Koniec Kalifornii

Nie jest to może arcydzieło literackie, ale na mnie zrobiło spore wrażenie.

Autor silnie zaakcentował duszną atmosferę małego miasteczka z jego wszystkimi wadami i zaletami. Sporo mamy tutaj niedopowiedzeń czy wręcz urwanych wątków, które w ostatecznym rozrachunku splatają się w sensowną całość.

Mamy tutaj dobrze sytuowaną rodzinę, która z dużego miasta w Kalifornii przeprowadza się z niewiadomego powodu do niewielkiej mieściny w Missisipi, gdzie zostaje ona poddana skrupulatnej wiwisekcji. Mroczne tajemnice wychodzą nieśpiesznie na jaw, pojawiają się starzy znajomi i wrogowie, zdrada i morderstwo.

Autor silny nacisk położył, w wiadomym tylko sobie celu, który jednak powoli odkrywa przed czytelnikiem, na jednego z bohaterów, akcentując jego niezłomną wiarę i moralność, które jednak zostają poddane nieoczekiwanej próbie. Świetnie zobrazowana kwestia ukrytego i jawnego rasizmu nadaje dodatkowego smaczku tej mini powieści.

Skojarzenia z Faulknerem są jak najbardziej na miejscu, chociaż może klasa pisarza nie ta. Mimo to uważam, że jest to dość dobra książka ukazująca mroczne zakamarki ludzkiej duszy, która może silnie zbłądzić w obliczu własnych fanatycznych przekonań.

Polecam

Nie jest to może arcydzieło literackie, ale na mnie zrobiło spore wrażenie.

Autor silnie zaakcentował duszną atmosferę małego miasteczka z jego wszystkimi wadami i zaletami. Sporo mamy tutaj niedopowiedzeń czy wręcz urwanych wątków, które w ostatecznym rozrachunku splatają się w sensowną całość.

Mamy tutaj dobrze sytuowaną rodzinę, która z dużego miasta w Kalifornii...

Z zaskoczeniem stwierdziłem, że Autor rzeczywiście (jak w blurbie) pisze w stylu Faulknera. Świetnie oddaje duszne stosunki w prowincjonalnym mieście delty Missisipi. Gdzie każdy zna grzechy każdej rodziny do trzech pokoleń wstecz, a bezlitosny, konserwatywny baptyzm dorzuca do kotła swoje diabelskie ingrediencje. Do tego wiecznie żywe konflikty rasowe. Jedyną nadzieją wydają się młodzi bohaterowie, którzy pomimo parszywych doświadczeń, zdecydowanie czynią ten świat lepszym.

Z zaskoczeniem stwierdziłem, że Autor rzeczywiście (jak w blurbie) pisze w stylu Faulknera. Świetnie oddaje duszne stosunki w prowincjonalnym mieście delty Missisipi. Gdzie każdy zna grzechy każdej rodziny do trzech pokoleń wstecz, a bezlitosny, konserwatywny baptyzm dorzuca do kotła swoje diabelskie ingrediencje. Do tego wiecznie żywe konflikty rasowe. Jedyną nadzieją...

Do podróży. Na jednokrotne przeczytanie.

Do podróży. Na jednokrotne przeczytanie.

Przeczytana przez przypadek, bo znaleziona na stercie przecenionych książek w supermarkecie. Promocyjny dobrze spędzony czas. Opowieść snuta powoli, co wielu moze zniechęcić, mnie przekonała do siebie- może dobrze wpasowala się w zimowe popołudnia. Miłe choc niemiłe "przełamanie” codzienności w połowie, dodaje trochę kopa akcji. Książka o tym jak tłumione emocje, żal, złość, smutek mogą w nas drzemac i nie wiadomo kiedy obudzić się, eksplodować i nami zawładnąć; jak postępowanie naszych rodziców może mieć wpływ na nas; jak skomplikowanymi istotami jesteśmy.

Przeczytana przez przypadek, bo znaleziona na stercie przecenionych książek w supermarkecie. Promocyjny dobrze spędzony czas. Opowieść snuta powoli, co wielu moze zniechęcić, mnie przekonała do siebie- może dobrze wpasowala się w zimowe popołudnia. Miłe choc niemiłe "przełamanie” codzienności w połowie, dodaje trochę kopa akcji. Książka o tym jak tłumione emocje, żal,...

