Kolekcja wiosenna

Nie mogłam się zdecydować czy ocenić tę książkę na '' dobra '', czy '' przeciętna '' . Zdecydowałam się na '' dobra '', bo książka zła nie jest , chociaż mocno przeładowana , postaciami i zdarzeniami . Opis podpowiada że będzie jak u Hitchcocka , najpierw trzęsienie ziemi , a potem coraz ciekawiej . W wypadku tej książki , zgadza się tylko pierwsza część tego stwierdzenia . Pytanie " Która z was , dziwki , jest moją matką ? " , zdecydowanie może być trzęsieniem ziemi dla czterech przyjaciółek , kobiet sukcesu , którym zostało zadane . Niestety dalej wcale nie jest ciekawiej , jest standardowo tradycyjnie i bez zaskoczeń . Jest klasyczna historia czterech kobiet opowiedziana od ich początku , czyli od poznania przez wieloletnią przyjaźń . Dziewczynki Judy , Maximy , Kathe i Poganka poznały się w renomowanej szkole w Szwajcarii . Potem poznajemy koleje losów tych czterech przyjaciółek . Obracamy się w brudzie smrodzie i blichtrze wielkiego świata książąt , wielkich pokazów mody , wystawnych kolacji , reporterów wiodących pism , ale i wśród pornobiznesu , gwałtów , skrobanek , oszustw i sypianiem z kim popadnie . Ot '' Wielki Świat '' ! . To wszystko jest nawet ciekawe i zajmujące do czasu , bo ileż można czytać o tym jakiego rodzaju krewetki były jedzone na kolacji , albo z jakich lisów było futro . Za dużo postaci , za dużo kolacji , za dużo zdarzeń . Co w efekcie , w moim przypadku powoli prowadziło do znużenia . Wszak nawet najbardziej ulubiona czekolada jedzona na okrągło w końcu się znudzi . Tak więc , ode mnie ocena ledwo '' dobra '', bo książka mocno '' przedobrzona '' :)

Po obejrzeniu filmu z Melem Gibsonem nie mogłam sobie odmówić przyjemności przeczytania tej książki. Związek Tima i Mary może się wydać kontrowersyjny, ale nie można odmówić Mary pełnego zaangażowania. Nie zastanawiała się długo nad poślubieniem upośledzonego mężczyzny. Miała tylko nadzieję, że złe plotki nie dosięgną Tima. Bardzo na plus. Megapozytywna postać.

Ciekawa historia pary nastolatków marzących o wyrwaniu się w wielki świat. Typowa, cyniczna Jackie Collins ze swadą ukazuje błyszczący świat gwiazd filmu, mody i estrady. To słodko gorzki obraz ale autorka obnaża go z dużą znajomością realiów. Dobrze się czyta. Polecam.

Daisy jest corka rosyjskiego ksiecia i amerykanskiej aktorki. Po smierci rodzicow przerywa szkole by pracowac na siebie i niepelnosprawna siostre blizniaczke Danielle. Nie jest jej latwo lecz jest silna kobieta ktora daje sobie rade i odnajduje sie w pracy w reklamie i modelingu. Denerwowala mnie czcionka taka mala nie lubie tego w ksiazkach bo to duzy minus gdy duzo sie czyta.

Zawiły pastisz na zepsuty światek przemysłu filmowego z końca wieku. Od zera do milionera, jest też blondwłose uosobienie niewinności o oczach łani i móżdżku kurczaka, jak też wyrachowana sexbomba. Podstarzały aktor playboy i wschodząca gwiazda z nizin społecznych. Wszelkie patologie i dewiacje dostępne od ręki, władanie przejęły chciwość, obłuda i żądza. I to nie tylko sławy... Pozostaje tylko wątek kryminalny: choć niewątpliwie urozmaica akcję, jest swego rodzaju odświeżającym przerywnikiem. Jednak z resztą książki jest jedynie bardzo luźno związany, do tego w kuriozalnie naciągany sposób. A w zasadzie, to czy na pewno jest konieczny?

Opowieść o losach kobiet trzech pokoleń: babki, matki i córki.Życie każdej z nich zależy od decyzji i wyborów tej poprzedniej. Generalnie książka o konsekwencjach wyborów dróg życiowych, o kobietach, które dążą uparcie do celu, same zachodzą bardzo daleko. Ponadto pięknie (trochę idealistycznie) pokazana miłość w życiu każdej z kobiet. Polecam...

