W czasach wikingów

W wieku lat niewielu przeglądałam tę książkę setki razy i nigdy nie miałam dość. Odnalazłam w niej nawet dramatyzm: "Jak to, to tych cudów już NIE MA???". Cała seria "Świat wczoraj i dziś" jest godna uwagi, bo to i o dinozaurach można było się dowiedzieć, i o kosmosie, i o tym, jak formuje się kupa. Wiedza bezcenna na całe życie!

Pamiątka z dzieciństwa, mam do tej pory. Zachwycają piękne ilustracje (malowidła?) - mam swoje ulubione:),śliski papier i prosto opowiedziane historie biblijne. Lepszej Biblii dla dzieci nie widziałam. Ja mam wydanie podłużne, prostokątne z tej serii. Zastanawiam się, kto jest autorem tych pięknych ilustracji.

Niestety od wielu, wielu lat zepchnięta w kąt dziecięcej bajeczki. Tymczasem jest to raczej studium ludzkiej natury, społecznych konwenansów, zawiłości politycznych opowieść o człowieku jako takim. Warto wejść/wgryźć się głębiej, żeby zrozumieć czym jest prawdziwa chciwość, bezsensowność wojen, wywyższenie człowieka, czy też próżność naukowców, zmora nieśmiertelności, też mania wielkości.

W zbiorze pt. „Najpiękniejsze baśnie Charles'a Perrault” znajdziemy 9 pięknych opowiastek autora: Kot w butach, Śpiąca królewna, Tomcio Paluch, Czerwony Kapturek, Kopciuszek, Sinobrody, Ośla skórka, Knyps z czubkiem oraz Wróżki. Każda z nich zaliczana jest do kanonu literatury dziecięcej. Przyznam, że utwory zawarte w książce nie do końca były mi w całości znane. Z dwoma z nich, wymienionymi na końcu, zetknęłam się bowiem po raz pierwszy dlatego tym bardziej cieszę się, że mogłam wśród twórczości pisarza odkryć coś nowego. Tematyka utworów, bohaterowie i sytuacje w jakich się znaleźli są bardzo różnorodne. Każda historia jest ciekawa, każda wywołuje błysk w oku dziecka, wreszcie każda uczy i bawi najmłodszych rozwijając wyobraźnię i uprzyjemniając wolny czas. Autor starał się w nich również moralizować młodego czytelnika. W jego utworach dobro zawsze zwycięża zło. Książka jest solidnie wydana, szyta a grubą oprawę wypełniono gąbką. Publikacja jest prawdziwą perełką i egzemplarzem iście kolekcjonerskim. Baśnie w dużym formacie wzbogacają rewelacyjne ilustracje wypełniające nierzadko nawet całe strony książki, których autorką jest Francesca Rossi, popularna włoska rysowniczka. Bardzo podobają mi się wizualnie, są delikatne, barwne i stonowane, bardzo przyjemne dla oka. Przy takiej pięknej lekturze i w takim fantastycznym wydaniu na pewno nie można się nudzić. Baśnie od pokoleń towarzyszą dzieciom wprowadzając w ich życie odrobinkę magii, niesamowitości, pobudzając wyobraźnię i zwyczajnie dając maluchom masę radości. Choćby dlatego warto zainteresować się tym uroczym egzemplarzem i obdarować tak wartościowym prezentem tych, których kochamy najbardziej – nasze dzieci ;)

Od strony baśniowej super, od strony realnej szkoda gadać. Główny bohater męski w "Kopciuszku i królewiczu" to rozkapryszony, znudzony cham, któremu rano nie chce się wstać. A "Przygoda Jasia i Małgosi" jest pełna strasznych stereotypów na temat podziału ról w domu (dziewczynka miała harować, chłopiec paść się na prosiaka),do tego pojawia się w niej wątek okradania nieboszczyka. Tak, czepiam się, choć uważam że te wersje są dużo lepsze od tych disneyowskich, ooo.

Legendy o Kraku i o Smoku wawelskim były jednymi z pierwszych jakie w dzieciństwie poznałem. Jako Krakus muszę je polecić !!! O ich wartościach edukacyjnych, wydaje mi się, nie muszę pisać. Książka bez porównania lepsza od każdego lewacko - tęczowego badziewia !!!

