Krótkie teksty o sztuce projektowania

To samo co, tyczy się "Pięćdziesiąt kilka porad na temat typografii" - to pierwsza pomoc i szybki strzał dla przypomnienia sobie podstaw. Po więcej trzeba sięgnąć do Roberta Bringhursta. Duży plus za różne papiery w publikacji i różne rodzaju druku!

Każdy, kto chce zajmować się składem książki powinien najpierw ją przeczytać czyli ."Typografia książki..." to przewodnik po zasadach projektowania i składu. Książka robi wrażenie już na pierwszy rzut oka. Potężna, zawiera ponad 400 stron tekstu wydrukowanych na świetnym papierze, oprawionych w twardą okładkę. Jest biblią na projektanta graficznego. Opisana konkretnie. Jest bardzo czytelną książką.

Otworzyłam na przypadkowej stronie, zobaczyłam ten kredowobiały papier i delikatny grotesk i westchnęłam głęboko, przewidując lekturę tyleż trudną, bo bolesną, a tyleż bolesną, co męczącą. Dwa dni później połykałam kolejne rozdziały i ze zdziwieniem w pewnej chwili natknęłam się na tylną okładkę. Przede wszystkim należy zaznaczyć, że książeczka ta ma wartość raczej poznawczą i historyczną, niż merytoryczną. Niektóre postulaty podnoszone przez Tschicholda dawno stały się standardem (jak zastąpienie w prasie fraktury antykwą, normalizacja wymiarów arkuszy papieru etc),inne zweryfikował czas, a założenia estetyczne, którym hołdował, dawno stały się obowiązującą normą, podawaną w podręcznikach i poradnikach typograficznych jako coś zupełnie oczywistego i normalnego. Tymczasem "Nowa typografia" przypomina bardziej fascynującą podróż do czasów rewolucji, jaką w sztuce spowodowały prądy futurystów i abstrakcjonistów, często przez Tschicholda przywoływanych, a we wzornictwie - przez designerów z Bauhausu. Estetyka, przekonania i założenia przedwojennej awangardy wycisnęły na tej książce największy i najbardziej czytelny znak. Jako świadectwo kultury i znak czasów ta książka jest po prostu bezcenna, jako źródło inspiracji do tworzenia prac rodem z pracowni Bauhausu również, a chyba w dobie pakietu Adobe nikt nie spodziewa się po tym opracowaniu niczego innego... "Nowa typografia" ma według mnie tylko dwie wady. Pierwszą jest cena (89 zł),według mnie nijak mająca się do fizycznej wartości książki. Drugą: że nawet gdyby kosztowała dwa razy więcej, wydałabym bez mrugnięcia okiem.

Zdecydowanie jedna z podstawowych pozycji w arsenale grafika zajmującego się przygotowywaniem prac do druku. Dużo przydatnych informacji dla już kumającego co nieco chcącego sobie poukładać wiedzę, jednak dla samego laika, osoby początkującej, mogą one się okazać trudne w zrozumieniu. Autor nie tłumaczy bowiem wszystkich zagadnień dogłębnie, dlatego dobrze jest wspomóc się innymi źródłami aby mieć pełny obraz danego tematu. Poczucie humoru autora może być zaletą dla niektórych, a dla innych wadą - zwłaszcza tych bardziej konkretnych, chcących przejść do sedna tematu.

Fantastyczne przypomnienie o tym, co w urbanistyce najważniejsze. Cieszę się, że po nią sięgnąłem – dobrze jest sobie uświadomić, jak tworzyć przestrzenie naprawdę przyjazne mieszkańcom. Mimo że autor jest ekspertem, książka jest napisana językiem zrozumiałym dla każdego. Polecam każdemu, kto chce lepiej zrozumieć swoje miasto. Ode mnie 8/10.