Pewnego upalnego dnia rodzinka Barringtonów (prawie jak Carringtonów) w składzie Pete, Angela i ich nastoletnia córka Toni, postanawia wyprowadzić się z Fresno w Kalifornii do małego miasteczka Loring w delcie Mississipi. Zapytacie po co lekarz i były futbolista przeprowadza się z Kalifornii do takiej dziury? Póki co wystarczyć wam musi odpowiedź, że tam się urodził. Zatem przyjeżdża jak gdyby nigdy nic, po kilkunastu latach nieobecności do rodzinnego domu swojej żony i postanawia zacząć wszystko od nowa. Rozpoczyna pracę w przychodni zdrowia i wraca do futbolu, tym razem jako trener pomocniczy. Gdyby jednak historia opierała się tylko na jego osobie, to umarlibyśmy z nudów. Oprócz Pete`a poznajemy jeszcze co najmniej dwóch fascynujących mężczyzn. Pierwszy to Tim Kessler – prawnik-alkoholik, ojciec nastoletniej Susan, drugi trener pomocniczy miejscowej drużyny i przy tym przyjaciel Pete`a ze szkolnych lat. Kompletnie szara i mało atrakcyjna postać. A jednak żona Pete`a widzi w nim znakomitego kochanka. Za sprawą tych dwojga pojawiają się więc w książce pierwsze, jałowe sceny stosunków seksualnych. Oprócz tych bohaterów, jest jeszcze ktoś. Alan DePoyster – pastor, właściciel sklepu spożywczego, kolejny niepozorna postać. Wydawałoby się, że to przykładny mąż i ojciec nastoletniego Masona. Autor przeznaczył mu jednak inną rolę. Alan jest ostatnim bokiem tego dziwnego męskiego trójkąta z Loring. Co łączy Pete`a , Alana i Tima? Bezpośrednio – dawna znajomość, pośrednio – seks. Żona Pete`a zdradza go z Timem. Pete sam także ją kiedyś zdradził, a przy tym w wieku 17 lat przespał się z matką Alana, za co Alan go szczerze nienawidzi. Nienawiść Alana potęguje fakt, że jego żona jako nastolatka sypiała z własnym bratem. Tak rośnie ten łańcuch wszechobecnej kopulacji. Na domiar złego w tok fabuły wkrada się zbrodnia. Kto, kogo zabił i dlaczego? Ci, którzy jeszcze są tym zainteresowani, powinni zajrzeć do książki.

Po „ Koniec Kalifornii” autorstwa Steve Yarbrougha sięgnęłam z własnej, nieprzymuszonej woli. Kompletnie nieświadoma tożsamości autora i jego dorobku literackiego, kierowałam się wyłącznie krótką charakterystyką fabuły, zamieszczoną z tyłu książki. Nie będę ukrywać, że do jej kupienia przekonał mnie małomiasteczkowy klimat, w którym bezsens miał graniczyć z beznadzieją i rzeczywiście graniczył, a przy tym obniżył jej wartość literacką przynajmniej o połowę. Mimo krótkich rozdziałów, powieść czyta się z wielki trudem. Po kilku linijkach tekstu niemal z każdej strony wieje nudą. W końcu lektura tej ksiażki sprowadza się do wyczekiwania scen seksualnych, w których mało obchodzi nas ów akt, a bardziej kto i z kim współżyje tym razem. Tak ciągnie się ta niedopracowana fabuła, aż do momentu wspomnianego już morderstwa. Kiedy tylko pojawiły się w książce pierwsze przesłanki zbrodni, miałam nadzieję, że chociaż ten wątek autor poprowadzi w niespodziewanym kierunku. Nic takiego nie miało jednak miejsca. Od początku wiemy, kto zabił i dlaczego. A szukanie winnych przez miejscowego naczelnika policji Hendersona, przypomina zabawę w kotka i myszkę. Jak przystało na służby mundurowe, śledztwo prowadzi do nikąd, a winny sam oddaje się w ręce wymiaru sprawiedliwości. Żyć nie umierać. Tylko, czy aby o to chodziło?

Gdybym miała wypisać tu wszystkie wady, jakie znalazłam w tej książce, to ta opinia stałaby się równie jałowa jak recenzowany obiekt. Choć publikacja ma niewiele ponad 370 stron, to nie sposób przeczytać jej w jeden wieczór, ba nawet w tydzień. Każdy kolejny rozdział mógłby stanowić świetny lek dla ludzi cierpiących na bezsenność. I pomyśleć, że takie rzeczy pisze wykładowca Stanowego Uniwersytetu w Fresno. Mało tego, został on nawet za tę książkę wielokrotnie wyróżniony.

O gustach się nie dyskutuje, jednakowoż nie powiem, że sięgnęłabym po „Koniec Kalifornii” po raz drugi. Nie jestem na tyle masochistyczna, by katować się po raz kolejny tą wątpliwej wartości fabułą. Ale myślę, że mogę tę książkę polecić choćby jako antywzorzec lub typowy czasonieumilacz. Być może ktoś z was się skusi?

Pewnego upalnego dnia rodzinka Barringtonów (prawie jak Carringtonów) w składzie Pete, Angela i ich nastoletnia córka Toni, postanawia wyprowadzić się z Fresno w Kalifornii do małego miasteczka Loring w delcie Mississipi. Zapytacie po co lekarz i były futbolista przeprowadza się z Kalifornii do takiej dziury? Póki co wystarczyć wam musi odpowiedź, że tam się urodził. Zatem...