Najdłuższy tydzień. Opowieść o HELL WEEKU - finale najbardziej morderczego treningu świata

Przeczytana dawno temu i tak jak pamiętam to na maksa się wynudziłem. W mojej ocenie przeciętna pozycja opowiadająca o tzw. Hell Weeku i próbie złamania człowieka, ale też wyciagnięcia z niego rzeczy, o których nie zdawał sobie sprawy.

Przeczytana dawno temu i tak jak pamiętam to na maksa się wynudziłem. W mojej ocenie przeciętna pozycja opowiadająca o tzw. Hell Weeku i próbie złamania człowieka, ale też wyciagnięcia z niego rzeczy, o których nie zdawał sobie sprawy.

Dałabym wyższą ocenę gdyby książka była o połowę krótsza. Dawno się tak nie wynudziłam. Tytułowy "piekielny tydzień zaczyna się po 200 stronach i nie robi już większego wrażenia, bo nie wnosi wiele nowego. Wbrew pozorom ilość sposobów na upodlenie i sponiewieranie fizyczne człowieka jest ograniczona i 200 stron spokojnie wystarczyłoby na przekazanie myśli przewodniej.

Dałabym wyższą ocenę gdyby książka była o połowę krótsza. Dawno się tak nie wynudziłam. Tytułowy "piekielny tydzień zaczyna się po 200 stronach i nie robi już większego wrażenia, bo nie wnosi wiele nowego. Wbrew pozorom ilość sposobów na upodlenie i sponiewieranie fizyczne człowieka jest ograniczona i 200 stron spokojnie wystarczyłoby na przekazanie myśli przewodniej.

Czytałem już kilka książek o tej tematyce, więc wiem mniej więcej jak wygląda "piekielny tydzień", ale mimo to czułem się zmęczony od samego czytania. To, czego doświadczają ci żołnierze przechodzi ludzkie pojęcie i jest mieszanką sadomasochizmu, upodlenia i chęci sprawdzenia się. To szkolenie oprócz samej przyszłej służby sprawia, że bliżej śmierci już się ci ludzie chyba nie znajdą. Przyznam, że czyta się to wszystko wręcz z niezdrową fascynacją. Spodziewałem się kolejnej autobiograficznej wspominki autora, a przedstawiona historia jest fabularyzowana, co pozytywnie wpływa na jej odbiór. Gorąco polecam fanom militariów.

Czytałem już kilka książek o tej tematyce, więc wiem mniej więcej jak wygląda "piekielny tydzień", ale mimo to czułem się zmęczony od samego czytania. To, czego doświadczają ci żołnierze przechodzi ludzkie pojęcie i jest mieszanką sadomasochizmu, upodlenia i chęci sprawdzenia się. To szkolenie oprócz samej przyszłej służby sprawia, że bliżej śmierci już się ci ludzie chyba...

Książka przedstawia świat niedostępny dla wielu z nas. Najtrudniejsze szkolenie świata. Zmagania kursantów, którzy pragnąc stać się komandosami SEALs. Przetrwają najlepsi, najbardziej zdeterminowani, najtwardsi. Pokus do rezygnacji jest wiele, bo i próba wystawia siły fizyczne i psychiczne do granic możliwości. A nawet je przekracza. Mark Grey i jego załoga tej próbie się poddaje. Muszą stawić czoło nie tylko problemom wewnętrznym ale i zewnętrznym. Czyta się ta książkę bardzo dobrze, ma się wrażenie jakby samemu się tam było z bohaterami. I zaczyna doceniać ciepło:) Wątki poboczne nie przeszkadzały mi w odbiorze całości, były nawet pewnym urozmaiceniem. Może wątek "kryminalny" nie należał do wybitnych jednak nie przeszkadzał mi wcale. Tylko nie dowiedziałam się nigdy jak jeden z moich ulubionych bohaterów marynarz Murray miał na imię. A jestem ciekawa. :) Trudno, będę musiała ciekawą pozostać:) Mimo wszystko polecam.