Absolutnie najlepsza książka o typografii, jaką czytałam. Jej wizytówką jest sam wygląd: nie ma kolorowych obrazków, nie ma zwracających uwagę detali, jak w Typografii Abrose'a, a mimo to o składzie tej książki można powiedzieć wszystko, ale na pewno nie to, że jest nudny. Przemyślana kompozycja, trafnie dobrane przykłady, do tego nic, co mogłoby męczyć albo rozpraszać - prawdziwa przyjemność z czytania. Od strony merytorycznej: to jest wręcz niesamowite, żeby wiedzę z zakresu typografii, wiedzę wszechstronną i szczegółową, przedstawić tak lekko, z dowcipem, swadą i polotem. Typografia od podstaw autentycznie może bawić - poza tym, że również uczyć. Z czystym sumieniem mogę polecić wszystkim zainteresowanym.

Głównym celem książki jest ukazanie wartości dla projektanta która jest poznanie wszystkich zalet tworzenia za pomocą siatek. To książka która jest encyklopedia pod tym kątem i jedną taką książka. Choć do łatwych nie należy potrafi znudzić, ale jak się podejdzie do niej kilku krotnie wiedza z tej książki wejdzie w krew..

Książka w bardzo przystępny sposób wprowadza w temat elektroniki, po kolei, w sposób jasny i zrozumiały objaśniając podstawowe pojęcia. Głównie elektronika analogowa, aczkolwiek jest też wprowadzenie do cyfrowej i programowania mikrokontrolerów. Żałuję, że nie miałem do niej dostępu na studiach, z tą książką nawet twoja matka zrozumie co to jest uziemienie :)

Kristo - krótko! Początki tego podręcznika sięgają czasów Bauhausu a wydano pierwszy raz go po rozpędzeniu uczelni z Dessau w 1936 roku (sic!). Bardzo przydawał się pokoleniom studentów architektury i projektantom do czasu, gdy teraz większość odpowiedzi można znaleźć w internecie a warunki techniczne dotyczące budynków ciągle się zmieniają. Od kilku lat nie zajrzałem tam już ani razu, ale każdy początkujący projektant powinien Neuferta przynajmniej przejrzeć.

Mówi się: „Nie oceniaj książki po okładce.” Trzeba przyznać, że słowa te mają głęboki sens. Zależy też jaki element z tej okładki zaważy o jej kategorycznym odrzuceniu, bądź skusi nas do bliższego zapoznania się z daną lekturą. Tym razem nie chodzi o wpisy recenzenckie z okładek, a ich koncepcję graficzną, która musi nas w jakiś konkretny sposób urzec. Niezwykle ważny jest skończony przekaz twórcy danej okładki, który powstaje w bardzo złożonym procesie, wymagającym szczegółowego namysłu, opracowania odpowiedniej strategii dotyczącej komunikacji tekstowej, jak i wizualnej. Dobrze się patrzy na harmonijnie zaprojektowaną okładkę swojej ulubionej książki, bądź całych serii wydawniczych, ale fajnie jest też poznać ich powstawanie od podszewki. Rozwój projektów graficznych w dziedzinie związanej z powstawaniem samych okładek jest niezwykle interesujący. Jedna niewielka okładka, a każdy znajdujący się na niej element odgrywa konkretną, wyłącznie sobie przypasaną rolę. Na przestrzeni kilkudziesięciu lat projektowanie wizualne rozwinęło się niesamowicie. I choć wydaje się nam, zwykłym odbiorcom, że to nic wielkiego, to Rosa Llop dzięki swej analizie, każdego z nas bardzo szybko wyprowadzi z tego błędu. Symbolika graficzna, wzajemne oddziaływanie kolorów, związki między poszczególnymi obiektami graficznymi i do tego układ kompozycyjny to mimo wszystko ograniczone pole eksperymentalne dla grafika. Jednak dzięki przez lata wypracowanym pewnym różnorodnym rozwiązaniom nie ma dwóch identycznych koncepcji. Zestaw projektów okładek jest różnorodny, oryginalny, niepowtarzalny. Zakładam, że po lekturze tej publikacji z pewnością zaczniecie spoglądać na książki zupełnie innym okiem 😉 Może od czasu do czasu warto zwrócić uwagę także na nieco inne nazwiska, niż wyłącznie te z okładek?

