Gej w wielkim mieście

Podobał mi się początek. Chłopak z prowincji przyjeżdża do Warszawy i stara się odnaleźć w nowej rzeczywistości i wśród nowych ludzi. Początkowo poczułam z nim bliskość, gdyż kiedyś też byłam kimś takim i napotykałam podobne trudności.

Pojawia się tu wiele problemów związanych z rodziną, poczuciem przynależności i akceptacji oraz szukaniem drugiej połówki w kraju pełnym homofobów. Dużo jest tu też niestety wszelakich schematów, a to nie działa na plus dla książki.

Podobał mi się wątek Wiktora i byłam bardzo rozczarowana, że tak gwałtownie się skończył. W jego miejsce pojawił się Mariusz, którego postać była po prostu nie do pojęcia. A tym bardziej to, jak naiwny i ślepy był nasz bohater i do czego doszło... w pewnym momencie czułam się jakbym czytała thriller. Nagromadzenie tego wszystkiego przerosło moją wytrzymałość.

Obiecujące zaś było zakończenie i przez to zdecyduję się na część drugą o żenującym tytule, choć nie spodziewam się rewelacji...

Podobał mi się początek. Chłopak z prowincji przyjeżdża do Warszawy i stara się odnaleźć w nowej rzeczywistości i wśród nowych ludzi. Początkowo poczułam z nim bliskość, gdyż kiedyś też byłam kimś takim i napotykałam podobne trudności.

Pojawia się tu wiele problemów związanych z rodziną, poczuciem przynależności i akceptacji oraz szukaniem drugiej połówki w kraju pełnym...

Książkę czytałem 2 razy. Pierwszy raz z ciekawości, zaś drugi w ramach przypomnienia po wydaniu trzeciej i czwartej części. Co ciekawe za drugim razem totalnie mnie zaskoczyła końcówka. Nie z powodu twistu w fabule, a bardziej dlatego, że zupełnie zapomniałem, że takie coś się zdarzyło. Wniosek dla mnie jest taki: łatwo przyszło - łatwo poszło [w niepamięć]. Bo faktycznie książkę, czyta się szybko i może być ciekawa dla chłopaka, który tak jak bohater przyjechał do wielkiego miasta z prowincji. Z pewnością wielu czytelników utożsamiało się do tej sytuacji i późniejszych "przygód" (nie seksualnych) bohatera. Jednak postać, którą stworzył Pan Mikołaj jest mega wkurzająca. Zachowanie głównego bohatera w niektórych sytuacjach jest tak absurdalne, niezrozumiałe, nieadekwatne do sytuacji, że na prawdę jesteśmy w stanie zniechęcić się. Na minus działa też fakt, że został powielony stereotyp, że skoro gej to pochodzi z dysfunkcyjnej rodziny. No dobra, taka wizja autora (być może zaczerpnięta z życia, wszak Pan Milcke sam mówił w wywiadach, że główny bohater ma bardzo wiele wspólnego z nim samym). Nie mniej jednak na szczęście cała historia nie opiera się na homo, a na budowaniu przyjaźni, relacji, zaufaniu, na poznawaniu siebie i po prostu życiu w wielkim mieście.

Książkę czytałem 2 razy. Pierwszy raz z ciekawości, zaś drugi w ramach przypomnienia po wydaniu trzeciej i czwartej części. Co ciekawe za drugim razem totalnie mnie zaskoczyła końcówka. Nie z powodu twistu w fabule, a bardziej dlatego, że zupełnie zapomniałem, że takie coś się zdarzyło. Wniosek dla mnie jest taki: łatwo przyszło - łatwo poszło [w niepamięć]. Bo faktycznie...

Choć książka z przed kilkaunastu lat to przypomniała mi moje wlasne kroki w duzym mieście na studiach gdy nie było smartfonów i trzeba było sobie radzić z orientacją na mieście.
Lubię poczucoe humoru autora i pierwszoosobowa narracja, choć nie przekonuje mnie pisanie w czasie teraźniejszym, ale w innych książkach mam podobne odczucie.
Ciekawy wgląd w świat gejów na czatach.
Na minus naiwność głównego bohatera. Pierwszego chlopka rzuca za jeden błąd, a drugiego rozgrzesza ciągle za wszystko chocoaż palą się na czerwono wszystkie systemy alarmowe i przestrzegają go wszyscy przyjaciele.