Książka przedstawia świat niedostępny dla wielu z nas. Najtrudniejsze szkolenie świata. Zmagania kursantów, którzy pragnąc stać się komandosami SEALs. Przetrwają najlepsi, najbardziej zdeterminowani, najtwardsi. Pokus do rezygnacji jest wiele, bo i próba wystawia siły fizyczne i psychiczne do granic możliwości. A nawet je przekracza. Mark Grey i jego załoga tej próbie się...

Jestem rozdarty po lekturze tej książki. Z jednej strony jest to opowieść o niezwykle ciekawym finale najbardziej morderczego treningu świata jakim jest hell week, a z drugiej sfabularyzowanie tej książki było nieudanym pomysłem (przynajmniej dla mnie). Same opisy są bardzo realistyczne i w pełni oddają trudy treningów sealsów. Natomiast wątek "miłosny" i "kryminalny" kompletnie się autorowi nie udał. Myślę, że gdyby Reid opisał finał z perspektywy swojej osoby jako przykład literatury faktu, książka wypadałoby o wiele lepiej. Mimo wszystko warto ją przeczytać.

Jestem rozdarty po lekturze tej książki. Z jednej strony jest to opowieść o niezwykle ciekawym finale najbardziej morderczego treningu świata jakim jest hell week, a z drugiej sfabularyzowanie tej książki było nieudanym pomysłem (przynajmniej dla mnie). Same opisy są bardzo realistyczne i w pełni oddają trudy treningów sealsów. Natomiast wątek "miłosny" i "kryminalny"...

📖David Reid - " najdłuższy tydzień"
Hell Weekend to finał jednego z najbardziej morderczych szkoleń świata , poprzedzających bycie SEALsem!
5 dni piekła , najtwardszy żołnierz nie daje rady, 120 godzin tortur!

David Reid krótko po ukończeniu hell week zdecydował się opisać to czego sam doświadczył. Zrobił to w sposób bezpośredni i sugestywny, dzięki jego szczerości możemy się znaleźć w samym środku piekła! 👍👌Wielki Szacunek dla Wszystkich , którzy dali radę !💕 Jeżeli macie ochotę zmierzyć się z emocjami jakie oddaje ta książka to serdecznie polecam!

📖David Reid - " najdłuższy tydzień"
Hell Weekend to finał jednego z najbardziej morderczych szkoleń świata , poprzedzających bycie SEALsem!
5 dni piekła , najtwardszy żołnierz nie daje rady, 120 godzin tortur!

David Reid krótko po ukończeniu hell week zdecydował się opisać to czego sam doświadczył. Zrobił to w sposób bezpośredni i sugestywny, dzięki jego szczerości możemy...

Jedna z najznakomitszych książek jakie przyszło mi przeczytać w ostatnim czasie.
Osobista.
Intymna.
A przy tym ze wszech miar obiektywna i temat wszechstronnie traktująca.
'Do przyboju!', 'Gleba!', 'Słonie!... Czytając tę książkę można spokojnie poczuć się do cna wycieńczonym fizycznie, wyziębionym od oceanicznych fal, zgnębionym od fizycznych cierpień.
Jednocześnie zaś pełnym wewnętrznego zacietrzewienia, by wytrwać.

Jedna z najznakomitszych książek jakie przyszło mi przeczytać w ostatnim czasie.
Osobista.
Intymna.
A przy tym ze wszech miar obiektywna i temat wszechstronnie traktująca.
'Do przyboju!', 'Gleba!', 'Słonie!... Czytając tę książkę można spokojnie poczuć się do cna wycieńczonym fizycznie, wyziębionym od oceanicznych fal, zgnębionym od fizycznych cierpień.
Jednocześnie zaś...

Ta książka ocieka krwią, potem, łzami i testosteronem. Jeżeli miałabym z niej wynieść jakąś lekcję to „Najdłuższy tydzień” nauczył mnie że nie ma sensu cwaniakować. Albo idziesz na całość i w swoim postępowaniu jesteś szczery i uczciwy, albo sobie odpuść.