Przeczytałem, żeby odświeżyć sobie podstawy elektroniki do celów zawodowych. Cel osiągnąłem aż nad to - książka oprócz obszernej teorii oferuje dodatkowo sporą część praktyczną o samodzielnej budowie obwodów. Jeśli ktoś chce wejść w świat elektroniki na poważnie - polecam z całego serca! Jeśli tylko przypomnieć podstawy - polecam pierwsze +/- 200 stron lub coś bardziej zwięzłego.

Bardzo przyjemna pozycja dla wszystkich których interesuje Arduino i programowanie. Książka jest krótka i bardzo treściwa. Na początku mamy opis Arduino a następnie opisane podstawy języka C, dodam że wszystko jest bardzo jasne napisane. Polecam jak ktoś się waha, można analizować kod bez Arduino ale warto go mieć żeby wszystko testować od razu.

Szanowny Panie Jeremy Piszemy do Pana z roku 2020, w którym nowa zielona ekonomia miała się już świetnie urządzić na zgliszczach poprzedniczki. Śpieszę zatem donieść, że Niemcy pozostają największym konsumentem węgla w Europie. Choć trzeba przyznać, że ich miks energetyczny faktycznie ulegnie istotnej zmianie po ukończeniu kolejnej nitki gazociągu Północnego. Zważywszy jednak, że kraj leżący po drugiej stronie tej rury za pieniądze z niej jeszcze bardziej rozbuduje swoje struktury siłowe, nie jesteśmy pewni czy ostatecznie Świat będzie przez to lepszy. Pan Barroso, którego tak Pan polubił pracuje teraz nad koncepcjami lepszego świata u Goldmana i Sachsa. Pańska ojczyzna tymczasem decyzją ostatniego prezydenta wycofała się z porozumień klimatycznych, a na ekranach większości komputerów na świecie zagościły w związku z tym wpatrujące się w siebie intensywnie i delikatnie mówiąc bez sympatii twarze owego prezydenta i pewnej aktywistki, która kiedy pisał Pan swoją książkę rozpoczynała prawdopodobnie naukę w którymś z postępowych szwedzkich przedszkoli. Donoszę również, że w zeszłym roku Volskwagen opchnął 11 milionów swoich gablot, których przytłaczająca większość wbrew pana prognozom posiadała solidny niemiecki silnik spalinowy napędzany węglowodorami oraz z całą pewnością już poprawione oprogramowanie do badania składu spalin. Tesla zaś będąca liderem w segmencie aut elektrycznych sprzedała całe 150 tysięcy aut i z pewnością w południowej Kaliforni jest sporo bardzo ładnych, strzeżonych osiedli gdzie stanowi ona istotną zawartość garaży. Mercedes z napędem wodorowym, o którym Pan wspominał jest niestety nadal czymś w rodzaju jednorożca. Niestety w Polsce użytkownik samochodu elektrycznego aby dojechać powiedzmy z naszego rodzinnego Dolnego Śląska dajmy na to na Mazury musiałby pozyskać od swojego pracodawcy dodatkowe dwa dni urlopu. Nie zmienia to faktu, że majątek pana Muska w zeszłym tygodniu powiększył się o 15 miliardów dolców co wyraźnie wskazuje na fakt, że trochę więcej ludzi niż tylko Pan niecierpliwie przykłada uszy do traktu nasłuchując galopu kopyt nadjeżdżającej rewolucji przemysłowej numer trzy, odnajdując na razie w panie Musku jej proroka i tym samym pompując niemiłosiernie zawartość jego portfela. My tymczasem siedzimy sobie zamknięci w domach, bo stara dobra rewolucja przemysłowa numer dwa, która jak Pan słusznie zauważył pisząc swą książkę w pierwszej dekadzie XXI wieku w zastraszającym tempie zużyła pokaźną cześć ziemskich zasobów, zamieniając je w gargantuiczne ilości dwutlenku węgla nieźle tym wkurwiła Matkę Naturę, która postanowiła nieco odchudzic populacje swoich zachłannych dzieci. PS. Biorąc pod uwagę ton delikatnej ironii na który pozwoliliśmy sobie powyżej można odnieść niesłuszne wrażenie, że jesteśmy sceptyczni wobec zagrożeń klimatycznych i związanych z nimi środków zaradczych. Otóż nie. Nasza ostrożność dotyczy jedynie wszelkiej maści lobbystów bo ścieżki po których owi chadzają nie wydają nam się proste oraz radykalnych aktywistów i rewolucjonistów bo pogardzamy wszelakim radykalizmem, a na widok rewolucjonisty na naszej szerokości geograficznej przechodzimy na druga stronę ulicy. Również i dlatego Pańska książkę przyjęliśmy z umiarkowanym entuzjazmem a to z uwagi na to ze zbyt wiele w niej relacji z różnych pięknych gabinetów i za dużo ślizgania się po konkretach.

