Fonsito i księżyc

Śliczna baśń o pierwszej miłości. Symbolika imion pary bohaterów bardzo ładnie wpisuje się w samą historię. Tekst peruwiańskiego noblisty wspaniale uzupełniają magiczne ilustracje Marii Chicote Juiz (wydanie angielskie).

Do przeczytania w kilka minut, docelowo dla dzieci 4-8 lat.

A tak naprawdę odpowiednia w każdym wieku :)

Śliczna baśń o pierwszej miłości. Symbolika imion pary bohaterów bardzo ładnie wpisuje się w samą historię. Tekst peruwiańskiego noblisty wspaniale uzupełniają magiczne ilustracje Marii Chicote Juiz (wydanie angielskie).

Do przeczytania w kilka minut, docelowo dla dzieci 4-8 lat.

A tak naprawdę odpowiednia w każdym wieku :)

Bardzo krótka książka w formie obrazkowej kierowana typowo do najmłodszych. Do przeczytania czy raczej przekartkowania w maksymalnie 5 minut.
Podoba mi się, że Llosa nawet małego czytelnika traktuje z szacunkiem - zamiast usilnie wciskać mu łopatologiczny moralizatorski bełkot i okraszać każdą stronę patetycznymi złotymi myślami (jak znienawidzeni przeze mnie de Saint-Exupéry czy Schmitt),przedstawia krótką, prostą, niewymuszoną opowieść, która skłania młodego czytelnika do przemyśleń i przez to znacznie silniej z nim rezonuje.
Rozbawiło mnie, że postać tytułowego chłopca jest zaczerpnięta z erotycznej powieści Llosy „Pochwała macochy”, w pewien sposób też rozwija to interpretację tamtej książki, bardzo oryginalnej i zapadającej w pamięć.
Mam jedynie zastrzeżenia co do wydania. Jest to tak krótka historia, że lepiej byłoby ją umieścić w jakimś zbiorze albo w ramach dodatku do innej książki, sama w sobie nie wydaje się pełnoprawnym wydaniem.
Nie do końca do gustu przypadły mi też niektóre ilustracje, przypominały jakieś stockowe zdjęcia nałożone na tło, gryzły mi się z resztą bardziej pomysłowych i subtelnych obrazków.
W ramach literatury dziecięcej bardzo dobra pozycja

Bardzo krótka książka w formie obrazkowej kierowana typowo do najmłodszych. Do przeczytania czy raczej przekartkowania w maksymalnie 5 minut.
Podoba mi się, że Llosa nawet małego czytelnika traktuje z szacunkiem - zamiast usilnie wciskać mu łopatologiczny moralizatorski bełkot i okraszać każdą stronę patetycznymi złotymi myślami (jak znienawidzeni przeze mnie de...

Naprawdę slodkie i miłe to słowa, czyta się pozytywnie dla Dorosłych jak i młodych bby im to przytać. Ja wielokrotnie to czytałam.

Naprawdę slodkie i miłe to słowa, czyta się pozytywnie dla Dorosłych jak i młodych bby im to przytać. Ja wielokrotnie to czytałam.

Wzruszajaca choc niezmiernie krotka opowiastka a wlasciwie skrawek opowiesci. Rozczulajaca i lapiaca za serduszko...

Wzruszajaca choc niezmiernie krotka opowiastka a wlasciwie skrawek opowiesci. Rozczulajaca i lapiaca za serduszko...

Krótka, acz urocza historia :)

Krótka, acz urocza historia :)

Mała, czarująca książka w pięknej oprawie graficznej zawierająca opowiastkę o chłopcu, dziewczynce i realizacji niemożliwych celów. Napisana dla dzieci przez Llosę, naprawdę niesie sporo prawd przydatnych i dla dorosłych. Wydawca pisze, że jest idealnym prezentem dla ukochanej. Zgadzam się z nim. Dzieci potrafią widzieć więcej niż my dorośli, widzieć i wierzyć, dlatego nie ma dla nich barier, które nas potrafią ograniczać. Tyle razy zetknęłam się z poczuciem, że coś nie może się udać, bo jest niemożliwe, tak podpowiadał mi rozum, ale serce rwało się by to wykonać. Podobnie jest z tytułowym bohaterem, który pragnie ziścić swoje marzenie, obwarowane przeszkodą nie do przeskoczenia. Ale czy może być jakaś granica wyobraźni?
Nie dla Fonsita, nie dla zakochanych.
Nie chcę ujawniać treści tego małego dzieła sztuki ( ilustracje doskonale uzupełniają treść),stworzonego przy współudziale ilustratorki Katarzyny Borkowskiej, przetłumaczonego przez Marzenę Chrobak.
„Fonsito i księżyc” to malutka latarnia w środku nocy - tytułowy księżyc - dla tych co nie widzą nadziei. Autor podpowiada nam poprzez małego Fonsita, że to co niemożliwe jest możliwe. Wystarczy otworzyć serce i użyć wyobraźni, a stanie się naszym udziałem to czego pragniemy, całkiem realnie.
Rilke pisał w swojej elegii ósmej o poznaniu jakiego doświadczają zwierzęta i niewinne dzieci, dla mnie ta opowiastka Llosy jest trochę o tym:

