Wróżka Nasturcja Strażniczka Barwy Pomarańczowej

Bardzo dobrze napisana książeczka, głównie dla małych dziewczynek, chociaż i ja przeczytałem ją z dużą dozą przyjemności i zadowolenia. Dobrze skonstruowana przygoda, ponadczasowe wartości i lekki i przyjemny styl sprawiły, że już nie możemy się doczekać, aż przeczytamy kolejny tom tej pięknej historii.

Czasami na półkach we własnym domu można znaleść interesujące książki, które od lat zbierały sobie spokojnie kusz. Dzisiaj przychodzę z książką dla młodszych czytelników o grupie czarodziejek znanych jako Winx, być może młodsi nie mieli okazji poznać bardzooooo długiej serii, która z sezon na sezon była bardziej ,,niezwykła" (aż ją dobili 8 sezonem),pełna magii, wyzwań i przygód jakich świat nie widział. Tajemne moce Bloom to delikatnie zmieony serial przełożony na karty książki, dzięki czemu osoby, które wolały by poświęcić czas na czytanie lub ćwiczenie czytania (książka ma dosyć duże litery i szeroką czcionkę),zamiast oglądania mają świetna okazję! Książka zawiera plus minus 3 pierwsze odcinki połączone razem, będą w nich walki z potworami, piękna szkoła w nowym świecie, bohaterowie, magia i tajemnice, wiedźmy i bal, który będą próbowały zniszczyć. Historia skupiać się będzie głównie na Bloom dziewczynce z ziemi, która odkrywa w sobie wielką moc, choć jeszcze nie wie jak jej używać, stopniowo dzięki pomocy przyjaciółek i nauczycieli stanie się być może najsilniejszą czarodziejką odstatnich lat, ale to już opowieść na inne tomy. Ja ze swojego miejsca bardzo polecam poznanie serii, jako dziecko kochałam winx, podobało mi się, że 6 przyjaciółek tak o siebie dba, mogą na siebie liczyć, walczą ramię w ramię nieraz z silniejszym przeciwnikiem, podnoszą się po porażkach i ciągle mogą czegoś nowego nauczyć (co wiązało się z pięknymi przemianami, co o wiele bardziej zwracało uwagę 7 letniej mnie).

Bardzo przyjemna lektura, wciągnęła nie tylko mnie i Moją Córkę, ale także Synek chętnie przybiegał po swoim czytaniu z Tatą i słuchał przygód wróżki. Wartka akcja, ciekawe postaci i napięcie co się stanie, czyli wszystko to co dzieci lubią najbardziej i po czym trudno im być śpiącymi. Ale warto

Przez lata nie dodawałem tu opinii książek dla dzieci, żeby sztucznie nie zawyżać sobie statystyk. Teraz to zmieniam. Dzisiejsza literatura dziecięca, to często syf. Tym bardziej warto wyróżnić te pozycje, które coś sobą reprezentują. Co tu mamy? Perypetie małego kotka, który chce mieć swój dom i kogoś kto by go pokochał. Bez żadnych supermocy, bez walki o uratowanie świata przez współczesne wytapetowane, sylikonowe ,,wróżki " i temu podobnych bzdur. Ciepła, miła opowieść po której dziecko zasypia z uśmiechem na buzi. Polecam.