Bardzo dobra książka dla osób zawodowo zainteresowanych rynkiem mobile. Będzie dobra zarówno dla PM-ów jak i dla analityków czy UX-ów. Jest bardzo syntetyczna i praktyczna, pisana przystępnym i zrozumiałym językiem. Na pewno do niej będę siegał i polecam ją gorąco.

Najlepsza książka dotycząca elektroniki, niestety mój komplet sprzedałem na allegro. Osoba która pożyczyła na ok. 2 lata, zdarzyła zniszczyć komplet. Ale miałem chyba 12 wyd. Książka powinna być w domu każdego kto interesuje się elektroniką, fizyką i majsterkowaniem. Na końcu 2 Tomu są liczne modele układów do wykonania samemu, w nowszych wydaniach te dodatki skracano do minimum.

"Maszyna parowa wyzwoliła nasze mięśnie; komputery są po to, aby wyzwolić nasze umysły". Myślące maszyny mogą stać się naszym wielkim dziedzictwem. Nie ma chyba żadnej części naszego życia, która nie będzie dotknięta ewolucją gdy maszyny zaczną naprawdę myśleć. Zmieni się sposób, w jaki pracujemy, jak się bawimy, jak będziemy się uczyć i jak będziemy traktować innych ludzi. Autor starał się dowieść, że rozwój sztucznej inteligencji może prowadzić do wielu dobrych wariantów naszej przyszłości: będziemy zdrowsi, bogatsi i szczęśliwsi. Ale… równie dobrze Al może doprowadzić ludzkość do złej przyszłości. Zniszczyć środki utrzymania wielu ludzi, pogłębić różnice między bogatymi i biednymi, zniszczyć naszą prywatność. Wszystko w naszych rękach, ponoć do 2050 roku.

Skończyłem ją czytać w końcu po tych minimum 5 latach od zakupu. Im bardziej zbliżamy się do czasów nowożytnych tym ciekawiej jest. Książka podarowała mi inspiracje i zaciekawienie działaniem niektórych wynalazków, które w książce często (z wiadomych przyczyn) są omawiane ogólnikowo nie wdając się w szczegóły. Część krytyczna zawiera spoilery: Zauważyłem w książce dwa rażące dla mnie błędy: bakelit nie został i nie jest otrzymywany z mieszaniny kwasu węglowego i formaldehydu, lecz formaldehydu i fenolu! Kolejnym błędem jest mówienie, że chlorek amonu jest zasadowy, otóż jest wręcz odwrotnie - lekko kwasowy! Niewykluczone, że błędy wynikły najpewniej z tłumaczenia, bo jeśli są w samym oryginalnym tekście to cóż...