Dziesięć gwiazdek przyznaję niezwykle, niezmiernie rzadko. Dostają ją arcydzieła książkowe w swoich kategoriach. I tu mamy takie arcydzieło z grupy książek przeznaczonych dla dzieci. Ta książka to prawie legenda końca lat osiemdziesiątych. Prawdziwy hit. To książka kultowa i przykład porządnej, doskonałej wręcz książki przeznaczonej dla dzieci młodszych, która ma za zadanie zapoznać młodego czytelnika z otaczającym światem. Książka jest genialnie ilustrowana i są to kolorowe, znakomite rysunki. Teksty krótkie, zwięzłe i tworzą z ilustracjami doskonały tandem informacyjno-poznawczy. Kartkowałem ją w dzieciństwie wielokrotnie i uwielbiałem ją po prostu. Układ książki, prezentowane treści, szata graficzna, opracowanie całości: same plusy, minusów praktycznie nie sposób dostrzec. Małe cudo. Książka ta zasługuje na najwyższe oceny i może być swego rodzaju wzorem dla innych książek w swojej kategorii. Książka na najwyższym poziomie. Na zawsze pozostanie na półce w mojej biblioteczce domowej i w pełni zasługuje na taką opinię, która przepełniona jest pochwałami.

Są takie książki z dzieciństwa, do których mamy sentyment. Takie, do których lubimy wracać mimo upływu lat. Takie, które chcielibyśmy, aby znały też nasze dzieci. W moim przypadku taką książką będą z pewnością „Bajki na dobranoc” zgromadzone przez Vierę Janusową. Książka właściwie z odzysku po dzieciach sąsiadów, ale z całą pewnością jedna z pierwszych, które zostały mi przeczytane. Pozycja zawiera 26 bajek, które bawią i uczą dzieci z całego świata. Wśród nich znajdziemy m.in. cztery baśnie autorstwa braci Grimm, bajki z Słowacji, Grecji, Kuby, Filipin, Japonii, Słowacji, Bułgarii, Niemiec, bajki opowiadane eskimoskim dzieciom w lodowym igloo oraz murzyńskim dzieciom w bambusowej chatce. Pomimo tego, że książka w oryginale została wydana w Czechosłowacji, znalazły się też w niej dwie polskie pozycje – „O kukułce i zegarmistrzu” oraz „Podarunki króla zajęcy”. Bajki są tak dobrane, aby swoją treścią nie tylko cieszyły, ale i czegoś uczyły. Właściwie w każdej z nich znajdziemy jakieś wzorce zachowań oraz cech charakteru. Co ważne, nie uczą one przemocy, ale pokojowego, a nawet pomysłowego rozwiązywania problemów. Ponadto najmłodsi mają okazję poznać kulturę, a nawet legendy innych krajów. Wśród wszystkich bajek mam też swoje ulubione – „O pająku i muszce Brzęczce”, „Śmiała mrówka”, „O niezwykłym słowiku”, „Skradziona piosenka”, „Podarunki króla zajęcy”, „Jak wróbelek Ćwierkała został księciem”, czy też „O tym, jak myszka Chrobotka z żabką Kumkałą wyruszyły w świat”. Pamiętam, że będąc jeszcze dzieckiem odgrywałam całymi godzinami sytuacje, które się w nich działy. A kiedy trochę podrosłam dopisywałam zupełnie inne zakończenie. Teraz wyrosłam z tego typu praktyk, ale dalej czuję sentyment do tych siedmiu opowiastek, każdej z innego kraju. Tekst napisany jest dużymi literami i prostymi zdaniami, toteż bez większych problemów mogą go czytać dzieci, które dopiero co zdobyły tą umiejętność. Dodatkowo książka zawiera przepiękne ilustracje do każdej bajki, które przenoszą dzieci w niezwykły świat. Co ważne, do każdej opowieści wykonanych jest kilka rysunków, co wpływa na ogólną treść oraz pobudza wyobraźnię czytelnika.

Psychologowie społeczni mówią: - Pokażcie bajki i opowiadania, jakich jakich słucha najmłodsze pokolenie, a dowiecie się, jak będzie społeczeństwo wyglądało za trzydzieści lat !!! Przygotowany przez rodziców wzorzec kulturowy odciśnie w przyszłości piętno na zachowaniu, postępowaniu i postawach młodych ludzi. Naturalnie przy zachowaniu pewnego ciągu dydaktycznego: nauczyciele, wychowawcy, książki, bohaterowie filmów, programów TV, platform internetowych itd. itp. No tak, ale od czegoś trzeba zacząć !!! Książkę POLECAM !!!