„Stworzenie widzi wszystkimi oczami
Przestwór. Jedynie nasze oczy są
jak odwrócone, zastawione gęsto
jak sidła w krąg jego wolnego wyjścia.
O tym, co jest na zewnątrz, wiemy tylko
z twarzy zwierzęcia; gdyż już małe dziecko
zmuszamy, by widziało odwróconym wzrokiem
świat form, nie Przestwór, co tak jest głęboki
w oczach zwierzęcia. I wolny od śmierci.
(...)”

( tł. M. Jastrun)

Serdecznie polecam lekturę „Fonsito i księżyc”!

Mała, czarująca książka w pięknej oprawie graficznej zawierająca opowiastkę o chłopcu, dziewczynce i realizacji niemożliwych celów. Napisana dla dzieci przez Llosę, naprawdę niesie sporo prawd przydatnych i dla dorosłych. Wydawca pisze, że jest idealnym prezentem dla ukochanej. Zgadzam się z nim. Dzieci potrafią widzieć więcej niż my dorośli, widzieć i wierzyć, dlatego nie...

Pięknie wydana, krótka, prosta a zarazem głęboka. Dzieciaki ja uwielbiają.

Pięknie wydana, krótka, prosta a zarazem głęboka. Dzieciaki ja uwielbiają.

jak dla mnie jednak z najpiękniejszych i najbardziej wzruszających książek tego autora. Proszę nie ulegać złudzie, że to książka dla dzieci ...... dorośli znajdą dla siebie naprawdę ciekawe przesłanie :)

jak dla mnie jednak z najpiękniejszych i najbardziej wzruszających książek tego autora. Proszę nie ulegać złudzie, że to książka dla dzieci ...... dorośli znajdą dla siebie naprawdę ciekawe przesłanie :)

Zacznę od tego, że książeczkę można przeczytać w ciągu czterech minut jak nie szybciej. Każda strona to tylko kilka zdań, jednak bardzo znaczących, by opowiedzieć tak piękną historię. Noblista Mario Vargas Llosa zrobił na mnie wrażenie już nie pierwszy raz.

Fonsito jest małym chłopcem, który zakochuje się w swojej koleżance z klasy Nereidzie. Według niego najpiękniejszej i najwspanialszej dziewczynie jaką poznał. Chłopiec podchodzi do Nereidy i pyta czy może ją pocałować. Nereida, zgadza się stawiając jednak swój warunek. Dziewczynka chce, aby Fonsito podarował jej księżyc.
Mijają kolejne dni, a chłopiec coraz bardziej załamany szuka sposobu na podarunek dla swojej ukochanej.

Historia Fonsito pokazuje jak dążyć do realizacji swoich marzeń, nawet gdy cel jest tak trudny do osiągnięcia.

Jestem przekonana, że książka nie zrobiłaby też tak ogromnego wrażenia, gdyby nie oryginalne ilustracje Katarzyny Borkowskiej. Połączenie fotografii z piękną szatą graficzną sprawia, że odkrywamy świat Fonsito w czarodziejski sposób.

Książka skierowana jest docelowo do młodszych czytelników. Uważam jednak, że tak śliczną historię powinni poznać również dorośli. Tak mało słów, a jednak pozostaje mocno w myślach. Magia!


http://literackamagia.blogspot.com/

Zacznę od tego, że książeczkę można przeczytać w ciągu czterech minut jak nie szybciej. Każda strona to tylko kilka zdań, jednak bardzo znaczących, by opowiedzieć tak piękną historię. Noblista Mario Vargas Llosa zrobił na mnie wrażenie już nie pierwszy raz.

Fonsito jest małym chłopcem, który zakochuje się w swojej koleżance z klasy Nereidzie. Według niego najpiękniejszej i...

Taka nie za dobra, tekstowo i wizualnie.

Taka nie za dobra, tekstowo i wizualnie.