Książka w nieco suchy sposób przedstawia kolejne dokonania pierwszego amerykańskiego programu kosmicznych lotów załogowych. Trzeba przyznać, że był bardzo udany, bo nie było żadnej straty ludzkiej ani nawet wśród wysyłanych zwierząt. Książeczkę uatrakcyjniają liczne kolorowe zdjęcia i szkice. Można ją polecić pasjonatom kosmonautyki, a zwłaszcza studentom tych nowych kierunków studiów na naszych uczelniach. W kolejnych książeczkach tej serii dalsze amerykańskie programy kosmiczne.

Na początku pragnę zaznaczyć, że z powodu swojej niepełnosprawności nigdy nie będę majsterkowiczem, a po książkę Adama Słodowego, „Lubię majsterkować”, zerknęłam przy okazji przygotowań do tegorocznych półkolonii letnich. Bo czy to, że ja czegoś nie jestem w stanie zrobić oznacza, że ktoś inny musi też mieć z tym kłopot? Książka od wielu lat kurzyła się na półkach. Korzystali z niej mój dziadek, a następnie tata, kiedy w czasach PRL-u bardzo często trudno było coś dostać i najczęściej ludzie sami musieli się ratować produktami przez siebie zrobionymi. Pamiętam moje pierwsze biurko uczniowskie, wykonane przez dziadka według instrukcji w pozycji Adama Słodowego. Albo zabawki, które może nie były markowe, ale za to łatwo je było naprawić. A przy okazji wiele z nich wyjaśniało podstawowe prawa fizyki. „Lubię majsterkować” składa się z pięciu części. Z czystym sumieniem mogę napisać, że są one podzielone według stopnia trudności wykonania opisywanych rzeczy. Nie będę ukrywać, że większość pomysłów zaczerpnęłam z pierwszej części zatytułowanej „Budujemy proste zabawki”. Wbrew pozorom zbudowanie zamieszczonych tam zabawek nie należy do najłatwiejszych. Wymaga precyzji i staranności. Na szczęście wiele z nich można wykonać z ogólnodostępnych rzeczy, takich jak papier, tektura, czy też puszki po kawie. Do innych trzeba użyć np. silniczka do zabawek. Dzięki instrukcjom zawartym w książce można stworzyć skaczącą żabkę, piłki do grania w pokoju, meble do pokoju dla lalek, czy też szachy ze szpulek. Z trudniejszych rzeczy mogę wymienić odkurzacz i pralkę, które podłączone do źródła prądu działają. Druga część poświęcona jest trochę bardziej skomplikowanym zabawkom, takim jak na przykład grę stołową polowanie na zające, „wieczny ekran” do rysowania wzorów i napisów, dźwig budowlany, mechaniczne zwierzęta, czy też przyrząd do nauki jazdy samochodem. Zgodnie z założeniem, skala wykonania poszczególnych zabawek jest większa niż tych przedstawionych w pierwszej części. Trzecia część książki przedstawia wykonanie prostych przedmiotów codziennego użytku, takich jak najprostsze półki na zabawki i modele, wieszaków na drobne przedmioty w kuchni, wieczne kalendarze, czy też drobny sprzęt ogrodniczy. Czwarta część książki pokazuje jak stworzyć bardziej użytkowe meble i wyposażenie mieszkania. Autor opisał jak zrobić m.in. klamry do pasków, półki na książki, świeczniki, biurka, czy też hamaki i huśtawki. Ostatnia część książki poświęcona jest praktycznym poradom modelarskim. Instrukcje wykonania zabawek i przedmiotów codziennego użytku są w miarę dokładne i przejrzyście opisane. W niektórych przypadkach brakowało mi szczegółowych informacji, ale wiele wyjaśniają przedstawione obok rysunki poglądowe. Sama wybrałam ok. 20 pozycji, które zamierzam wykonać z dzieciakami i młodzieżą. Mimo wszystko uważam, że książka w naszych czasach, kiedy wszystko można kupić w sklepach traci na wartości i leży zapomniana w wielu domach. A szkoda, bo majsterkowanie to naprawdę fajna sprawa. A ile radości może sprawić stworzona przez siebie rzecz…