Choć książka z przed kilkaunastu lat to przypomniała mi moje wlasne kroki w duzym mieście na studiach gdy nie było smartfonów i trzeba było sobie radzić z orientacją na mieście.
Lubię poczucoe humoru autora i pierwszoosobowa narracja, choć nie przekonuje mnie pisanie w czasie teraźniejszym, ale w innych książkach mam podobne odczucie.
Ciekawy wgląd w świat gejów na...

Z lekką nutką nostalgii czytało się tę "młodzieżówkę", której akcja dzieje się dwie dekady temu. Świat bez social mediów, smartfonów i notebooków, gdzie internet uraczyć można było w kafejkach i uczelnianych bibliotekach, głównym kanałem komunikacji są SMS-y, a każdy skrzętnie zbiera darmowe minuty, które przechodzą z miesiąca na miesiąc. Duży plus za świat przedstawiony i odtworzenie "tamtych" realiów. Kolejny, za przemycanie ważnych lekcji, by uważać na siebie i dbać o swoje zdrowie oraz bezpieczeństwo. Niestety, w tym wszystkim sama historia nie porywa, a główny bohater, choć ma 21 lat na karku i w kółko powtarza, że jest dorosłym mężczyzną, zachowuje się jak rozhisteryzowany małolat. Mówi jedno, myśli drugie, robi trzecie. W jednej chwili ma takie zasady, by kilka rozdziałów później je zmienić. Tu reaguje gwałtownie, tu zaraz jest wyrachowany i potrafi nad sobą zapanować. Jeśli miało to pokazać jakąś przemianę bohatera, to nie tędy droga.

Z lekką nutką nostalgii czytało się tę "młodzieżówkę", której akcja dzieje się dwie dekady temu. Świat bez social mediów, smartfonów i notebooków, gdzie internet uraczyć można było w kafejkach i uczelnianych bibliotekach, głównym kanałem komunikacji są SMS-y, a każdy skrzętnie zbiera darmowe minuty, które przechodzą z miesiąca na miesiąc. Duży plus za świat przedstawiony i...

W przypadku tej książki trudno mówić o jednej części, bo to w końcu cała seria. W każdym razie jeśli interesuje Was tematyka LGBT, z książkami Mikołaja Milcke zdecydowanie musicie się zapoznać. Nie dlatego, że są dobre i świetnie napisane (chociaż faktycznie są!),ale po prostu Milcke "wdarł się" przebojem do gejowskiej literatury i (jak by nie patrzeć) wyznaczył swojego czasu pewne trendy, stając się jednocześnie queerową ikoną.

"Gej w wielkim mieście" to historia młodego (przynajmniej w pierwszej części) geja z małego miasteczka, który trafia do Warszawy i... zaczyna się jazda. Perypetii jest sporo, zarówno zabawnych, jak też wręcz przeciwnie i na pewno byłoby mi trudno streścić to wszystko w jednej opinii. Przy czym przyznam, że serię czytałem dosyć dawno i nie wszystko już pamiętam, ale zdecydowanie mogę ją Wam polecić. Co prawda, główny bohater bywał czasami dość irytujący, zwłaszcza ze względu na jego naiwność, jednak ostatecznie można mu to wybaczyć. W każdym razie, jeśli szukacie czegoś, co będzie dobrą zabawą, a jednocześnie zmusi Was do refleksji, "Gej w wielkim mieście" będzie (moim zdaniem) świetnym wyborem.

Ciekawe, że w serwisie "Lubimy Czytać" kolejne części mają dość różne oceny: 6.4, 7.2, 7.5 i 7.4 (przynajmniej na tę chwilę). I powiem szczerze, że tym razem uważam te oceny za zaniżone. Najlepiej sprawdźcie sami!

W przypadku tej książki trudno mówić o jednej części, bo to w końcu cała seria. W każdym razie jeśli interesuje Was tematyka LGBT, z książkami Mikołaja Milcke zdecydowanie musicie się zapoznać. Nie dlatego, że są dobre i świetnie napisane (chociaż faktycznie są!),ale po prostu Milcke "wdarł się" przebojem do gejowskiej literatury i (jak by nie patrzeć) wyznaczył swojego...

Ileż wspomnień przywołuje ta książka! Czytając ją czułam się jak przyjaciółka głównego bohatera. Polecam!

Ileż wspomnień przywołuje ta książka! Czytając ją czułam się jak przyjaciółka głównego bohatera. Polecam!

Chaotyczna, pierwsze rozdziały w innym stylu niż reszta książki, główny bohater irytujący o conajmniej dziwnym rozumowaniu (super facet ale nawrócił się w nałogu? Nie to zbyt wiele, nie chcę go znać... kłamliwy podejrzany starszy koleś który mnie tylko wykorzystuje? Omg to miłość życia). Całkiem szybko się czytało jako mini odmóżdżacz.