Chyba się starzeję, bo coraz częściej porównuję to co się dzieje z tym co działo się kiedyś. A najczęściej tematem moich rozmyślań jest młodzież, której zachowanie czasem mnie po prostu przeraża. Albo moja pamięć szwankuje, albo my byliśmy inni. Ech... a powtarzałam sobie miliony razy mając te kilkanaście lat, ze nigdy nie powiem ani nie pomyślę tego słynnego "za moich czasów". Ale teraz te słowa naprawdę czasem aż cisną się na usta! Bo naprawdę różnica miedzy moim pokoleniem a moich dzieci jest przeogromna. Nie mówię, ze byliśmy ideałami, ale jednak było inaczej. Jakoś tak spokojniej. Nasze dorastanie było chyba nieco łatwiejsze. Dziś czasem mam ogromny kłopot z odróżnieniem chłopaka od dziewczyny i odwrotnie, czasem uszy mi więdną, gdy przechodzę obok rozbawionej grupki dzieciaków (niekoniecznie nastolatków!). A gdy czasem moja bratanica opowiada mi to co dzieje się wśród jej rówieśników, jak wyglądają przerwy, nawet lekcje w szkołach, to oczy wychodzą mi z orbit. Wymagamy od naszych dzieci by były grzeczne i dobrze wychowane, by nie używały wulgaryzmów, lecz "magicznych słów". By ich strój był skromny i nie wyzywający, a potem okazuje się, że w jej szkole jest wielu nauczycieli, którzy nie tylko nie potrafią się odpowiednio ubrać, ale również na lekcjach podczas prowadzenia zajęć - klną jak szewc. I to ma być autorytet dla mojego dziecka? Przykład do naśladowania? Ech... szkoda gadać. Ok, ale chyba się dziś niepotrzebnie rozpisałam, a miałam przecież pisać o książce. Na szczęście nie odbiegłam tak znowu daleko od tematu, bo lektura, którą Wam dziś chciałam zaprezentować to nic innego jak taki mini savoir vivre dla nastolatek. Sięgając po tą książkę, nie miałam pojęcia czego się spodziewać, ale muszę przyznać, że jestem bardzo mile zaskoczona. Bowiem autorka tej publikacji w bardzo zabawny i przystępny dla każdej nastolatki sposób pokazuje im jak powinno się zachowywać a jak nie. I nie jest to na szczęście żaden poradnik w stylu co wypada a co nie. To raczej pokazanie we wręcz karykaturalny sposób niektórych bezsensownych zachowań, które ostatnio słyną jako bardzo modne wśród dzieciaków, a które wcale nie dodają im ani uroku ani powagi. My rodzice chcąc wymóc na naszym dziecku właściwe zachowanie zazwyczaj robimy to w bardziej moralizatorski sposób. Tymczasem autorka tej książki pisze o tym wszystkim tak, jakby opowiadała o tym jakiejś fajnej kumpeli i po prostu nie sposób się nie zgodzić z tym, że jej uwagi i wskazówki są dobre! Czego zatem każda dziewczyna dowie się z tej książki? No cóż, nie sposób nie zauważyć, że w zasadzie wszystkiego tego, co każdy rodzić sam powinien wpoić swojemu dziecku. Jest tu bowiem sporo na temat kultury osobistej, zachowaniu się w towarzystwie, traktowaniu osoby starsze, zachowaniu się przy stole i wielu wielu innych rzeczach. Autorka porusza tutaj temat wulgaryzmów, sposobu zwracania się do osób starszych, lub chociaż by tak prozaicznych rzeczy jak puszczanie bąków w towarzystwie. Tak naprawdę to wielka encyklopedia savoir vivre'u dla każdej młodej damy, choć zaglądając do środka to w ogóle nie jest takie oczywiste. Ta książka jest pełna przeróżnych zwariowanych ilustracji, zabawnych przykładów i śmiesznych tekstów. A wszystko to ma jeden główny cel. Pokazać dziecku, że jego obecne zachowanie wcale nie jest cool i super, tylko śmieszne! Natomiast zachowanie zgodne z ogólnie przyjętymi zasadami wcale nie musi być sztywne i głupie, lecz całkiem przyjemne. Nie trzeba używać wulgaryzmów, by czuć się doroślejszą. Nie musimy wyglądać na sztywniarę używając słów proszę i dziękuję. Czasem niewielki gest wobec innych potrafi zdziałać cuda, a my wcale nie wyjdziemy z tego powodu na mniej fajne w oczach naszych rówieśników! Wystarczy tylko wiedzieć jak to robić. Tę książkę czyta się naprawdę z ogromną przyjemnością. Nie ma tu sztywnych zasad oraz zakazów i nakazów. To po prostu zabawna lektura, która poprzez zabawę daje dziecko sporo do myślenia. Podoba mi się także tytuł tej publikacji. Myślicie, ze 14 czy 15-to latka sięgnęłaby po nią gdyby tytuł brzmiał "Savoir vivre dla nastolatek"? Albo "Jak powinna zachowywać się młoda dama"? Nie, tutaj już sam tytuł tej publikacji przykuwa uwagę. W końcu każda nastoletnia dziewczyna chce być genialna, chce się czymś wyróżniać, być lepsza, prawda? A gdy dodamy do tego jeszcze całe mnóstwo bardzo zabawnych ilustracji i ciekawych tekstów, to możemy być pewni, że nie jedna dziewczyna będzie chciała ją przeczytać. Moja córka jeszcze nie zalicza się do nastolatek. Nie mam także jeszcze kłopotów z jej wychowaniem. Ale nigdy nie wiadomo co będzie dalej. Wiem, że to wszystko co znajduje się w tej książce powinnam ja nauczyć sama. Powinnam jej pokazać co jest dobre a co złe, co jest właściwe, a co nie koniecznie. Ale zdaję sobie sprawę również z tego, że podsunięcie dziecku właściwej lektury to także jest w pewien sposób metoda wychowawcza. Nie jestem gorsza od innych mam tylko dlatego, że nie klepię mojej córce regułek co i jak powinna robić, tylko pozwalam, by do wielu rzeczy doszła sama. Nie, nie jestem cool mamą, która pozwala na wszystko i stara się być tylko super koleżanką dla swoich dzieci. Ale nie chcę też by poprzesz moje gadanie, córka zupełnie straciła ochotę na rozmowę ze mną. Dlatego wybieram złoty środek. Rozmawiam, wskazuję odpowiednią drogę, ale podrzucam także książki, które spowodują, że moje dziecko będzie także myśleć, a nie tylko wykonywać moje polecenia. Ta lektura zdecydowanie nadaje się do tego typu publikacji, które warto podsunąć każdej młodej dziewczynie. Polecam.