Kolejna powieść z serii Biblioteka romansu. Jeśli wszystkie romanse miałyby mieć tak ciekawą treść, nie przepuściłabym żadnemu. Dopiero co ją skończyłam czytać i długo się po niej nie otrząsnę, nie otrząsnę się z tych wszystkich wzruszeń i emocji, których mi dostarczyła. To piękna, choć niezwykle smutna historia. Chciałoby się ją zmienić, sprawić, by pewne rzeczy się nie wydarzyły, a inne właśnie tak. Chciałoby się, ale czy wtedy przeżywałoby się tak samo.... Nie pamiętam, bym ją kiedyś czytała, ale cieszę się, że uczyniłam to teraz. ♥️ Na pewno kiedyś do niej wrócę.

Zauroczyła mnie ta książka. Wciągnęła tak, że nie mogłam się oderwać Z pasją kibicowałam wytrawnej złodziejce ściskając kciuki, żeby tylko jej się udało, do samego końca drżąc, żeby tylko nie udało się jej schwytać Bawiłam się wyśmienicie czytając tą książkę. Może i jest naiwna, pełna nieprawdopodobnych zdarzeń i zbiegów okoliczności, ale absolutnie mi to w niej nie przeszkadzało I chociaż przyzwoitość nakazywałaby potępić kradzieże , brawura i zuchwałość głównej bohaterki kupiła mnie w stu procentach Nie żałuję ani minuty spędzonej przy tej lekturze i chętnie jeszcze kiedyś do niej wrócę

Druga część historii Filipa i Oliwii. W tej części skupiamy się na losach ich syna, Adama. Akcja powieści rozgrywa się w XIX wieku w Anglii. Adam jest młodym chłopakiem zafascynowanym rodzącą się ideologią komunistyczną oraz ideologią Marksa i Engelsa. Po swojej stronie ma matkę, Oliwię, natomiast przeciwko niemu występuje ojciec, Filip. Na początku myślałam, że ocenię tę książkę bardzo wysoko za sprawą doskonałego literacko języka George'a Bidwella. Bidwell miał niewątpliwy talent prozatorki, umiał przyciągnąć uwagę nie tylko samym stylem, ale również konstrukcją fabularną i prawdziwym talentem w tworzeniu postaci. Niestety najwyższej oceny postawić nie mogę, a to za sprawą nachalnej propagandy komunistycznej, która mnie osobiście bardzo zraziła. Dlatego daję 7, a mogło być lepiej, bo książka miała potencjał.

Przeczytałam ją, gdy miałam 14-15 lat. Pamiętam zapach lata, zieleń i słońce oraz piosenkę Belindy Carlisle - Heaven is a place on Earth- lecącą z radia. Nie wiem, dlaczego po 35 latach te wrażenia są tak silne. Książkę przeczytałam teraz drugi raz, gdy ją odnalazłam po latach. Tak, wrażenia są wciąż silne, ale autorki i tytułu nie pamiętałam. Czuję ten sam zapach i smak lata, słucham Belindy i jest mi tak dobrze….

Kontynuacja książki po drugiej stronie ciemności, niestety napisana w taki sposób, ze nie trzeba czytac pierwszej czesci, opisy bohaterów się powtarzają i polowa książka jest o przypomnieniu tego co było, troszkę się zawiodłam, ale warto przeczytać aby znać zakończenie, tym bardziej ze na podstawie tej książki powstał film w 1991.

"Grzechy" to jak pisze sama autorka książka w której akcja dzieje się wczoraj i dzisiaj. Wczoraj, to początek wojny, gdy 7-letnia Helena, jest świadkiem aresztowania matki, gwałtu na swojej starszej siostrze przez hitlerowców, morderstwa gdy brat zabija jednego z oprawców a potem ucieka razem z rodzeństwem do ciotki, która mieszka nad morzem na południu Francji.Niestety zostają złapani, jej malutka siostra jest torturowana, a potem z najstarszą siostra wysłani do Polski do obozu. I wtedy jako małe dziecko przysięga sobie, że zemści się na oprawcach. Ma do tego okazje dopiero po wielu latach, gdy spełnia się jej marzenie i zostaje bardzo bogatą kobieta właścicielką pisma o modzie ( wcześniej była modelką, kochanką hrabiego, miała dwóch mężów dzięki którym została bogatą kobietą). Jednego w życiu tylko jej brakowało...prawdziwej miłości, bo mężczyzna którego kochała, był dla nie nieosiągalny, mimo że też ją kochał. Dzisiaj...Helena zajęta pracą, kłopotami w firmie i swoją zemstą, nawet nie zauważa, że sama jest obiektem zemsty ludzi, którzy uważają, że ich skrzywdziła. Bardzo podobała mi się ta książka, szczególnie to co działo się wcześniej, czytałam z wypiekami na twarzy i ogromnym napięciem. Trochę mniej ciekawe były dla mnie to co dzieje sie dzisiaj, praca w wydawnictwie, kredyty, kłopoty w bankiem, ale za to romans współczesny był bardzo ciekawy.