Chaotyczna, pierwsze rozdziały w innym stylu niż reszta książki, główny bohater irytujący o conajmniej dziwnym rozumowaniu (super facet ale nawrócił się w nałogu? Nie to zbyt wiele, nie chcę go znać... kłamliwy podejrzany starszy koleś który mnie tylko wykorzystuje? Omg to miłość życia). Całkiem szybko się czytało jako mini odmóżdżacz.

Z Mikołajem Pisarzem bawiłam się dobrze w The Trairtors i podczas czytania tej książki. Cieszę się że są 3 następne części

Z Mikołajem Pisarzem bawiłam się dobrze w The Trairtors i podczas czytania tej książki. Cieszę się że są 3 następne części

Pewnie, gdyby nie emisja programu „Traitors. Zdrajcy” nie miałabym bladego pojęcia kim jest Mikołaj Milcke, ale że polubiłam tego uczestnika, a przy okazji okazało się, że – jak podpisywali go twórcy programu, jest pisarzem, musiałam się przekonać co popełnił Mikołaj pisarz jak na niego mówiono. W ten oto sposób trafiłam na "Geja w wielkim mieście" i chociaż nie powaliła mnie ta książka na kolana i nie jest to moje top ten, to jednak doceniam ją za jej autentyczność. Ta powieść jest dokładnie taka, jaki jest jej Autor. Błyskotliwa, pełna uroku, a przy tym przepełniona humorem i autorefleksją, a czasem także refleksją o innych. Zamysł na jej fabułę jest dość prosty, oto młody mężczyzna z prowincji, przed którym coming out jeszcze jest rzeczą niedokonaną, rusza w pogoń za marzeniami, aby zaraz po maturze poczuć na własnej skórze uroki życia w stolicy w związku z rozpoczynanymi studiami na wydziale dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego. A że rzeczywistość małego miasteczka na wschodzie Polski i realia miasta stołecznego Warszawy są diametralnie różne, to i perypetie głównego bohatera opowiadać będą o jego wzlotach i upadkach w tych nowych okolicznościach miejskiej przygody. Czyta się tę książkę dobrze, głównie dlatego, że nie jest ona w jakikolwiek sposób napuszona, jest lekką i przyjemną lekturą, a wręcz uniwersalną opowieścią o poszukiwaniu miłości, akceptacji i swojego miejsca w świecie, która z pewnością utożsamiać się będzie wielu czytelników.
I słusznie, gdyż Mikołaj Milcke ma niezwykłą łatwość w prowadzeniu narracji, bez trudu wprowadza nas w życie swojego bohatera, tak że momentami nie wiemy czy to jeszcze postać wymyślona, czy już Autor pisze o sobie. I dobrze, bo dzięki temu razem z nim gonimy za jego marzeniami, ale i przeżywamy wraz z nim jego wzloty i upadki, czujemy jego lęki i odczuwamy gorzki smak rozczarowania.
Trzeba też oddać Autorowi, że zgrabnie balansuje pomiędzy komedią a dramatem, pokazując zarówno komiczne sytuacje, w jakie wpada bohater, jak i momenty pełne emocjonalnego napięcia. Przygody geja z małego miasteczka są nie tylko zabawne, ale też skłaniają do refleksji nad współczesnymi realiami życia osób LGBTQ+ w Polsce. Wiele scen ukazuje trudności, z jakimi mierzą się osoby homoseksualne w społeczeństwie, ale również radość i nadzieję, które towarzyszą poszukiwaniu miłości.
Ja bawiłam się bardzo dobrze czytając "Geja w wielkim mieście" i z pewnością sprawdzę, jak potoczyły się jego dalsze losy. Mnie ta powieść jednocześnie bawiła i wzruszała, a o to przecież chodzi w pisaniu, by poruszyć serca czytelników. Polecam.

Pewnie, gdyby nie emisja programu „Traitors. Zdrajcy” nie miałabym bladego pojęcia kim jest Mikołaj Milcke, ale że polubiłam tego uczestnika, a przy okazji okazało się, że – jak podpisywali go twórcy programu, jest pisarzem, musiałam się przekonać co popełnił Mikołaj pisarz jak na niego mówiono. W ten oto sposób trafiłam na "Geja w wielkim mieście" i chociaż nie powaliła...

Hehe, ależ to było dobre.

Hehe, ależ to było dobre.