W tej książeczce z serii “Zaopiekuj się mną” poznajemy małą Rózie, która po szkole razem z babcią chodzi na farmę, aby bawić się z bezpańskimi kotkami. Jednak dziewczynka dowiaduje się, że sąsiadka babci wyprowadza się I niestety, ale wszystkie kotki zostaną wyłapane I umieszczone w schronisku. Dziewczynka jest bardzo smutna, jednak namawia swoją mamę, aby ta zabrała ją do schroniska, aby sprawdzić, czy wszyscy jej mali przyjaciele są bezpieczni. Na miejscu okazuje się, że nie ma ślicznego rudego kotka, którego dziewczynka najbardziej pokochała. Rózia jest bardzo smutna I postanawia namówić babcię, aby iść jeszcze raz na farmę I poszukać małej zguby. Tam jednak okazuje się, że teren został ogrodzony I trwa tam budowa. A biedny Rudek zdany jest sam na siebie. Czy Rózia odnajdzie swojego kochanego kotka? Mój 5-letni synek uwielbia historie o zwierzętach. I wszystkie książeczki po prostu wyczytujemy w trybie natychmiastowym. Ja staram się cały czas dokupować coraz to nowsze. Problem jednak będzie, jak ta seria nam się skończy. Zielona Sowa bardzo fajnie wydała tę serię. Duża czcionka pomaga w czytaniu z dzieckiem, a nawet młody ucząc się czytać, może pracować na tej książeczce. Piękne czarno białe ilustracje, które pobudzają jeszcze bardziej wyobraźnie naszych dzieci. Ja jestem zadowolona. Jednak jeśli znacie jeszcze jakieś, inne serie książeczek dla dzieci w tym klimacie to polećcie, chętnie sprawdzę.

Książka bardzo ciekawa, opowiada o dwójce dzieci: chłopcu Mikołaju i dziewczynce Madzi. Magda niedawno wprowadziła się do miasteczka. Gdy spotyka Mikołaja wie, że zdobyła nowego przyjaciela. Gdy dzieci poznają znaną wszystkim "czarownicę" nie są pewne czy można jej zaufać. Mikołaj rozumie mowę zwierząt, roślin i drzew prawdopodobnie dlatego, że prawie całe dnie spędza w lesie ze swoim przyjacielem niedźwiedziem. Los chciał, że przyjaciele muszą się w tym samym czasie zająć ciężko ranną suką z małymi pieskami. Magda nie może całego dnia spędzać w lesie bo musi chodzić do szkoły, lecz zaraz po skończonych lekcjach biegnie na spotkanie z Mikołajem. Jeśli chcesz znać odpowiedź na pytania: Czy miejscowa czarownica Adriana pomoże dzieciom? Dlaczego Mikołaj przebywa całe dnie w lesie? Czy spełni się największe marzenie Magdy? Jakie sekrety ukrywa czarownica przed dziećmi? -koniecznie przeczytaj tą książkę. Polecam ją ze względu na to, że opowiada o pięknej przyjaźni ze zwierzętami i nie tylko.

Czy znacie Cecylkę Knedelek? Przesympatyczną małą mieszkankę Starego Knedelkowa? To nasze pierwsze spotkanie z tą uroczą dziewczynką i przyznam – bardzo udane. Cecylka jest bohaterką serii, która w przystępny i zabawny sposób przekazuje najmłodszym wiedzę o otaczającym nas świecie. "Dobre maniery Cecylki Knedelek" to jedna części, która stanowi zbiór zasad savoir-vivre, czyli zasad usprawniających relacje międzyludzkie. To przezabawne opowiadania, które zamiast pouczać, serwują małym czytelnikom kawał dobrego humoru, dzięki czemu umiejętnie przemycają wiedzę. Książka podzielona jest na dwie części. W pierwszej znajdziecie krótkie historie i poznacie Walerię, niezwykle ciekawską i rozgadaną gąskę. Pewnym splotem okoliczności Waleria trafia do domu Cecylki i w taki sposób rozpoczyna ich wspólna przygoda. Razem z rezolutną dziewczynką tworzą zabawny duet, których perypetie owocują powstaniem części drugiej - zbioru rad i wskazówek, jak zachowywać się zgodnie z zasadami dobrego wychowania. Najmłodsi dowiedzą się m.in. o tym, jak zachować się w towarzystwie, przy stole, jak odpowiednio przyjąć gości, jak zachowywać się w środkach transportu publicznego. Autorka przedstawia wiele sytuacji znanych każdemu dziecku i podsuwa odpowiednie wzorce zachowań. Całość została ładnie zilustrowana i, mimo dużej objętości, jest bardzo przyjemna w odbiorze. Pomocna i wartościowa pozycja, pełna różnorodnych porad.

Jest to nie mal kilka książek w jednej. Nie mal bo są to ich skróty ,dzięki którym jesteśmy "nakierowni" na daną pozycję i wiemy czego możemy spodziewać się kiedy sięgniemy po daną książkę. Nam pomogło to w wyborze kilku tytułów a sam skrót szybciutko czytało się do snu jak dzieci były jeszcze małe. Polecam. Piękne ilustracje :)