Mitologia chińska sięga najdawniejszych czasów początków pierwszych pięciu cywilizacji i jest tak przeogromnie rozbudowana, że ciężko opisać to w jednej książce. Tutaj autor skompletował i uporządkował czytelnikowi główne nurty mitologiczne płynące w Państwie Środka. Sięgając do najdawniejszych tekstów oraz interpretacji innych autorów, udało mu się w bardzo przystępny sposób spiąć to wszystko i ukazać piękno jak i ducha najdawniejszych filozoficznych wierzeń. Poprzez podróż od początków powstania świata, aż po panowanie najsłynniejszych dynastii Chin. Cała ta wędrówka po jednej z pionierskich krain tego świata, była malowniczo połączona wraz z piękną i przebogatą mitologią, czyniącą ten zakątek ziemi czymś tak niezwykłym, że aż magicznym. Książka stanowi świetny wstęp dla tych, którzy nie są dobrze wtajemniczeni w świat i ludowe wierzenia Państwa Środka, prezentujący najpopularniejsze wątki mitologiczne.

Z jednej strony w dużej mierze znana już historia Pinokia i na początku irytowało mnie, że to po prostu ta sama historia, te same wątki, ale z upływem historii okazuje się, że Tołstoj pamięta z oryginalnej historii coraz mniej i mniej, a już zwłaszcza nie pamięta o celu całej tej wędrówki drewnianego chłopca. Sama więc historia jest w rezultacie niestety znacznie słabsza. Dlaczego jednak daję aż siedem gwiazdek? Po pierwsze ponieważ historia jest za to znacznie przyjemniej napisana (przekład Tuwima może też swoje zrobił),porównując z kanciastym językiem Collodiego, którego Pinokio gęsto utkany jest dodatkowo męczącym moralizatorstwem. Drugi powód jest taki, że wydanie, które czytałem, jest przepięknie ilustrowane przez Aleksandra Koszkina i za to co najmniej jedna gwiazdka w górę poleciała.

Zajebista książka. To jest wzór jak powinna wyglądać literatura młodzieżowa kierowana do młodych dorastających mężczyzn. Dla dorosłych tez się znajdzie sporo ciekawych rzeczy. To co mi się podobało najbardziej to poruszanie tematów takich jak wychowanie dziecka, honor, szacunek, miłość, obrona rodziny przed wrogiem, braterstwo, przyjaźń, materializm i wiele innych ważnych kwiestii a wszytsko z zachowaniem dobrego smaku w bardzo realistycznym i szczegółowym świecie zwierząt. Czuc prawdziwy geniusz Kiplinga w tej książce bo tylko ktoś bardzo utalentowany jest w stanie poruszać skomplikowane i ważne zagadnienia używając prostych słów zrozumiałych dla każdego. Ps. Nie dla lewaków, dlatego bardzo mi się podobała.