Niesamowita opowieść o Marii - krakowiance z inteligenckiej rodziny, która, po wielu ciężkich przeżyciach, związanych z zawieruchą drugiej wojny światowej natrafiła na trudne realia nowej, komunistycznej Polski i przez długi czas nie potrafiła się w niej odnaleźć. Historię kobiety poznajemy z perspektywy lat siedemdziesiątych, kiedy to wyjeżdża ona wraz ze swoją córką na wczasy do Jugosławii (dziś - Chorwacji) - kraju, w którym kiedyś mieszkała i który był jej bliski. Finał tej opowieści rozegra się pod Pałacem Dioklecjana. Książka o tym, że druga wojna światowa i jej konsekwencje miały ogromny, negatywny wpływ na życie wielu ludzi; nie tylko Polaków. Opowieść o trudnych emocjach samotnej kobiety w obcym mieście... Bardzo smutna, a jednocześnie urocza i prawdziwa. Polecam zwłaszcza młodzieży, która nie wychowywała się na opowieściach dziadków o wojnie.

Jest to pierwszy romans, jaki czytałem, więc nie mam go do czego porównać. Mogę tylko napisać, czy mi się podobało, czy nie. Otóż, podobało mi się. Autorka ma umiejętność wciągania czytelnika w opisywany świat. Robi to lekko i niepostrzeżenie. Nim się obejrzymy, już czujemy zapach tych wszystkich bzów, konwalii i leśnych dzwonków, a za oknami świergolą ptaszęta. Fabuła nie jest skomplikowana, a wypowiedzi głównej bohaterki i przemyślenia głównego bohatera mogą przyprawić współczesną feministkę o atak apopleksji. Akcja toczy się raczej powoli. Można by też zarzucić autorce zbytnią cukierkowość. Wszyscy bohaterowie są mili, opiekuńczy, uprzejmi i uczciwi. Ale mnie to w ogóle nie przeszkadzało. Dla kogo? Dla miłośników prozy przedwojennej, którzy mają świadomość zmian kulturowych, jakie zaszły od lat dwudziestych. I dla kogoś, kto ma ochotę spędzić kilka godzin w miłym, rozświergotanym i słodziutkim dworku.

„Siostra Carrie” to powieść, w której wyraźnie widać, że Dreiser dopiero szuka swojego stylu. Jest tu jeszcze sporo nieporadności, rozwlekłości i nadmiernego opisywania relacji międzyludzkich, zwłaszcza w dialogach, które często ciągną się bez wyraźnego napięcia dramatycznego. Brakuje mi tu tego, co Dreiser osiągnął później w „Jennie Gerhardt” czyli emocjonalnej dojrzałości, poczucia ludzkiej niemocy i wewnętrznej ciszy bohaterów. Carrie jako postać nie porusza tak mocno, jej losy są raczej obserwowane z dystansu niż przeżywane razem z nią. Autor częściej rejestruje fakty, niż wnika w głębię psychologiczną. Powieść czyta się momentami z zainteresowaniem, ale tempo jest ślimacze, a dramatyzm rozproszony. Dreiser opisuje zależności społeczne poprawnie, lecz jeszcze bez tej siły i empatii, które pojawią się w jego późniejszych książkach. „Siostra Carrie” jest ważna jako debiut i zapowiedź talentu, ale w porównaniu z „Jennie Gerhardt” czy „Tragedią amerykańską” wypada znacznie słabiej. To Dreiser niesprecyzowany ale już całkiem poczytny. Końcówka książki wynagradza przeciążenia moralizatorskie autora którymi nafaszerowana jest powieść i jej rozwlekły środek, jednakże szkoda, że cała fabuła nie jest taka,gdyż nabiera ona rozpędu, co lubię w tego typu powieściach.

Bohaterka książki to wykształcona, piękna i bogata - kobieta sukcesu. Jej życie nie było usłane różami. Zanim się ułoży, to przejdzie przez nie małe tarapaty.Wielki świat polityki, korupcji i narkotyków. Niebezpieczeństwo ale i kariera, miłość. Sensacja!!! Czyta się lekko i szybko, z napięciem co dalej.