Ta książka ocieka krwią, potem, łzami i testosteronem. Jeżeli miałabym z niej wynieść jakąś lekcję to „Najdłuższy tydzień” nauczył mnie że nie ma sensu cwaniakować. Albo idziesz na całość i w swoim postępowaniu jesteś szczery i uczciwy, albo sobie odpuść.

Spodziewałem się po tej książce czegoś więcej. Już od samego początku byłem zaskoczony narracją 3-osobową. Liczyłem na narrację pamiętnikarską, 1-osobową, która moim zdaniem lepiej odzwierciedlałaby przeżycia podczas BUD/S. Tak czy siak, książkę czyta się szybko i przyjemnie. Trudności, z którymi zmagali się kursanci są tak realistycznie opisywane, że niejednokrotnie robiło mi się zimno, gdy czytałem jak żołnierze walczyli z wychłodzeniem w oceanicznych wodach. :)
Śmiesznie czytało się momenty, gdy instruktorzy wyzywając kursantów od najgorszych, obrzucając ich inwektywami, za każdym razem dodają na koniec kulturalne: "...sir". Wpleciony na koniec wątek detektywistyczny stawia pod znakiem zapytania autentyczność historii zawartych w tej książce. Nie traktowałbym tej powieści jako poradnik przejścia przez selekcję do specjalsów, czy też scenariusza przebiegu takowej selekcji do wojsk specjalnych. Raczej traktuję "Najdłuższy tydzień" w charakterze ciekawej opowiastki na nudne wieczory. Oczywiście nie mogło zabraknąć amerykańskiego patosu patriotyzmu.
Jako całość jest to z pewnością wspaniały obraz walki z samym z sobą i świadectwo tego, ile może przejść człowiek, który ma jasno postawiony cel w życiu. Ale czy tak było naprawdę, niech każdy odpowie sobie sam po lekturze tej książki.

Spodziewałem się po tej książce czegoś więcej. Już od samego początku byłem zaskoczony narracją 3-osobową. Liczyłem na narrację pamiętnikarską, 1-osobową, która moim zdaniem lepiej odzwierciedlałaby przeżycia podczas BUD/S. Tak czy siak, książkę czyta się szybko i przyjemnie. Trudności, z którymi zmagali się kursanci są tak realistycznie opisywane, że niejednokrotnie robiło...

#6/15
Na wstępie dziękuję D. za podsunięcię mi tej książki pod nos. Jest przezajebista! Zabieram się za drugą.Jako że tematy żołniersko-wojenne nigdy nie były mi obce, z zaciekawieniem wzięłam ten tytuł do ręki. Bez zbędnych opisów miejsc i charakterów, autor od razu przechodzi do konkretów.

„Na łapy. Czołgać się do przyboju. Na plecy.”

Główny bohater łapie powietrze, by zbliżająca się fala go nie zatopiła, a ja wraz z nim. I tak na jednym wdechu, mija nam ponad 300 stron. Gdy się ocknęłam, była ciemna noc, a z książki zostało tylko zakończenie. Szalenie wciągająca historia, o tym przez jakie piekło muszą przejść najlepsi z najlepszych. Czytałam i nie wierzyłam, że ktokolwiek jest w stanie przeżyć takie tortury. Oficer Grey udowadnia nam, że wszelkie bariery z którymi się zmagamy tkwią tylko i wyłącznie w naszym umyśle; że jeśli chcemy możemy osiągnąć nieosiągalne. Pozycja obowiązkowa dla każdego prawdziwego mężczyzny.

#6/15
Na wstępie dziękuję D. za podsunięcię mi tej książki pod nos. Jest przezajebista! Zabieram się za drugą.Jako że tematy żołniersko-wojenne nigdy nie były mi obce, z zaciekawieniem wzięłam ten tytuł do ręki. Bez zbędnych opisów miejsc i charakterów, autor od razu przechodzi do konkretów.

„Na łapy. Czołgać się do przyboju. Na plecy.”

Główny bohater łapie powietrze, by...