Cytaty z tagiem "przodek" [10]

(...) Mężczyźnie nie wolno jest miłować żony bardziej niż rodziców. To grzech w obliczu bogów i pamiątkowych tablic przodków. Lecz które słabe serce potrafi uchronić się przed napływem miłości? Miłość wdziera się do niego, czy serce tego chce, czy nie.

I chwilę jednę tak górnie przeżyli,
Jak ich przodkowie niegdyś całe życie.

Uważano, że imiona wiodą życie niezależne od tego, kto je nosi, i odzwierciedlają cechy i talenty tych, których nazywano nimi w przeszłości. Gdy ktoś umarł, jego imienia nie wypowiadano na głos, póki jego duch nie powrócił w nowym ciele. Imiona niedawno zmarłych często nadawano nowo narodzonym, kiedy już rodzice mieli okazję z zachowania dziecka wyczytać, jakie imię byłoby dla niego odpowiednie. Niektórzy twierdzili, że maluchy płaczą, bo domagają się imienia.

Kto nie zaznał prawdziwego głodu, nigdy tego nie pojmie - szeptał dziadek, a jego oczy błyszczały w świetle ogniska - ale ty, chłopcze, ty rozumiesz. Ty masz w sobie to samo co ja. To samo co wszyscy nasi przodkowie.

Cesarz opuszcza pałac tylko wtedy, gdy odwiedza groby swych przodków.

Co było dobre dla moich przodków, jest też dobre dla mnie.

Jeżeli nie masz syna, który pewnego dnia odprawi dla ciebie rytuał przodków, jesteś tylko czyjąś służącą.

Ogień pożerał ciała, ciała zamieniały się w proch. Mama prababci (praprababcia) miała im to za dobre. Jezu! Jak trudno sobie to postawić przed oczami - praprababcia. Jednak czasami trzeba. Jakaś podobna do szczura, jaszczura, praszczura kobieta stoi nad piecem i pali w nim malutkimi ciałami.

Każdy przodek odegrał ważną rolę w kształtowaniu mojej osobowości. Bez nich nie byłabym tym, kim jestem. Ich cząstka jest w każdym z nas. Jeżeli nie oddamy im czci, nie będziemy w stanie pokochać siebie.

Miałem nadzieję, że poznając miejsce, w którym mieszkali niegdyś moi przodkowie, poznam lepiej ich samych. Miejsce wpływa przecież nie tylko na nasze emocje, ale i na głębsze sfery życia, stosunek do świata czy kształt codzienności.