Powróćmy jak za dawnych lat... Odkurzając starą książeczkę słowackiego autora, czytamy mądre i piękne bajki. Napisane barwnym językiem, pobudzają wyobraźnię i przypominają starą, dobrą szkołę literatury dziecięcej. Spokojne, bez przemocy i niepotrzebnych strachów, nadające się na "zasypianki". Każda z morałem i przekazująca mądre przykłady. Opowieści z baśniowego świata i te z prawdziwego, który mógłby kiedyś istnieć. Jest król, są księżniczki, są też ludzie biedni, lecz przewyższający mądrością niejednego bogatego szlachcica czy dworzanina. Historie, które mogłyby się wydarzyć i takie, wymyślone przez autora sprawiające, że wyobraźnia podsuwa nam obrazy z zupełnie innego świata. "Jasio Groszek" - pierwsze skojarzenie z Jasiem Fasolą :) ale to nie o tym. Mały groszkowy chłopczyk uszczęśliwia dwoje ludzi, choć przyznam, że jak dla mnie, w lekko kontrowersyjny sposób (król - wiadomo jest bogaty, ale jednak zabierać komuś coś bez pozwolenia...) "Trzy róże" - opowieść o tym, która miłość jest prawdziwa, jak sprawdzić wiarygodność słów, czy to, co widzimy jest zawsze najważniejsze czy może to, co czujemy staje się bardziej istotne. Znajdziecie również opowieść o królu, który chciałby wiedzieć, które z dzieci kocha go najbardziej. Pytanie dość dziwne, jak na rodzica, ale to bajka, opowiadająca o tym, że miłość ma różne oblicza. Dowiemy się także co wspólnego ma sól i złoto i że dobre wróżki potrafią naprawdę wiele. A czy można przeżyć za trzy gorsze miesięcznie? Do tego jeden zwracać, a drugi pożyczać. Wydaje się nieprawdopodobne, a więc i sam król w to nie uwierzył, póki nie poznał mądrego mieszkańca jednej z wiosek. Jak bardzo można odnieść tę mądrość i zaradność do współczesności, oceńcie sami. Doradcy króla niezmiennie przywodzą na myśl pewne kręgi ludzi wciąż obecne na kolejnych królewskich dworach przez wieki...i tak już od lat kręci się ten świat. A my możemy wrócić do takich bajek, które o tym wszystkim nam opowiedzą w jasny i przejrzysty sposób oraz przypomną, co w życiu jest najważniejsze.

Książka nie tylko pięknie wydana, ale też o poważnej treści, poddanej konsultacji naukowej. Genialny przegląd fauny prehistorii, począwszy od paleozoiku, poprzez mezozoik, aż po kenozoik. Zwierzęta zostały zaprezentowane chronologicznie, a autor postarał się o jak największe spectrum gatunków. Są więc bezkręgowce, ryby, płazy, gady, ptaki i ssaki. Ogromnym plusem książki jest ukazanie ogniw pośrednich, gatunków stanowiących przełom między jedną grupą a drugą. Mamy więc prehistoryczne bezkręgowce i stawonogi z karbonu, pierwotne ryby z paleozoiku, olbrzymie płazy, gatunki pośrednie, które wyszły z wody na ląd, żółwie i krokodyle z triasu, dinozaury (zaprezentowano różnorodne gatunki: lądowe, wodne, wodno-lądowe i latające),pierwotne kopytne z trzeciorzędu, włochate nosorożce sprzed 55 milionów lat, historię ewolucji konia, która liczy 60 milionów lat (pierwsze konie miały raptem 30 cm wysokości!),olbrzymie, trzymetrowe ptaki-nieloty, drapieżne koty szablozębne, sześciometrowe leniwce i czterometrowe pancerniki, 900-kilogramowe niedźwiedzie jaskiniowe, ogromne nosorożce i jelenie, aż po mamuty, zlodowacenia i człowieka pierwotnego. To wspaniała podróż po całej prehistorii, cudownie ilustrowana dokładnymi i pięknymi obrazami.

Opis jednego roku z źycia przedszkolaków i zabawek w przedszkolu "Plastusiowo". Spotykamy tu m.in. Plastusia, tego samego, którego przygody Kownacka opisała w książce "Plastusiowy Pamiętnik". Książka rewelacyjna, obowiązkowa lektura dla każdego przedszkolaka. Wszystko tu jest w punkt: język, styl, forma, treßć. Nie ma się do czego przyczepić.

Sam tytuł wywołuje u mnie nostalgiczny uśmiech... Należę do pokolenia lat 70-tych, i choćby nie wiem co, nie zmieniłabym czasów, w których przyszło mi dojrzewać. Dzięki temu, że żyłam bez elektronicznych gadżetów i internetu, wykorzystywałam do zabawy przede wszystkim wyobraźnię i książki. W domu mam wiele książek z baśniami, a ta pozycja należy do jednej z nich. Myślę, że już pora do nich wrócić.

Same legendy są bardzo ciekawe. Mam tylko wątpliwość czy to są autentyczne podania ludowe czy raczej są to (W całości lub przynajmniej w części) dzieła propagandy PRL, które miały udowodnić trwanie polskości na Pomorzu Zachodnim aż po rok 1945. Bo przetrwanie autentycznych słowiańskich tradycji na terenie praktycznie całkiem zgermanizowanym (A takim było Pomorze Zachodnie aż do końca drugiej wojny światowej) wydaje się dość podejrzane, i to tym bardziej że te tradycje miałyby być mocno antyniemieckie.