Apelacja

Autor i jego tekst uwikłani w Polskę socjalistyczną. Pierwsze wydanie w Paryskiej Kulturze w 1968 roku . Potem wydanie z roku 1983 z dodanymi zapiskami szpitalnymi Andrzejewskiego. Dzieło w toku, śledzimy proces powstawania książki w szpitalu. Moim zdaniem tekst "Apelacji" zawdzięcza chyba coś lekturze "Procesu" Franza Kafki. Z tym , że rzeczywistość Polski socjalistycznej była taka , jaką przedstawia nam bohater opowiadania Marian Konieczny. Jego płacz ma końcu tego tekstu jest charakterystyczny dla osób, które doświadczyły paranoi tego ustroju. Konieczny jest zdrowy i bezsilny, bo to nie jest paranoja, ale rzeczywistość z agentami Służby Bezpieczeństwa i Milicji Obywatelskiej. To była prawda, nie obsesja Koniecznego. List z Komitetu Centralnego potwierdza , że partia przyznaje się do tworzenia tej chorej rzeczywistości. Lektura tego opowiadania dla młodego pokolenia może być niezrozumiała, bo to nie jest literatura ponadczasowa, to jest literatura uwikłana w tamtą komunistyczną rzeczywistość. Z perspektywy czasu bez kontekstu Polski Ludowej ten tekst jest nieczytelny. To jego wada. Moim zdaniem nie jest to wielka literatura, ale dla filologów piszących o literaturze tamtego okresu ocena twórczości Andrzejewskiego w kontekście ówczesnej kultury może być interesująca.

Autor i jego tekst uwikłani w Polskę socjalistyczną. Pierwsze wydanie w Paryskiej Kulturze w 1968 roku . Potem wydanie z roku 1983 z dodanymi zapiskami szpitalnymi Andrzejewskiego. Dzieło w toku, śledzimy proces powstawania książki w szpitalu. Moim zdaniem tekst "Apelacji" zawdzięcza chyba coś lekturze "Procesu" Franza Kafki. Z tym , że rzeczywistość Polski...

[...]
-Co pytam, z takimi jak ja uciśnionymi niewinnie ? Co pytam lud i naród mają robić, jeśli sprawiedliwych na górze brak ? Tylko szatani tam władzę zagarnęli i powiadają do narodu : "My z was aniołów zrobimy". Ale tak czynią i lud gniotą, żeby ciasto diabelskie wyszło. Gdzie pomoc i ratunek ? Darmo wołać. Nikt nie słyszy.

𝗭 𝗖𝗬𝗞𝗟𝗨 "𝗢𝗖𝗔𝗟𝗜Ć 𝗢𝗗 𝗭𝗔𝗣𝗢𝗠𝗡𝗜𝗘𝗡𝗜𝗔" !
Ta powieść nie mogła ukazać się w kraju, tak ze względu na poruszany w niej problem jak i w ogóle na zakaz publikowania nowych utworów Jerzego Andrzejewskiego. Zastosowano to jako karę za jego wystąpienia w obronie kultury polskiej. Ukazała się w 1968 i wydał ją Instytut Literacki Miesięcznika Kultura w Paryżu.
Wszystko dzieję się zakładzie dla nerwowo chorych, u schyłku lat 60. w epoce rozkwitu PRL-u. Bohater, Marian Konieczny, zgłasza się do szpitala psychiatrycznego. Co doprowadziło go do takiego postępowania ? Dzieję się tak na skutek splotu pewnych zdarzeń, co w efekcie doprowadziło do postępującej u niego manii prześladowczej oraz urojeń. Wydaje mu się, że prześladują go agenci kontrwywiadu. W czasie trwania wojny należał do konspiracji, trafił w ręce gestapo lecz udało się go uwolnić. Później walczył w partyzantce, należącej do Armi Krajowej, ale zaraz po wojnie ochotniczo zaciągnął się do Milicji Obywatelskiej. Tam zwalczał niepodległościowe podziemie, wierząc że są to tak zwane "faszystowskie bandy".
Nieszczęśliwie zakochał się w dziewczynie, której bracia związani byli z podziemiem. Ani ta dziewczyna, która nazywała się Jadwiga Kocik, ani Marian Konieczny nic nie wiedzieli o tych powiązaniach jej braci. Jednak Marian został tak wmanewrowany przez oficera bezpieki, który go przesłuchiwał, że dla dobra socjalizmu musi przyznać się do winy i dodatkowo obciążyć swoimi zeznaniami Jadwigę, swoją dziewczynę. Zrobił to i w ten sposób naraził ją na prześladowania, a on sam odsiedział 2 i pół oku więzienia. Po opuszczeniu więzienia podejmował się kilku pragnąc gorliwie służyć Polsce Ludowej. W czasie tak zwanej "odwilży październikowej" dowiedział się, że jest znienawidzony jako nieludzki dzierżymorda. Został też podejrzany o nieuczciwe przywłaszczenie sobie mienia społecznego. Sprawa została umorzona, ale to wszystko odcisnęło na nim swoje piętno. W stanie ostrego rozstroju nerwowego został skierowany na leczenie. Przebywając w szpitalu dla nerwowo chorych wciąż prześladowała go obsesja, że zewsząd otoczony jest agentami kontrwywiadu, którzy co krok zastawiają na niego pułapki, aby go ostatecznie zniszczyć. Nikomu nie ufał, oprócz lekarza, który się nim tam troskliwie zajął, a mianowicie docent Plebański. Tam zaczął pisać prośbę, którą nazwał "Apelacja", skierowaną do obywatela pierwszego sekretarza PZPR w Warszawie, wierząc że ten otoczy go opieką i uchroni od prześladowców.
Jerzy Andrzejewski w powieści tej przedstawia studium przypadku jednostki zaszczutej przez państwo, która w wyniku bezustannej inwigilacji oraz warunków ustrojowych popada powoli w obłęd.
Wysłuchałam Słuchowisko Radia Wolna Europa, w opracowaniu Andrzeja Ber.
Emisja miała miejsce w 1970r

