzone w świecie tytułów, konwenansów i szlacheckich rezydencji, to Wentwaterowie od razu trafią w Wasz gust. Wiktoriańska posiadłość, rodzinne napięcia, plotki, niedopowiedzenia i trup znaleziony w najmniej odpowiednim momencie — wszystko tu gra już od pierwszych stron. Ogromnym atutem tej powieści jest język. Nie jest przesadnie archaiczny, ale daleko mu też do współczesnej potoczności. Carola Dunn bardzo trafnie wyczuła ton epoki i znalazła złoty środek, dzięki czemu książkę czyta się płynnie, a jednocześnie z poczuciem obcowania z „innymi czasami”. Na uwagę zasługują również bohaterowie — liczni, różnorodni i na tyle wyraziści, że długo nie wiadomo, komu można zaufać. Daisy, choć formalnie nie prowadzi śledztwa, okazuje się kluczową postacią całej intrygi. Jej intuicja, uważność i umiejętność łączenia pozornie nieistotnych faktów sprawiają, że to właśnie ona — nie Scotland Yard — dociera do prawdy. Tempo akcji jest bardzo dobrze wyważone. Na niespełna trzystu stronach autorka zmieściła wszystko, co potrzebne do solidnego kryminału: klimat, zagadkę, napięcie i satysfakcjonujące rozwiązanie. Choć kilka wątków mogłoby zostać rozwiniętych nieco szerzej, po lekturze zawsze czuję przyjemne „nasycenie” historią. To kryminał z duszą klasyki, idealny dla fanów Sherlocka Holmesa, Agathy Christie i wszystkich tych, którzy cenią zagadki osadzone w eleganckiej, nieco staroświeckiej scenerii. Jeśli lubicie takie historie, przy tej książce będziecie się bawić naprawdę świetnie.

Agusiowaredakcja

oceniła na 7 3 miesiące temu

Świadek na czterech łapach

David Rosenfelt

Książka bardzo przypadła mi do gustu, ponieważ była bardzo ciekawa, zawierała motyw z psami A taki bardzo uwielbiam. Czytając tą książkę nie zawiodłam się na niej. Autor w bardzo dobry sposób pokazał jak wyglada życie adwokata ktory chce uwolnić niewinną osobę z wiezienia. Do końca nie wiedziałam kto wrobił Evansa. Dzięki uratowaniu psa od uśpienia sprawa mogła być poruszona na nowo. Polecam!

Kat

ocenił na 9 5 lat temu

Cytaty z książki Ostatnia noc jej życia

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Ostatnia noc jej życia