𝗢𝗕𝗦𝗔𝗗𝗔 :
Karol Marek jako Marian Konieczny
Ewa Kuleszanka;
Zofia Ustarbowska;
Bolesław Bartecki;
Jerzy Bożyk;
Adolf Borzyński;
Andrzej Chomiński;
Karol Dorwski;
Ludwik Jan Czyżewski ;
Barbara Nawratowicz;
Renata Rozpędowska;
Halina Markowska;
Danuta Krajewska;
Jan Władysław Kuchejda;
Janusz Marchwiński
𝗖𝗭𝗬𝗧𝗔𝗝𝗖𝗜𝗘 ! 𝗦Ł𝗨𝗖𝗛𝗔𝗝𝗖𝗜𝗘 ! 𝗪𝗔𝗥𝗧𝗢 !

[...]
-Co pytam, z takimi jak ja uciśnionymi niewinnie ? Co pytam lud i naród mają robić, jeśli sprawiedliwych na górze brak ? Tylko szatani tam władzę zagarnęli i powiadają do narodu : "My z was aniołów zrobimy". Ale tak czynią i lud gniotą, żeby ciasto diabelskie wyszło. Gdzie pomoc i ratunek ? Darmo wołać. Nikt nie słyszy.

𝗭 𝗖𝗬𝗞𝗟𝗨 "𝗢𝗖𝗔𝗟𝗜Ć 𝗢𝗗 𝗭𝗔𝗣𝗢𝗠𝗡𝗜𝗘𝗡𝗜𝗔" !
Ta powieść...

Historia człowieka, którego paranoję kształtuje sytuacja polityczna kraju. Aby udowodnić dziejącą mu się niesprawiedliwie krzywdę postanawia napisać list - tytułową apelację - adresowaną do Pierwszego Sekretarza KC. Drugą część książki stanowią zapiski szpitalne autora.

Historia człowieka, którego paranoję kształtuje sytuacja polityczna kraju. Aby udowodnić dziejącą mu się niesprawiedliwie krzywdę postanawia napisać list - tytułową apelację - adresowaną do Pierwszego Sekretarza KC. Drugą część książki stanowią zapiski szpitalne autora.

Marian Konieczny, pacjent kliniki psychosomatycznej, postanawia w końcu rozprawić sie z życiowym pechem. Pasmo nieszczęśliwych wypadków nie można wciąż tłumaczyć przypadkiem. O nie, pan Marian ma dość! W tej sprawie pisze list ... do pierwszego sekretarza PZPR. :)

Marian Konieczny, pacjent kliniki psychosomatycznej, postanawia w końcu rozprawić sie z życiowym pechem. Pasmo nieszczęśliwych wypadków nie można wciąż tłumaczyć przypadkiem. O nie, pan Marian ma dość! W tej sprawie pisze list ... do pierwszego sekretarza PZPR. :)

Płynnie się czyta.

Płynnie się czyta.

Koszmarnie się czytało, ciężka

Koszmarnie się czytało, ciężka